QABİL DƏRDLİ

Qabil dərdli “üç yarpaq” da

BUNDAN ARTIQ DƏRD OLAR?

Dərdin nədi, sorma mənə,
Zəhrimardan qənd olarmı?
Bağrım başı sana-şana,
Bundan artıq dərd olarmı?

Əsrlərdi döyülürük,
Əsrlərdi söyülürük.
Hələ yenə öyünürük,
Bundan artıq dərd olarmı?

Doğma yurdum viran qalub,
Çiçəklərim vaxtsız solub,
Haqq sözümüz yalan olub
Bundan artıq dərd olarmı?

Yırtıqlara yamaq olduq
Soydaşlarçun soraq olduq
Ona buna calaq olduq
Bundan artıq dərd olarmı?

Ürəyimiz yana-yana,
Bel bağladıq şaumyana.
Ağlar qaldı bacı, ana,
Bundan artıq dərd olarmı?

Sahibi bəlli itlərin,
Qanlıdır daim əlləri.
Sayı artır şəhidlərin,
Bundan artıq dərd olarmı?

Günahı nə, bilə bilmir,
Öz elində ölə bilmir.
Dərdli dərdin bölə bilmir,
Bundan artıq dərd olarmı?

<<<<qABİL DƏRDLİ “ÜÇ YARPAQ” Da>>>>

SƏN AYRI, MƏN AYRI…
Nədir bu intizar, nədir bu hicran,
Bülbül ası güldən, gül də bülbüldən.
Ayrılığa qərar verdik bir zaman,
Sən ayrı çəməndən, mən ayrı güldən.

Buydumu ilqarın, əhdin axırı?
Odlu şimşək kimi birdən çaxırıq.
Yandırırıq, bir birini yaxırıq,
Sən ayrı bir çöldən mən ayrı çöldən.

Yaz gələndə bağ bağçaya çıxardıq,
Tər çiçəkdən çələng hörüb taxardıq.
Dağ çayında suya dönüb axardıq,
Sən ayrı bir seldən, mən ayrı seldən.

Mən bir Məcnun idim, sən gözəl Leyli,
Mən güneyli oldum, sən də quzeyli.
Danışdıq, küsüşdük, olduq gileyli,
Sən ayrı bir dildən, mən ayrı dildən.

İndi həsrətliyik şirin sevdaya,
Sahib çıxammadıq eşq adlı paya.
Baxırıq, ay sonam, göydəki aya,
Sən ayrı bir göldən, mən ayrı göldən.

<<<<QABİL DƏRDLİ “ÜÇ YARPAQ” DA>>>>

GEDƏCƏYİK HAMIMIZ

İtəcəyik hamımız
Bütün itənlər kimi.

Günün gündüzündə də
Bir çölün düzündə də
Görünməz olacağıq…
Yanıb solmuş bağ kimi,
Susayıb hər istiyə
Sönmüş o ocaq kimi,
Gözləri acışdıran
Kor duman tək tüstüyə
Bürünməz olacağıq…

Dağı dağ, düzü aran,
Gəzib, tozub axtaran,
Bu vətənin içində,
O vətənçün nigaran,
Tapmayıb istəyini,
Çıxıb gedənlər kimi,
Gedəcəyik hamımlz…
19.08.2019

Müəllif: QABİL NABİYEV DERDLİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Rahilə Dövran haqqında

Xalqın sevimlisi, şairə xanım Rahilə Dövran Ömrünün 60-cı baharında həyatdan köçüb. Bu xəbər biz yazarları çox sarsıtdı. Akif müəllim sizə bütün yazarlar adından baş sağlığı verirəm. Rahilə xanım ömrünün çiçəklənən bir vaxtında aramızdan getdi. Qəbri nurla dolsun.Bu xəbər şəxsən məni çox sarsıtdı. Allah rəhmət etsin. Axır qəminiz olsun.

QISA ARAYIŞ:

Rahilə Dövran (Rahilə Vəli qızı Əliyeva) 1958 –ci ildə Naxçıvanın qədim Qaraçuq kəndində anadan olub. İlk təhsilini Qaraçuq kənd məktəbində alıb. Rahilə Dövran Azərbaycan Pedaqoji Universitetinin Kimya – Biologiya ixtisası üzrə tam kursunu bitirib. Onda poeziyaya həvəs gənc yaşlarından oyanıb. Şeirləri Respublikanın müxtəlif qəzet, jurnal və almanaxlarında dərc olunmuş, bir çox şeirlərinə mahnı bəstələnmişdir.Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü olan Rahilə Dövran “Yurdumun Günəşi”, “Gözlə yolumu”,“Bir insan ömrünə nələr sığarmış…”, “Qəzəllərim”, “Bayatılarım”, “Sonetlər, rübailər,bayatılar”, “Nənə, nağıl de mənə”adlı kitabların müəllifidir. Şairə Azərbaycan Kütləvi informasiya İşçilərinin Həmkarlar birliyi tərəfindən “Qızıl qələm” fəxri media mükafatı laureatı vəsiqəsi və diplomu ilə təltif edilmişdir.2016-cı ildə “Dövran həmin dövrandır” kitabı işıq üzü görmüşdü. “Qarabağnamə” birinci , ikinci və üçüncü hissə, “Xocalı harayı və əsirlikdən gələn səs” kitablarının yaradıcı heyətinin üzvüdür .Şairə Rahilə Dövran Ulu Diyarımız Naxçıvan Muxtar Respublikasında, Naxçıvan şəhərində yaşayırdı. 
MƏZARI NURLA DOLSUN...

Hörmətlə: VİDADİ AĞDAMLİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

RAHİLƏ DÖVRAN

aLLAh RƏHMƏT ELƏSİN…

Yazarlar camiəsi olaraq, tanınmış şairə Rahilə Dövranın vəfatından kədərləndiyimizi bildirir və ailə üzvlərinə, doğmalarına, yaxınlarına, onu sevib, bu xəbərə üzülən hər kəsə dərin hüzünlə başsağlığı veririk… Allah səbr versin… Allah rəhmət eləsin… Ruhu şad olsun… Amin…

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Mayıl Dostu – Belə sev…

Mayıl Dostudan bir şeir

BELƏ SEV, SEVƏNDƏ

“Sevirəm” kəlməsin gətirmə dilə,
Bu sözü o gözlər, baxışlar desin.
Barmaqlar toxunsun pərişan telə,
Üzündə sehirli naxışlar desin.
***
“Dərdindən ölürəm” demə, amandı,
Sevən ürəklərin dili lal olur.
Ürək pıçıltısın dil demir bəzən,
Him – cimlə sevişmək, inan, bal olur.
***
Ədəbi, kamalı yerli — yerində,
Riyadan çox uzaq düzünə vurul.
Sevgisi ürəkdə, eşqi dərində —
Qəlbinin aynası gözünə vurul.
***
Sevgində sadiq ol, dəyişmə, gülüm,
Seçilmək azarı tutmasın səni.
Sadəlik, dürüstlük sirdaşın olsun,
Bayağı görüntü udmasın səni.
***
Gözlərin sevgidən imtahan versin,
Həyalı üzünə riya qonmasın.
Dinən baxışların ürəyə girsin,
İsti baxışların, heç vaxt donmasın!

Müəllif: MAYİL DOSTU

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

RAMİZ DUYĞUN

Ramiz DuyğuN – MƏLİKOV RAMİZ MƏMMƏD OĞLU

QISA ARAYIŞ

Ramiz Duyğun 1938-ci il fevralın 10-da Azərbaycanın Əli Bayramlı (indiki Şirvan) rayonundakı Güdəcühur kəndində anadan olmuşdur. Burada ibtidai, Axtaçıda yeddiillik məktəbi bitirmişdir (1945-1952). Bir il kolxozda işləmişdir. Əli Bayramlı şəhərində orta təhsil almışdır (1953-1956). N.Nərimanov adına Azərbaycan Dövlət Tibb İnstitutunu bitirmişdir (1956-1962). Şimali Qafqaz hərbi dairəsində müəyyən kurs keçdikdən sonra Belorusiya hərbi dairəsində (1962-1971), sonra Zaqafqaziya hərbi dairəsində (1971-1978) xidmət etmişdir. N.Nərimanov adına Azərbaycan Dövlət Tibb İnstitutunun xüsusi hazırlıq kafedrasında müəllim (1978-1985), şöbə rəisi (1985-1990) olmuşdur.

Hazırda ehtiyatda olan tibb xidməti polkovnikidir. Bədii yaradıcılığa kiçik yaşlarından meyl göstərmiş, lakin ilk mətbu şeiri “Yaşa, Azərbaycanım” “Gəncliyin səsi” almanaxında dərc edilmişdir (1959). Bundan sonra dövri mətbuatda, radio və mavi ekranda müntəzəm çıxış edir. “Hünər” televiziya verilişinin müəlliflərindən biri və aparıcısıdır. Gənclərin hərbi vətənpərvərlik tərbiyəsi işində fəal çalışır. Bədii tərcümə ilə də məşğul olur. “Vətən-beşiyim mənim” (1985) oçerklər məcmuəsinin tərtibçilərindən və müəlliflərindən biridir. “Əbədiyyətdən gələn məktub” mənzum pyesi mavi ekranda nümayiş etdirilmişdir (1977). “Ağ atlı oğlanın nağılı (iki hissəli) ssenarisi əsasında sənədli fılm çəkilmişdir (1985). Azərbaycan Ensiklopediyasında “Xatirə” kitabı redaksiyası rəhbərinin müavini vəzifəsində işləmişdir (1989-1991).

Hələ lap uşaqlıqdan “Hünər” verlişinin aparıcısı kimi tanıdığımız vətənpərvər şair-publisist Ramiz Duyğunun bu günə qədər

1.Vətən kimi şirin. Bakı: Yazıçı, 1983, 104 səh.

2.Vətən beşiyim mənim. Bakı: Azərnəşr, 1985, 150 səh. (şərikli)

3.Mənim unudulmaz məktəbim… Bakı: Yazıçı, 1986, 96 səh.

4.Göy üzü damar-damar. Bakı: Yazıçı, 1987, 134 səh. – kimi kitabları işıq üzü görmüşdür. Ramiz müəllimə can sağlığı, yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzulayır, Sizi şairin söz dünyasına səyahətə dəvət edirik:

YOLUN YARISINDA

Uzaq yola çıxan qəhrəman əsgər,
Qapı arasında dayanmaq olmaz.
Zəfər dastanıdır yazdığın əsər,
Yolun yarısinda dayanmaq olmaz.

Busat sorağında yarın – yarağın,
Qamətin bükülməz, dizin əyilməz.
Mərmilərlə dolu döyüş darağın,
Sözünü demisən, sözün əyilməz.

Qarımış düşmənin anlayır artıq,
Düşüb əsməcəyə höyüşdür işi.
Qiyafəsi cırıq, dabanı yırtıq
Tüpürdüyü yeri yalamaz kişi.

Sən şah Xətainin layiq nəslisən,
Ulu öndərin pir, ulu tanrın pir.
Qəvi igidlərin özü, əslisən,
Yenilıməz Babəkin, comərd Babəkin,
Kəsik qollarını yadına sal bir…

Ötən hər günümüz tarix anıdır,
Ucadan deyim ki, dünya eşidir.
Mübariz dünənin qəhrəmanıdır,
Bu gün silah səndə söz səninkidir.
Qayıtmaz kamandan sıyrılan bir ox,
Nifrətin zirehlər doğrayan almas,
Geri qayıtmağa hüququmuz yox,
Yolun yarısında dayanmaq olmaz
Namərd daşnaklara verməyək aman,
Tülkü Qarabağda köhlən səyridir.
Dünya sənə baxır bu gün qəhrəman!
Yenilməzlik dəmi, mərdlik yeridir.
Aləm bizə baxır, vallah ayıbdır,
İrəli getməsən yağı basılmaz.
Baban yarı yoldan qayıtmayıbdır,
Yolun yarısından qayıtmaq olmaz.
Sonacan getməkdir oğulun işi…
Bu sözlər şairin döşünə yatmaz:
“Yolun yarısında dayanan kişi,
Heç zaman mənzilin başına çatmaz!”
Bu istək alçağın it qanındadır,
Dünyaya car çəkir əxlaqsız yağı:
“Qarabağ, Xankəndi, Şuşa torpağı,
Əbədi, əzəli Hayastanındır!”
Səbr də, bıçaq da, sümük də yanır,
Sümük yarasında dayanmaq olmaz!
Səbr də, bıçaq da sümükdə yanır,
Yolun yarısında dayanmaq olmaz.
İrəliyə qoşmaq, yurda qovuşmaq,
Sonuncu xanıma, xana, bəyədək!
Alovda, tüstüdə, qorda qovuşmaq,
Qovuşmaq sonuncu qələbəyədək!
Ağdam bu millətin qan yarasıdır,
Qarabağ Vətənin tən yarısıdır.
Şuşa xalqımızın can yarasıdır.
Xalqin yarasında dayanmaq olmaz!
Yolun yarısında dayanmaq olmaz
Yolun yarısında dayanmaq olma

QANA QAN 

(18 aylıq körpə Zəhraya ithaf olunur.)

Canlı insan qanına
Sən bu qədər susayasan,
Sən bu qədər acasan.
Gəlinciyilə oynayan körpə qıza
Artileriyadan, topdan,
Daha nədən
Belə atəş açasan…
Beşiyini, bələyini
Oda tutub qalayasan.
Yerdən bombalayasan,
Göydən bombalayasan.
Bunu ancaq erməni
Bəşəriyyət düşməni,
İnsanlığın düşməni
Bu cür edə bilərdi.
Ancaq dığa daşnakyan
Bu qərara gələrdi…
Azərbaycan kəndlisi
Evində, eşiyində
əkində, biçindədi.
Daşnaksa yırtıcıdı,
iki ayaqlı maldı,
buynuzu içindədi,
eybəcər, anomaldı…
Qulağı kar, qəlbi kardı.
Yaranışından xain,
Qəddar cinayətkardı.
Satqın, bicdi, yaltaqdı.
Minsifətli qorxaqdı.
Oğru, xain əzəldən
İnsanlığın adına,
Soyadına ağ olar.
Həm də ki, qorxaq olar.
Oğru, yaltaq erməni,
Xain, qorxaq erməni
İki yaşlı Zəhranın
Gəlinciyindən qorxub
Artileriyadan, topdan
Onu atəşə tutub…
Qardaş, başa düş məni,
Oğul, başa düş məni.
Bəşəriyyət düşməni,
Insanlığın düşməni
Dığa daşnakyan artıq
Lap çox uzağa gedib.
Çoxdan özü özünü 
Ölümə məhkum edib.
İnsanlığın böyründə
Yaman şişə çevrilib.
Haqq – ədalət naminə,
Tribunala verilib,
Məhkəməyə verilib…
Körpəcə Zəhramızın
Deyin, günahı nəydi?
Deyin, onun kimi var?
Bu torpağın qəlbində,
Bu millətin qəlbində
Dağlar boyda qəmi var.
Bütün cəhdlər, çabalar
Artıq əbəsdir, əbəs.
Daha bəsdir, bəsdir, bəs!
Gəl yolun kəsəsinə,
Qalx yolun qısasına.
Ordumuz şimşək çaxsın,
Yurdumuz şimşək çaxsın!
Zəhranın qisasına,
Boyük bir ordu qalxsın…
Ayağa qalx, Azərbaycan!
Qana qan!
Q!ana qan!

AZƏRBAYCAN ORDUSU
Süngün yağıların gözünə batır,
Yarandın haqq eşqi, haqq sevdasından.
Sakit qəzəbində şimşəklər yatır,
Yarandın xalq eşqi, xalq sevdasından.
Azərbaycan ordusu.
Qızıl bayrağında günəşin odu,
Atandır, anandır bu odlar yurdu.
Qarşında daşnaklar lal-mat qurudu,
Azərbaycan ordusu.
Mərhəmət məsləkin, ədalət andın,
Sən ancaq həqiqət eşqilə yandın.
Yağılar önündə dağtək dayandın,
Azərbaycan Ordusu.
Arxanca uzandı dualı qollar,
Qarşında sıldırım çınqıllı yollar.
Sıranda qranit qaya oğullar,
Azərbaycan ordusu.
Sənə yol göstərən cəsarətindir,
Arxanda dayanan mətanətindir.
Zəfər dastanları nəqarətindir,
Azərbaycan ordusu.
Başının üstündə parlar al danın,
Sınaq məktəbidir döyüş meydanın.
And yeri sən Ali Baş Komandanın,
Azərbaycan ordusu.
Bayraqdar hədəfi sərrast tuşlayır,
Yağının səfini əzir, xışlayır.
Qələbə yolların təzə başlayır,
Azərbaycan ordusu.
Önündə titrəyir, əsir dağ-dərə,
Qarşıda Fizuli, Ağdam, Ağdərə.
İmza atmalısan qələbələrə,
Azərbaycan ordusu.
Daşnakı sər yerə sən daraq-daraq,
Səpələ dağlara onu qıraraq.
Başın üstdə Günəş üçrəngli bayraq,
Azərbaycan ordusu.
Susmayıb gurlayır döyüş təbili,
Haqqın dərgahında millətin əli.
Zəfər yollarına güllər səpili,
Azərbaycan ordusu.
Dərələrdən yellən, yarğanları aş,
Kirs ilə tən dayan, Murova yaraş.
Dayanma Laçına, Şuşaya birbaş,
Azərbaycan ordusu.
Atəşi sönməsin qisas odunun,
Əsr-əsr qalxsın alovu onun.
Qəhrəman ordusu Odlar yurdunun – 
Azərbaycan ordusu.

İRƏLİ

Geriyə boylanma, irəliyə bax,
İrəliyə qoşan nicat tapacaq.
Təndirdə kösöytək yanır Qarabağ – 
Damarlar, sinirlər yaytək gərili,
İrəli, İrəli!
Hop ana torpağa qan hopmuş kimi,
Şığı kamanından ox qopmuş kimi.
Səngərdən-səngərə sıçra quş kimi – 
Qarabağ səngərdir dağlı-dərəli – 
İrəli, İrəli!
Ölümü tapdala, adla üzə dur,
Mərd oğul gülləni havada tutur.
Şəhid qardaşının əvəzində dur – 
Vur, fürsəti vermə cəngə girəli – 
İrəli, İrəli.
Zərbənlə dağları yerindən oynat,
Parçala yağının bağrını qanat.
Dığanı, daşnakı bir-birinə qat – 
Sən haqq əsgərisən məğrur, qürrəli – 
İrəli, İrəli!
Düşmən halayını poz, meydana gir,
Zəhmindən xainlər titrəsin tir-tir.
Qırdığını qırıb… əsir də gətir,
Dığalar bayılsın gözü bərəli,
İrəli, İrəli!
Hədyanlar danışıb qılınc oynatma,
Yuxun quş yuxusu… Səngərdə yatma…
Bircə gülləni də havaya atma,
Atəş! Düşmənlərin yerə sərili,
İrəli, İrəli!
Daşnaklar məkrli, əxlaqsız, yaman, 
Sərrast vur! O səndən görməsin aman.
Donuzun əcəli yetişən zaman…
Bilirsən… donuzlar muzdlu, kirəli,
İrəli, İrəli!
Vətənin qəlbində dərd kündə-kündə,
Vur, öldür iblisi, qır gündə-gündə.
Qələbə dalda yox!
Qələbə öndə!
Sən qoş irəliyə haylı, nərəli,
İrəli, İrəli!

Müəllif: RAMİZ DUYĞUN

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Mayıl Dostu “Üç yarpaq”-da

Mayıl dostu “üç yarpaq” – da

G E D Ə K

Sevincimiz gilə – gilə,
Niyə düşdük yaman dilə?
Gəl yapışaq biz əl – ələ,
Bu dünyadan çıxıb gedək.

Sevgimiz qəmə bələndi,
Göz yaşımız çox ələndi,
Gül – çiçəyə səpələndi,
Göz yaşını yığıb gedək.

Sevgidən aldıq ilhamı,
Gözdən qandıq hər eyhamı,
Bizə düşmən deyil hamı,
Dost əlini sıxıb gedək.

Bağ – bağata mehir saldıq,
Eşqin ətrin güldən aldıq,
Çəmənliyə layla çaldıq,
O yerlərə baxıb gedək.

Pis gözləri ovaq, deşək,
Eşq odunda yanaq, bişək
Sən bulud ol,mən də şimşək,
Guruldayaq, çaxıb gedək.

= = = =

G Ö R Ə S Ə N

Qalxasan yaylağa, minib köhlənə,
Duyğuların şehə bata, şehlənə,
Əhvalın çiçəklə, güllə mehlənə,
Çiçəyi, daşları yaran görəsən

Qara bulud ağ yağışla yüklənə,
Şimşək çaxa, duman göyə diklənə,
Sürü çaşa, erkəc təzə, təklənə,
Yayın ortasında boran görəsən

Aləmi bürüyə qəribə qoxu,
Dumana bürünə zirvələr çoxu,
Tuta təbiəti şirin bir yuxu,
Dərədə sürünən toran görəsən.

İlahi duyğudur burda hökm verən,
Vəfalı dağlardı qəlbimə girən,
Olubmu,sübh çağı yaylağı görən?
Dağları yuxudan duran görəsən.

= = = =

G Ə Z İ R Ə M

Tablaşa bilmirəm bu ağır yükə,
Bir uşaq gərəkdi, dizimi bükə,
Toxunma ürəyim asılan tükə,
Dərdimi çəkməyə ürək gəzirəm.
***
Ananın, atanın göz yaşı bitmir,
Şivənim qurtarmır,dərdim də getmir,
Artıq, götürməyə gücüm də yetmir,
Bu yükün altına dirək gəzirəm.
***
Öyrəndik Vətəni para görməyə,
Vərdiş etdik, ağı qara görməyə,
Kimi tapım dərdə çara görməyə,
“Lazım olsa” deyil, gərək gəzirəm.
***
Artıq, ayaq tutub yalan yeriyir,
Yaxşı nəyim varsa itir, əriyir,
Dözüm bizi dağa, dikə dirəyir,
Səbrimi yığmağa mərək* gəzirəm.

*mərək — ot-ələf, saman yığılan qapalı yer

Müəllif: MAYİL DOSTU

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

RƏMZİ DÖNMƏZ

AD GÜNÜNÜZ mÜBARƏK !!!

Bu gün ( 5 August 1977 ) gözəl insan, əsl dost, sevimli şair və ən şərəfli müəllim adının daşıyıcısı Rəmzi müəllimin doğum günüdür. Ad gününüz mübarək, Rəmzi müəllim!!! Uca Yaradandan Sizə can sağlığı, uzun ömür bütün işlərinizdə müvəffəqiyyətlər arzu edirik!!! Uğurlarınız bol olsun!!!

QISA ARAYIŞ:

Rəmzi Dönməz (Səfərov Rəmzi İldırım oğlu) 5 August 1977 -ci ildə Qarabağın dilbər guşələrindən biri olan Ağdam rayonu, Yusifcanlı kəndində ziyalı ailəsində – uzun illər kəndin məktəbinə rəhbərlik etmiş İldırım müəllimin evində – ziya ocağında dünyaya göz açmışdır. İlk təhsilini doğma kənd məktəbində başlasa da, digər həmyaşıdları kimi məlum hadisələrlə əlaqədar orada tamamlaya bilmir… Orta təhsilini başa vuran Rəmzi Dönməz dəqiq elmlər üzrə təhsilini bir-neçə ali təhsil müəssisəsində uğurla davam etdirmiş və hal-hazırda pedoqoji fəaliyyətlə məşğuldur. respublikamızın tanınmış müəllimlərindən biridir. Şeir yazmağın isə bütün bunlara heç bir dəxli yoxdur. Çünki, o bir ehtiyacdır….

Bir daha təbriklər Rəmzi müəllim!!!

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Mayıl Dostu – Yalan YETƏR…

biz biz olsaq, kim nə deyər bizlərə

RUHUM OXLANIB

Ağlım var, sırıma mənə yalanı,
Zər deyib geydirmə, nimdaş palanı,
Dağlansın, milləti oda salanı —
Qarğışa keçmişəm, əlim bağlanıb.
***
Nəyi gözləyirsən, adil millətim?
Qurtarmır əzabın, sönmür zillətin,
Düşmən əlindədir namus, qeyrətin,
Şərəfi don vurub, qeyrət buğlanıb.
***
Deyin, bu münvalla gedirik hara?
Nədən aciz olduq, tapmırıq çara,
Dilimiz lal olub, qəlbimiz yara,
Sinəmiz bir qızmar şişlə dağlanıb.
***
Odum söndürülüb, kül olub qorum,
Çatlayacaq, belə getsə, hər gorum,
Mənə yağ adına sırınır şorum,
Şorum qaymaq tutub, yaman “yağlanıb.”
***
Duyğular buxovlu, çapa bilmirəm,
Yurd kündəm küt gedir, yapa bilmirəm,
Halıma özgə ad tapa bilmirəm,
Cismim güllələnib, ruhum oxlanıb.

Müəllif: MAYİL DOSTU

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

MAYIL DOSTU – V U R Ğ U N A M

Mayıl dostu “üç yarpaq” da

GÜNAHKAR ÖZÜNSƏN

Hardan gəldin,necə girdin qəlbimə,
Ömrümün yazını boran, qar etdin.
Dədəlik elədin könül dünyama,
Bu geniş aləmi, mənə dar etdin.

Mənəmlik,lovğalıq sevgiyə yaddır,
Apardın özünü, sultan sayağı.
Güldürdün özünə doğmanı,yadı,
Özün saxta oldun,sevgin bayağı.

Sadəlik insanın başının tacı,
Bu sənə çatmadı, ola bilmədin.
Adi sözlərin də zəhərdən acı,
Ağıla, kamala dola bilmədin.

Təkəbbür başına bir bəla oldu,
Cavanlıq ötübdü, üstdən keçmisən.
Belə ömür tərzin, bu həyat yolun,
Heç kimi qınama, özün seçmisən.

= = = =

V U R Ğ U N A M

Dəyişə təbiət, hər yan allana,
Naxışlana, dərə-təpə xallana,
Çəmən, çiçək bala bata, ballana,
Nəfəsi ətirli yaza vurğunam.
***
“Baş Sarıtel” gilə – gilə süzülə,
“Ruhani”, “Dilqəmi” simə düzülə,
Kərəm yana, tüstülənə, üzülə,
Havası ləngərli saza vurğunam.
***
Qələm qaşlar düyünlənə yay ola,
Çəp baxışlar, zülmət yaran ay ola,
Xoş təbəssüm gül üzünə pay ola,
Yandıran, can alan naza vurğunam.
***
Pərdə – pərdə bəmdən qalxa, zillənə,
Zəngulə ucala, göyə millənə,
Bu haraydan qara daş da dillənə,
Gözəl səsə, xoş avaza vurğunam.

= = = =

KAMİL ÖMÜR SÜR...

Bir həsrətin dumanına,
Xoş niyyətin gümanına,
Kor fürsətin amanına —
Düşənləri görürsənmi?
***
Haqsızlıq üzüb didənə,
Son ümidə yol gedənə,
Ehtiyaclar qul edənə,
Qəlbindən pay verirsənmi?
***
Zalım cəsuru əyəndə,
Harın, yazığa dəyəndə,
Haram halalı yeyəndə,
Haqqa qala hörürsənmi?
***
Təbiətə zər toxuyan,
Naxışa meydan oxuyan,
Behiştin ətrin qoxuyan,
Gül – çiçəyi dərirsənmi?
***
Beşcə günlük bu dünyada,
Bir fikirləş, sal da yada —
Ömrü vermirsən ki, bada,
Kamil ömür sürürsənmi?

Müəllif: MAYİL DOSTU

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

QABİL DƏRDLİ

qabil dərdli “üç yarpaq” – da

DƏYİŞƏR GÜLLƏR, GÜLÜM.

Ömür keçir, gün keçir,
Sabah gəlir, dün keçir.
Hələ ki, sözün keçir,
Dəyişər illər, Gülüm.
Bülbül gül fərağında,
Çəmənzar qırağında.
Şirin dil sorağında,
Dəyişir dillər, Gülüm.
Gözələ gül yaraşır,
Yelkənə yel yaraşır.
Sonaya göl yaraşır,
Dəyişir göllər, Gülüm.
Bivəfadan üz əli,
Aldadar göz düz əli.
Dəyişməz tül gözəli,
Dəyişər tüllər, Gülüm.
Qapı bağlı, yox açar,
Qalmarıq böylə naçar.
Güllər solar, gül açar,
Dəyişər güllər, Gülüm.

= = = =

GÖZLƏDİM
Gözlədim mən səni bu gecə yarı,
Özlədim, gözlədim ürəyimdəcə.
Aşiq sevdasını, yarı öz yarı,
İstəyər, gözləyər hər gün, hər gecə…

Nədənsə ürəyim yenə bərk vurur,
Yadıma o gülər bəniz düşüncə.
Bir yanda təəssüf, bir yanda qürur,
Ürəyim tək səni istəyir necə.

Əlini hiss etmək istər bu əlim.
Gəzişək sahildə üzü küləyə.
Mən sənin ətrini küləkdən alım,
Saçın səpələnsin üzə, sinəyə.

Deməyək qapılıb qəm otağında,
“Heyif o günlərdən, getdilər güdaz”.
Tərsinə fırlanan fələk çarxında,
Biz də tərs mayallaq fırlanaq bir az.

Birimiz ovçuyuq, birimiz şikar,
Kim kimi tovlayıb, ovladı bilməm.
Bəzən gizlin olduq, bəzən də aşkar,
Bizə yoldaş oldu həm sevinc, həm qəm.

= = = =

BU GÜN
Həyatımın
ən ağır günlərindən biri kimi
qalır yadımda bu gün.
Çox illər öncə(47 il) 
elə ağır oldu ki,
çiynimə qoyulan yük…
Elə pis oldu ki,
mənə verilən 
“atasız” adı…
Ağırlığına öyrəşdimsədə,
heç öyrəşmədim o ada.
Çox dəyişdi həyatımı
o gün…
Yaxşıyamı, pisəmi bilmirəm…
Sözüm içimdə o qədər qaldı ki,
doğmalaşdı sözlərim.
Gözüm atalı uşaqlarda o qədər qaldı ki, özğələşdi gözlərim…
Hətta bəzən yola da getmədi
ürəyimlə gözüm .
Çox dəyişdim mən də…
Bəlkə də
uşaqlıqda boynum bükülü qaldığından,
indi dik durur hamının önündə…
Səsim o vaxt kəsik olduğundan,
indi çox ucalır yeri gəldikcə.
Ürəyim çox sızıldadığından 
daşlaşıb bəlkə indi,
təkcə kimsəsizlərə acıyır…
Bəlkə ,
ətrafdakı ədalətsizliklərə məruz qala-qala
belə mübariz olmuşam haqsızlığa qarşı?
Bəlkə zalımları görə-görə,
aciz olmuşam
atasızların qarşısında?
Bəlkə,
əlbirdir bu dünya
mənimkimilərin bəxti ilə…
24.07.2019

Müəllif: QABİL NABİYEV DERDLİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru