Cabir Novruz – Ana şeiri

Ana, qurban olum dualarına…

Ay ana, düşürsən tez-tez yadıma,
Təzədən dönürəm uşaq oluram.
Dizinə baş qoyub bərk-bərk yatıram,
Bütün qayğılardan uzaq oluram.
***
Görürəm çiynində yenə d çarşab,
O başdan durmusan sübh namazına.
Əlində o ulu, müqəddəs kitab,
Yenə üz tutmusan göylərə, ana.
***
Məni tapşırırsan Tanrıya bərk-bərk,
Tək bircə balanı, şair oğlunu.
Deyirsən – Xudaya, ona ol kömək,
Xətadan, bəladan gözlə sən onu.
***
Ana, qurban olum, dualarına,
Tapşır, yaxşı tapşır Allaha məni.
Tapşır, yaxşı tapşır, ana, ay ana,
Yurdum talanmasın bir daha mənim.
***
Qurtulum ölümdən, dərddən, kədərdən,
Unudum bir yolluq ağrı, acını.
Millətim qurtarsın işgəncələrdən,
Yağıdan alınsın Şuşam, Laçınım.
***
Keçim Xankəndindən, Kərgicahandan,
Şəhid torpaqları bağrıma basım.
Şərlər qovulsunlar Azərbaycandan,
Bircəciyinin də tumu qalmasın.
***
Ana, qurban olum dualarına,
Onların sehrini çox görmüşəm mən.
Elə körpəlikdən ana, ay ana,
Onların sehriylə böyümüşəm mən.
***
Uzaq səfərlərə getdiyim zaman,
Gizlicə cibimə dua qoyardın.
Məni keçirərdin Quran altından,
Sonra min dil ilə ovundurardın.
***
O dualarında bir sirr vardı,
Məni hər bəladan qurtarardılar.
Məni təyyarələr sağ aparardı,
Salamat yanına qaytarardılar.
***
Ana, qurban olum dualarına,
Tapşır, yaxşı tapşır Allaha məni.
Tapşır, yaxşı tapşır, ana, ay ana,
Bir kimsə salmasın günaha məni.
***
Tapşır, hər nanəcib, nadan, heyvərə,
Çirkab atmasınlar mənim üstümə.
Heç dözə bilmirəm böhtana, şərə,
Murdarlıq ruhumu əzir dəstinə.
***
Heç dözə bilmirəm riya görəndə,
İblis sifətlərə baxa bilmirəm.
Bir yalan çıxmayıb axı dilimdən,
Mən biclik, xəbislik axı bilmirəm.
***
Bəzən də dünyadan üzülür əlim,
Tarıma çəkilir beynimdə hər sim…
Nə ümidim qalır, nə də təsəllim,
Tapşır, Allah mənə təsəlli versin.
***
Bu boyda kişiyəm ağır anda da,
Yenə sən çatırsan dadıma, ana.
Mənə dua elə məzarında da
Ana, qurban olum dualarına…

Müəllif: Cabir Novruz (1933 – 2002)

Qeyd:

ustac.az dan yeni “Ana şeirləri” layihəsi N:004 #ana_şeirləri

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

Игрок Арсенала Месут Озиль

Непутевый болельщик испанского “Атлетико” бросил куском хлеба у знаменитого игрока Арсенала Месут Озила … Игрок национальной сборной Германии, миллионер, наклонился и поднял его, со святостью поцеловал, прикоснулся им ко лбу и осторожно отложил за боковую линию футбольного поля … Будь Какая форма профессиональной деятельности может быть местом проявления человечности и ценностей. В жизни есть вещи, на которые мы объективно не знатные. Но это могут делать все! Поцеловать хлеб, почтить святое! Видимо его этого научили родители! Он мусульманин, но для меня он в первую очередь человек! Есть “религия”, которая не прописана ни в одном учебнике и википедии. Ее имя человечность! Браво, Оззи! Ты не только великий футболист! Ты – великий человек! Ты приобрел сердца миллионов сердец по всему миру! Отныне всегда буду болеть за тебя!

Месу́т Ози́ль — немецкий футболист турецкого происхождения, выступающий за английский клуб «Арсенал» на позиции атакующего полузащитника. Чемпион мира 2014 года в составе сборной Германии. В основном используется как атакующий полузащитник, но также может выступить на позиции вингера.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

Hüseyn Arif – Ana şeiri


Analar
Elə ki, balalar gəlir dünyaya,
O gündən hey ölçüb, biçir analar.
Mahnı da oxuyur, şeir də deyir
Bəstəkar analar, şair analar. 
***
Dözür hər əzaba o bilə-bilə,
Yaşayır, sirrini salmadan dilə.
Vaxt olur, qaldırıb ağını belə
Şərbət əvəzinə içir analar.
***
Unudub illərin yorğunluğunu,
Həyatda dincliyi, evdə yuxunu,
Sevincin azını, qəmin çoxunu,
Yükün ağırını seçir analar. 
***
Alnında zamanın açdığı qırış,
Başına qar tökür, qar ələyir qış.
Odun istisindən aralanmamış,
Suyun soyuğundan keçir analar. 
***
Özüm də bilmirəm, Hüseyn, niyə 
Başımın tüstüsü çəkilir göyə? 
Torpaqmı anasız qalmasın deyə, 
Torpağın qoynuna köçür analar?

Müəllif: Hüseyn Arif (1924 – 1992)
Qeyd:

ustac.az dan yeni “Ana şeirləri” layihəsi N:003 #ana_şeirləri

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

Hacıxanım AİDA “USTAC” Milli Mükafatına layiq görüldü.

Hacıxanım AİDA “USTAC” Milli Mükafatına layiq görülüb. Mükafat bu gün laureata təqdim olunub. Mükafatın şərtlərindən biri olan müəllifin kitabının nəşr olunması məsələsinə belə aydınlıq gətirilib; Hacıxanımın öz istəyi ilə müəllifi olduğu “Otuz şeir, otuz fikir” kitabı mükafatın şərtlərinə uyğun şəkildə növbəti mükafatlandırma vaxtına qədər nəşr olunub laureata təqdim olunacaq. Hacıxanımı bu münasibətlə təbrik edir, yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzulayırıq!

Ustac.az olaraq Aida xanımı bir daha təbrik edir, yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzu edirik!!! Var olun!!! Uğurlarınız bol olsun!!!

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

EL YERİDİ, YALQIZ QALDIN SƏHRADA…(Dədə Ələsgər)

Gəlimli-gedimli, ölümlü-itimli bu gidi dünyaya göz açmağından yüz yetmiş il keçir, Dədə Ələsgər!
Yüz yetmiş il əvvəl göz açdığın ulu Göyçə torpağı oğuz ərənlərinin yurduydu…
Yüz yetmiş il əvvəl piran olub ağır-ağır dolandığın axar-baxarlı yaylaqlar bizim bədöy atların ayaq səslərinə bel bağlayıb yaşıllana-yaşıllana süsənə-sünbülə bürünürdü…
Yeddi il əvvəl nurlu məzarına sərin mehiylə layla çalan göyçək gəlin bəzəkli Göyçə gölün ayna suları ruhumuzun dərmanıydı…
Dədə Ələsgər, necə ki beləydi, sənin telli saz bağrında yuvalandırdığın:

Bahar fəsli, yaz ayları gələndə
Süsənli, sünbüllü, laləli dağlar…

Misralarınla dağlarımızın könül telləndirən tamaşasına dururduq. Bax onda, aydan arı, sudan duru könlümüzü sənin yaylağımız-torpağımız qədər şirin sözlərinə kökləyirdik:

Gözəllər seyrəngahısan,
Görüm səni var ol, yaylaq
Açılsın gülün, nərgizin,
Təzə murğuzar ol, yaylaq!

Daha bu alyanaq sözlər dilimizə gələndə hərəmiz dolub-doluxsunmuş bir buluda dönürük. Dönüb da gözümüz-könlümüz boyu Göyçə həsrətli isti yağışlar yağdırırıq. 
…Neçə qərinədi ki, dünyanı dəyişibsən. Amma bizim bu ötəri, sərsəm dünyada bircə istəyin olub: ömrün qürubundan köç təbilini çalıb ana torpağına qovuşmaq! Hər birimizin beşikdən, bələkdən üzü bəri bağrımız başında gizlin-gizlin xəlvətcə əzizləyə-əzizləyə gəzdirdiyimiz bu müqəddəs umacağı sən ilahi bir qüdrətlə pıçıldamısan, Dədə Ələsgər:

Öldür Aşıq Ələsgəri
Özün günahkar ol, yaylaq.

Bu gülqanad sözlərinin sirri-hikməti neçə yüz il pərvazlana-pərvazlana yol gələndən sonra hələ indi-indi bizlərə əyan olur: yəni ki, a başına döndüyüm yaylaq, məni qərib-qürbətlərə düşməyə qoyma; öldür, sənə – vətənimə, ana torpağıma qarışım. Vətəndə ölmək səadətini ucalardan ucalara qaldıran bu mələk misralar niyə dilinə gəlib, ustad?! El-ulusunun başına gələcək sitəmli-zillətli qəhri-qəzanımı duymuşdun? Kim bilir…
Duyuq düşməsəydin telli sazı qarabağır eləyib yanıqlı-yanıqlı sözləri pərişan durna qatarı nisbətində könlündən pərvazlandırmazdın ki…

Köçər ellər, düşər səndən aralı, 
Firqətindən gül nərgizin saralı.
Ələsgər Məcnuntək yardan yaralı
Gəzər səndə dərdli, nanəli dağlar!

Eldən-yardan aralı dayanıb duruş gətirməyə tabın-tavanan hardanıydı, Dədə Ələsgər?! Havalanıb məcnun-misal güzəran keçirmək də ovutmayacaqdı səni. O səbəbdən də ayrılıq xiffətinə dözməyəcəyini görüncə dəli könlün bir başqa hökmün fərmanını da verib:

Arsız aşıq elsiz niyə yaşadı?
Ölsün Ələsgərtək qulların, dağlar!

Eh, heç nə demə, sən bu fani dünyadan köçünü çəkib gedəndən sonra bizim başımıza gələn olacaqlardan xəbərdar imişsən. Murdar Qara Keşiş törəmələrinin ulu Göyçənin el-camaatını yurd-yuvadan perikdirəcəyi ürəyinə dammışdı. O vaxtlar üzünü Murovun, Murğuzun, dəli Qoşqarın qarlı-qubarlı gədiklərinə tutub xəyalında dolanan qara qayğıları söz-söz, misra-misra çözələyirdin. Onda niyə eşitmirdik sənin səsini? Telli sazı bağrına basıb göyüm-göyüm, göynəyə-göynəyə torpaqlarımızın qaymağı olan Göyçədən göz olmağı vəsiyyət eləyəndə sənin könlündən çox uzaqdaymışıq, ustad. O qədər uzaqdaymışıq ki, qara niyyətini saxta təbəssümündə gizlədən qarı düşməni dost bilirikmiş. Nə sənin bağrıqan misralarının harayını eşidirdik, nə də namərd Qara Keşiş törəmələrinin üzümüzə gülə-gülə, çörəyimizi yeyə-yeyə ayağımızın altını qazdığından xəbər tuturduq. 
Bu neçə müddətdə bizi aldanan görüb gorunda rahat yata bilməyibsən. İncik, nisgilli ruhun qubarlı sözlərə sığınıb. O sözlər indi-indi gəlib bizlərə yetişir. Göyçəlilər Göyçəsiz qalandan sonra… Daha ulu Göyçədə bizim ellərdən bir nişana yoxdur. Yaylaqlarımız yad yağıların it-qurd səsindən bezib-usanır; nərgiz-bənövşələrin açıldığıynan solduğu bir olur. Durnagözlü bulaqların gəlin güzgüsü çoxdan sınıb. Könülsüz-könülsüz ləpələnən Göyçə gölün ayna suları nə müddətdi ki, saz səsinə, aşıq çal-çağırına tamarzı qalıb. Bu yoxluğun, yiyəsizliyin göynərtisi sənin onsuzda pərişan ruhunu bir də tel-tel eləyib. Dörd bir yanına boylanıb eldən-ulusdan hənir gəlmədiyini görüncə bağrından qara qanlar ələnən yaralı ruhunun sorğusuna kim cavab versin?

Hanı bu yaylaqda yaylayan ellər?
Görəndə gözümdən car olur sellər.
Seyr etmir köksündə türfə gözəllər,
Sancılmır buxağa güllərin, dağlar!

Güləndamlarını, tellilərini, güllülərini, müşkünazlarını öyüb tərifə tutduğun gül-gülzar yaylaqlarda daha özgə ellər yaylayır, Dədə Ələsgər! Dağlar o dağlar, yollar o yollar, sular o sulardı, amma ellə o ellər deyil. Çarx dönüb, qurğumuz pozulub. Göyçənin beçə balı, üzlü qoyun pendiri, qaymağı könül sızldadan nisgilə çevrilib. Güneylilərin damağa dad gətirən kəklikotusu, quzeylərin loğmanmisal yarpızı, talaların qantəpəri, sarıçiçəyi də eləcə…
Çal-çağırlı binələrimiz, oğuz bədöylərinin kişnərtisindən lərzə gələn ormanlarımız, qonaq-qaralı ocaqlarımız xəyal avazıdan əlçatmaz bir keçmişdir daha. Sənin pərişan ruhun da o xətirli-mehirli keçmişin dərvişə dönmüş soraqçısıdır:

Hanı mən gördüyüm qurğu-busatlar?
Dərdiməndlər görsə tez bağrı çatlar.
Mələşmir sürülər, kişnəmir atlar,
Onçun pərişandır halların, dağlar!

İndi sənin qəm-qubara bürünmüş əhvalın dağlarındakından da pərişandır, Dədə Ələsgər…

Dövranın acı rüzgarları yurd-yuvanı viran, el-obanı sərgərdan qoyandan bəri haqqı nahaqın pərsənginə keçirən müxənnət zamananın mizanı pozulmuş tərəzisindən də üzün dönüb:

Müxənnət zamana, böymürvət fələk,
Şamı sübhə, sübhü şama çəkirsən…
…Seyiddən, molladan dostdan xəcalət
Bu nə dağdı sən sinəmə çəkirsən?!
…Əzizliknən saxladığın aşığı
Zəlilliknən imtahana çəkirsən…

Belədə Göyçə oğullarını axtarıb əli boşda qalan yaralı ruhun yuvasından perikmiş kimsəsiz bir quşa dönməsin, neyləsin?!
Hanı mərd igidlər, boş qalıb yurdu?..
Niyə dikəlir ruhundan bu göynərtili sual? Köməyəmi çağırırsan mərd igidləri? Olmaya… Olmaya qəbrini…görürsənmi, dilim də gəlmir, ustad. Axı, sənin nurlu qəbrin sazın-sözün müqəddəs haqq ocağıdı. Ocağa əl qaldıranın Allahdan-Tanrıdan qorxusu yoxdumu? Tanrı üzünə ağ olanların bəlasını qadir Allah özü verər, inşallah. Amma bir məsələdə sazın-sözün qeyrətini çəkənlərin də günahı çoxdu. Gərək vaxtında duyuq düşüb ruhunun evini Bakıya köçürəydik.

Ulu Göyçə yiyəsizlikdən, arxasızlıqdan dağıldı, Dədə Ələsgər, elə sənin məzarın da… Bakıdan, Azərbaycandan haray gəlmədi, yaxın durub, əl tutan olmadı. Yağı da baxdı ki, asanca təkləmək olar Azərbaycanın yiyə durmadığı Göyçəni. Təklədi, dağıtdı da! Qarabağ ermənilərinə Ermənistan əzəlindən qahmar durdu. Min cür işləyə, fitnə-fırıldağa əl atıb Moskvanı da özlərinə tərəf çəkdilər. Bizim yelbeyin başbilənlərsə Göyçə, Ağbaba, Zəngəzur, Dərələyəz adı çəkən qeyrətli Azərbaycan oğullarını rus dəyənəkləri ilə yaxşıca əzişdirirdilər. Yadlar-yamanlar bizi bir döyəndə özümüzünkülər beş döydülər. Beş döydülər ki, düşmən baxıb ləzzət aparsın. Onda sənin incik ruhun da özünü döyülmüş bildi. Bilib də yana-yana haray qopartdı:

Təbib yoxdu, dərman etsin yaraya
Sızıldaşır yaram, a yana, yana!

Təbib yoxdu… Nə yaman düz tapmısan, ustad! Dərdlərimiz, yaralarımız indi həmişəkindən yüzqat artığıynan təbibə, məlhəmə möhtacdı. Təbibsə yoxdu… Necə ki, təbib yoxdu, zaman-zaman torpağımızın başı min cür bəlalar çəkəcək, göyçəlilər göyçə üzünə həsrət qalacaq, sənin müqəddəs qəbrini ziyarətə gedə bilməyəcəyik…

Yəqin xəbərin oldu, Dədə Ələsgər; göyçəlilər arxasız qalıb Göyçədən çıxanda birbaşa Qarabağa üz tutdular. O vaxtlar Azərbaycanın üzdəniraq başda duranları Qarabağ ermənilərini öz ərköyün balaları kimi püfhapüflə əzizləyirdilər. Döyə-döyə başıbəlalı binəva göyçəliləri Qarabağdan da çıxartdılar. Özü də sapı özümüzdən olan baltalar döyüb çıxartdılar. Oğuz eli nə zamandı ki, arada sərgərdandı. Belədən-beləyə, elədən-eləyə yollanan bu müsibətli camaatın başına gələn olub-olmuşlardan xəbər tutan pərişan ruhun dönüb-dönüb yaralanır:

Köhnə yaram qövr eylədi təzədən…

Eldən ayrı düşən gündən üzü bu yana pərişan ruhunun ən çox pıçıldadığı bu kövrək misra Tanrı dərgahına yüksələn bir dilim yanar ad nisbətindədi. Onun qəm yükünə tən duran bir ayrı nisgilli misran da sənin mübarək ruhundan nigaran olanların dilində əzbərdi:

El yeridi, yalqız qaldın səhrada…

Məhərrəm Qasımlı

İLKİN MƏNBƏ: Goyce. Az və “Vətən” qəzeti 1991-ci il.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru


VAHİD ƏZİZ “XALQ ŞAİRİ” ADINA LAYİQ GÖRÜLÜB

Milyonların sevimlisi Vahid Əziz “Xalq Şairi” fəxri adına layiq görülüb. Bu münasibətlə şairi təbrik edir, yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzulayırıq! Şair onu təbrik edən sevənlərinə təşəkkürünü bildirib: “Mənə Azərbaycanın Xalq Şairi yüksək Fəxri Adın verilməsi münasibəti ilə şəxsimi təbrik edənlərə ürəkdən minnətdarlığımı bildirirəm.”

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

Səməd Vurğun – Ana şeiri


Ana

Pək cocuğdum, yerə gömdülər səni, 
Həyata qanadsız atdılar məni. 
Bax, necə pozulub ömür gülşəni, 
Həyat sənsiz mənə zindandır, ana!

Qoynunda bəslənir gözəl diləklər, 
Layiqdir səcdəyə sənə mələklər, 
Nerdəsən, gözlərim həp səni bəklər, 
Bax evladın nasıl giryandır, ana!

Sən bir günəş idin, doğdum da, batdın, 
Yazıq evladını qəmlərə atdın. 
Bir cavab ver, hanki murada çatdın 
Torpaqlarda neçə zamandır, ana!

Bir ah çəksəm sənsiz, qopmazmı tufan? 
Əzizim anacan, gözüm anacan! 
Yumuq gözlərini aç da bir oyan, 
Şimdi zaman başqa zamandır, ana!

Yıxılıb payinə öpmək istərəm, 
Analıq mehrini görmək istərəm, 
Səni görmək üçün ölmək istərəm, 
Təsəlim ah ilə fəğandır, ana!
1927

Müəllif: Səməd Vurğun (1906 – 1956)

Qeyd:

ustac.az dan yeni “Ana şeirləri” layihəsi N:002 #ana_şeirləri

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

AD GÜNÜNÜZ MÜBARƏK!!!

Bu gün hamımızın sevimlisi, gözəl insan, qədirbilən dost, dəyərli söz adamı Əjdər Əlizadənin doğum günüdür. Ad gününüz mübarək, Əjdər müəllim. Böyük Allahdan Sizə can sağlığı, işlərinizdə yeni-yeni uğurlar arzu edirik!!! Var olun!!! Uğurlarınız bol olsun!!!

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Qardaş şeiri – Firuzə Bisavad

QARDAŞ.

Yazın xoş ayında, gözəl çağında
Açmamış soldurdun gülümü qardaş.
Məni məhkum etdin qəm otağında,
Qoydun yas içində telimi qardaş!

Bəd xəbərin parçaladı ürəyim,
Sökdü imarətim, yıxdı dirəyim,
Od qaladı, atəşləndi kürəyim,
Bircə görə idin halımı qardaş!

Ələsgər nəvəsi qardaş Ələsgər,
Ələsgər vurğunu, sirdaş Ələsgər,
Getdin qayıtmadın birbaş, Ələsgər!
Boynuna götürdün ölümü qardaş!

Ruhun yetişdimi Göyçə elinə?
Həsrət idin cığırına, yoluna…
Əlin çatdırdımı “Dədə əlinə”?
Ziyarət etdinmi “ulumu” qardaş?!

Sevincimi, şadlığımı apardın,
Çəngəl salıb ciyərimi qopardın,
Oda saldın, kösöv etdin çıxardın,
Qırdın qanadımı, qolumu qardaş!

Könlümün açılan baharı idin,
Qələm dostu idin, həmkarı idin,
Hamıdan qiymətli-bahalı idin,
İtirdim zərimi, ləlimi qardaş!

Dinclik tapmayıram, ollam divana,
Həm qardaşdın, həm ataydın, həm ana…
Sanıram ki, bəd gəlibdi zamana,
Kəsdirdin hər yandan yolumu qardaş!

Oğul-qız ah çəkir, salır fəryadı,
Gedişin yandırdı qohumu, yadı,
Qaçırdın qalmadı ağzımın dadı,
Zəhərə döndərdin balımı qardaş!

Qəlbim qan ağlayır, gülə bilmirəm,
Dəryaya baş vurum, gölə, bilmirəm?
Bu nə sirillahdı, bilə bilmirəm,
Atəşim qovurur külümü qardaş!

Bacıların böyük qardaş payıydın,
Pakizər bacımın əkiz tayıydın, 
Ata-baba, əmi, həm də dayıydın,
Üzdürdün hər yerdən əlimi qardaş!

Yenilməz pəhləvan, ər oğlu ərdin,
“Pudluq”lar oynadar, maşın çəkərdin,
Kəli boyunlayar, yıxıb kəsərdin,
Heyrətdə qoyardın elimi qardaş!

Mahalın bəllidi, Göyçə ellisən,
Külüng barmaqlısan, Fərhad əllisən,
Ələsgər nəvəsi Ələsgərlisən,
Zülmətin sındırdı belimi qardaş!

Yerdə qalan qardaş-bacın sağ olsun,
Cəmi balaları min budaq olsun!
Nə ağır mərəkə, nə yığnaq olsun,
Nə də dara çəksin dilimi qardaş!

Sənin xiffətinə dağlar ağlayar,
Quşlar göydə qanad saxlar, ağlayar,
Coşar “Qumlubulaq”, çağlar, ağlayar,
Dərd dilə gətirər selimi qardaş!

Hər kəsi ağlatdın, elim ağlayır,
Ulusum ağlayır, ulum ağlayır,
Tapdaq qalan Göyçə gölüm ağlayır,
Qəm nəhri elədin gölümü qardaş!

Oba, yurd ağlayır, Ələsgər deyir,
Sinəsi doluydu bir dəftər deyir,
Hər kəsə həyandı, xilaskar deyir,
Dilə gətiribsən lalımı qardaş!

“Hayıf-hayıf” deyir, ellər ağlayır,
Müəllim çağıran dillər ağlayır,
Yaylaqlar yas tutub, yollar ağlayır,
Xəzana döndərdin çölümü qardaş!

Nə yaxşı ki, atam-anam görmədi,
“Dərd tüğyan elədi”, üzün gülmədi,
Nəzirim-niyazım qəbul olmadı,
Ha qurban dedimsə malımı qardaş!

Vədən tamam olur, hardan bilərdim,
Yalvarıb Allahdan nicat dilərdim,
Ömrümdən-günümdən kəsib verərdim,
Qibləyə çevirib yönümü qardaş!

Qənimi olaydın dərman-davanın,
Ahılı olaydın elin, obanın.
Yaşına çataydın ulu babanın,
Onda çıxarmazdım ünümü, qardaş!

Firuzəyəm, bitirirəm sözlərim,
Qapına gəlməyə tutmur dizlərim.
Kor olaydı, görməyəydi gözlərim,
Çəkdiyin zilləti, zülümü, qardaş!

Gəncə şəhəri.
21.05.2019

Qeyd:

Bu gün Göyçə Aşıq məktəbinin parlaq Günəşi-Haqq Aşığı Dədə Ələsgərin ürəyi Göyçə nisgilli, Vətən həsrətli şair nəticəsi, qələm dostum, söz sirdaşım, canımdan artıq istədiyim kövrək qəlbli, polad biləkli pəhləvan qardaşım ƏLƏSGƏR ƏLƏSGƏRLİnin HAQQın rəhmətinə qovuşmasının 40 günü tamam olur. Allah rəhmət eləsin.
Əbədi məkanın Cənnət, məzarın nurlu olsun, əziz qardaşım. Amin.

Müəllif: Firuze Elesgerova

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AD GÜNÜNÜZ MÜBARƏK!!!

Bu gün Kəmaləddin Qədimin doğum günüdür. Ad gününüz mübarək, Kəmaləddin müəllim. Sizə Uca Yaradandan can sağlığı, işlərinzdə yeni-yeni uğurlar arzu edirik. Uğurlarınız bol olsun…

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru