Мирза Алекпер Сабир

Ай, Хвала, Хвала, Тебе!

Вот как в мире ты живешь! Ай, хвала, хвала тебе!
Что ни слово – ересь, ложь! Ай, хвала, хвала тебе!

Значит, правда, что поэт с верой не в ладу давно,
Что умение писать лишь безбожникам дано!
Всё их дело – отрицать, веселиться, пить вино.
Снова с книгой ты бредешь? Ай, хвала, хвала тебе!

Непохожий на людей, ну-ка – к зеркалу лицом!
Хною бороду намажь, будь заправским молодцом!
Ты благочестивым стань, палец свой укрась кольцом,
Чтоб сказали все: «Хорош!..» Ай, хвала, хвала тебе!

Нет, несчастный, ты себя до могилы не поймешь!
Твой противный круглый глаз с молоканским, право, схож.
Чуть услышу речь твою – уж меня бросает в дрожь.
Ты теперь ко мне не вхож. Ай, хвала, хвала тебе!

Ты на истину взгляни ну хотя б одним глазком!
Вай! Портретами чертей ты зачем украсил дом?
Неужель тебе глаза не мозолит день за днем
Вид безбожных этих рож?… Ай, хвала, хвала тебе!

Обезумев, ты забыл все дела для суеты.
С новым платьем приобрел даже новые черты.
Любишь блеск штиблет, галош! Это ты или не ты?
Ты в грехах великих сплошь!.. Ай, хвала, хвала тебе!
Боль мою в себе умножь! Ай, хвала, хвала тебе!

===========================================================

Боюсь!


Когда я брожу по степям, по лесам,
Колючий топтать бурелом – не боюсь!

И если брожу среди знойных пустынь,
С диковинным встречусь зверьем – не боюсь!

На море, когда на мой утлый челнок
Обрушатся буря и гром, – не боюсь!

Вопящую вижу толпу дикарей,
Навстречу иду напролом – не боюсь!

На темную гору паду, словно луч,
Вулкана, что дышит огнем, – не боюсь!

В ущелье войду, словно легкая тень,
Увижу змею – что мне в том? – не боюсь!

А в заросли спрячусь, уйду в камыши,
Там встретиться с яростным львом – не боюсь!

На кладбище, если встают из могил
Вампиры во мраке ночном, – не боюсь!

В развалинах бесы и духи подчас
Кружатся, как мошки, столбом, – не боюсь!

Немало загадочных, странных людей
Встречаю в скитанье своем – не боюсь!

Короче, всего, что случается мне
Увидеть на шаре земном, – не боюсь!

Но – каюсь! – что вместе с бесстрашьем таким,
Как только – аллахом клянусь я святым! –

Войдет мусульманин в мой дом – я боюсь!
Мне страшно дышать между лживых, дурных!

Я вижу кровавые замыслы их,
Жить рядом с коварством, со злом – я боюсь,
Боюсь, боюсь, боюсь!

===================================================

Рабочему


Ты человек? Что это так, ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?

У человека красота и роскошь быть должны,
Дома в убранстве у него и не сочтешь казны.
Следы усердия его на всех вещах видны.
Дворцом хибарку, грязь и мрак ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?

Ты в знатном обществе, смотри, не вылезай вперед!
Перед начальством смирно стой, закрыв покрепче, рот!
Нехорошо, когда бедняк, пороча нас, орет.
Что равен богачу бедняк – ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?

Кто с богачами уравнял несчастных бедняков?
Мы взяли всем: лицом, умом! Бедняк, а ты каков?
Ты о достоинствах своих и двух не свяжешь слов!
Что мы в одном ряду, простак, ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?

Удел твой – молотом стучать, не зазнавайся, эй!
О равенстве мечтаешь ты? Не строй пустых затей!
Двугривенный получишь в день – уж ты и богатей?
Мильоном каждый свой пятак ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?

Мы – богачи, мы – богачи! Почет и слава – нам!
А если нам дана казна, то и держава – нам!
И власть над ней принадлежит – подумай здраво! – нам!
Хозяев сборищем зевак ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?

Скажи, кому обязан ты работою своей?
За наши добрые дела ты нам дерзить не смей!
Да ты за это нам воздать когда-нибудь сумей!
За честь клеймить нас так и сяк ужель считаешь ты?
Что человеком быть – пустяк, ужель считаешь ты?
Смущенье знаешь ты?
Себя ль терзаешь ты?
От срама, от стыда
В огне сгораешь ты?

MİRZƏ ƏLƏKBƏR SABİRİN DİGƏR ŞEİRLƏRİ:

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Rüstəm Behrudi – Söz…

RÜSTƏM BEHRUDİ – SÖZ ÇƏLƏNGİ

Vətən!

Qarşı yatan qara dağı-yaylağım,
Düzənləri, ormanları-oylağım.
Əyilməyəm çinarları-bayrağım – Vətən!

Bax, gör, sevgim təzədimi, tərdimi?
Hər doğulan oğuldumu, ərdimi?
Daşlarına yazdım min il dərdimi – Vətən!

Ağ alnıma Araz qara yazıdı,
Varaq, yol uzaqdı-qar ayazıdı,
Kərkükdü, Göyçədi, Qarayazıdı – Vətən!

Hər ağrılar, hər acılar ötəndi,
Əl uzatsam, Ərzuruma yetəndi,
Füzulinin məzarı da Vətəndi – Vətən!

Mənə üz tut – yurda ocaq qurana,
“Turan” – deyib Boz qurd kimi durana.
Sonun yoxdu, çevrilməsən Turana – Vətən!

Mənim andım “Ya bütövlük, ya qandı”,
Zalım dostlar, qəbul edin bu andı:
Qara başım bu yol üstə qurbandı, – Vətən!

Vida türküsü

Mən yalqızam bir qurd kimi,
Mənnən birgə qalan gəlsin.
Talanmışam bir yurd kimi,
Qisasımı alan gəlsin.

Bir sevda var ləçək-ləçək,
Sən bilməsən, kim biləcək?!
Cəhənnəmdə bir kafir tək
Nə çəkirəm: bilən gəlsin.

Qeyrətdisə qanındakı,
Nə öndəki, nə sondakı?!
Mənim Tanrı dağındakı
Qismətimi bölən gəlsin.

Bu gün şaman imanını,
Öz içində Turanını,
“Damarında Türk qanını
Zərrə-zərrə bulan gəlsin”.

Uymayıb düşmən sözünə,
Güzgülər geyib dizinə,
Namazını qurd üzünə
Yarpaq üstə qılan gəlsin.

Nə kafirəm, nə də asi,
Sevdim haqqa yenən kəsi.
Məkkəsiylə Mədinəsi
Ulu Altay olan gəlsin.

Gedin Çinə vara-vara
Xəbər verin Uyğurlara.
Tikə-tikə, para-para
Olunmuşam talan, gəlsin.

Nə veribdi tövbə mənə?!
Tövbə etmək tövbə mənə.
Gəlib çatıb növbə mənə
Mənnən birgə ölən gəlsin.

Boz qurd

Şair yuxusuna gül-çiçək girər,
Yenər yuxusuna göydən mələklər.
Yuxumda nə gördüm?!
Onun əlindən.
Nə çəkdim…
İlahi! Bilməyəcəklər.

Hər gecə, hər gecə yuxularımda
Çadırı dağılmış, ocağı sönmüş,
Tanrı qarğışıyla taleyi dönmüş,
Taleyi dönəndən qəm sərhəddinin
Bir ucu günbatan, biri gündoğan –
Dağından, daşından, adamlarından,
Hətta otundan da qəriblik yağan;
Qara torpağına nə toxum əksən,
Yenə də baharda ayrılıq bitən
Bölünə-bölünə yox olub itən –
Sevgili bir yurd.
Sevgili bir yurd –
Hər gecə, hər gecə yuxularımda.

Hər gecə, hər gecə yuxularımda
Bu yurdla yanaşı, bu yurd boyunca
Ulaya-Ulaya dolaşıb gəzən,
Obu, Yeniseyi, İtili keçib
Altaytək, Ağrıtək dağ aşıb gəzən
Üzü mavi,
Gözü göydən daha mavi,
Ağzı atəş kimi bir qurd.
Ağzı atəş kimi bir qurd –
Hər gecə, hər gecə yuxularımda.
Üstümə qəm gələr əjdahalartək,
Yuxumda bir ağız qurd ular, keçər.
Nədənsə həmişə yuxularımdan
Önündə qurd duran ordular keçər.
İndi gizli gəlir yuxuma bir vaxt
Ulaşa-ulaşa ordular basan.
Uluslar, “Bay göllər”, Göyçələr səni
Məndən soruşurlar, Boz qurd, hardasan?!

Gəl, mavi işıqtək ələn başımdan,
Gəl, çıx uğuruma qaba ağactək.
Məni bu yuxudan alıb getməyə
Qaraquş oyunlu boz atlar gərək.
Məni bu yuxudan alıb getməyə
Qaraquş oyunlu boz atlar üstə
Gözündən od yağan övladlar gərək.

Eşidirsinizmi?! –
Qara qazlıq atların
Kişnərtisi gəlir misralarımdan.
Nə olsun səsimə yox qulaq asan?
Dalınca getməyə hazır durmuşam,
Səni gözləyirəm Boz qurd, hardasan?!
Hər gecə, hər gecə yuxularımda,
Üzü mavi,
Gözü göydən daha mavi,
Ağzı atəş kimi bir qurd
Və sevgili bir yurd –
Hər gecə, hər gecə yuxularımda

Şair yuxusuna gül-çiçək girər,
Yenər yuxusuna göydən mələklər.
Yuxumda nə gördüm, Onun ucundan.
İlahi, nə çəkdim…
Bilməyəcəklər.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru


RAHİLƏ DÖVRAN

AHƏNGİN 
(“Ömürdən- gündən” – silsiləsindən)

Dərdlərim qatbaqat, dağlardan ağır, 
Bəd xəbər, qara gün bacadan yağır. 
Zaman eyləyibdir məni qanbağır.
Yurd-yuvam, el- obam, xalqım didərgin.

Qəhr olub yüzlərlə arzum, diləyim,
Kədərdən iş tutmur qolum, biləyim.
Hansı yaramı mən açım, bələyim?
Hər gecəm, gündüzüm, hər anım gərgin.

Asiyə dönübdür zalim ehtiyac,
Hər kəsi eləyib səfil, yoxsul, ac.
Havaya, suya da taxılıb sayğac,
Bənizlər, sifətlər hüzursuz, qəmgin.

Sərvət sığmasa da bəndə, bərəyə,
Məvacib çatmayır quru çörəyə.
Millət həsrət qalıb ətə, kərəyə,
Bunu hardan bilsin hər harın zəngin.

Efirlər, ekranlar çal- çağırdadır,
Fikirlər, xəyallar pulda, vardadır.
Bilmirlər Qarabağ, Şuşa hardadır,
Yox əmrin verəni- o şanlı cəngin.

Qəm- qüssə hökm edir ruha, həm cana,
Fərəh haram olub şair Dövrana.
Məcburdu vətəndə yadtək davrana,
Tutammır zamanın, çağın ahəngin.

Müəllif: Rahile Dovran

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

MƏMMƏD QƏDİR – MƏNƏ

Mənə

Ayüzlüm, eşqinlə ətir saçıram,
Nə həsəd aparır çiçəklər mənə.
Sevgi qanadında elə uçuram,
Min ilin tikanı çiçəklər mənə.

Könlüm bir dünya ki, eşq puçur-puçur,
Fələklər sevinir, mələklər qucur,
Sevgiyə güvənib nə gözəl uçur,
Yarpaqlar, qönçələr, ləçəklər mənə!

Sevgin səbəbimdi boy atım, canım,
Dağları titrədir bayatım, canım,
Elə şirinləşib həyatım, canım,
Yüyürür ilbizlər, böcəklər mənə.

Ruhuma dərd rəsmi çəkər gecələr,
Günümün yükünü çəkər gecələr,
Ulduz gözlərini dikər gecələr,
Öz Ay qulağını göy şəklər mənə.

Məmməd, haqdan düşür şölə, xoşbəxtəm,
Yanıb çevrilməklə külə, xoşbəxtəm,
Eybəcər dərdimlə elə xoşbəxtəm,
Nə deyər gözəllər, göyçəklər mənə?!

Müəllif: MEMMED QEDİR

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AYGÜN SADİQ – QARABAĞ…

QARABAĞIM VAR İDİ…

Mənim bir yurdum vardı- dörd fəsildə rəngbərəng, 
Zaman həmən zamandı, çağlar o çağlar idi, 
Davaya yollananda əlimdə bircə tüfəng,
Bir də evdə xəbərsiz üç uşağım var idi…

O zaman ölməmişdik, onda bu yurdda vardıq,
Dosta dəyər göstərib, düşməni qovlayardıq,
Uşaqkən nə maraqlı oyunlar oynayardıq,
Şərtləri qəsdən pozub ağlamağım var idi…

Gör necə həsrətdəyəm, sanki çatışmır havam,
Gözüyaşlı gözləyir soyuq ocaq, boş yuvam,
Mənim orda gör neçə dost-tanışım, əqrəbam,
Böyük, barlı-bəhərli, gözəl bağım var idi…

Biz ölüncə savaşdıq, hər şeyi aldıq gözə,
Düşündük qorumasaq, Vətən haramdır bizə,
İndi məzarım belə sanki dönüb məhbəsə,
Bir vaxtlar qoruduğum bir torpağım var idi.

Adına həsrət ölən neçə gözdən yaş gələr,
Oğul, ruhum inciyir, haçan bu savaş gələr?…
Hərəyə öz yuvası doğma gələr, xoş gələr,
Mənim də bu dünyada Qarabağım var idi…

Müəllif: Aygün Sadiq

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

VASİF ZÖHRABOĞLU

Otaqda bir künc qalmadı

Bu gün də gözlədim yenə, 
Telefonun zəngi çalmadı.
Səninçün darıxmadığım,
Otaqda bir künc qalmadı.

Səndəyəm, səndə deyiləm,
Özgəyik, tanışıq kimi.
Bağlıyam əzizim, sənə
Həyassız sarmaşıq kimi.

Fikir-fikir gəlim sənə,
Udum-udum düşün gedim.
Yolları geyin gözünə,
Pəncərəndə üşün gedim.

Örpəy ört nəzər dəyməsin,
Götürməsin toz saçların. 
Mənim oğlan əllərimə, 
Bakirədir qız saçların.

Gəl, daha qovuşum sənə,
Gəl, aramız pozulmasın.
Bu gecə yat bir yuxu gör,
Sənsizliyə yozulmasın…

Bu gün də gözlədim yenə, 
Telefonun zəngi çalmadı.
Səninçün darıxmadığım,
Otaqda bir künc qalmadı.

Müəllif: Vasif Zöhraboğlu

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ZAUR USTAC – GƏLİR…

Bu gözəli kim incidib, ay Allah?

Bu gözəli kim incidib, ay Allah?
Gözlərindən bıldır-bıldır yaş gəlir…
Ha səkdirir, ha gizlədir nəzərin,
Fırlanır yenə də mənə tuş gəlir…
* * *
İslaq baxışları dopdolu, çim naz,
Hər şeydə fayda var, əgər olsa az,
Bunu da dəftərin bir küncünə yaz,
Hər nəyi boş versən qəlbə xoş gəlir…
* * *
Ustacın sözünü boş verən sənəm,
Çarpış, xırman yerin qoy olsun sinəm,
Ağla, yaxalığım qoy olsun su, nəm,
Hər yeni doğulan gözü yaş gəlir…
21.06.2019. Bakı. (20:00)

Müəllif: Zaur Ustac

© Zaur USTAC,2019. Bakı.
WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ

Məmməd Qədir

Yığışdıraq

Ayüzlüm, sən göydə, mən yer adamı,
Yer-göy söhbətini gəl yığışdıraq.
Adamın gümanı min yerə damır,
Araya vurmamış pəl yığışdıraq.

Çəkirəm dərdini naza bənzədib,
Yeyirəm təamda duza bənzədib,
Allah sevgimizi yaza bənzədib,
Səpir başımızdan gül, yığışdıraq.

Şahənşah qürurum sevginin qulu,
Ruhu sevdalılar tutur bu yolu,
Tökülüb gedire eşqin məhsulu,
Cəld olaq, yetirək əl, yığışdıraq.

Gecəyə nə lazım, nurlu bir sabah,
Şükürsüz heç gecə tapmarıq, vallah,
Sevgimiz incidi, lütf edib Allah,
Töküb başımızdan ləl, yığışdıraq.

Məmməd, hər gecənin al səhəri var,
Hər daman kirpiyin bir qəhəri var,
Vallah, yanmağın da bir təhəri var,
İlahi, nə qədər kül yığışdıraq.

Müəllif: MEMMED QEDİR

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

“MAKLER – VİP” N- 008

“MAKLER – VİP” N- 008 (0008) 21.06.2019 – BAKI.

RƏİSİ – MƏSTAN …

Ay rəisi-məstanım, kim nə deyər adına?

Qısqı bərk gələn kimi, peşən düşər yadına…

Dəvə qoca, fil ahıl, meydan qalıb məstana,

Sultan sayır özünü, “Luna park”-da ostana,

Anlamır ki, oyuq tək, dikilibdi bostana…

Ay rəisi-məstanım, kim nə deyər adına?

Qısqı bərk gələn kimi, peşən düşər yadına…

* * *

Nə boyda olursan ol, pişiklik qanda qalıb,

Şir dərisi geysən də, düşüklük canda qalıb,

Səninki züy tutmaqdı, aşıqlıq donda qalıb,

Ay rəisi-məstanım, kim nə deyər adına?

Qısqı bərk gələn kimi, peşən düşər yadına…

* * *

Nə qədər istəyirsən, əsib, coşa bilərsən,

Bu ağac sizin meydan, çıxıb, düşə bilərsən,

İstəsən bığ əkdirib, burub, eşə bilərsən,

Ay rəisi-məstanım, kim nə deyər adına?

Qısqı bərk gələn kimi, peşən düşər yadına…

* * *

Qara kəlin buynuzu görünəndə gec olar,

Motal, pota canını tara dartmaq güc olar,

Deyirlər ki, pişiyin lap yekəsi gic olar,

Ay rəisi-məstanım, kim nə deyər adına?

Qısqı bərk gələn kimi, peşən düşər yadına…

* * *

Ha gec, ha güc o gün var, dırmanassan ağaca,

Budaqdan mədət umub, yalvarassan ağaca,

Bəlkə yetə bilməyib, boylanassan ağaca,

Ay rəisi-məstanım, kim nə deyər adına?

Qısqı bərk gələn kimi, peşən düşər yadına…

21.06.2019. Bakı. (18:18)

Müəllif: Zaur Ustac

© Zaur USTAC,2019. Bakı.
WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ

LİLPAR CƏMŞİDQIZI

Dağlar oğlu

İçib buz bulağın sərin suyundan,
Yarpızın ətrini duy, dağlar oğlu.
Görüb kol dibində tər bənövşəni,
Dərib gözlərinə qoy, dağlar oğlu.

Şehli çəmənlərin solmaz nərgizi,
Gülündən ayrılan yolmaz nərgizi.
Hər çiçək sevənin olmaz nərgizi,
Solub yanağlarım oy, dağlar oğlu.

Gəraylı oxşadım, saza büründüm,
Gözəllər yanında naza büründüm.
Ayrılıb çoxlardan, aza büründüm,
Almısan canımı, ay dağlar oğlu.

Sultanın olaydım, şahın olaydım,
Gözləri sürməli Ahun olaydım.
Sevməsən, mən sənin ahın olaydım,
Eşqini dilimdən soy, dağlar oğlu.

Unutdun bir yolluq, nədən bilmədim,
Çəkdiyim cəfadan, dərddən gülmədim.
Harda yalan dedim, harda büdrədim?
Səhvimi üzümə say, dağlar oğlu.

Hər kəsin aşiqi, öz yarı vardır,
Hər çiçək budaqda yetişən bardır.
Məni məndən alan, itirən yardır,
Olmadın sən mənə tay, dağlar oğlu.

Dar gəlir həsrətin soyuq qucağı,
Alışdır sinəmdə sönən ocağı.
Olaydın qonağım bir axşam çağı,
Susaydı həsrətim vay, dağlar oğlu.

Lilparı aldatma, küsər, barışmaz,
Sönərsə alovu, odu alışmaz.
Ölərsə həsrətdən, yerə qarışmaz,
Gəl edək payızda toy, dağlar oğlu.

Müəllif: LİLPAR CƏMŞİDQIZI

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru