Aygün Sadiq – Öyrət

ÖYRƏT

Bu necə vidadır? Bu nə cür sonluq?
Ömür xəsis imiş, taleyimiz sərt,
Arxanca ağlamaq fürsətim də yox,
Bu da mənim üçün ayrıca bir dərd…
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Utansın uzaqda o acgöz məzar,
Üşüyən ruhumun şikayəti var,
Dünyam qaranlıqdır… Dünyam mənə dar,
Girdi aramıza ömürlük həsrət,
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Bu ölüm taleyin hədiyyəsimi?
Sənsizlik ömrümün məngənəsimi?
Söylə, duyursanmı mənim səsimi? 
Daha dünyamıza çəkilibdir sədd,
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Məni bu dünyada kimə buraxdın?
Sən ki varlığınla mənə dayaqdın,
Canımı acıtdın… Odlara yaxdın,
Ağlıma gəlməzdi belə bir dəhşət…
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Ay ürək pənahım, bu, olmadı heç…
Hələ xoşbəxtliyim doğulmadı heç,
Mənim göz yaşıma baxılmadı heç,
Tale önümüzə qoydu ağır şərt…
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Saçım xatırlayır barmaqlarını,
Dodaqlar son öpüş yadigarını…
Beləmi saxladın etibarını?
Nə tez dönük çıxdın, ay əziz namərd!
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Birgə sabahların xatirəsini,
Ən son danışığı, məmnun səsini,
Ürəyin dəlicə özləməsini…
Daha gizlətməyə məcburam, əlbət,
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Bütün sevinclərim sənlə gedir, bax, 
Hələ görməmişdim ölüm bu sayaq,
Ruhum vəfat etdi… Vücudum oyaq,
O da gedişinə yas tutur bədbəxt…
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Müəllif: Aygün Sadiq

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AYGÜN SADİQ – QARABAĞ…

QARABAĞIM VAR İDİ…

Mənim bir yurdum vardı- dörd fəsildə rəngbərəng, 
Zaman həmən zamandı, çağlar o çağlar idi, 
Davaya yollananda əlimdə bircə tüfəng,
Bir də evdə xəbərsiz üç uşağım var idi…

O zaman ölməmişdik, onda bu yurdda vardıq,
Dosta dəyər göstərib, düşməni qovlayardıq,
Uşaqkən nə maraqlı oyunlar oynayardıq,
Şərtləri qəsdən pozub ağlamağım var idi…

Gör necə həsrətdəyəm, sanki çatışmır havam,
Gözüyaşlı gözləyir soyuq ocaq, boş yuvam,
Mənim orda gör neçə dost-tanışım, əqrəbam,
Böyük, barlı-bəhərli, gözəl bağım var idi…

Biz ölüncə savaşdıq, hər şeyi aldıq gözə,
Düşündük qorumasaq, Vətən haramdır bizə,
İndi məzarım belə sanki dönüb məhbəsə,
Bir vaxtlar qoruduğum bir torpağım var idi.

Adına həsrət ölən neçə gözdən yaş gələr,
Oğul, ruhum inciyir, haçan bu savaş gələr?…
Hərəyə öz yuvası doğma gələr, xoş gələr,
Mənim də bu dünyada Qarabağım var idi…

Müəllif: Aygün Sadiq

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru