MUSA ƏLƏKBƏRLİ

<<<< MUSA ƏLƏKBƏRLİ “ÜÇ YARPAQ” RUBRİKASINDA >>>>

MƏSLƏHƏT

Xain yolunu bağladı
Onu axmağa qoymadı.
Bu ünvanda batan bulaq
Başqa ünvanda qaynadı.

O bulağın yolu üstə
Qəfil salınan çiləkən.
Oldu yeni şəffaflığa,
Duruluğa bir pilləkən.

Meydan açın yaxşılığa,
Pislik yoluyla getməyin.
Bulaq kimi qaynayanı
Batırmağa cəhd etməyin!

Noyabr 2019

<<<< MUSA —— ƏLƏKBƏRLİ >>>>

ÜZÜNDƏ AY HÜSNÜ, GÜN ŞÖLƏSİ VAR

Sənintək mələklər doğulur tək-tək,
Sovrulub gözümə kül, görməmişəm.
Belə gözəllikdə zərif kəpənək,
Belə təravətdə gül görməmişəm.

İncəlik tapıbdır özünü səndə,
Lətiflik, şirinlik dilə yaraşıq.
Axı necə çəkim gözümü səndən,
Mən haçan görmüşəm belə yaraşıq?!

Üzündə ay hüsnü, gün şöləsi var,
Göylər özü səni seçib xəbərsiz.
Yanıl yanağında dağ laləsi var,
Xalı ürəyimə köçüb xəbərsiz.

Qaymaq dodaqların şehli qızılgül,
Ona dodağımın ərki çatarmı?!
Şəhidlik yoluna çıxıb bir könül,
Heç bu müsibətdən xəbərin varmı?!

Tutub gözlərini başımın çəni,
Nələr çəkdiyimi duyub Allahım.
Sənintək bəlalı bir möcüzəni
Dünyada tək mənə qıyıb Allahım!

<<<< MUSA —— ƏLƏKBƏRLİ >>>>

MƏHƏBBƏT

Ömrümü-günümü dada gətirdi,
Bu dünyanın dadı, duzu məhəbbət.
Qəlbimi özünə ruzu elədi,
O tanrı qisməti, – ruzu məhəbbət.

İllərcə çəkdiyim qəmi itirdi,
Bir xoş təbəssümlə müjdə yetirdi.
Qışın oğlan çağı qönçə bitirdi,
Əritdi sırsıra buzu məhəbbət.

Mən can qıyıramsa mehrü-ülfətə,
Yer vermə sən yersiz sözə, söhbətə.
Qurban olmalıyıq biz məhəbbətə,
Məhəbbət yaradıb bizi, məhəbbət.

Heç zaman yaxşını, yamanı seçmir,
Dərya aciz qalır, ümman da ölçmür.
Niyə olduğutək dilimə köçmür,
Qəlbimin közərən közü məhəbbət.

Mən ondan bu yaşda nə gördüm axı,
Ürəyim əlində nanə yarpağı.
Yaşıla qərq edir dərəni, dağı,
Laləynən yandırır düzü məhəbbət.

Könlümün ilahi butası istək,
Anası sevgidir, atası istək.
Göydə mələklərə çatası istək,
Tanrının yerdəki sözü – məhəbbət.

Əlimin-qolumun çəpəri yoxdu,
Eşqim bir qaladı sipəri yoxdu.
Qəlbimin canavar təpəri yoxdu
Köksümə sığınıb quzu məhəbbət.

Gözlərim tor görür, gözünü yeyim,
Bəlkə yüz kitaba sığmaz gileyim.
Ondan nə danışım, ondan nə deyim,
Məni zəlil etdi düzü, məhəbbət.

Dedim bu istəyi heç kəs bilməsin,
Sənin birdən-birə yadlaşdı səsin.
Bir zaman başına dolanan kəsin
Adı Musa olub, özü məhəbbət.

Müəllif: MUSA ƏLƏKBƏRLİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

MÜBARİZ HÜSEYN (BORÇALI)

ÖMRÜNÜN PAYINI QIŞ YAZA VERƏ

Heyif, o bəyə ki, gəda əlində,
Ömrünü zay edib güdəza verə.
Heyif, O, gəncə ki, sevən qəlbını.
Əyləncə düşkünü bir qıza verə.

Bəxtin qaralığı çox tale didər,
Ömrü min sınağa çəkib incidər.
Dünya hey can atar, yeni bir kədər
Hamıdan atılmış yalqıza verə.

Qəriblər bənd alar, mərdin sərinə
İgidlər, can qıyar, özgə yerinə
Bahara tələsən el xatirinə
Kaş, yarı ömrünü qış yaza verə.

Nələr arzuladım, qaldı gözümdə,
Can üzən əzaba, dözmür dözüm də!
Hər zaman demirəm qüssədə, qəmdə
Omrünün payını çox aza verə.

<<<< MÜBARİZ HÜSEYN (BORÇALI) >>>>

EHTİYATLI OL

Kim yan ötür, kim ınciyir, kim küsür.
Onlar ilə ehtiyatlı dolan sən.
İşləriniz olsa əgər, kəm – kəsir,
Olacaqsan bil ki, tənha qalan sən.

Şirin dillə laf edənə inanma,
Etibarı ürəyindən gəlməsə.
Yalanını pərdələyir, çin anma,
Gen dur, olan yaxşılığı bilməsə.

Nə vaxtdan ki, görünmürdü gözünə,
Birisiylə incik düşsən, gəldisə,
Bil kı, güdüb qazanc gəzir özünə,
Silahıdır, səndən nəyi, bildisə.

Qürurlu kəs anla, heç vaxt sürünmür,
Yad sözüylə vurma mərdə yara sən.
Desələr ki, dostun pisdi, görünmür,
Bəlkə, xəstəhaldı onu ara sən.

<<<< MÜBARİZ HÜSEYN (BORÇALI) >>>>

FƏLAKƏT

Gurlayaraq, uca göydə cəng edib,
İldırımlı şimşək çaxır, fəlakət.
Zərbəsiylə ormanları incidib,
Yandıraraq oda yaxır, fəlakət.

Güc qüvvəsi hey bəşəri çaşdırıb,
Əsdirəndə, ümmanları daşdırıb,
Pak suyu da, əməliylə çoşdurub
Kükrəyərək, sel tək axır, fəlakət.

Güc toplayar, dünyanın bəd şərindən.
Məchul sirrdi, ha öyrənsək dərindən.
Silkələsə dağ oynadar yerindən,
Göydələni yerə yıxır, fəlakət.

Parçalayır ulduzu əlləriylə,
Gah yaranır insan əməlləriylə,
Ayrı salır xalqını elləriylə
Pusqu qurub hər an baxır, fəlakət.

<<<< MÜBARİZ HÜSEYN (BORÇALI) >>>>

BƏXT YOLU

Tələsdirmə heç vaxt, nail olmağa
Səadətin, qənşər gəlsə üzünə.
Səbr edən ol, istəkdən kam almağa
Çıxma yoldan düşübsənsə izinə.

Yanan nurun, ziyasına doğru get
Tez görərsən, ilişməyə nə varsa.
Məqsədini, taleyinə bəyan et,
Əqlə güvən inam razı olarsa.

Ay da düşər məhvərindən çıxarsa.
Bu dünyanın qanunu var, hər işdə.
Bəxt yolunda sağa, sola gedərsə
Büdrəyən kəs tez yıxılar gedişdə.

Demə, gələn vüsala güc göstərəm.
Qeyb edərsən, bəlkə çatım tez, deyə.
Halallığın, doğru yolun istərəm,
Nümunə tək tey çəkilsin özgəyə.

<<<< MÜBARİZ HÜSEYN (BORÇALI) >>>>

DÜNYAYA SUAL

Dünya, etdin insanı,
Yaş payından, kəsəni.
Aparır qəm nöqsanı,
Həyatından küsəni.

İncikliyi salmısan,
Tale, bəxt arasında.
Kama çatan olmusan
Ürəklər yarasında.

Təbiətdə gerçəklər,
Fəlakətə bürünür.
Yox olur gül, çiçəklər,
Hər yanda qan görünür.

Kəmənd atıb, durmadan,
Artırırsan dərd, ahı.
Qətl edirsən sormadan,
Nədir bəşər günahı.

Dağ ki, çəkirsən bizə,
De:- küsməzmi oğul, qız?
Üz tutsa başqa ərzə,
Darıxmazsanmı yalqız?

<<<< MÜBARİZ HÜSEYN (BORÇALI) >>>>

EY CAN!

Ədavət yarası, qaysaq bağlasa,
Kinayəli sözlə qaşıma, Ey can!
Gülmə, get düşmənin evində, yasa
Qoy hörmət qoyulsun yaşıma, Ey can!

Ağacı sev yenə, dərilibsə, o.
Qolunda güc artır gərilibsə, o.
Hansı ümid ilə verilibsə, o.
Qorunmayan adı daşıma, Ey can!

Anla, yolçususan qərq olan köçün.
Yanana, yanaraq hey için – için,
Özgəni ağ günə çatdırmaq üçün
Bəyazlıq gətirdin başıma, Ey can!

Demə ki, edərdim O, bilən olsa.
Əməlin gözlərdən yaş silən olsa
Qəmli görüşünə bir gələn olsa
Ah çəksin baxanda daşıma, Ey can!

Müəll: MÜBARİZ HÜSEYN (BORÇALI)

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Zaur Ustacdan yeni layihə

“İldırım Əkbəroğlu” kitabı işıq üzü görüb

Tanınmış şair-publisist Zaur Ustacın layihə rəhbəri və eyni zamanda baş redaktoru olduğu “İldırım Əkbəroğlu” seçmə şeirlərdən ibarət yeni almanax nəşr olunub. Kitab “Yazarlar” jurnalının xüsusi buraxılışı formasında, Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı  Rövşən Hüseynovun xatirəsi əbədiləşdirmək məqsədi ilə həyata keçirilən “25 YARPAQ” layihəsi çərçivəsində ərsəyə gəlib. Kitabda böyük oxucu kütləsinin rəğbətini qazanmış, lakin hələ kitab şəklində çap olunmamış İldırım Əkbəroğlunun özünün seçdiyi və bir kitab halında görmək istədiyi 25 şeiri  yer almışdır. Yeni toplu haqqında Zaur Ustacın fikri belə oldu:

“İşin gedişində şeirləri oxuduqca belə bir layihə üçün İldırım Əkbəroğlu yaradıcılığına müraciət etməkdə heç də yanılmadığımız bir daha aydın oldu. İldırım müəllimin bütün şeirləri Vətən və onun bir nömrəli problemi olan Qarabağ ağrı-acısından bəhs edir.  Əslində o, özünü, Vətəni, Qarabağı misal  götürərək bütün dünyaya, insanlığa məsaj  verməyə çalışır… Müasir dövrün  problemlərindən söhbət  açır. Ümumilikdə kitabda yer alan bütün şeirlər arzuları yarımçıq qalmış tələbə-döyüşçülərin uğrunda şəhid olduqları amalın ruhuna tam uyğun gəlir.”  Biz də yeni kitabın geniş oxucu kütləsinin rəğbətini qazanacağına inanır, həm müəllifə, həm də yaradıcı heyyətə yeni-yeni uğurlar arzu edirik.

İLKİN MƏNBƏ:HAFTA.AZ – “İldırım  Əkbəroğlu” kitabı işıq üzü gördü

Söhbətləşdi: Qələndər Xaçınçaylı

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

KAMAL CAMALOV

AD GÜNÜNÜZ MÜBARƏK !!!

Bu gün (5 dekabr 1973) dəyərli dostumuz, çox hörmətli alim, Pedaqogika üzrə fəlsəfə doktoru, dosent, Azərbaycan Respublikasının Əməkdar müəllimi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Kamal Camalovun doğum günüdür. Ad günü münasibəti ilə Kamal müəllimi təbrik edir, uzun ömür, can sağlığı və bütün işlərində müvəffəqiyyətlər arzu edirik. Uğurlarınız bol olsun,  Kamal müəllim!!!

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Nurten Ergin – Söz

Nurten ERGİNİN söz dünyası

KADINIM

Ben yarimi sevdim ise kime ne
Bülbülü koydum kafese kime ne
Yürekte gül olup açsam kime ne
Be hey yeşil gözlü sürmeli yarim

Sen nar tanemsin nur tanemsin benim
Vücudu şehrimde genimsin benim
Bedenimde temiz tenimsin benim
Be hey yeşil gözlü sürmeli yarim

Canıma can katan ey güzel yarim
Yar yoluna feda hep ahu zarım
Hadi de çiçeğim bağımda varım
Be hey yeşil gözlü sürmeli yarim

Duvara hep senin resmin çizerim
Yüreğim adını üste yazarım
Kalbime kalbini hemen kazarım
Be hey yeşil gözlü sürmeli yarim

Coşkun dere gibi akıyor kanım
Ateş böceği gibi yanıyor canım
Sensiz hep kavrulmuş benim her yanım
Be hey yeşil gözlü sürmeli yarim

Nurten şarkı söyler tatlıdır sözü
Mısra mısra yazar şirindir özü
İsmini yazarken güleçtir yüzü
Be hey yeşil gözlü sürmeli yarim.
10.10.2018.

<<<<NURTEN ERGİNİN SÖZ DÜNYASI>>>>

SEN

Sen sigaranın dumanını tüttürürken uzaklarda
Dumanlı bir bulut yağmuru düşer yanağa
Közde demlenir hasret çayı kalır bardakta
Bir söz tınısı duymak istersin çamdan
Güneşe hasret kalmış gibi dalında yaprak
Batıp giderken kızıl bulutlara şafak
Yeryüzünde kalmaz hiç yeşeren yaprak
Bulut yağmura hasret olur bir zaman
Hiç açarmı yedi kat renginde güzün
Gökkuşağı kaplamışsa gönülde hüzün
Yere çöker dizlerin dermanı çığlık atar ardından sokaklar
Mutluluk türküsünü söylemez hiç dalgalar
Yol vermez mevsim olmuş çok yaman
Darmaduman olmuş gökteki yağmurlar
Umutları zedeler gece karanlık odada
Bir poyraz eser sensiz ruhumda
Gönül kaçağı olursan bir bahar.
10.5.2018.

<<<<NURTEN ERGİNİN SÖZ DÜNYASI>>>>

ON KASIM

Bu gün başka olur şiir dilleri
Okunur İstiklal marş şiirleri
Ayyıldızlı bayrak süsler evleri
Ataturk’tür bizim tek liderimiz

Aşk ve sevgi yüklü mavidir deniz
Mutlulukla dolsun yaşam sevgimiz
Çakır gözlerinde atar kalbimiz
Atatürk’tür bizim tek liderimiz

Sayesinde gördük birçok nimeti
Devrimleri bize onun hizmeti
Hediyesi oldu Cumhuriyeti
Atatürk’tür bizim tek liderimiz

Dokuzu beş geçe yumdu gözünü
Nutukla söyledi her bir sözünü
Nurten’in yürekten yaktı özünü
Atatürk’tür bizim tek liderimiz.
10.11.2019

<<<<NURTEN ERGİNİN SÖZ DÜNYASI>>>>

ANA SEVDADIR

Her evin bir güzel penceresi vardır
Her güzele bir de bir güzel yardır
Her gülün rakibi soyu da hardır
Aşkın nazarında ana sevdadır

Hiçbir koku anne kokusu olamaz
Annenin yerini kimse dolduramaz
Her acıya merhem gülü solamaz
Aşkın nazarında ana sevdadır

Hem gece gündüz istekli çalışır
Çocukları büyür ona alışır
Ev idaresinde her işe karışır
Aşkın nazarında ana sevdadır

Bin lira verirse evin direği
Ay sonuna kadar atar yüreği
Şükreder kırılsa belde küreği
Aşkın nazarında ana sevdadır

Kıymetini bilseler çocukları
Aç bırakmaz asla bilin onları
Nurten’in duası olsun sonları
Aşkın nazarında ana sevdadır.

28.11.2018.

Müəllif: NURTEN ERGİN

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Sona Abbasəliqızı – Söz


MƏNİ XATIRLA
Hər bir misrasında duyğular daşır,
Xəyal qanadlanır, sərhədlər aşır.
Şöhrəti dünyanı gəzir, dolaşır,
Gedib uzaqlarda meni xatirla.

Bu “fərman yolu”nu varmı getməyən,
Bircə ömür varmı sona yetməyən,
Sənət dünyasında heç vaxt bitməyən,
Sonsuz maraqlarda meni xatırla.

Baxmaz nə toxuna, nə də acına,
Burda çətin kimsə gözdən qaçına.
Türfə gözəllərin qara saçına,
Dəyən daraqlarda meni xatirla.

Əsən söz mehiylə, ürəyim, oyan,
Bəsirət gözüylə cahana boylan.
Məcnun misralardan könlü doymayan,
Leyli maraqlarda məni xatırla.

Sənətkar ömrüdür bu sönməz ocaq,
Hikməti göylərə açıbdır qucaq.
Sənət zirvəsində daim duracaq,
Uca bayraqlarda meni xatırla.

<<<< SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI >>>>

ÜRƏYİMİN SEVGI İŞIĞI
Fikrim yenilməyən uca qaladı,
Sözüm dağ döşündə bitən laladı.
Hər gün misra-misra ocaq qaladı,
Menim ureyimin sevgi işığı.

Hikmət diyarında qurubdu bir taxt,
Hər sözün üzünə gülümsəyir baxt.
Əyri mətləbləri qınadı hər vaxt,
Mənim urəyimin sevgi işığı.

Sözünün rənginə güllər boyandı,
Yaddaşın yaddaşı sözlə oyandı.
Sənət ocağında həvəslə yandı,
Menim ureyimin sevgi isigi.

Axıdır sinəmdən söz dürlü-dürlü,
Duyğusu mehriban, ruhu qürurlu.
Nura qərq eləyib getdiyim yolu,
Mənim ureyimin sevgi işığı.

Əzan hikməti var bir ovuc səsdə,
“İncil”, “Tövrat”, “Zəbur” eyni həvəsdə.
Haqqın dərgahına gedən yol üstə,
Menim urəyimin sevgi işığı.

Ömrü qarlı oldu, gah da yağışlı,
Hər sözü-söhbəti min bir naxışlı.
Könül ovsunlayan, ürkək baxışlı,
Mənim urəyimin sevgi işığı.

Yüz yol xəyalları aşdı bərəni.
Gəzdi könül-könül hər mənzərəni.
Sevgiylə oxşadı dağı, dərəni,
Mənim ürəyimin sevgi işığı.

<<<< SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI >>>>

KÖVRƏK MİSRALARIM

Hökmünə “mərhəba” ulu nəqqaşın,
Yaddaşı olmuşdu özü yaddaşın.
Xətrinə dəymədi payızın, qışın,
Kövrək misralarım,kövrək sözlərim.

Safdı ilhamımın ilki, əzəli,
Duyğum heç görmədi payız xəzəli.
Sevgiylə oxşadı min bir gözəli,
Kövrək misralarım,kövrək sözlərim.

Kövrək bir dünyadır şair ürəyi,
Bahar ətirlidir arzu, diləyi.
Daim əziz tutdu halal çörəyi,
Kövrək misralarım,kövrək sözlərim.

Üzü haqqa sarı ürəyim qaçır,
Könüllərin şahı müşküllər açir..
Qelbime,ruhuma nur, işıq saçır,
Kövrək misralarım,kövrək sözlərim.

<<<< SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI >>>>

QƏLƏMİM ALTDA
Haqq başım üstündən baxır göz kimi,
Ümid ürək açır şirin söz kimi.
Misralar içimdə yanır köz kimi,
Varaqlar od tutur qələmim altda.

Bezib bu dünyanın ab-havasından,
Atıram özümü söz qayasından.
Səsimin, sözümün əlifbasından,
Varaqlar od tutur qələmim altda

Ağrı çöllərini adlayıb keçir,
Möhnətin dizini qatlayıb keçir,
Əcəlin bağrını odlayıb keçir,
Varaqlar od tutur qələmim altda

Sona,sinəmdəki duyğular kövrək,,
Açır yaxasını söz çiçək-çiçək.
Şam kimi sinəmdə alışır ürək,
Varaqlar od tutur qelemim altda.

<<<< SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI >>>>

GÖRMÜŞƏM
Seyrinə varmışam mən bu cahanın
Bağça da görmüşəm, bağ da görmüşəm.
Var olub hər yana düşübdü yolum,
Aran da görmüşəm, dağ da görmüşəm.

Taleyim şox çəkib dərdi,möhnəti,
Daim uca bildim mən həqiqəti.
Oyub gözlərimi yurdun həsrəti,
Köksümə çəkilən dağ da görmüşəm.

Hərdən baharımda qış keçib mənim,
Sinəmin üstündən xış keçib mənim.
Demirəm günlərim xoş keçib mənim,
Qara da görmüşəm, ağ da görmüşəm.

Əyrini düz görüb düzü əyənlər,
Halaldan dəm vurub haram yeyənlər,
Heyatda hemise ” mənəm ” deyənlər,
Öləndə beş arşın ağda görmüşəm.

Görünməz namərddə mərd nişanları,
Çaqqala yaraşmaz qurd nişanları.
Boğazdan yuxarı danışanları,
Həmişə, hər yerdə saxta görmüşəm.

<<<< SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI >>>>

MƏNİ SORUŞUN
Söz hikmət nurutək dolaşır qanda,
Anlasın məclis də, məclis quran da.
Ellər bağçasında məclis quranda,
Mənalı çağlardan məni soruşun.

Hikmətli kəlməsi nur, işıq saçan,
Sənət eşqi ilə yaşadı bir can.
Hər vaxt gəlişinə qolunu açan,
Doğma qucaqlardan məni soruşun.

Sözün yamacına könlünü sərdi,
Səbriylə ovutdu kədəri,dərdi.
Hər çiçək üzündən bir misra dərdi,
Güllü yaylaqlardan meni sorusun.

Adını əzizlə,xətrini istə,
Ürək baş qoyubdu el qəmi üstə.
“Kərəmi”, “Dübeyti”, “Dilqəmi” üstə,
Gəzən barmaqlardan məni soruşun.

Sona ,söz yaratdım tər güllər kimi,
Yazdım varaqlara mən bu ərkimi,
Öpəndə misramı təbərrik kimi,
Şirin dodaqlardan məni soruşun.

Müəllif: SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

FARUK HABİBOĞLU

Faruk HabiboğlUnun söz dünyası

SUSSAM

Kapatsam gözlerimi, kapansam içime
Sussam, bir uzun sükuta dalsam
Kahveye, cigaraya edip veda
Yordamsız rüyalarımla başbaşa kalsam

Şiirler yazsam gönül sayfamda
Yalnız ben okusam, yalnız ben okusam
Kapkaranlık ıssız odamda
Hiç durmadan ağlasam, hiç durmadan ağlasam…

<<<<FARUK HABİBOĞLUNUN SÖZ DÜNYASI>>>>

BIRAKMA BENİ

Terketmesin sevdan beni
Gece ağır bir yalnızlık
Gece dilsiz bir cellat
Duvarlar çarpa çarpa sarıyor beni
Odamın bir köşesine büzülmüş masa
Titrek altmışlık lamba
İçimde keskin bir kalp ağrısı
Parmaklarımın arasında titreyen cigara
Bırakma beni.

<<<<FARUK HABİBOĞLUNUN SÖZ DÜNYASI>>>>

SIRR-I DERİN

Gönlümün ahvalini benden sorma ey zahit
Hallerimden razıyam; kendi yoluna var git

Gün olur, gece olur, hallenirem dem be dem
Çerağ-ı bu kalbime ancak Çalap’tır şahit

Ahval sırr-ı derindir, beyanat ne haddime
Ben kimem, ahval nedir, yek hakikat ol Vahit…

<<<<FARUK HABİBOĞLUNUN SÖZ DÜNYASI>>>>

ACABA

Yağmur yağıyor
Geceyi titretiyor rüzgâr
Hava soğuk mu soğuk
Ne yapıyor acaba
Kediler, köpekler
Köprü altında yatan çocuklar?

Müəllif: FARUK HABİBOĞLU

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

QA(E)QB -nin məlumatı

Qərbi Azərbaycana (Ermənistana) Qayıdış Birliyi Mətbuat xidmətinin məlumatı.

Bu gün QAQB-nin Tbilisi pr.76 ünvanındakı ofisinin konfrans zalında,QAQB və”Miskin Abdal Ocağı”ədəbi məclisinin təşkilatçılığı ilə,”Yaradıcı insanlar,aşıqlar,şair və yazarlarla görüş”adlı möhtəşəm tədbir keçirildi.Toplantıda QAQB üzvləri,tanınmış şairlər,yazıçılar, alimlər,incəsənət xadimləri,aşıqlar,ziyalılar iştirak etdilər.Toplantını giriş sözü ilə,QAQB sədri Rizvan Talıbov açaraq,toplantının məram və məqsədi barədə qısa məlumat verdi və sözü “Misgin Abdal Ocağı”ədəbi məclisinin təsisçisi,Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,çoxsaylı kitablar müəllifi,şair Niftalı Göyçəliyə verdi.Niftalı müəllim,toplantı iştirakçılarına övliya aşıq Misgin Abdal haqqında geniş,hərtərəfli məlumat verdi.Eyni zamanda tədbirin təşkilinə verdiyi dəstəyə görə hər kəsə və xüsusən QAQB sədrinə minnətdarlığını çatdırdı.QAQB sədri Rizvan Talıbovun dövlətçiliyimiz və Qərbi Azərbaycan yurdlarımız uğurunda uzun illər yorulmadan apardığı mübarizəni yüksək qiymətləndirdiyini bildirdi Rizvan Talıbovun növbəti parlament seçkilərində deputatlığa namizəd olması təklifini irəli sürdü və toplantı iştirakçılarından bu təklifinə dəstək olmalarını istədi.Toplantı iştirakçıları yekdilliklə natiqin bu təklifinə müsbət rəy bildirdilər.Toplantıda çıxış edənlər,QAQB Ali Məclisinin sədri Əli Vəliyev,şairlər Arif Nüvədili,Güləya Könül,Zöhrə Xəlili,İsfəndiyar Əhmədov,Naibə Qafanlı,Rəna Mərzili,Tahirə İsmayılova,Xaqani İsmayıl,Namiq Qursalı,Tamam Uluxanlı,Namiq Aslan,QAQB üzvü Hacı Qəhrəman və digərləri öz fikirlərini bildirdilər,yaradıcılıqları haqqında toplantı iştirakçılarını məlumatlandırıb,yurd həsrətli,vətənpərliyi tərənnüm edən şeirlərini səsləndirdilər və QAQB sədri Rizvan Talıbovun deputatlığa namizəd olması təklifinə dəstək verdiklərini bildirdilər.Tanınmış aşıqlar, Aşıqlar Birliyi sədrinin müavini, aşıq Bəhmən Göyçəli,Aidə Gülzar,İmran Göyçəli məlahətli ifaları və yurd həsrətli mahnıları ilə tədbirə ayrı bir füsunkarlıq,tədbir iştirakçılarına xüsusi bir zövq verdilər!Toplantıda QAQB İdarə Heyyəti üzvü Hacı Qəhrəmanda çızış edərək səslənən təkliflər haqqında öz fikirini bildirdi və bu cür tədbirlərin ayda bir dəfə keçirilməsini təklif etdi.Toplantının yekununda,QAQB sədri Rizvan Talıbov təklif etdi ki,”Miskin Abdal Ocağı”ədəbi məclisinin təsis olunsun və Niftalı Göyçəli “Miskin Abdal Ocağı”ədəbi məclisinin sədri seçilsin.Toplantı iştirakçıları yekdil səslə təklifi dəstəklədilər.Toplantı iştirakçılarının yekdil səsləri ilə,”Misgin Abdal Ocağı”ədəbi məclisi təsis olundu və tanınmış araşdırmaçı yazar,Yazıçılar Birliyinin üzvü, şair Niftalı Göyçəli ədəbi məclisin sədri seçildi.Üç saatdan artıq davam edən tədbir öz işinə,QAQB sədrinin yekun çıxışı və toplantı iştirakçılarına təşəkkür etməsi və “Miskin Abdal Ocağı”ədəbi məclisinə və məclisin yeni seçilmiş rəhbərinə uğurlar diləklərini çatdırması ilə öz işinə yekun vurdu!!!Dövlətimiz, Elimiz-obamız üçün uğurlu, xeyirli olsun!!!

QAQB sədri: Rizvan Talıbov.

Tədbirdən fotolar:

Mənbə: Əli Vəliyev

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Pərvanə Bayramqızı

MƏMMƏD ARAZ Bütövlükdə Azərbaycan…

Təsəvvür edək ki, hansısa kanalda süjetə baxırıq, məşhur mahnı səslənir: – “Vətən oğlu, çoban qara, yay sürünü yaylaqlara…” Aparıcı çıxışına başlayır: – Çoban nəğmələri şifahi xalq ədəbiyyatı nümunələrindən biridir. Uşaqkən necə həvəslə oxuyurduq: 
Göydәki göy buludlar
 Yorğanıdır çobanın.
 Yastı-yastı tәpәlәr
 Yastığıdır çobanın.
 Yumru-yumru qayalar.
 Yumruğudur çobanın…

Çoban adı çəkilincə Abdulla Şaiqin “Keçi” şeirini, “Kitabi-Dədə Qorqud”un Qaraca Çobanını, “Pəri ilə çoban” əfsanəsini, Nizami Gəncəvinin “Ağıllı çoban”ını və bu mövzuda yazılmış digər əsərləri xatırlayırıq. Biz də bu gün verilişimizi çoban peşəsinə həsr etmişik. Yaxınlaşırıq qəhrəmanımıza…
Verilişi izləyirik, sonra çoban haqqında oxumaq üçün kitablara üz tutur, Azərbaycan Milli Ensiklopediyasından belə bir məlumat öyrənirik:
“Bukolika, bukolik poeziya (yun. bukolikós – çoban) – Ellin və Roma dövrünün (e.ə.III əsr – eramızın V əsri ) çoban məişətini əks etdirən antik poeziya janrı. Bədii əsasını siciliyalı yarımmifik çoban Dafnis, onun məhəbbəti və ölümü haqqında mahnılar təşkil etmişdir. Yunan bukolikasının yaradıcısı və klassiki Feokrit, Roma bukolikasının banisi Vergili hesab olunur. Kiçikhəcmli, təhkiyə və ya dialoq formasında, hekzametrdə yazılan şeirlərdə təbiət gözəllikləri, kənd həyatının füsunkarlığı, çobanların sadə məişəti təsvir edilir. Bukolik şeirlər fərq qoymadan idilliya (hərfi mənada – lövhə), yaxud eqloqa (hərfi mənada – seçmə) adlanırdı; sonralar şərti olaraq hesab edilirdi ki, idilliya daha çox hiss, eqloqa isə fəaliyyət tələb edir. Yeni Avropa ədəbiyyatında XII-XIII əsrlər folkloru ilə qovuşan bukolika XIV-XVIII əsrlər pastoralının müxtəlif formalarını meydana gətirdi. Lonqun mənsur “Dafnis və Xloya” romanı da bukolik poeziyaya aid edilir”.

Üstəlik çobanla bağlı “Çobanın könlü olsa, tәkәdәn pendir tutar”, “Çobanı özündәn olanın qoyunu dişi doğar”, “Keçinin әcәli çatanda çobanın dәyәnәyinә sürtünәr” məsəllərini xatırlayırıq.
Roma ədəbiyyatının Vergili, Bokkaçosunun, yunan şairi Feokritin, rus şairi A.Sumarokov, V.Jukovski və A.Delviqin yaradıcılığını axtarmaqda, bukolika, pastoral, ekloqa terminlərini ələk-fələk eləməkdə məqsədim var – Məmməd Arazın bircə bəndindən yazmaq. Nizaminin ağıllı çoban obrazına işgəncəsinə görə haqq qazandıra bilmirəm. Maarifin təbliği üçün gözəl əsər hesab olunan Abdulla Şaiqin “Çoban”nına da fərd kimi yazığım gəlir. Ruhuma təkcə Məmməd Arazın “şairi”, “şeiri” olan çoban obrazı yaxındır. Kimi maarif, kimi ədalət, kimi də ibrət dərsi üçün yaradıb bu obrazı. Məmməd Arazsa onu adi insanlardan yüksəkdə görüb və ucaldıb.
Hər kəsin əzbər bildiyi “Əlvida, dağlar” şeirindən danışmağa əvvəlcə Nizami Muradoğlunun “Sözün Məmməd Araz zirvəsi” kitabındakı aşagıdakı hissə ilə tanışlıqdan başlayaq.
“Əlvida dağlar” qoşmasının özündə də dağlarla canlı olaraq vidalaşmaq arzusu əks olunmuşdur. Azərbaycan türklərinin az qala hamısının dilində əzbər olan bu şeirdə dağa sevgi ilə birlikdə ayrılığın gətirdiyi bir həsrət, nisgil də öz poetik ifadəsini tapmışdır. Dağ ilə, dərə ilə vidalaşarkən sanki buludlar ağlayır, onun ardınca göz yaşı-su səpirlər ki, nə vaxtsa şair yenidən bu yerlərə qayıtsın. Bu ayrılığa dözə bilməyən nərgizlər saralır, qartallar qıy vurub uçub gedir, qaragöz pəri də dərdli-dərdli yolları izləyir. Gələndə şairi dağların gülü-çiçəyi qarşılamışdı, gedəndə sanki güllər, çiçəklər solmuş, boz biçənəklər həsrətlə boylanaraq əllərini yelləyir, ayrılığın sədasını küləklər çaylara çatdırır, çaylar da öz növbəsində bulana-bulana ağrılı-acılı nəğmə oxuyur. Şeirdə olan ayrılıq notları oxucunun qəlbinə bir hüzn gətirsə də, sonluq nikbin ruh təlqin etməkdədir. Belə ki, dağların əbədi sirdaşı olan çoban həmişə dağların yanındadır. Çoban xalqın, millətin ümumiləşmiş obrazıdır. Zəhməti ilə halallıq anlayışını özündə birləşdirən çobanın simasında xalqın gücü, qüvvəti, sözü, söhbəti, varı, bərəkəti cəmləşmişdir”
İndi isə “Az sözlə çox şey demək və ya bukolikasız bukolika” başlığı verdiyim duyğularımdan ibarət sətirləri gözlərinizdən keçirin. Şeir haqqında bu fikrə əsasən də müəyyən qədər izah vermək olar. Bilmirdim nə vaxtsa bu şeir haqqında yazacam, amma bilirdim ki, misralar ruhumdan yoğrulub. Bütün bölgələrdə onu nəinki aşıqlar, həyət-bacasında odun yaran, yer şumlayan hər kəs oxuyur. Təkcə kənd həyatı ilə məhdudlaşdırmaq olmaz. Elə şəhərdən gedənlər də, evdəkilərə: – “Bəlkə, bu yerlərə bir də gəlmədim” söyləyir. Hara getmişəmsə bu misraları eşitmişəm. Adları çəkilən müəlliflərin ölkəsində bukolik əsərlər yazılıbsa deməli, bizimkini də lokal hesab etmək olmaz. İnsanların bir-birinə etinasız yanaşdığı bir vaxtda dumanı, dağı fərd kimi dəyərləndirmək, ondan ayrılmağın belə ağır olmağını təsvir etmək üçün böyük ürəyə sahib olmalısan. 
Aşıqların yanıqlı səsi qulaqlarımdan getmir. Şeir artıq Məmməd Arazın deyil, dağların, çobanların, Azərbaycanındır. Doğrudur, güclü bukolika yoxdur, amma bircə bəndlə hisslərimizə elə toxunur ki, təsəvvürümüzdə çoban həyatı canlanır: “Bu qoca dağların biri də sənsən, şairi də sənsən şeiri də sənsən” Misra Məmməd Arazın insanlara münasibətindən, sadəliyindən, sadə olduğu qədər də əzəmətindən xəbər verir. Mənə elə gəlir kimsə şeiri məndən qat-qat üstün təhlil edər, amma məni qədər ordakı ruhu duya bilməz. Bəlkə də, gədəbəyli olmağın – dağ-dərəni, el-obanı, sazı-sözü sevməyin təsirindəndir. Gərək elə təhlil edəsən ki, yazının dil açıb danışmağı bir yana, o, ayaq tutub yeriyə də bilə. Bunu dağ-daşla dərdləşən, belə şeirlərin “dilini” bilən kəs yaxşı bacarar. Mən hisslərə qapıldığımdan ədəbiyyatşünas kimi yaza bilmirəm.
Anam məni dərəyə-təpəyə, meşəyə buraxmırdı. İcazə versə belə gərək bir ay əvvəldən etibar etdiyi ağbirçəklər minnət edərdilər. Kəndin içində kənd həsrəti çəkirdim. Onda sevmişəm bu şeiri. Dağlara duman çökəndə qəribsəyirdim. Hardasa da aşıq oxuyurdu: – “Bəlkə, bu yerlərə bir də gəlmədim, duman, salamat qal…” Aman Allah, bu nə səsdir, necə misralardır! Erkən itirdiyim özümdən kiçik qardaşım da sevə-sevə oxuyurdu. O da o yerlərə bir də getmədi. Məmməd Arazın olmadı şeir, özü Məmməd Araz oldu, çoban oldu, leysan oldu, mən oldum. Bu şeir sizsiniz – yüzlərlə kənd sakini, minlərlə azərbaycanlı. Yetər ki duyasan. İfa edən aşıqların az qala ruhunu görmək olurdu. Başını saza qoyub yana-yana oxuyanda sanki kənd özü susub dinləyirdi. 

Bəlkə bu yerlərə bir də gəlmədim,
Duman, salamat qal, dağ, salamat qal.
Dalımca su səpir yoxsa buludlar? – 
Leysan, salamat qal, yağ, salamat qal!
Qıy vuran qartallar yox oldu çəndə,
Nərgizlər saraldı şehli çəməndə.
Ey qaragöz pəri, dalımca sən də
Boylan, salamat qal, bax, salamat qal!
Gəldim, qarşıladı güllər-çiçəklər,
Gedirəm, əl edir boz biçənəklər.
Nidamı çaylara dedi küləklər:
Bulan salamat qal, ax – salamat qal!
Dağların pələngi, şiri də sənsən,
Şairi də sənsən, şeri də sənsən.
Varı, bərəkəti, xeyri də sənsən – 
Çoban, salamat qal, sağ-salamat qal.

Bir bəndi bukolika, bir bəndi peyzaj. Bütövlükdə isə Azərbaycan, Məmməd Araz. 
Bu gün duman, dağ, leysan, qaragöz pəri, çaylar, çoban şairinə sağ-salamat qal söyləyir. Bu gün Məmməd Araz cismən son ünvanına yola salınır. Bu gün onun barmaqlarının istisinə çoxdan həsrət qalan qələm buza döndü. Əslində isə şairim bu yerlərdən getməyib. O, “qara torpaq üstündə üfüqə doğru gedən ağ yoldur”

İlkin mənbə: Bu yerlərdən getməyən Məmməd Araz

Müəllif: Pərvanə Bayramqızı 

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

İLDIRIM ƏKBƏROĞLU

QOYMAYIN DAŞI YUXARI

Salacaq birini dağdan dərəyə.
Qoymayın, qoymayın daşı yuxarı.
Qəlbində əyriyə yer yoxdur deyə.
Dağlar da dayanar başı yuxarı.

Qəlb dolu badədir sözlə siləmə.
Sındırma sən onu şan-şan eləmə.
Düşər səsi-küyü bütün aləmə.
Yollar aparanda boşu yuxarı.

Gözəllik su içər alın tərindən.
Min ümid göyərər bir zoğ yerindən.
Həyat eşqimizdir bağlar dərindən.
Bizi bu torpağa quşu yuxarı.

Qıraqdan parıldar şüşşə də zər də.
Ancaq seçən gərək onu dəyərdə..
Nahaqqın meydanı gen olan yerdə.
Qoymazlar qalxmağa başı yuxarı.

Deməyin bu dünya həmin-həmindi.
Ona sırıq çəkir ağlı kəm indi
Oğulsan yapışıb sən möhkəm indi.
Çiynində bu dərdi daşı yuxarı.

Müəllif: İLDIRIM ƏKBƏROĞLU 

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru