Zaur Ustac Yeni İl Şənliyində

ZAUR USTACDAN BAYRAM TƏBRİKİ:

Salam, doğmalar, yaxınlar, dostlar, tanışlar və çox dəyərli ziyarətçilər Sizi Dünya Azərbaycanlılarının Həmrəylik Günü və Yeni İl münasibəti ilə təbrik edir, həyatda ən gözəl nemət olan can sağlığı, bütün işlərinizdə yeni-yeni uğurlar arzu edirəm!!! Uğurlarınız bol olsun!!! Deyin, gülün, şənlənin!!!

Hörmətlə: Zaur Ustac

Qeyd:

Ustac.az və Ok “Zaur Ustac Yeni İl Şənliyində” adlı cizgi filmini təqdim edir:

https://www.youtube.com/watch?v=zG_GPqnAMAc

Mənbə: Zaur Ustac

© Zaur USTAC,2019. Bakı.

WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

Sevda İbrahimli Mükafatlandırıldı

SEVDA İBRAHİMLİ MÜKAFATLANDIRILDI:

Tanınmış şairə və son illərdə xüsusi ilə ictimai işlərdə fəallığı ilə seçilən “AZƏRBAYCANIN SƏSİ” İctimai birliyinin idarə heyyətinin üzvü və Sabunçu rayon təşkilatınin sədri , “Azərbaycan Qadın və İnkişaf Mərkəzi” İctimai Birliyinin nəzdində Ahılların Resurs Mərkəzinın əməkdaşı SEVDA İBRAHİMLİ ötən 2019 -cu ilin yekunlarına görə “Ilin Vətənpərvər Şairi” Mükafatına layiq görülüb. Bu münasibətlə SEVDA xanımı təbrik edir, yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzu edirik !!! uğurlarınız bol olsun!!!

Mənbə: SEVDA İBRAHİMLİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

İLDIRIM ƏKBƏROĞLU

DEDİLƏR
(Tələbəlik illərində, xalq şairimiz Səməd Vurğuna həsr etdiyim və onun yubuleyində dediyim şer.)

Dağlardan ötürdüm, dil açdı onlar,
Bəsdir bu ayrılıq, nədir dedilər.
Qəlbimiz qalıbdır Vurğunsuz ağlar,
Vəfasız çıxıbdır şair dedilər.

Gəlib yad edərdi,şer deyərdi,
Bölərdik sevinci, bölərdik dərdi,
Ayrılıb bir zaman əlvida dedi,
Elə o gedəndir gedir dedilər.

Qıy vurub səmadan uçdu bir qartal,
Endi bulaq üstə pərişan maral,
Dil açdı kədərlə gah yamac, gah yal,
Kədər qəlbimizi didir dedilər.

Yerə bulud çökdü, yağış ələndi,
Elə bil daşlar da danışdı,dindi.
Hanı elə şair sözüylə indi,
Vurğun qüdrətinə qadir- dedilər.

Müəllif: İLDIRIM ƏKBƏROĞLU 

Allah rəhmət eləsin… Ruhu şad olsun… Bu şeir (sonetlər) “İldırım Əkbəroğli – 70” layihəsi çərçivəsində N : 11 qeydi ilə yayımlanır. Eyni zamanda bu layihə çərçivəsində İldırım Əkbəroğlunun 70 illik yubileyi münasibəti “Yazarlar” jurnalının xüsusi buraxılışı formasında nəşr olunacaq “İldırım Əkbəroğli – 70” kitabına daxildir.

==========================================================

ÇİÇƏKCƏN OLAYDIM, KAŞ, SƏNİN ÜÇÜN

Eşqinin məskəni bu ürək, bu can,
Həsrətdir qəlbimi arı tək sancan,
İpər yanağından öpər doyuncan,
Çiçəkcən olaydım, kaş, sənin üçün.

Eşqisiz göylərdə günəş də sönər,
Ay dönüb ulduzsuz torpağa yenər,
Köksünə sığınar, sinənə sinər,
Çiçəkcən olaydım, kaş, sənin üçün.

Öyün, saf eşqinələ, sevginlə öyün,
İstəyin sap kimi düşməsin düyün,
Qoxlayıb min dəfə, tər-tər öpdüyün,
Çiçəkcən olaydım, kaş, sənin üçün.

İldırım,günbə-gün ömür solsa da,
Qəlbim saf istəklə eşqinə fəda,
Sığınım köksünə, qoy, duysun o da,
Çiçəkcən olaydım, kaş, sənin üçün!

Müəllif: İLDIRIM ƏKBƏROĞLU 

Allah rəhmət eləsin… Ruhu şad olsun… Bu şeir (sonetlər) “İldırım Əkbəroğli – 70” layihəsi çərçivəsində N : 12 qeydi ilə yayımlanır. Eyni zamanda bu layihə çərçivəsində İldırım Əkbəroğlunun 70 illik yubileyi münasibəti “Yazarlar” jurnalının xüsusi buraxılışı formasında nəşr olunacaq “İldırım Əkbəroğli – 70” kitabına daxildir.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Sevda İbrahimli hesabat verdi

SEVDA İBRAHİMLİ OXUCULAR QARŞISINDA HESABAT VERDİ:

Tanınmış şairə və son illərdə xüsusi ilə ictimai işlərdə fəallığı ilə seçilən “AZƏRBAYCANIN SƏSİ” İctimai birliyinin idarə heyyətinin üzvü və Sabunçu rayon təşkilatınin sədri , “Azərbaycan Qadın və İnkişaf Mərkəzi” İctimai Birliyinin nəzdində Ahılların Resurs Mərkəzinın əməkdaşı SEVDA İBRAHİMLİ ötən 2019 -cu ili özü üçün uğurlu hesab edərək, aşağıdakı kimi ilin yekunları barədə oxucular qarşısında hesabat vermişdir. Həmin hesabatı sizlərə təqdim edirik:

HESABAT

1.” ORDA MƏN VARAM” adlı ilk kitabım işıq üzü gördü.

2. “ZİYADAR” Mükafatına layiq görüldüm.
3.“NƏSİMİ-650” ALMANAXININI II hissəsində şeirlərim yer aldı.

Bir neçə Fəxri Fərman və Diplomla təltif edildim:

4.”HEYDƏR ƏLİYEV mükafatı ” fəxri fərmanı.
5.” AZƏRBAYCAN BAYRAĞI” mükafatı.
6. “Yurd ” Ədəbi bədii ,elmi – publisist
” NƏSİMİ” poeziya diplomu.
7.”QIZIL QƏLƏM” medya mükafatı .
8.”İLİN VƏTƏNPƏRVƏR ŞAİRƏSİ” medya mükafatı.
9.Bir çox dostları həyatda itirsəm də yeni dostlar da qazandım.
10. Avrasiya Sənət Kültür Ədəbiyyat və Bilim Federasyonuna (ASKEF) Fəxri diplomla mükafatlandırıldım və üzv seçildim.
11. “QƏRBİ AZƏRBAYCAN İCMASINİN ” fəxri üzvü seçildim.
12. “QARABAĞ AZADLIQ ” təşkilatınin üzvü oldum.

Mənbə: SEVDA İBRAHİMLİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Qələndər Xaçınçaylı Leninin ziyarət etdi – Moskva səfəri

Tanınmış şair – publisist Qələndər Xaçınçaylı Yeni il ərəfəsində keçmiş ittifaqın paytaxtı Moskva şəhərində olub. İllər sonra gəzməli – görməli yerləri bir daha ziyarət edib. Fotolar:

Mənbə: Qələndər Xaçınçaylı

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

İLDIRIM ƏKBƏROĞLU

İLDIRIM ƏKBƏROĞLUNUN YENİ İL ARZULARI:

“Yeni ilin planetimizə daxil olmasına lap az günlər qalır-bu il xatirələrə, tarixə dönəcək, gələn il isə , qəlbimizdəki arzuların həyata keçəcəyi illərdən biri olacaq , inşallah! Bizim isə , qəlbimizdə olan arzuların ən müqəddəslərindən biri yağı düşmənlərimizin ağızlarını yumduğumuz kimi, Qarabağdan ayaqlarını da kəsmək-onları doğma yürdlarımızdan qovaraq öz Qarabağımıza qovuşmağımızdır. Əziz dostlarımız, həmvətənlərim, sizi gələn yeni il münasibəti ilə təbrik edirəm və arzu edirəm ki, qəlbimizdən keçən bütün arzularımıza qovuşaq və sevinc hisslərimizi işğaldan azad olunan torpaqlarımızda keçirək!”

27 dekabr 2018. Beyləqan, Kəbirli.

KÖHNƏ DÜNYAMIZA TƏZƏ İL GƏLİR

Yaxşını xar edib günlərin nəsi,
Pisə zər bəzəyib həyat səhnəsi.
Hər ömrə iz vurub gedir köhnəsi,
Köhnə dünyamıza təzə il gəlir.

Yaşından nişan yox buzlu qaşında,
Qardan papağı var soyuq başında.
Ahıl libasında, uşaq yaşında,
Köhnə dünyamıza təzə il gəlir.

Kədəri,sevinci qoşa, dəst olub,
Qəmə yox,sevincə hər vaxt qəst olub.
Məstlərin tostundan özü məst olub,
Köhnə dünyamıza təzə il gəlir.

Açır könülləri toqquşan camlar,
Zər-xara içində bərq vurur şamlar.
Fikirlər keçmişə gedir axşamlar,
Köhnə dünyamıza təzə il gəlir.

Dünyadan halıdır köhnə il,fağır,
Qərbdə çil-çıraqdır, şərqdə od yağır.
Hələ,çaşqın-çaşqın, çox ağır-ağır,
Köhnə dünyamıza təzə il gəlir.

Demirəm,qan töküm,qəzəb-kin olum,
Yurdu talanmışam, haqqı çin olum.
Göstərim düzü-düz, bələdçin olum,
Köhnə dünyamıza təzə il gəlir.

Müəllif: İLDIRIM ƏKBƏROĞLU 

Allah rəhmət eləsin… Ruhu şad olsun… Bu şeir (sonetlər) “İldırım Əkbəroğli – 70” layihəsi çərçivəsində N : 10 qeydi ilə yayımlanır. Eyni zamanda bu layihə çərçivəsində İldırım Əkbəroğlunun 70 illik yubileyi münasibəti “Yazarlar” jurnalının xüsusi buraxılışı formasında nəşr olunacaq “İldırım Əkbəroğli – 70” kitabına daxildir.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AMK -DA TƏDBİR OLUB

milli kitabxanada bayram tədbiri

Bu gün – (29 dekabrın 2019) AXUNDOV ADİNA MİLLİ KİTABXANAda  “31 dekabr – Dünya Azərbaycanlılarının Həmrəylik Günüdür” adlı tədbir keçirilib. Tədbirdən fotolar:


Ətraflı: http://anl.az/new/az/news-view/932

MƏNBƏ: AZƏRBAYCAN MİLLİ KİTABXANASI 

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Narıngül Nadir

OYUNCAQ SİLAH
(Hekayə)

–1–
Onu Seymurla birlikdə görənlər çox vaxt onları sevgili hesab edirdilər. Adamlara nə var ki?.. Onsuz da gördüklərinə inanırlar. Əlbəttə, o da, Seymur da bilirdi ki, belə bir şey yoxdur, sadəcə dostdurlar, vəssəlam! Onun özünə qalsa, çox istəyərdi ki, elə adamların düşündüyü doğru olsun. Hələ ürəyində bu dedi-qodulara bir az sevinirdi də… Onsuz da Seymuru sevirdi, amma aşkarda ölsə də, biruzə verməzdi. Elə edirdi ki, bir zərrə də şübhə düşməsin Seymurun ürəyinə. Az qalırdı arsız-arsız “qardaş” da desin ona… Hələ utanmadan bir dəfə “gəl səni evləndirək” də demişdi. Seymur da, daş idi elə bil… Bütün günü onun yanında olsa da. bircə dəfə dilini tərpədib demirdi ki, sən mənim sevgilimsən, dostumsan, ya lap elə düşmənimsən, nəsən…
Hərçənd ki, xəyalında azı min dəfə Seymur ona öz sevgisini etiraf etmiş, o da dərhal utana-utana razılaşmış, hətta uzaq ölkələrə səyahətə, filana də çıxmışdılar. O uzaq ölkələrin otellərində Seymur onu o ki, var sevib əzizləmişdi. Hələ bu bəs etmirmiş kimi əl-ələ verib birlikdə uzun ömür sürmüş, oğul-uşaq sahibi olmuş, xoşbəxtcəsinə qocalmışdılar da… Amma bunlar xəyalında idi. Onsuz da xəyal qurmağı çox sevirdi. Son vaxtlar bütün xəyalları da Seymurla bağlı olurdu. Həqiqətdə isə onunla sevgili olmaq məsələsində aralarında dağlar, dərələr qədər məsafə vardı. Nə qədər sirr bölüşsələr, birklikdə gəzib dolaşsalar, bir-birinin qayğısına qalsalar da, Seymurda bir hökmranlıq, əzəmət də vardı ki, bu da aralarında məsafə yaradırdı. Hecə deyərlər, əlini uzatsan çatacaq adam deyildi Seymur… Amma həyatda bütün yaxşı hesab etdiklərinin ölçüsü idi. Güclü kişi, yaxşı dost, dünyanın altını -üstünü bilən yaxşı adam, güvənc yeri deyəndə o gəlirdi gözlərinin önünə.
İnsafən Seymur da çox yaraşıqlıydı. Hündür boyu, iri mənalı gözləri, şax yerişi vardı. Adamın gözlərinə baxıb ürəyini oxuyurdu. Universitetdə düz beş il birlikdə oxumuşdular. Tələbə vaxtı qızlar başına dolanırdılar. O da heç kimə əhəmiyyət vermirdi. Universitetdə Seymurla çox yaxın idilər. Elə bu yaxınlıq da onda əminlik yaradırdı ki, Seymur da onu sevir. Amma nə universitet illərində, nə də sonralar ondan səs-səda gəlmədi. O da hər şeyi hesablayandan, olanları çək-çevir edəndən, baş verənləri “toplayıb-çıxdıqdan” sonra qərara gəldi ki, Seymurdan “sevirəm” sözünü gözləmək səhranın ortasında sərin bulaq arzulamaq kimi bir şeydir. Odur ki, xeyli müddət özüylə mübarizə aparıb Seymuru ürəyindən çıxartmağa çalışdı. Amma çalışmaqla deyil ki… Nə qədər cəhd etsə də ürəyində olanları silib atammadı.
Universitetdən sonra hərəsi bir yerə işə düzəldi. Sonra Seymur evləndi. Bir daha inandı ki, Seymur onun deyil. Özünü inandırandan sonra Seymurdan bir az da uzaq dolanmağa çalışdı. Əlbəttə, dostluqları öz yerində qalacaqdı… İstəsələr, dost kimi yenə də ara-sıra görüşə bilərdilər. Amma daha bu gözləntilər, həsrət, filan olmayacaqdı. Onsuz da son vaxtlar ara-sıra görüşürdülər. Universitetdən sonra Seymur yaxşı vəzifəyə düzəldiyindən elə də boş vaxtı olmurdu. Özü demişkən. ətrafındakı akademik adamlar, cansız zəhmli kreslo onu istismar etmişdi.
Seymurun işləri yaxşı gedirdi. Vəzifəsini də qaldırmışdılar, gözəl ailəsi də vardı. Amma o, Seymurdan uzaq dolansa da, ərə getməmişdi, onu ürəyindən silib ata bilmirdi.
Seymurdan da xeyli vaxtdı xəbər yoxdu. Bu da onun işinə yarayırdı. Düşünürdü ki, nə qədər gec görsə, o qədər tez unudar. Odur ki, özü də zəng edib xəbər tutmurdu. Elə Seymuru tamamilə unutmağa çalışdığı, onu sevdiyinə görə özünü “ağ yuyub qara sərdiyi” bir vaxtda ondan zəng gəldi. Telefonda elə şirin –şirin danışırdı ki…

-Gəl, səni də yanıma işə götürüm. İstəyirəm yanımda yaxın adamlarım olsun… Həm də, sənə ehtiyacım var. Bir çox şeyləri anlamağa başlamışam. Məni sənin kimi heç kim duya bilməz. Sabah ətraflı danışarıq…Əslində, çoxdan danışmalıydım səninlə…
Ürəyi titrədi. Seymurun zəngindən o qədər həyəcanlandı ki, nə cavab verəcəyini, nə deyəcəyini bilmədi. Həmişə beləydi, həlledici məqamlarda danışa bilmirdi. Bu dəfə danışmaq o yana, iş məsələsinə görə heç əməlli-başlı təşəkkür də edəmmədi. Amma Seymur çox danışdı. Özü də birinci dəfəydi ki, taleyindən şikayətləndi. İnsanın gözləmədiiy yerdən zərbə almağından, qismətdən qaçmaq olmadığından danışdı. Bir müddət görünmədiyinin səbəbini də açıqladı. Arvadından ayrılıbmış…
-Xasiyyətimiz uyğun gəlmədi-qısaca anlatdı – dost kimi ayrıldıq, hərəmiz öz yolumuzla gedirik…
İstədi nə isə soruşsun, amma Seymur səhər işdə görüşəcəklərini bildirib sağollaşdı.
Hər şeyi unudub yenidən Seymura tərəf qanadlandı. Deyir, yaxın adamımsan…Sənə ehtiyacım var…Sabah çox şeyləri açıqlayacaq… Bundan gözəl nə deyə bilərdi ki?.. Ürəyini çoxdan duymadığı fərəh hissi bürüdü.
Küçədə xeyli gəzişdi. Seymuru düşündü. Arvadından ayrılıbmış. Görəsən, Seymura necə təsir edib bu ayrılıq? Səsində elə də kədər hiss olunmurdu. Amma taledən şikayət filan…Hər necə olsa da ürəyində sevindi.Ürəyində etiraf etdi ki, bu ayrılıq onların yollarını birləşdirəcək. Qismət bu günəymiş. O, xoşbəxtdi. Xoşbəxtliyini dərk etsə də, sevinməyə qorxdu. Sınamışdı ki, sevinmək ona düşmür. Həmişə xoşbəxtliyini itirməkdən qorxurdu… Odur ki, qərara aldı ki, sabaha kimi başqa şeylər barəsində düşünsün, bir növ özünü aldatsın.

-2-

İşdə ilk rastlaşdığı Seymurun katibəsi oldu. Kompüterin qarşısnda əyləşib nəsə yazırdı. Xoşu gəlmirdi katibədən, görməyə gözü yoxdu. Doğrudur, aralarında heç bir münaqişə, filan olmamışdı. Seymurun yanına gələrkən qapıda rastlaşırdılar. Ağızucu salamlaşıb keçirdi. Ona elə gəlirdi ki, katibə salamı da minnətlə alır. Hiss edirdi ki, katibə də onu sevmir. Əvvəllər ürəyində bir qısqanclıq da vardı. Katibəni Seymura qısqanırdı. Tərslikdən Seymur da həmişə onu tərifləyirdi. “İşini yaxşı bilir, sənədləri gözüyumulu oxuyur” –filan…
İndi məcbur qalıb katibənin yanında əyləşməli oldu. Bu dəfə katibə ona ehtiram göstərdi, çay təklif etdi. Görünür Seymur burda işləyəcəyini xəbər vermişdi. Katibə başının işarəsilə Seymuurn otağını göstərdi:
– Hələ gəlməyib, deyəsən gecikir.
-Bilirəm, zəng eləmişdi, bir az gecikəcək.- özü qəsdən belə dedi. Qoy bilsin ki, Seymurla yaxındır. Katibə mənalı-mənalı onun üzünə baxdı, zorla gülümsündü. Əslində, katibəylə mehriban olmaq istəyirdi. Bilirdi ki, bir halda ki, burda işləyəəck, gərək hamıyla yaxşı münasibət qursun. Amma elə şeylər vardı ki, özündən asılı deyildi.
Katibə klavyaturanı döyəcləyə-döyəcləy nə isə yazmağa başladı. Bir qədər sonra “barbi gəlinciyi”nə bənzəyən bir qız da gəlib katibənin yanında əyləşdi. Şirin-şirin söhbətə başladılar.
-Yuxuda qan görmüşəm. Qan səkinin üstüylə axıb gedirdi. Hər tərəf qan idi. Katibə həvəslə yuxusunu analdırdı.
–Qan qovuşmaqdır, sevinəcəksən, dəqiq bilirəm- “barbi gəlniciyi” rəfiqəsini sevindirməyə çalışdı. Katibə əlindəki sənədləri Seymurun otağına apardı. Fikir verdi ki, katibə hündür kabluklu ayaqqabıda çox rahat gəzir. Belə ayaqqıbılar ən yaralı yeriydi. Çox arzulasa da hündür ayaqqabıda gəzəmmirdi. Birdən-birə yenə də ürəyinə qısqanclıq doldu. Amma dərhal da özünü danladı: “Bura işdir, belə şeyləri beynindən çıxartmalısan! Seymur işində ciddidir. Özü də bir dəfə deyirdi ki, işin iş qanunları var, bu qanunları pozsan işləyə bilməzsən.
Yarıaçıq qapıdan Seymurun divaradan asılmış portreti görünürdü. Şəkildə özündən yaşlı düşmüşdü.
Ayağa qalxıb dəhlizə çıxdı. Dəhlizdə gəzişdi. Otaqlardan çıxan işçilər onunla salamlaşıb keçirdilər. Heç kim burda niyə dayanmağıyla maraqlanmırdı. Görünür, xəbərləri
vardı burada işləyəcəyindən.
Dəhlizin başından yaşlı bir kişi ona yaxınlaşdı. Salamlaşıb əlindəki açalardan birini topasından çıxarıb ona uzatdı:
-Buyur, sənin otağının açarıdır. Keç əyləş. Bu, deyəsən gec gələcək…
Açarı kişidən alıb ürəyində Seymura təşəkkür elədi. “Sağ olsun, diqqətlidir. Artıq otaq da ayırıb”.
Qapını açıb içəri daxil oldu. Otağın başındakı pəncərəni açdı. Pəncərə çoxdan açılmadığından içəri xəfif toz doldu. Dodaqlarında narın qum dənələrini hiss etdi. Pəncərədən aşağı boylandı. Aşağıda bozaran asfalt çox vahiməli göründü. Bir neçə gün əvvəl xəbərlərdən eşitdiyi bir qadının özünü pəncərədən ataraq intihar etməsi xəbərini xatırladı. Bədəni üşündü. Pəncərəni çəkib bağladı. Otaqda gəzişməyə başladı. Görəsən, Seymur bu gün nələri etiraf edəcək? Ürəyini harda açacaq?.. Yəqin ki, işdən sonra danışacaq. Yəqin yaxınlıqdakı kafelərdən birində əyləşərlər… Onsuz da, hər şey bəllidir… Yenə də ürəyi həyacanla döyünməyə başladı. Sanki Seymuru birinci dəfə görəcəkmiş kimi həyəcanlanırdı. Qərara aldı ki, bu dəfə o da açıb hər şeyi Seymura bildirəcək. Bildirəcək ki, onu çoxdan sevir. Ondan başqa heç kimə baxa bilmir. Deyəcək ki, bu qədər müddətdə ona dost kimi baxmayıb. Sadəcə gizlədib. Deyəcək ki, həyatı başdan- başa ondan ibarətdir. Deyəcək…

–3–
Birdən –birə dəhlizdən qarmaqarışıq səslər eşidildi. Səs əvvəlcə uğultu kimi gəldi, sonra aydınlaşdı.
– Seymuru vurublar. Güllə ilə vurublar, öz maşınında getdiyi yerdə… Düz alnından vurublar!
– Kim vurub? Niyə?
– Bəlkə də, ona atəş açmayıblar heç, deyirlər, yanında vəzifəli, imkanlı adam olub- ola bilər, ona atıblar, amma buna dəyib.
– Hanı, qan qovuşmaqdır deyirdilər, yuxuda görmüşdüm, bəs nə oldu, ay Allah, bu nə xəbərdir?! Katibənin səsi dəhlizdən gəldi,sonra eşidilməz oldu.
Qapını açıb dəhlizə boylandı. İşçilər dəhlizə toplaşmışdılar. Hamı bir-birini sorğu- suala tuturdu. Seymurun müavininin sürücüsü ortada dayanmışdı. Xəbəri o gətirdiyindən suallara da o cavab verirdi.

– Yəqin, səhvən güllə ona dəyib…
– Nə olur-olsun, hər halda, bunu öldürüblər…
– Üzündə maska olub atəş açanın, iki nəfər olublar- müavinin sürücüsü dilləndi.
Katibə o tərəf- bu tərəfə qaçıb telefonlara cavab verirdi. Seymurun otağında telefonlar susmurdu.
Telefonuna zəng gəldi:
Tələbə yoldaşı Dinarə idi. Təlaşla xəbəri çatdırdı:
– Hardasan? Xəbərin varmı, Seymuru vurublar. Bu nə iş idi?! Gəl, evlərinə gedək. Mən getmişdim irəli keçəmmədim. Polislər, jurnalistlər qapını kəsiblər…
Qayıdıb otağa girdi. Eşitdyi xəbərdən sonra beyni uğuldayır, heç nə düşünə bilmirdi. Sanki beyni bütün fəaliyyətini dayandırmışdı. Ürəyində küt bir ağrı vardı, ağrı hərdən sızıltıya çevrilib bədəninə yayılırdı. Qəribədir ki, ağlaya da bilmirdi. Gözləri qupquru idi, təkcə ürəyi bərk-bərk döyünürdü. Deməli, Seymur daha yoxdur. Olmayacaq.
Bir daha onun həyatında belə bir adam olmayacaq. Onsuz olacaq. Bəs nəyə görə yaşayacaq? Bütün edəcəyi hərəkətləri ona görə hesablayırdı. Həyatında olan bütün yaxşı şeyləri ona həvəslənib edirdi. Bəs indi nə marağı olacaq həyatının? Marağını, həvəsini hara yönəldəcək? Hər tərəf boşluqdur. Boşluğun üzəriylə yerimək mümkündürmü? Bəlkə, boşluğun qorxulu ağrısını çəkmədənsə elə bir dəfəlik boşluğun dibinə yuvarlanmaq, bütün mənasızlardan, bozluqlardan xilas olmaq? Pəncərənin qarşısına gəldi. Aşağı boylandı. Yenə də xəbərlərən eşitdiyi özünü pəncərədən atan qadını xatırladı. Bəlkə, o da… Bəlkə, o da sınasın… Cəmisi bir dəqiqə… Bir dəqiqə sonra hər şey birəcək…Ağrılar, acılar yox olacaq. Pəncərəni açıb hündürlüyü yoxladı. Ürəyində hesabladı ki, özünü atsa neçə dəqiqədən sonra yerə çırpılar? Gözlərini yumdu… Dizləri titrədi. Belində, dizlərində asfalta yapışacaq canının ağrısını hiss elədi. Başını pəncərədən geri çəkib pəncərəni bağladı.
Dəhlizdən keçib aşağı endi.
Anası zəng etdi.
-Hardasan, yeni iş günün necə keçir? Təbrik edirəm. Mən demişdim axı, hər şey əla olacaq. Nə deyirsən, bəlkə, axşam qeyd edək?!
Hiss etdi ki anasının kefi kökdür
. Telefonu söndürdü. Gözlərinin qabağına Seymur gəldi. Sakitcə uzanıb. Ruhu uçub gedib. İnana bilmədi. Seymura sakitlik yaraşmırdı.
Yalnız indi fikir verdi ki, dəhlizdə heç kim yoxdur. Hamı aşağıya- şirkətin qarşısına yığışıb.
Seymurun müavininin sürücüsü əli ilə hadisəni ətrafdakılara təsvir edirdi. Həvəslə danışırdı, sanki detektiv filmin ssenarisini izah edirdi.
– Bax belə vurublar, burda dayanıblar, üzü bu tərəfə. Seymur sağ tərəfdə əyləşibmiş. Üzü pəncərəyə doğruymuş. “Makarov”tipli silahla vurublar…
Adamların arasında xeyli dayandı. Görəsən, Seymur pəncərədən çölə boylanarkən nəyi düşünürmüş? “Makarov” tapançası dedikləri necə silahdır?
– Açarı verərdiniz, zəhmət olmasa…
Səhər açarı ona verən kişiydi. Kişi nəsə danışıdı, ayırd edəmmədi. Son sözü bu oldu ki, açar qarışıqda itə bilər, həm də burda işləyib işləməməsi hələki bilinmir. Lazım olsa , yenə də qaytarıb verər. Çantasını qurdalayıb açarı işçiyə verdi.
Beynində o qədər suallar vardı ki, heç birinə cavab tapammırdı. “Yanındakı adamı vurmalı imişlər… Görəsən, Seymur o adamla hara gedirmiş?” Bir kənara çəkilib ağlamaq istəyirdi. Amma gözlərindən yaş gəlmirdi.
Müavinin sürücüsü kiminləsə danışdı, sonra camaata bildirdi ki, hələlik dağlışmaq lazımdır. Sabah dəfn edəcəklər. Sabah hamı vidalaşmağa gələ bilər.

–4–
Gəlib köhnə və böyük avtobusa əyləşdi. Avtobusun arxa oturacağındakı uşaq nənəsinin qucağından sürüşüb ona tərəf atıldı. Əlindəki oyuncaq tapançanı onun alnına tuşladı:
-Əllər yuxarı! Təslim ol! Yoxsa öldürəcəm!
Nənəsi uşağı dilə tutdu:
– Xalanı vurmaq olmaz, xalanı vurma! Yazıqdır…
Uşaqsa elə hey ona tərəf dartınır, oyuncaq silahını düz alnına tuşlayırdı.
“Seymuru da alnından vurublar. Bircə güllə ilə nişan alıblar… Maşının pəncərəsindən ətrafa baxırmış. Düz alnından…”
– Gəl, əllərinin çirkini silim. Uşaq dartındı, nənə güc-bəla ilə əlindəki nəm salfetlə uşağın əllərini silməyə çalışdı.
Avtobusun pəncərəsindən çölə boylandı. Şüşə çirkli olduğundan ətrafı yaxşı görə bilmədi. Hər tərəf dumanlı görünürdü, arabir ağacların budaqları qarışıq xətlər kimi gözə dəyirdi. Dəstə-dəstə cikkildəşərək vurnuxan quşlar kirli şüşənin arxasında özlərini güllə kimi quru budaqlara çırpırdılar.
Bu an əllərini uzadıb pəncərənin çirkli-paslı şüşəsini silmək keçdi ürəyindən…

Son.

Müəllif: NARINGÜL NADİR

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Ustaclı Mahmud bəy haqqında

USTACLI MAHMUD BƏY və onun nəsli HAQQINDA

Şah İsmayıl Səfəvi zamanında Qızılbaş tayfalarını saray və orduda təmsil edən əmirlər:

Ustaclu tayfası (13 nəfər):

Məhəmməd xan, Qaraxan xan, Abdulla xan, Xızır ağa, Süleyman bəy, Şahrux sultan (Kor Şahrux), Sarı Pirə, Köpək sultan, Mahmud bəy*, Məntəş sultan, Murad bəy, Çayan sultan, Məhəmməd sultan Sufioğlu;

Şamlu tayfası (9 nəfər):

Hüseyn bəy Lələ, Əhməd sultan, Əxi sultan, Əbdi bəy, Durmuş xan, Zeynal xan, Musa bəy, Həsən bəy, Süleyman bəy;

Türkman tayfası (8 nəfər):

Əlişəkər bəy Baharlu, Məhəmmədi xan Baharlu, Mənsur bəy Pornak, Əmir xan Mosullu, Gülabi xan Mosullu, Abdal sultan Türkman, Şahqulu bəy Türkman, Qızıl Məhəmməd Türkman;

Rumlu tayfası (6 nəfər):

Div sultan, Nurəli xəlifə, Xəlil ağa, Sufiyan xəlifə, Badican sultan, Qaragünə sultan;

Təkəlü tayfası (6 nəfər):

İlyas bəy Halvaçıoğlu, Həsən bəy Halvaçıoğlu, Yaqub bəy Halvaçıoğlu, Üləmə sultan, Sarı Əli bəy Möhürdar, Burun sultan;

Qacar tayfası (5 nəfər):

Qara Piri bəy, Rüstəm bəy, Əhməd sultan, Mahmud bəy, Xəlil xan;

Əfşar tayfası (4 nəfər):

Sultanəli bəy, Məhəmməd xan, Danə Məhəmməd sultan, Vəlican sultan;

Zülqədər tayfası (4 nəfər):

Xəlil xan, Əlixan sultan, Zöhrab sultan, Vələdxan bəy;

Talış tayfası (4 nəfər):

Abdal bəy Dədə Talış, Xadim bəy Xüləfa Talış, Mirzə Məhəmməd Talış, Pirqeyb xan Talış:

Qaramanlu tayfası

(3 nəfər): Bayram xan, Hüsam bəy, Əlican sultan;

Varsaq tayfası (3 nəfər):

Yusif xəlifə, Qasım xəlifə, Həsən xəlifə;

Qıpçaq tayfası (1 nəfər):

Mənsur bəy.

Müəllif: Namiq Musalı
“I Şah İsmayılın Hakimiyyəti”
(“Tarix-i aləmara-yi Şah İsmayıl” əsəri əsasında) səh. 386-387

MƏNBƏ:ŞAH İSMAYIL SƏFƏVİ

Qeyd*

Bu məlumat, 1992 ci ildə Ağdam rayonu Yusifcanlı kəndində rəhmətə getmiş Mustafayev Müseyib Mahmud oğlunun (Müseyib Mahmud oğlu, Mahmud Mustafa oğlu, Mustafa Məhəmmədqulu – Qulu – oğlu, Məhəmmədqulu – Qulu Mahmud oğlu, … və Şah İsmayılın ordusunda “qoşun başı”olmuş Mahmud bəyə qədər Mustafa, Mahmud, Məhəmməd, Məmməd, Müseyib, Allahqulu, Məhəmmədqulu, Əliqulu, Şahqulu, Bayram, Şükür, Məhərrəm, Həsən, Hüseyn adlı digər ulu babalar) canlı daşıyıcı kimi atadan oğula, babadan nəvəyə söhbətlər yolu ilə ötürülmüş məlumatla tam üst-üstə düşür. Onların qohumları sonralar sovet höküməti qurulmuş Şimalı Azərbaycan ərazisində Zəngəzur və Tərtər (ümumiyyətlə isə qocaların dediyi kimi Şamdan Sivasa qədər – Ərdəbil, Qaradağ, Qarabağ, Göyçə və s.) rayonlarında olub. Bu nəslin nümayəndələri həmişə istənilən sahədə bacarıqlarına görə (usta, uslu olmaları ilə) seçiliblər. Xüsusi ilə yüksək təşkilatçılıq və idarə etmə bacarığı, mərdlik, düzlük, döyüşkənlik, haqsızlığa aşırı dərəcədə özündən tez çıxmaqla nəticələnə bilən dözümsüzlük, zəhmətkeşlik, əməksevərlik, yaratmaq əzmi, yaradıcı insanlar olublar. Müseyib Mahmud oğlunun nəql etdiyinə görə “Hürriyyətçilik” (1918-1920 – ci illər ADR) zamanında Zəngəzur tərəflərdə qohumlarından da onun kimi babalarını adını daşıyan (Müseyib adlı) – qocaların dediyinə görə ona çox oxşayan sonralar 30 – cu illərdə güllələnmiş məşhur on başı ya da yüzbaşı olub. Zəngəzur tərəfdəki qohumlarla müharibəyə qədər (hətta müharibədən sonra da onların nümayəndələri ilə bir-iki dəfə Dəli Dağda el yaylaqda olanda görüşüblər – ora yaxın dağ rayonlarında yaşayırmışlar. Çünki, atla gəlib getmək yaxın imiş. ) , Tərtərdəki qohumlarla isə ötən əsrin (1980) 80-ci illərinə qədər əlaqə olub. Hal-hazırda bu nəslin ən məşhur nümayəndəsi Azərbaycan Respublikasının Əməkdar Artisti ANS-in “Qulp” proqramından və indi gündəmdə olan seriallardan yaxşı tanıdığımız Temir (Teymur) Məmmədovdur .

Ağdam rayonu Yusifcanlı kəndində yaşamış Mustafayev Müseyib Mustafa oğlunun (təxminən 1923-1992) fotları:

II Dünya Müharibəsində təxminən 1942-43-cü illərdə çəkilib.

1980-ci illərdə Ağdamda çəkilib. Fotoqraf: Tahir. (Fon sonralar dəyişdirilib.)

Qeydin müəllifi və fotoları təqdim edən:Zaur Ustac 

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

İLDIRIM ƏKBƏROĞLU

AZƏRBAYCAN TORPAĞIDIR QARABAĞ

Yalalnların dönüb qurumuş arxa,
Yad torpaqda yaşarsan qorxa-qorxa.
Tarix olsun söykəndiyin güc-arxa,
Gör,nə ətir saçır burda baxça-bağ
Azərbaycan torpağıdır Qarabağ!

Sən işğalçı, mən sahibəm, unutma,
Bağa girib bağbanına daş atma.
Ulağını cən atıma tay tutma,
Böhtanınla, öz-özünə çəkmə dağ,
Azərbaycan torpağıdır Qarabağ !

Bir daş göstər, adı dilində olsun.
Bir gül göstər, orda, elində olsun.
Elə şər de faktı əlində olsun,
Cıdır düzü mərd meydanı, etmə ağ,
Azərbaycan torpağıdır Qarabağ!

Gözdən olub özgə yurda göz tikən,
Vurub-tutan babaların qan tökən.
Sən dağıdan, parçalayan, mən tikən,
Aşkar olur gələn dövran, gələn çağ,
Azərbaycan torpağıdır Qarabağ!

Əlin qanlı, get əlinin qanın yu,
Haqlı danış, böhtan demə, dinc uyu.
Yolun sərtdir, son uçurum, son quyu,
Fərəhlənmə öndə görüb zirvə-dağ ,
Azərbaycan tirpağıdır Qarabağ!

Ay İldırım,dünya bilir haqq sənin,
Gözəlliyi gül-çiçəkdir çəmənin,
Özgə yurdda gor evində kömənin,
Yurdu itər, ruhu çəkər zülüm, ah,
Azərbaycan torpağıdır Qarabağ!

Müəllif: İLDIRIM ƏKBƏROĞLU 

Allah rəhmət eləsin… Ruhu şad olsun… Bu şeir (sonetlər) “İldırım Əkbəroğli – 70” layihəsi çərçivəsində N : 09 qeydi ilə yayımlanır. Eyni zamanda bu layihə çərçivəsində İldırım Əkbəroğlunun 70 illik yubileyi münasibəti “Yazarlar” jurnalının xüsusi buraxılışı formasında nəşr olunacaq “İldırım Əkbəroğli – 70” kitabına daxildir.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru