Zaur Ustac müsabiqə elan edir

“Yazarlar” jurnalı “Ustac.az” Yaradıcılıq və İnkişaf Portalı ilə birlikdə Əliş bəy Kərəmlinin anadan olmasının 700 illiyi münasibəti ilə “KƏRƏMLİ – 700” Layihəsi tədbirləri çərçivəsində doğma ana dilimizdə yazıb – oxumağı bacaran milliyyətindən, dinindən, irqindən, vətəndaşlığından asılı olmayaraq bütün məktəblilər üçün “Zaur Ustacın Əliş və Anna poemasında tarixi həqiqətlər” mövzusunda inşa müsabiqəsi elan edir. Poema ilə aşağıdakı lingdən istifadə etməklə və əsas kitabxanalara (elektron variantı da var) müraciət etməklə tanış olmaq olar:

Linglər:

ZAUR USTAC – ƏLİŞ VƏ ANNA

Şərtlər:

“Zaur Ustacın Əliş və Anna poemasında tarixi həqiqətlər” ad altında yazılmış inşa müəllif haqqında məlumat da qeyd olunmaqla ya bu yazının şərh bölməsinə ya da zauryazar@mail.ru e-mail ünvanına göndərilə bilər. Əlavə olaraq Zaur Ustac səhifəsində də paylaşmaq olar.

İnşalar məhdudiyyətsiz və redaktəsiz yazarlar.az və ustac.az saytlarında yerləşdiriləcək.

Sonda bütün göndərilmiş inşalar toplu halında nəşr olunacaq.

Qaliblər pul mükafatı və diplomlarla mükafatlandırılacaq.

Vaxt:

21 aprel 2019 – 21 aprel 2020. ( inşalar 21 fevral 2020-ci ilə qədər qəbul olunacaq)

BÜTÜN İŞTİRAKÇILARA UĞURLAR ARZU EDİRİK !!!

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Arif Nüvədili – Dağların…

DAĞLARIN

Dolanıb boyuna,dönüb başına,
Oleydim derdinden hali dağların;
Feleyin gözünden düşenden beri,
Tükenmir başının qalı dağların!

Sengiyib üstünün dumanı, çeni,
Quruyub çeşmesi,solub çemeni,
Uzun dolaylarda yoxdur geleni,
Darıxıb gediyi,yalı dağların.

Min bir gül bitiren o yaşıl döşe,
Hesretden qovrulmaq olub bir peşe;
Yayılmır serdana,vurmur örüşe
İlxısı,davarı,malı dağların.

Bilinmir tehnesi,novu hardadır,
O qaynar bulaqlar ahı-zardadır;
Tehr edib,hövlünden zehrimar dadır
Daşlardan süzülen balı dağların!

Hansı qebahetden,hansı günahdan
Başıma müsibet yağdı Dergahdan?!
Nabeled ellerde çekdiyim ahdan
Od tutdu Vetende salı dağların!

Dünyanın köhleni minene qaldı,
Derdini danışıb-dinene qaldı,
Obalar döşüne dönene qaldı
Âriye köksünün xalı dağların!

Yene qız-gelini yığa başına,
Çeşmesi benzeye üzük qaşına,
Otlağı biçile,otu daşına,-
Qayıda ezelki halı dağların!

Arif,vur,deyende,-vuranım olsa,
Uçulu könlümü quranım olsa,
Dar günde yanımda duranım olsa,-
Men ollam arxası,dalı dağların!!

19.09.2001

AY UCA DAĞLAR

Qoymursan boylanım çiynin üstünden,
Senden incimişem,ay uca dağlar!
Kor oldu gözümüz acı tüstünden,
Niye qoydurmursan bir baca,dağlar?

Gizlin qovrulursan,gizlin yanırsan,
Daha yandığını niye danırsan?!
Derdini bizlere qızırğanırsan,
Naşımı sanırsan,a qoca dağlar?!

Biz de bu möhnetden az görmemişik,
Heyatda kamınca naz görmemişik,
Bu qoca dellaldan üz görmemişik,-
Derd verib gönderib herraca,dağlar!

Senden gen düşeli ulusum,elim,
Gündüz zillet çekdik,geceler zülüm;
Doğra bağrımızı,kes dilim-dilim,
Gelmirse gümanın illaca, dağlar!

Arif,men dileyim,qoy Xuda versin,
Tek seni qaytaraın,min qada versin,
Toyumuz- zirvede eks-seda versin,
Hoyumuz yayılsın yamaca,dağlar!!
04.01.2011.

Müəllif: Arif Nüvədili 

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Повесть “Двое в степи”

Обзор o “Двое в степи” или сюжет «Дорога на Берлин»

Начало событий относится к лету 1942 года. На фронт прибывает только что окончивший военное химическое училище, молодой неопытный лейтенант 20-летний Огарков Сергей, назначенный на должность офицера связи 114-й стрелковой дивизии. В штабе армии ему дают первое задание — доставить на передовую в штаб 341-й стрелковой дивизии пакет с боевым приказом об отступлении. Огарков заблудился и не смог своевременно выполнить приказ. При внезапном наступлении противника, Огарков полностью теряется и отступает в тыл. Дивизия, так и не получив боевой приказ, гибнет в окружении. 
В тылу трибунал расследует действия арестованного Огаркова. Офицер Иван Синяев, выполнявший вместе с Огарковым доставку донесения в соседнюю дивизию, считает, что Огарков проявил трусость. Решением суда Огарков приговаривается к расстрелу. К нему приставляется рядовой Джурабаев, являющийся по возрасту его ровесником, который его охраняет до приведения в действие приговора.
Внезапно в село, в котором находился под стражей Огарков, въезжают прорвавшие оборону войска противника. Джурабаев принимает самостоятельное решение вместе с задержанным Огарковым прорываться к своим, к штабу армии. По дороге они наблюдают сцену казни советских военнопленных. 
Огарков при возможности решает убить уснувшего Джурабаева вилами, но так и не может сделать это.
По дороге к линии фронта Джурабаев и Огарков подходят к реке, которую следует пересечь. Встретившийся местный мальчик показывает им тяжело раненного советского лётчика, которого Джурабаев и Огарков решают переправить через реку. Джурабаев говорит, что не умеет плавать. Огарков принимает решение соорудить плот и переправляет на нём на другой берег реки раненого лётчика и Джурабаева.
Перебравшись через реку, они примыкают к воинской части, также пробивающейся из окружения к своим. Командир части решает, что у него каждый боец на счету, и приказывает Джурабаеву с Огарковым перейти в его подчинение. Арестованному Огаркову вручается оружие.
Огарков, видя как Джурабаев мучается с изношенными ботинками, выменивает у интенданта на семейную реликвию (часы дедушки) новые сапоги. При этом получивший сапоги Джурабаев не знает, что всё это устроено Огарковым.
В попытке вырваться из окружения, красноармейцы предпринимают усилия выбить противника из деревни. Но затаившийся немецкий снайпер не даёт подняться пехоте. Атака захлебнулась. Тогда Огарков с Джурабаевым предпринимают отчаянную попытку определить позицию снайпера. Огарков без оружия бежит в направлении противника и провоцирует снайпера на открытие огня. Джурабаеву удаётся засечь позицию снайпера и уничтожить его. 
Случайно оказавшийся на передовой фронтовой корреспондент, узнав о решительных действиях Джурабаева и Огаркова, решает сфотографировать их для газеты.
Джурабаев напоминает Огаркову, что тот всё ещё является арестованным, и он его обязан доставить в штаб армии.
По дороге в штаб армии Джурабаев признаётся, что не знает грамоты, и просит Огаркова написать письмо его матери. Огарков предлагает написать в письме матери всю правду о том, как её сын выполняет ответственное задание по конвоированию преступника. Джурабаев говорит, что мать может подумать, что он служит в тюрьме. Огарков предлагает написать письмо отцу. Джурабаев отвечает, что его отец погиб на фронте годом ранее и предлагает написать про степь, в которой они находятся, которая ему напоминает родную.
Воспользовавшись тем, что Джурабаев уснул, Огарков решает убежать от него, но, передумав, возвращается к нему.
Не дойдя до штаба армии, они натыкаются на военный патруль в населённом пункте. Комендант гарнизона в приказном порядке заявляет Джурабаеву, что он сам разберётся с Огарковым, поскольку имеет на это все полномочия. Джурабаев напоминает ему о своём приказе доставить его в штаб армии, но получает отказ.
Перед зданием комендатуры Джурабаев встречает председателя трибунала, который вёл суд над Огарковым. Огаркова ведут на расстрел с остальными приговорёнными. Неожиданно перед самым расстрелом Огаркова выводят из строя приговорённых и отправляют к коменданту. Джурабаеву удалось через председателя трибунала передать коменданту наградной лист на Огаркова о предоставлении ему боевого ордена. Комендант заявляет Огаркову, что теперь его участь будут решать в штабе армии.
Деревня, в которой Огарков и Джурабаев остановились на ночлег, подвергается артиллерийскому обстрелу. Джурабаев, получив осколочные ранения, умирает. Огарков хоронит Джурабаева. Мария — хозяйка дома, где они остановились на ночлег, передаёт Огаркову приказ о его расстреле, найденное ею в гимнастёрке погибшего.
Далее Огарков следует в штаб армии один, взяв с собой винтовку Джурабаева.
По пути он встречает Ивана Синяева, который на трибунале свидетельствовал против него. Синяев приводит его в штаб армии. Штабной офицер передаёт Синяеву письмо, написанное матери Джурабаева, с просьбой отправить его по адресу.

1945 год. Территория Германии. Огарков Сергей уже в звании капитана встречается с Синяевым Иваном, получившим звание полковника. Синяев вручает Огаркову фронтовую газету трёхлетней давности с фотографией Джурабаева и Огаркова на фоне подбитой германской бронемашины.

«Дорога на Берлин» ( “Двое в степи” )

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

“DAĞLAR – 200” YEKUNLAŞIR

“Dağlar – 200” layihəsi uğurla davam edir. Layihə çərçivəsində nəşr olunacaq “DAĞLAR” almanaxı üçün şeirlərin toplanmasının başa çatmasına son 10 gün qaldı. Əvvəlcədən də elan olunduğu kimi şeirlərin qəbulunun son günü 29 aprel 2019 – cu ildir. Almanaxın 28 may Respublika günü ərəfəsində oxuculara təqdim olunacağı planlaşdırılır.
 #daglar200

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ZAUR USTAC – ƏDALƏT VAR…

ƏDALƏT  VAR

Hər kəlmənin mayası var, qoru var,

Haqq-hesabda ayaq olar, baş olar…

Şəkərçinin dili baldan şirindi,

Kisəçinin üstü-başı yaş olar…

*     *     *

Elə söz var, dəyərldir kitabdan,

Baxış var ki, uyarlıdır xitabdan,

Bəni-adəm ayarlıdır turabdan,

Donu  yelsə, yolu qaya, daş olar…

*     *     *

Ustac desin, yazın daşa, qayaya,

Nədən kimsə düşsün boşa, ay-aya?

Nə vaxt haram düşsə döşə, mayaya,

Döl qüsurlu, gözü-qaşı çaş olar…

18.04.2019. (19:39) Bakı.

Müəllif: Zaur Ustac

© Zaur USTAC,2019. Bakı.
WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ

Yahya AZEROĞLU

AĞRI DAĞI

Arz’ın neresinde olsam olayım

Ağrıdağı canlanıyor canımda

İster şahlanayım ister solayım

Ağrıdağı canlanıyor can’ımda

* * *

Gönüllerimize oldu sadık yar

Eksilmez başından dolu duman kar

Nezamanki yüreğimde coşku var

Ağrıdağı can buluyor kan’ımda

* * *

Gözlerimiz birbirine bakışı

Duygu selim dalgalandı akıştı

Ozamanki seven kalbim sıkıştı

Ağrıdağı can oluyor yanımda

* * *

Gün olurki boşa gider gümanlar

Zirvesini kaplar deli Dumanlar

Karanlığa büründüyüm zamanlar

Ağrıdağı Şam oluyor tan’ıma

* * *

Azeroğlu nameret bana kızıyor

Dizelerim damarlara sızıyor

Ne yapayım tarih böyle yazıyor

Ağrıdağı nam oluyor şan’ımda

26/09/2011/ IĞDIR

Müəllif: Yahya Azeroglu

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Hüseyn ARİF

DAĞLAR

Neçə yayı, neçə qışı,
Vurdum səndə başa dağlar.
Camalına min yol azı
Mən etdim tamaşa dağlar.

Gündüz günəşə vuruldum,
Gecə aya aşiq oldum,
Heç bilmirəm necə doldum,
Qucağında yaşa dağlar.

Cavan ömrün novrağısan,
Hüseyinin ovlağısan,
Yaşa dağlar, yaşa dağlar,
Ömür yetir başa, dağlar.

Müəllif: Hüseyn Arif.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

HƏDİYYƏ ŞƏFAQƏT

PƏNCƏRƏMDƏ BİTƏN ÇİÇƏK…

Ayrılmaz bu gecənin ay doğan açıqlığından işıq 
Çəkməz əllərini küçə fənərlərinin yaxasından kölgə
Xəfif -xəfif dindirər ayaq səslərini qumlu səki 
Ağacların 
Göy üzünü tora salan budaqları xəlvətcə boylanar 
Şəhərin sirrinə doğru – bəlkə… bəlkə… bəlkə…

Uzaqdan 
Su parıldayar, işım-işım 
Uzaqdan yaz quşlarının qanad çırpıntıları gələr 
Evlərin 
Kədərli, kədərsiz tənhalığında 
Sönər 
Sönər qaranlığa doğru bütün pəncərələr…

Yuxusunu kim pozar bu nağılın, bu əfsanınin 
Kim yozar, 
Kim yozar qapalı gözlərinin o tayındakı yolların açmasını 
Mən 
Nə gedən səyyahlara qulaq verərəm, nə gələn səyyahlara, 
İzlərəm 
Kiçik bir qız uşağının çöllərə doğru qaçmasını…

Kimsə, Tanrının unudulduğunu düşünə bilər, 
Kimsə getdiyini
Bəndə bəndəyə, Tanrı yer üzünə etməz 
Bu könül məbədləri ölkəsində, 
Üstünə kölgə enən çınqıllı səkilərdən yayılan səsin 
Ürəyimizə etdiyini…

Yaralı ağacların yarasının sağaldığı, 
Ağrısının səngidiyi zamandır 
Qoparmayın çiçəkli budaqları gövdəsindən 
Hər gecə 
Qoşa işıqlar baxır pəncərəmin o tayından 
Qəlbimin 
Göz yaşları gülümsəyən adamlar ölkəsində…

Müəllif: HƏDİYYƏ ŞƏFAQƏT

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

TOFİQ QƏBUL – DAĞLARIN

DAĞLARIN

Buludları ağuşuna sıxanda
Gözlərindən yaş süzülür dağların.
Namərd düşmən köksü üstə çıxanda
Sinəsinə daş düzülür dağların.

Oba olur, elat olur qarışı,
Şimşək ilə qoşa düşür yağışı,
Pələng olur, qartal olur baxışı,
Bulağından dürr süzülür dağların.

Gecəsinə dağ keçisi həyandı,
Zirvələri daim ulduz sayandı,
Milyon ildir ehram olub dayandı,
Göylərindən Ay asılır dağların.

Ağrı dağdan Kəmki dağa ”salam” var,
Haçadağ tək iri gövdə balan var,
Əlincə tək dağ qalanı salan var,
Hikməti var daş yazılı dağların.

Azərbaycan, bu dağların yaşıdın,
Aranınla, dağlarınla yaşadın,
Atəşini zirvələrə daşıdın.
İlmə-ilmə hey çözülür dağların.

15.04.2019.

ƏLİNCƏDAĞ

Dağlar igid oğullar tək halay tutub,
Dövrələyib Əlincəni, Haçadağı.
Şimşəklər də bu dağlarda ocaq çatıb,
Bu atəşdən pərən düşüb min-min yağı.

Daş yazılı salnamədir Əlincədağ,
Heç susmayan bir nəğmədir Əlincədağ.

Sanki nəhəng piyalədir şərab dolu,
Bu millətin sağlığına qalxıbdır o.
Hər qayası, hər bir daşı vuran qolu.
Neçə-neçə fatehləri yaxıbdır o.

Boy-buxundur, bir qamətdir Əlincədağ,
Dözüm, səbr, dəyanətdir Əlincədağ.

Zirvələrdə qala qurub Vətən oğlu,
Hətta Teymurləngi belə susdurub o.
Köləliyi əzib, qırıb Vətən oğlu.
Düşmən üstə nərəsini əsdirib o.

Təbiətin bəxşişidir Əlincədağ,
Naxçıvanın naxışıdır Əlincədağ.

Əlincəçay aram-aram axır yenə,
Nəiminin məzarı bir ziyarətgah.
Şəhidlərin nur ələnir çöhrəsinə,
Yoxdur daha qəvi düşmən, xəyanətkar.

Əshabi-kəhf dualıdır Əlincədağ,
Müstəqillik şüarıdır Əlincədağ.

Bu gün yurdun övladları qol qaldırıb,
Əlincədağ qalasını qurub yenə.
Bu dağ qala sinəsində yol saldırıb,
Yenə gəlib dünyamızın səhnəsinə.

Tariximin şah əsəri Əlincədağ,
Qalaların ən əzəli Əlincədağ.

Alqış Nuhun torpağına, min-min alqış !
Qan yaddaşım təzələnir, pöhrələnir.
Quruculuq, səlqə-sahman min bir naxış
Naxçıvanda günəş olub şölələnir.

Babaların yadigarı Əlincədağ,
Naxçıvanın şah vüqarı Əlincədağ.

20.06.2016.

EHRAM

Bu da Yeni il.
Döyür pəncərəmi
soyuq küləyi,
ağ qarıyla.
Bu da Yeni il.
İsidir ümidlərimi
ağ şəfəqli sabahlarıyla.
Baxıram pəncərədən.
Şəhərim ağ-ağ çiçəklər açıb.
Boylanıram uzaqlara,
bəs gözəlim Haçadağım
haraya köçüb?
Bu an görürəm
ağ düzənlikdə
dünyaya boy göstərən
nəhəng ağ ehramı.
Haçadağım
qışın oğlan çağında da
heyran qoyur adamı.
Haçadağım-milyon illik sirdaşım,
Haçadağım-əyilməyən başım.
Haçadağım-ürəyim, qanım, canım.
Haçadağım-bütövlük və əbədiyyət
ünvanım-Azərbaycanım !

25.12.2007.

AĞRI DAĞI

Ağrı dağı xəbər verir 
dünyanın yaranışından,
Xəbər verir
bəşər tarixinin yaşından.
Saçları bəmbəyaz,
Zümzüməsi xan Araz.
Baxır təbəssümlə Gəmiqayaya,
Axı Nuhun gəmisi
bir vaxt söykənmişdi oraya.
Ağrı dağı qoruyur ağırlığını,
Kimsəyə bildirmir
kədərini, ağrıdığını.
Ona-”Araratsan”-deyənlərə,
süfrəsinin artığını yeyənlərə
ikrahla baxır,
Tanrı dağlarının əllərini
məhəbbətlə sıxır.
Heyrət doğurur
əzəməti, ucalığı.
O, türk ellərinin türk dağı.
Ey türk oğlu !
Qalx Ağrı dağına,
Boylan türkün dünyasına.
Səsini qat
türk-oğuz ellərinin
əbədi qardaşlıq simfoniyasına !

15.03.2011.

TABLO

Külək qara bulud gətirən zaman
İnci sular ilə dolur təbiət.
Ağaclar yuyunur tozdan, torpaqdan.
Özünü sahmana salır təbiət.

Yağış damlaları nəğməyə dönür,
Çaylar da nəğməyə nəğmə qatırlar.
Quşlar heyran-heyran baxır yuvadan,
Güllər başdan-başa şehə batırlar

İldırım təbildən vəcdə gələrək
Dağlar yallı tutur dağ vüqarıyla.
Bu gün dəstəbaşı Qapıçıq dağı,
Başında çalması dümağ qarıyla.

Günəş hərdən-hərdən boylanır yerə,
Buludlar al-əlvan rəngə boyanır.
Göy yerə bənd edir göy qurşağını,
Fırlanan Kürəmiz sanki dayanır.

Heyranam bu anın gözəlliyinə,
Bu nəhəng tablodan şair güc alar.
Bu anı köçürdüm şeirimə ki,
Bəlkə, bu ehtişam yadigar qala.

17.10.2006.

Müəllif: Tofiq Qəbul‎ 

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Aşıq HEYDƏR – Dağların…

DAĞLARIN
(Ağbaba folklorundan örnəklər )
Aşıq Heydər (1867-1949)

Duman – çiskin basıb, görünməz olub,
Görünmür yaxası, başı dağların.
Mətahdı, qızıldı, gövhərdi, ləldi,
Torpağı, qayası, daşı dağların.

Gözündən tökülür qan ilə yaşı,
Özü də başlayıb dərdlə savaşı.
Yenə yada düşür pendir – lavaşı,
Dadlı çəkməcəsi, aşı dağların.

Nə vaxtdı irağam, sinəm dağlıdı,
Oraya uzanan yollar bağlıdı.
Aşıq Heydər naləlidi – ahlıdı,
Bu il betər gəlib qışı dağların.


DAĞLARIN

Çəkilmir başından duman – çiskini,
Nə betər dəyişib halı dağların.
Qar gəlib yolları – izləri tutub,
Ağarıb yamacı – yalı dağların.

Sökülüb binəsi, köç edib ellər,
Başlayıb əsməyə boranlar, yellər.
Çağlamır bulaqlar, kükrəmir sellər,
Çəkilib heyvanı, malı dağların.

Heydər qan ağlayır, yurddan gen düşüb,
Qəzanın qədəri – “Xoya” yön düşüb.
Dərdə ac – yalavac, ləlöyün düşüb,
De hanı motalı, balı dağların!?

Qeyd:– Xoy cənubi Azərbaycanin şəhəri

Ağbaba aşıqları. (Ağbaba mahalı)

İLKİN MƏNBƏ: Abulfat Heydar

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru