RÜSTƏM BEHRUDİ

SALAM, DAR AĞACI…

Yolumu gözlədin hər səhər-axşam,
Salam, Dar ağacı!
Əleyküm-salam.
Əcəllə ölməyə doğulmamışam,
Salam, Dar ağacı!
Əleyküm-salam.

O hansı millətdir, taleyi sirdir?
Yüz adla bölündü, yenə də birdir!
Məni hüzuruna bu dərd gətirdi,
Salam, Dar ağacı!
Əleyküm-salam.

Xəzəri, Baykalı, Aralı gördüm,
Gördüm can üstədir, yaralı gördüm.
Tanrını bəndədən aralı gördüm,
Salam, Dar ağacı!
Əleyküm salam.

Çarxı tərs fırlanır fələk qarının,
Turan kölgəsində budaqlarının.
Rəngi bayrağımda yarpaqlarının,
Salam, Dar ağacı!
Əleyküm salam.

Əvvəlin axırı, sonun əvvəli
Buymuş, bilməmişəm bunu mən dəli.
Qorxum yox! Nə olsun boyun göy dəlir?!
Salam, Dar ağacı!
Əleyküm-salam.

Danış, Əmir Teymur, bu son nəydi bə?
Boynumda ağ kəfən, dilimdə tövbə…
Dərsini tərs bilən, mənimdi tövbə!
Salam, Dar ağacı!
Əleyküm-salam!

Səni mən əkmişəm… Mənə sən qənim,
Səni suvarmağa halaldı qanım;
Yarpağın rəng alsın qanımdan mənim,
Salam, Dar ağacı!
Əleyküm-salam!

Ey darın ağacı! Kimdən kəməm, kəm?!
Ya səni yendirrəm, ya sənə yennəm.
Ya da budağında yarpağa dönnəm,
Salam, Dar ağacı!
Əleyküm-salam.

Qırğızam, özbəyəm, qazax, türkmənəm,
Başqırdam, kərkürəm, elə görk mənəm.
Sənin gözlədiyin qərib türk mənəm!
Salam, Dar ağacı!
Əleyküm-salam.

Qəbul et, növbəti qurbanın mənəm,
Mənim canım səndə, bil, canın mənəm.
Elə qürrələnmə, hər yanın mənəm,
Salam, Dar ağacı!
Əleyküm-salam.

BİR DƏ BU MƏŞHUR ŞEİRİ MÜƏLLİFİN ÖZ DİLİNDƏN EŞİDƏK:

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru


QABİL DƏRDLİ


QARABAĞ HAQQINDA BAYATILAR

Mən elimə bağlıyam,
Aranlıyam, dağlıyam.
Təbrizli, Zəngəzurlu,
Dərbənd, Qarabağlıyam

Güllər boynun əyəndə,
Əlim yara dəyəndə.
Ürəyim fəğan edir,
Qarabağdan deyəndə

Gözəl bağça, gözəl bağ,
Yaddan çıxmaz Qarabağ.
Nə yazıq ki, ediblər,
İndi onu oyuncaq.

Qarabağda xal qalıb,
Başdan düşüb, şal qalıb.
Neçə oylağ, neçə bağ,
Neçə zirvə, yal qalıb.

Qara oldu Qarabağ,
Para oldu Qarabağ.
Hamımıza eyni dərd,
Yara oldu Qarabağ

Hanı o bağça o bağ?
Nə bağ qalıb, nə də dağ.
Kaş ki ölməyək belə,
Deyə-deyə Qarabağ

Qəmə dözmək çətinmiş
Demə dözmək çətinmiş
Dözərdim, bu yalançı
Çəmə dözmək çətinmiş

Batmışıq qəmə , yasa,
Oyun qurub hansısa.
Həm torpaq əldən gedib,
Həm də dilimiz qısa

Vaxtı keçir, qalmayır,
Deyir, vədə dolmayır.
Halva, halva deməklə, 
Ağız şirin olmayır

Müəllif: QABİL NABİYEV DERDLİ

Azərbaycan Aşıqlar Birliyi

Azərbaycan Aşıqlar Birliyi haqqında – AAB.

Azərbaycan Aşıqlar Birliyi Azərbaycan aşıqlarının yaradıcılıq təşkilatıdır və 1984-cü ildə yaradılmışdır. Birlik aşıqların ədəbi irsinin üzə şıxarılması, toplanması, nəşri, təbliği və tətbiqi sahəsində iş aparır,gənc istedadların yaradıcılıq qabiliyyətinin formalaşmasına kömək edir, müasir aşıq sənətinə dair konfranslar, seminarlar, məclislər, görüşlər təşkil edir, xeyriyyə tədbirləri keçirir. Naxçıvan, Gəncə, Şamaxı, Tovuz, Qazax və digər bölgələrdə, eləcə də Gürcüstan, Türkiyə və İranda birliyin şöbələri var.  2010-ci ildən birliyin “Ozan dünyası” adlı jurnalı nəşr olunur. 

ƏTRAFLI MƏLUMAT: AAB.AZ Ana səhifə

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Mirza Alakbar Sabir


Ploughman
Don’t wail, don’t cry, don’t pretend you’re unhappy, ploughman!
You old, sly fox, you won’t catch us napping, ploughman!
Under some pretext or other, daily you stand at my door;
Don’t beg, don’t ask me, don’t stretch out your hand at my door!
I’m sick of seeing the whole of your clan at my door!
Don’t get ideas, don’t wear out my patience, ploughman!
Be dumb and obey me while I am gracious, ploughman!
If the year brought you peasants no gain, what do I care?
If there was no rain and no crop of grain, what do I care?
If drought spoiled the rice and barley again, what do I care?
If last year your debt with your blanket you paid, what do I care?
Now carry your rug to the market to sell, ploughman!
Be dumb and obey, for assistance don’t yell, ploughman!
Don’t try to explain that from hunger you’re dying, wretch!
You’ll never persuade me, so no use trying, wretch!
Pay what you’re due—don’t tell me you can’t—lying wretch!
Bring me barley and wheat, and rice, ploughman,
Or I’ll take off your skin in a trice, ploughman!
Swear as much as you like that you can’t—I’ll have it!
By Allah almighty, I’ll get what I’m due—I’ll have it!
You’ll be whipped and flogged black and blue—I’ll have it!
Don’t forget yourself, pay your arrears, ploughman,
Don’t overreach yourself, don’t spill vain tears, ploughman!
Your job is to plough; eat millet yourself; give me wheat, ploughman!
As long as it’s softer than stone—any stuff you can eat, ploughman.
If you don’t have water, their’s plenty of snow to heat, ploughman!
You have never seen butter or cream or meat, ploughman,
You’re used to a simple life, like a beast, ploughman!
Haven’t I always declared that I want good relations?
All an aristocrat wants is leisure and relaxation,
Idling, gambling, drinking and eating without cessation.
Such is a gentleman’s life by tradition, ploughman;
It was Allah appointed to us such an earthly mission, ploughman!

===========================================================
To the Workers of Baku
The wheel of fortune’s turning in a new way
nowadays: The working men begin to think they’re human nowadays.
They poke their noses everywhere and always nowadays.
What are we coming to when working men breathe freer nowadays?
They fght for rights and disobey the overseer nowadays!
The wheel of fortune’s turning in a new way nowadays;
The working men begin to think they’re human nowadays.
Now tell me, why do you demand respect, a simple worker?
Why raise your voice, and what can you expect, a simple worker? !
All you should do is serve the rich, though they neglect a simple worker.
Well-paid or not, you must be gratefully subdued, you simple worker,
But the wheel of fortune’s turning in a new way nowadays;
The working men begin to think they’re human nowadays,
Don’t plunge yourself into distress, take care, beware, rich man;
If any worker speaks the truth, don’t give him ear, rich man!
Don’t let the poor breathe freely—don’t you dare, rich man!
Don’t yield, don’t budge an inch, don’t give in anywhere,
rich man! For the wheel of fortune’s turning in a new way
nowadays; The working men begin to think they’re human nowadays!
Don’t pay attention, even though they may complain, the poor.
They’ve no expensive clothes nor homes—they’ve got no brain, the poor.
No property, no riches do they ever gain, the poor.
All they possess are ragged coats, shoes torn, clothes
plain, the poor. But the wheel of fortune’s turning in a new way
nowadays; The working men begin to think they’re human nowadays.
If you intend to be both free and merry in this world,
Just think about yourself, don’t have a worry in this world.
If you would have no load of woe to carry in this world,
Forget that other people’s lots are sorry in this world!
Yet the wheel of fortune’s turning in a new way
nowadays; The working men begin to think they’re human nowadays.
To think about the plight of your poor nation? By no means!
To sooth poor orphans and to stop their lamentation? By no means!
To help the poor, to give them consolation? By no means!
Yet fortune’s wheel is turning in a new way nowadays;
The working men begin to think they’re human nowadays!

MİRZƏ ƏLƏKBƏR SABİRİN DİGƏR ŞEİRLƏRİ:

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Мирза Алекпер Сабир

Ай, Хвала, Хвала, Тебе!

Вот как в мире ты живешь! Ай, хвала, хвала тебе!
Что ни слово – ересь, ложь! Ай, хвала, хвала тебе!

Значит, правда, что поэт с верой не в ладу давно,
Что умение писать лишь безбожникам дано!
Всё их дело – отрицать, веселиться, пить вино.
Снова с книгой ты бредешь? Ай, хвала, хвала тебе!

Непохожий на людей, ну-ка – к зеркалу лицом!
Хною бороду намажь, будь заправским молодцом!
Ты благочестивым стань, палец свой укрась кольцом,
Чтоб сказали все: «Хорош!..» Ай, хвала, хвала тебе!

Нет, несчастный, ты себя до могилы не поймешь!
Твой противный круглый глаз с молоканским, право, схож.
Чуть услышу речь твою – уж меня бросает в дрожь.
Ты теперь ко мне не вхож. Ай, хвала, хвала тебе!

Ты на истину взгляни ну хотя б одним глазком!
Вай! Портретами чертей ты зачем украсил дом?
Неужель тебе глаза не мозолит день за днем
Вид безбожных этих рож?… Ай, хвала, хвала тебе!

Обезумев, ты забыл все дела для суеты.
С новым платьем приобрел даже новые черты.
Любишь блеск штиблет, галош! Это ты или не ты?
Ты в грехах великих сплошь!.. Ай, хвала, хвала тебе!
Боль мою в себе умножь! Ай, хвала, хвала тебе!

===========================================================

Боюсь!


Когда я брожу по степям, по лесам,
Колючий топтать бурелом – не боюсь!

И если брожу среди знойных пустынь,
С диковинным встречусь зверьем – не боюсь!

На море, когда на мой утлый челнок
Обрушатся буря и гром, – не боюсь!

Вопящую вижу толпу дикарей,
Навстречу иду напролом – не боюсь!

На темную гору паду, словно луч,
Вулкана, что дышит огнем, – не боюсь!

В ущелье войду, словно легкая тень,
Увижу змею – что мне в том? – не боюсь!

А в заросли спрячусь, уйду в камыши,
Там встретиться с яростным львом – не боюсь!

На кладбище, если встают из могил
Вампиры во мраке ночном, – не боюсь!

В развалинах бесы и духи подчас
Кружатся, как мошки, столбом, – не боюсь!

Немало загадочных, странных людей
Встречаю в скитанье своем – не боюсь!

Короче, всего, что случается мне
Увидеть на шаре земном, – не боюсь!

Но – каюсь! – что вместе с бесстрашьем таким,
Как только – аллахом клянусь я святым! –

Войдет мусульманин в мой дом – я боюсь!
Мне страшно дышать между лживых, дурных!

Я вижу кровавые замыслы их,
Жить рядом с коварством, со злом – я боюсь,
Боюсь, боюсь, боюсь!

===================================================

Рабочему


Ты человек? Что это так, ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?

У человека красота и роскошь быть должны,
Дома в убранстве у него и не сочтешь казны.
Следы усердия его на всех вещах видны.
Дворцом хибарку, грязь и мрак ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?

Ты в знатном обществе, смотри, не вылезай вперед!
Перед начальством смирно стой, закрыв покрепче, рот!
Нехорошо, когда бедняк, пороча нас, орет.
Что равен богачу бедняк – ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?

Кто с богачами уравнял несчастных бедняков?
Мы взяли всем: лицом, умом! Бедняк, а ты каков?
Ты о достоинствах своих и двух не свяжешь слов!
Что мы в одном ряду, простак, ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?

Удел твой – молотом стучать, не зазнавайся, эй!
О равенстве мечтаешь ты? Не строй пустых затей!
Двугривенный получишь в день – уж ты и богатей?
Мильоном каждый свой пятак ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?

Мы – богачи, мы – богачи! Почет и слава – нам!
А если нам дана казна, то и держава – нам!
И власть над ней принадлежит – подумай здраво! – нам!
Хозяев сборищем зевак ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?

Скажи, кому обязан ты работою своей?
За наши добрые дела ты нам дерзить не смей!
Да ты за это нам воздать когда-нибудь сумей!
За честь клеймить нас так и сяк ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?
Смущенье знаешь ты?
Себя ль терзаешь ты?
От срама, от стыда
В огне сгораешь ты?

MİRZƏ ƏLƏKBƏR SABİRİN DİGƏR ŞEİRLƏRİ:

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Rüstəm Behrudi – Söz…

RÜSTƏM BEHRUDİ – SÖZ ÇƏLƏNGİ

Vətən!

Qarşı yatan qara dağı-yaylağım,
Düzənləri, ormanları-oylağım.
Əyilməyəm çinarları-bayrağım – Vətən!

Bax, gör, sevgim təzədimi, tərdimi?
Hər doğulan oğuldumu, ərdimi?
Daşlarına yazdım min il dərdimi – Vətən!

Ağ alnıma Araz qara yazıdı,
Varaq, yol uzaqdı-qar ayazıdı,
Kərkükdü, Göyçədi, Qarayazıdı – Vətən!

Hər ağrılar, hər acılar ötəndi,
Əl uzatsam, Ərzuruma yetəndi,
Füzulinin məzarı da Vətəndi – Vətən!

Mənə üz tut – yurda ocaq qurana,
“Turan” – deyib Boz qurd kimi durana.
Sonun yoxdu, çevrilməsən Turana – Vətən!

Mənim andım “Ya bütövlük, ya qandı”,
Zalım dostlar, qəbul edin bu andı:
Qara başım bu yol üstə qurbandı, – Vətən!

Vida türküsü

Mən yalqızam bir qurd kimi,
Mənnən birgə qalan gəlsin.
Talanmışam bir yurd kimi,
Qisasımı alan gəlsin.

Bir sevda var ləçək-ləçək,
Sən bilməsən, kim biləcək?!
Cəhənnəmdə bir kafir tək
Nə çəkirəm: bilən gəlsin.

Qeyrətdisə qanındakı,
Nə öndəki, nə sondakı?!
Mənim Tanrı dağındakı
Qismətimi bölən gəlsin.

Bu gün şaman imanını,
Öz içində Turanını,
“Damarında Türk qanını
Zərrə-zərrə bulan gəlsin”.

Uymayıb düşmən sözünə,
Güzgülər geyib dizinə,
Namazını qurd üzünə
Yarpaq üstə qılan gəlsin.

Nə kafirəm, nə də asi,
Sevdim haqqa yenən kəsi.
Məkkəsiylə Mədinəsi
Ulu Altay olan gəlsin.

Gedin Çinə vara-vara
Xəbər verin Uyğurlara.
Tikə-tikə, para-para
Olunmuşam talan, gəlsin.

Nə veribdi tövbə mənə?!
Tövbə etmək tövbə mənə.
Gəlib çatıb növbə mənə
Mənnən birgə ölən gəlsin.

Boz qurd

Şair yuxusuna gül-çiçək girər,
Yenər yuxusuna göydən mələklər.
Yuxumda nə gördüm?!
Onun əlindən.
Nə çəkdim…
İlahi! Bilməyəcəklər.

Hər gecə, hər gecə yuxularımda
Çadırı dağılmış, ocağı sönmüş,
Tanrı qarğışıyla taleyi dönmüş,
Taleyi dönəndən qəm sərhəddinin
Bir ucu günbatan, biri gündoğan –
Dağından, daşından, adamlarından,
Hətta otundan da qəriblik yağan;
Qara torpağına nə toxum əksən,
Yenə də baharda ayrılıq bitən
Bölünə-bölünə yox olub itən –
Sevgili bir yurd.
Sevgili bir yurd –
Hər gecə, hər gecə yuxularımda.

Hər gecə, hər gecə yuxularımda
Bu yurdla yanaşı, bu yurd boyunca
Ulaya-Ulaya dolaşıb gəzən,
Obu, Yeniseyi, İtili keçib
Altaytək, Ağrıtək dağ aşıb gəzən
Üzü mavi,
Gözü göydən daha mavi,
Ağzı atəş kimi bir qurd.
Ağzı atəş kimi bir qurd –
Hər gecə, hər gecə yuxularımda.
Üstümə qəm gələr əjdahalartək,
Yuxumda bir ağız qurd ular, keçər.
Nədənsə həmişə yuxularımdan
Önündə qurd duran ordular keçər.
İndi gizli gəlir yuxuma bir vaxt
Ulaşa-ulaşa ordular basan.
Uluslar, “Bay göllər”, Göyçələr səni
Məndən soruşurlar, Boz qurd, hardasan?!

Gəl, mavi işıqtək ələn başımdan,
Gəl, çıx uğuruma qaba ağactək.
Məni bu yuxudan alıb getməyə
Qaraquş oyunlu boz atlar gərək.
Məni bu yuxudan alıb getməyə
Qaraquş oyunlu boz atlar üstə
Gözündən od yağan övladlar gərək.

Eşidirsinizmi?! –
Qara qazlıq atların
Kişnərtisi gəlir misralarımdan.
Nə olsun səsimə yox qulaq asan?
Dalınca getməyə hazır durmuşam,
Səni gözləyirəm Boz qurd, hardasan?!
Hər gecə, hər gecə yuxularımda,
Üzü mavi,
Gözü göydən daha mavi,
Ağzı atəş kimi bir qurd
Və sevgili bir yurd –
Hər gecə, hər gecə yuxularımda

Şair yuxusuna gül-çiçək girər,
Yenər yuxusuna göydən mələklər.
Yuxumda nə gördüm, Onun ucundan.
İlahi, nə çəkdim…
Bilməyəcəklər.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru


RAHİLƏ DÖVRAN

AHƏNGİN 
(“Ömürdən- gündən” – silsiləsindən)

Dərdlərim qatbaqat, dağlardan ağır, 
Bəd xəbər, qara gün bacadan yağır. 
Zaman eyləyibdir məni qanbağır.
Yurd-yuvam, el- obam, xalqım didərgin.

Qəhr olub yüzlərlə arzum, diləyim,
Kədərdən iş tutmur qolum, biləyim.
Hansı yaramı mən açım, bələyim?
Hər gecəm, gündüzüm, hər anım gərgin.

Asiyə dönübdür zalim ehtiyac,
Hər kəsi eləyib səfil, yoxsul, ac.
Havaya, suya da taxılıb sayğac,
Bənizlər, sifətlər hüzursuz, qəmgin.

Sərvət sığmasa da bəndə, bərəyə,
Məvacib çatmayır quru çörəyə.
Millət həsrət qalıb ətə, kərəyə,
Bunu hardan bilsin hər harın zəngin.

Efirlər, ekranlar çal- çağırdadır,
Fikirlər, xəyallar pulda, vardadır.
Bilmirlər Qarabağ, Şuşa hardadır,
Yox əmrin verəni- o şanlı cəngin.

Qəm- qüssə hökm edir ruha, həm cana,
Fərəh haram olub şair Dövrana.
Məcburdu vətəndə yadtək davrana,
Tutammır zamanın, çağın ahəngin.

Müəllif: Rahile Dovran

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

MƏMMƏD QƏDİR – MƏNƏ

Mənə

Ayüzlüm, eşqinlə ətir saçıram,
Nə həsəd aparır çiçəklər mənə.
Sevgi qanadında elə uçuram,
Min ilin tikanı çiçəklər mənə.

Könlüm bir dünya ki, eşq puçur-puçur,
Fələklər sevinir, mələklər qucur,
Sevgiyə güvənib nə gözəl uçur,
Yarpaqlar, qönçələr, ləçəklər mənə!

Sevgin səbəbimdi boy atım, canım,
Dağları titrədir bayatım, canım,
Elə şirinləşib həyatım, canım,
Yüyürür ilbizlər, böcəklər mənə.

Ruhuma dərd rəsmi çəkər gecələr,
Günümün yükünü çəkər gecələr,
Ulduz gözlərini dikər gecələr,
Öz Ay qulağını göy şəklər mənə.

Məmməd, haqdan düşür şölə, xoşbəxtəm,
Yanıb çevrilməklə külə, xoşbəxtəm,
Eybəcər dərdimlə elə xoşbəxtəm,
Nə deyər gözəllər, göyçəklər mənə?!

Müəllif: MEMMED QEDİR

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AYGÜN SADİQ – QARABAĞ…

QARABAĞIM VAR İDİ…

Mənim bir yurdum vardı- dörd fəsildə rəngbərəng, 
Zaman həmən zamandı, çağlar o çağlar idi, 
Davaya yollananda əlimdə bircə tüfəng,
Bir də evdə xəbərsiz üç uşağım var idi…

O zaman ölməmişdik, onda bu yurdda vardıq,
Dosta dəyər göstərib, düşməni qovlayardıq,
Uşaqkən nə maraqlı oyunlar oynayardıq,
Şərtləri qəsdən pozub ağlamağım var idi…

Gör necə həsrətdəyəm, sanki çatışmır havam,
Gözüyaşlı gözləyir soyuq ocaq, boş yuvam,
Mənim orda gör neçə dost-tanışım, əqrəbam,
Böyük, barlı-bəhərli, gözəl bağım var idi…

Biz ölüncə savaşdıq, hər şeyi aldıq gözə,
Düşündük qorumasaq, Vətən haramdır bizə,
İndi məzarım belə sanki dönüb məhbəsə,
Bir vaxtlar qoruduğum bir torpağım var idi.

Adına həsrət ölən neçə gözdən yaş gələr,
Oğul, ruhum inciyir, haçan bu savaş gələr?…
Hərəyə öz yuvası doğma gələr, xoş gələr,
Mənim də bu dünyada Qarabağım var idi…

Müəllif: Aygün Sadiq

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

VASİF ZÖHRABOĞLU

Otaqda bir künc qalmadı

Bu gün də gözlədim yenə, 
Telefonun zəngi çalmadı.
Səninçün darıxmadığım,
Otaqda bir künc qalmadı.

Səndəyəm, səndə deyiləm,
Özgəyik, tanışıq kimi.
Bağlıyam əzizim, sənə
Həyassız sarmaşıq kimi.

Fikir-fikir gəlim sənə,
Udum-udum düşün gedim.
Yolları geyin gözünə,
Pəncərəndə üşün gedim.

Örpəy ört nəzər dəyməsin,
Götürməsin toz saçların. 
Mənim oğlan əllərimə, 
Bakirədir qız saçların.

Gəl, daha qovuşum sənə,
Gəl, aramız pozulmasın.
Bu gecə yat bir yuxu gör,
Sənsizliyə yozulmasın…

Bu gün də gözlədim yenə, 
Telefonun zəngi çalmadı.
Səninçün darıxmadığım,
Otaqda bir künc qalmadı.

Müəllif: Vasif Zöhraboğlu

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru