MİSKİN ABDAL – DAĞLAR

DAĞLAR

Məğribdən məşriqə səf çəkib durub,
Qüdrətdən çatıbdı baş-başa dağlar.
İtaət boynuna salıb həmayıl,
Misli pəsənd, xotkar, xan, paşa dağlar.

Baxıb hökmü yekdal dürrey, dükafa,
Gah kükrərsən, gah gəlirsən insafa.
Pey peykərə çəkib, bəyaz ləffafə,
Pərvərdin geydirib qumaşa dağlar.
 
Ağ çeşmən sərindən car elər seli,
Yaşıl tirmə qurşar, ədağa beli.
Dağıstan kölgəsi, zabitə yeli,
Sərin səfalıdı həmişə dağlar.

Baxıb hökmü-yekdal, dürrey-dükafa,
Gah kükrərsən, gah gələrsən insafa.
Pey peykərə çəkib, bəyaz ləffafə,
Pərvərdin geydirib qumaşa dağlar.
 
Nəs illərdən satın aldın pis günü,
Çağırdın dumanı, tökdün çişkini.
Gözü yaşlı qoydun cüda Miskini,
Eylə gülə-gülə tamaşa, dağlar. 

Müəllif: Miskin Abdal.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

One thought on “MİSKİN ABDAL – DAĞLAR”

  1. Miskin Abdalın birinci dağlar şeiri 20 yaşında-gənclik çağında “Hüseyn” adı ilə yazdığı şeir belədir:
    DAĞLAR
    Süsən-sünbül, bənövşəli,
    Allı-güllü bizim dağlar.
    Toy-düyündə, şenniklərdə,
    Elatda var izim, dağlar.

    İgidlərin çapar gəzər,
    Yar yolunda dərdə dözər.
    Sevənləri həsrət üzər, –
    Cəfadı bu, dözüm, dağlar.

    Hüseynin də bir yarı var,
    Buta verən yolun açar,
    Gərçi uzaq məkan, diyar,
    El-obalar gəzim, dağlar.

Bir cavab yazın

Sizin e-poçt ünvanınız dərc edilməyəcəkdir. Gərəkli sahələr * ilə işarələnmişdir