ELNUR QƏRARİ

Elnur QərarİDƏN BİR ŞEİR

Arzularım

Yaşlandıqca uşaqlaşır,
Mənim kövrək arzularım.
Gündən-günə coşub-daşır,
Bir ümmantək arzularım,

Çəkilməyən naz payımdır,
Gül ətirli yaz payımdır, 
Oğul payım, qız payımdır,
Çiçək-çiçək arzularım.

Bir ömrə, bir cana sığmaz,
Var olan imkana sığmaz,
Nağıla, dastana sığmaz,
Yalan-gerçək arzularım.

Yurdu viran, mülkü talan,
Uşaqlığı yarım qalan,
Qarabağda əsir olan, 
Gözəl-göyçək arzularım.

Müəllif:ELNUR QƏRARİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

MƏZAHİR İSGƏNDƏR

Məzahir İsgəndərin öz dünyası söz dünyası

Bizi bizdən qoru, Allah!


İ b l i s i n g ü l ü ş ü

Qəşş edər, çəkər də İblis qəhqəhə,
Yerlər də, göylər də inlər, hey inlər.
Heyrət!.. İnsanlığa, insana heyrət!
Dil dağlanar, zəncirlənər beyinlər.

İnsanın məkrinə, zülmünə heyrət!
Bilinməz kim dinsiz, kimdi nə dinli?
Haqqı axtalayıb, olubdu insan
İlandan məkrli, dəvədən kinli.

Heyrət!..Ədalətə, insafa heyrət!
Min toxun bir acdan xəbəri olmaz.
Ürəklərdə şeytan, gözlərdə şər cin
Hakim… öndə düz tərəzi qurulmaz.

Yalan ayaq tutub, şütüyüb də gör,
Dırnaqlar ətindən aralanıbdı.
İnsana “insan ol” deyənə yazıq,
Bir deyib,min yerdən yaralanıbdı.

Xəyanət,xəbislik olub da əlbir,
Kükrəyib, dəniztək qalxıbdı şahə.
İnsanı insana saldırıb, ey vah,
Qəşş edər, çəkər də İblis qəhqəhə…

**********************

Dağlar, döndüm sənə

Heç durmadan bir an,bir dəm,
Haqq soruşub, düşdüm heydən,
Əlim üzüb yerdən, göydən,
Dağlar,döndüm!.. Döndüm sənə!

O əl-ayaq, baş qalmadı,
Can alan göz-qaş qalmadı,
Nə dost, nə sirdaş qalmadı,
Dağlar, döndüm!.. Döndüm sənə!

Nəyim var ki, nə də böləm?
Başdan-başa bomboş çöləm,
Əllərimdə dəftər-qələm
Dağlar, döndüm!.. Döndüm sənə!

O əzəlki xoş nəfəslə
Məni hayla, məni səslə,
Axı,yenə o həvəslə,
Dağlar, döndüm!.. Döndüm sənə!

Saz dindirib, söz qoşmağa,
Haqq gəzib, haqq soruşmağa,
Öz-özümə qovuşmağa,
Dağlar, döndüm!.. Döndüm sənə!

**********************

M ə n s ə n i s e v m ı ş d i m

Mən səni sevmişdim dəlilər kimi,
Mən səni sevmişdim özümdən də çox.
Buraxıb getsən də məni yoldaca,
Hələ də sən təki bir sevdiyim yox.

Mən səni sevmişdim özümdən də çox,
Mən səni sevmişdim yer-göy qədəri.
Mən səni sevmişdim silib, yox edim
Üzündəki, gözündəki kədəri.

Mən səni sevmişdim yer-göy qədəri,
Mən səni sevmişdim!.. Sevmişdim,gülüm!
Sevmişdim ki, güldürəsən gözümü,
Sevməmişdim, belə yanıb-tökülüm.

Sevmişdim ki, güldürəsən gözümü,
Sevmişdim ki, mənə əl-qol olasan.
Sevmişdim ki, sabahlara mən sənə,
Sən də mənə dönüb, bir yol olasan.

Sevmişdim ki, mənə əl-qol olasan,
Sevmişdim ki, sənə ürək, göz olum.
Sevmişdim ki, bir yay günü sənə meh,
Bir qış günü ocağına köz olum.

Sevmişdim ki, sənə ürək, göz olum.,
Sevmişdim ki, mənə nəfəs olasan.
Sevmişdim ki, mənə məni sevdirən
Sonsuz həvəs, əvəzsiz kəs olasan.

Sevmişdim ki, mənə nəfəs olasan,
Sevməmişdim, belə yanıb-tökülüm
Mən səni sevmişdim yer-göy qədəri,
Mən səni sevmişdim!.. Sevmişdim,gülüm!

**********************

E ş q i m i z ə ə l v i d a

Gülüm, nə sən, nə mən küsüm taledən,
Gülü solan eşqimizə əlvida!
Çəkib həsrət, edib qəhər, yeyib dərd,
Gözü dolan eşqimizə əlvida!

Gör nə dağlar sinəmizə basılı?
Sən də, mən də lal göylərdən asılı,
Bənövşətək boynubükük,qısılı,
Yetim olan eşqimizə əlvida!

Bu alovun, bu atəşin, bu közün
Day da qalmaz yanğısına bir dözüm,
Cırmaqlayıb, didib-töküb üz-gözün,
Saçın yolan eşqimizə əlvida!

Bu yol qərib, ayaq qərib, göz qərib,
Leyli-Məcnun bizə baxıb, közərib,
Qarlı qışda çırımçılpaq meh gəzib,
Yayda donan eşqimizə əlvida!

Bir çırpınıb, pərvazlanıb, quş olub,
Bir ovçunun hədəfinə tuş olub,
Min ah çəkib, çəkə-çəkə huş olub,
Dağa qonan eşqimizə əlvida!

**********************

Müəllif: MƏZAHİR İSGƏNDƏR

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Arzu Müzəffər qızı

Arzu Muzəffər Qızı “Üç yarpaq” -da

Ölüm qoxulum

Sən sevgi deyilsən ölüm qoxulum.
Sevgi libasında gələn mələksən.
Kaş ki vüsalına yetim,..yox olum.
Məni həsrətinlə öldürəcəksən.

Səni röyalarda ağlayacağam.
Üzümdə gözümdə nəm oyanacam.
Gecə yuxularda öpdüyüm gözü.
Hər gün xəyallarda tumarlayacam.

Səni düşünəcəm salacam yada.
Dərdinə qalacam qəmin olmasın.
Səninlə olacam sənsiz dünyada.
Ruhum şad olacaq fikrin qalmasın..

Ruhüm xöşbəxtliyin dalınca düşüb.
Zülmət gecələrdən bir nur axtarır.
Sən adlı xöşbəxtlik yolda ilişib.
Ölmüş sevgisində qürur axtarır.

***********************

Sevirəm

Sevirəm bu dəli əsən küləyi.
Bu külək günəşlə oyanıb sanki.
Ürəyimdə coşan neçə arzular .
Küləkli günəşə boyanıb sanki.

Bəzən mənim kimi qəzəbli olur.
Firtınaya dönür,bu sehri külək.
Bəzən sevgi kimi qəlbimə dolur.
Ruhuma xoş gəlir bu mehli külək.

Bəzən agacdakı son yarpagı da.
Agacdan qoparıb atır yellərə.
Bu dəli küləydə.dəli sevgi tək.
Nələr törədəcək bilinmir hələ.

Yerləri qaldırıb qoyur göylərə
Göyləri endirib vurur yerlərə .
Külək də sevdaya tutulub məncə.
Qovusmaq isteyir nazlı dilbərə.

***********************

Sən demə

Sən demə sevginin əksidə varmış.
Sevgi göz yaşı tək gözdən axarmış..
Bir vaxtlar sevgiylə baxan gözlərim.
Hiccəylə ,nifrətlə dolub ,daşarmış..

Sən demə ağızda dil quruyarmış.
Sevgi od olarmış,qəlb odlanarmış.
Bir vaxt səni sevən,sevirəm deyən.
Dodaqlar lal olub susqun qalarmış…

İnsan əllərini özü- özündən..
Sən demə necədə uzaq tutarmış.
O əllər ki bir vaxt dəyib sevginə .
O anı nifrətlə necə anarmış.

İnsanın sevgisi necə dönərmiş
Necə çevrilərmiş qəzəbə – kinə.
Bir vaxt əzizləyib aşiq olduğun.
Bir anda dönərmiş qatı düşmənə.

Ürək param-parça olurmuş demə.
Heç yer qalmaz imiş gözəl sevgiyə.
Yox imiş sevginin gözəlikləri.
Sevgi bir yalanmış quluymuş demə..


Müəllif: Arzu Muzəffər Qizi Nuri

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Zaur Ustac “Üç yarpaq”-da

ZAUR USTAC “ÜÇ YARPAQ” – DA

Gözün gözü

Gülən gözün gözəlliyi gözəldir,
Gülən gözü görünməyən göz görər….
Gözün gülür, gözün gözü gülməyir,
Gözdə gözü görünməyən göz görər….

* * *
Gözü gözdən gözün gözü gizlədir,
Gözdə gözü gözün gözü gizlədir,
Gözün gözü gözümüzdə gizlidir,
Gizli gözü görünməyən göz görər….

* * *
Göygöz giryan, gözü gülməz, gülümsər,
Gülən gözün gözü gözdən gülümsər,
Gülməyən göz, gözə gözdən gülümsər,
Giryan gözü görünməyən göz görər……

21.09.2015 / Bakı

<<<…ü ç y a r p a q… – اؤچ یارپاق >>>

SEV…

Sən sev, səni sevəni, seçibdi sevgi səni,
Sevməyəni sevənlər sevgisində suçludur….
Sevdiyini söyləyən seçibdi sevgisini,
Sevgisin sezdirməyən sevgisində suçludur….

Sevgi, sevib-sevilmək, sevənin sevincidir,
Sevgi, sonsuz səxavət, sevdanın sonucudur,
Sevgi, sona sərmayə, sabahın sulqucudur,
Sevgisin sevdirməyən sevgisində suçludur….

Sevdalının sevgisi,  sirli, sonsuz, sınırsız,
Sevib, sezdirməməyi sultanlıqmı sanırsız???
Sevməyəni sevməyi sədaqətmi sayırsız???
Sevdiyini, sevdirən sevgisində suçludur….

23.09.2015 / Bakı

<<<…ü ç y a r p a q… – اؤچ یارپاق >>>

VURĞUN VƏTƏNDİ…
(Vurğuna)

Vurğunam, Vurğunun vurğunluğuna,
Vətən varlığıydı, Vətən varıydı…
Vətəndə vətənsiz Vurğunluğuyla,
Vətənin varlığın vurğulayırdı….
* * *
Varam, Vurğunumun vurğunluğuna,
Varıynan varmışdı varılmayana,
Vətənin vəkili Vəkiloğluna,
Vətən vüqariydı, Vətən varıydı….
* * *
“Vurğunam”, Vətənin varı varımdı,
Vecsizlər vulqarlıq vurğulayırdı,
Vurğunsa, Vətənə Vətən verirdi,
Vətən Vurğunuydu, Vurğun Vətəndi….

24.04.2016 . Bakı.

Müəllif: Zaur Ustac

© Zaur USTAC,2019. Bakı.

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Mahir “Üç yarpaq” – da

Mahir “ÜÇ YARPAQ” – DA

MƏN…

Nurlu günə vurğun olub hər səhər,
Gül- çiçəyə gözlərimi açmışam.
Hüsnünə heyran qalaraq dağların,
Ormanına, zirvəsinə qaçmışam.

Ruhumuzu heyran edən aləmin,
İncə,gözəl rəsmini bəs kim çəkib ?
Sıx meşəni, göy talanı, kolluğu,
Kim becərib,kim sulayıb, kim əkib?.

Göy səmada qartal uçan dağların,
Aşiq olub, zirvəsinə çıxmışam.
Çay yuxarı qıvrılaraq yüksələn,
Ağ dumana,göy Xəzərə baxmışam.

Sısqa bulaqlardan axıb çağlayan,
Buz suları baş əyərək içmişəm.
Meh əsərək saçlarını yelləyən,
Gül- çiçəyi iyləyərək keçmişəm.

Mən Günəşə aşiq olan torpağın,
Nur yağışa sevgisini duymuşam.
Nəhrə dönən gur,dəli çaylar kimi,
Sevgimisə çeşmələrə qoymuşam.

Gör neçə illərdi Talış dağları,
Yad çəpərindən bölünüb,qəmlidi. 
Nakam olan sevgisinə yas tutub?,
Bəlkə də ondandı,gözü nəmlidi !.

Biz zamana şahid olan dağların
Dərd- qubarın,qəm-kədərin silmədik.
Göy səmaya birləşərək hayqıran,
Dağlara biz zirvə ola bilmədik .

= = = =

Dünya məchulla dolu …

Dünya məchulla dolu, sirri onun hikmətidir,
Qiymətin kimdi verən?-Qiymət onun qiymətidir !.

Sünbülü boşsa əgər gövdə başın dik tutacaq,
Dolu sünbül baş əyər, torpaq onun zinətidir.

Sərvətin çoxdu ya az,qürrrələnib olma dayaz,
Olanın qismətə yaz, sərvət onun sərvətidir.

Şöhrətin başdan aşıb kürreyi-ərzi dolaşa,
O da bir son tapacaq,şöhrət onun şöhrətidir.

Gör necə incə, zərif kainatı xəlq eləmiş,
Nizamın vermiş ona, qüdrət onun qüdrətidir.

İdrak ağlın hüdüdün həddini etmiş ki yəqin,
Sənə layiq bilinən həddi onun hikmətidir.

Yer onun, Göy də onun, Ulduz onun, Ay da onun,
Cisminə pay da onun, surət onun surətidir.

Yaranıb var edilən dünyada qalmaz əbədi,
Hökmü anında gələr,hökmüsə mütləq qətidir.

Mahira, son tapacaq Yer, Göy ola, ya da bəşər,
Zülməti sonda gələr, dəhşət onun dəhşətidir.

= = = =

Dərk eylə ki, söz aləminin şahı qəzəldir…

Hər aləmi var etməyə güc- qüvvə əzəldir,
Ruh dünyamız aləmlə bir ahəngdə gözəldir.

Ruhunla gözəllikləri ta duymasan, insan,
Min fəsli bahar gəlsə də, qəlbində xəzəldir.

Gövhər nə qədər parlaq olub saçsa işıq,nur,
Varlıq səbəbi cövhərin bətnindəki ləldir.

Əql ilə əlin vəhdəti fəth etsə cahanı,
O əqlə bəsirət verən qüdrətli bir əldir.

Mahir,bu ərəb şeirini tam bilməsən hərgah,
Dərk eylə ki, söz aləminin şahı qəzəldir.

Müəllif: Mahir Diniyev.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

RAMİZ DUYĞUN

Ramiz DuyğuN – MƏLİKOV RAMİZ MƏMMƏD OĞLU

QISA ARAYIŞ

Ramiz Duyğun 1938-ci il fevralın 10-da Azərbaycanın Əli Bayramlı (indiki Şirvan) rayonundakı Güdəcühur kəndində anadan olmuşdur. Burada ibtidai, Axtaçıda yeddiillik məktəbi bitirmişdir (1945-1952). Bir il kolxozda işləmişdir. Əli Bayramlı şəhərində orta təhsil almışdır (1953-1956). N.Nərimanov adına Azərbaycan Dövlət Tibb İnstitutunu bitirmişdir (1956-1962). Şimali Qafqaz hərbi dairəsində müəyyən kurs keçdikdən sonra Belorusiya hərbi dairəsində (1962-1971), sonra Zaqafqaziya hərbi dairəsində (1971-1978) xidmət etmişdir. N.Nərimanov adına Azərbaycan Dövlət Tibb İnstitutunun xüsusi hazırlıq kafedrasında müəllim (1978-1985), şöbə rəisi (1985-1990) olmuşdur.

Hazırda ehtiyatda olan tibb xidməti polkovnikidir. Bədii yaradıcılığa kiçik yaşlarından meyl göstərmiş, lakin ilk mətbu şeiri “Yaşa, Azərbaycanım” “Gəncliyin səsi” almanaxında dərc edilmişdir (1959). Bundan sonra dövri mətbuatda, radio və mavi ekranda müntəzəm çıxış edir. “Hünər” televiziya verilişinin müəlliflərindən biri və aparıcısıdır. Gənclərin hərbi vətənpərvərlik tərbiyəsi işində fəal çalışır. Bədii tərcümə ilə də məşğul olur. “Vətən-beşiyim mənim” (1985) oçerklər məcmuəsinin tərtibçilərindən və müəlliflərindən biridir. “Əbədiyyətdən gələn məktub” mənzum pyesi mavi ekranda nümayiş etdirilmişdir (1977). “Ağ atlı oğlanın nağılı (iki hissəli) ssenarisi əsasında sənədli fılm çəkilmişdir (1985). Azərbaycan Ensiklopediyasında “Xatirə” kitabı redaksiyası rəhbərinin müavini vəzifəsində işləmişdir (1989-1991).

Hələ lap uşaqlıqdan “Hünər” verlişinin aparıcısı kimi tanıdığımız vətənpərvər şair-publisist Ramiz Duyğunun bu günə qədər

1.Vətən kimi şirin. Bakı: Yazıçı, 1983, 104 səh.

2.Vətən beşiyim mənim. Bakı: Azərnəşr, 1985, 150 səh. (şərikli)

3.Mənim unudulmaz məktəbim… Bakı: Yazıçı, 1986, 96 səh.

4.Göy üzü damar-damar. Bakı: Yazıçı, 1987, 134 səh. – kimi kitabları işıq üzü görmüşdür. Ramiz müəllimə can sağlığı, yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzulayır, Sizi şairin söz dünyasına səyahətə dəvət edirik:

YOLUN YARISINDA

Uzaq yola çıxan qəhrəman əsgər,
Qapı arasında dayanmaq olmaz.
Zəfər dastanıdır yazdığın əsər,
Yolun yarısinda dayanmaq olmaz.

Busat sorağında yarın – yarağın,
Qamətin bükülməz, dizin əyilməz.
Mərmilərlə dolu döyüş darağın,
Sözünü demisən, sözün əyilməz.

Qarımış düşmənin anlayır artıq,
Düşüb əsməcəyə höyüşdür işi.
Qiyafəsi cırıq, dabanı yırtıq
Tüpürdüyü yeri yalamaz kişi.

Sən şah Xətainin layiq nəslisən,
Ulu öndərin pir, ulu tanrın pir.
Qəvi igidlərin özü, əslisən,
Yenilıməz Babəkin, comərd Babəkin,
Kəsik qollarını yadına sal bir…

Ötən hər günümüz tarix anıdır,
Ucadan deyim ki, dünya eşidir.
Mübariz dünənin qəhrəmanıdır,
Bu gün silah səndə söz səninkidir.
Qayıtmaz kamandan sıyrılan bir ox,
Nifrətin zirehlər doğrayan almas,
Geri qayıtmağa hüququmuz yox,
Yolun yarısında dayanmaq olmaz
Namərd daşnaklara verməyək aman,
Tülkü Qarabağda köhlən səyridir.
Dünya sənə baxır bu gün qəhrəman!
Yenilməzlik dəmi, mərdlik yeridir.
Aləm bizə baxır, vallah ayıbdır,
İrəli getməsən yağı basılmaz.
Baban yarı yoldan qayıtmayıbdır,
Yolun yarısından qayıtmaq olmaz.
Sonacan getməkdir oğulun işi…
Bu sözlər şairin döşünə yatmaz:
“Yolun yarısında dayanan kişi,
Heç zaman mənzilin başına çatmaz!”
Bu istək alçağın it qanındadır,
Dünyaya car çəkir əxlaqsız yağı:
“Qarabağ, Xankəndi, Şuşa torpağı,
Əbədi, əzəli Hayastanındır!”
Səbr də, bıçaq da, sümük də yanır,
Sümük yarasında dayanmaq olmaz!
Səbr də, bıçaq da sümükdə yanır,
Yolun yarısında dayanmaq olmaz.
İrəliyə qoşmaq, yurda qovuşmaq,
Sonuncu xanıma, xana, bəyədək!
Alovda, tüstüdə, qorda qovuşmaq,
Qovuşmaq sonuncu qələbəyədək!
Ağdam bu millətin qan yarasıdır,
Qarabağ Vətənin tən yarısıdır.
Şuşa xalqımızın can yarasıdır.
Xalqin yarasında dayanmaq olmaz!
Yolun yarısında dayanmaq olmaz
Yolun yarısında dayanmaq olma

QANA QAN 

(18 aylıq körpə Zəhraya ithaf olunur.)

Canlı insan qanına
Sən bu qədər susayasan,
Sən bu qədər acasan.
Gəlinciyilə oynayan körpə qıza
Artileriyadan, topdan,
Daha nədən
Belə atəş açasan…
Beşiyini, bələyini
Oda tutub qalayasan.
Yerdən bombalayasan,
Göydən bombalayasan.
Bunu ancaq erməni
Bəşəriyyət düşməni,
İnsanlığın düşməni
Bu cür edə bilərdi.
Ancaq dığa daşnakyan
Bu qərara gələrdi…
Azərbaycan kəndlisi
Evində, eşiyində
əkində, biçindədi.
Daşnaksa yırtıcıdı,
iki ayaqlı maldı,
buynuzu içindədi,
eybəcər, anomaldı…
Qulağı kar, qəlbi kardı.
Yaranışından xain,
Qəddar cinayətkardı.
Satqın, bicdi, yaltaqdı.
Minsifətli qorxaqdı.
Oğru, xain əzəldən
İnsanlığın adına,
Soyadına ağ olar.
Həm də ki, qorxaq olar.
Oğru, yaltaq erməni,
Xain, qorxaq erməni
İki yaşlı Zəhranın
Gəlinciyindən qorxub
Artileriyadan, topdan
Onu atəşə tutub…
Qardaş, başa düş məni,
Oğul, başa düş məni.
Bəşəriyyət düşməni,
Insanlığın düşməni
Dığa daşnakyan artıq
Lap çox uzağa gedib.
Çoxdan özü özünü 
Ölümə məhkum edib.
İnsanlığın böyründə
Yaman şişə çevrilib.
Haqq – ədalət naminə,
Tribunala verilib,
Məhkəməyə verilib…
Körpəcə Zəhramızın
Deyin, günahı nəydi?
Deyin, onun kimi var?
Bu torpağın qəlbində,
Bu millətin qəlbində
Dağlar boyda qəmi var.
Bütün cəhdlər, çabalar
Artıq əbəsdir, əbəs.
Daha bəsdir, bəsdir, bəs!
Gəl yolun kəsəsinə,
Qalx yolun qısasına.
Ordumuz şimşək çaxsın,
Yurdumuz şimşək çaxsın!
Zəhranın qisasına,
Boyük bir ordu qalxsın…
Ayağa qalx, Azərbaycan!
Qana qan!
Q!ana qan!

AZƏRBAYCAN ORDUSU
Süngün yağıların gözünə batır,
Yarandın haqq eşqi, haqq sevdasından.
Sakit qəzəbində şimşəklər yatır,
Yarandın xalq eşqi, xalq sevdasından.
Azərbaycan ordusu.
Qızıl bayrağında günəşin odu,
Atandır, anandır bu odlar yurdu.
Qarşında daşnaklar lal-mat qurudu,
Azərbaycan ordusu.
Mərhəmət məsləkin, ədalət andın,
Sən ancaq həqiqət eşqilə yandın.
Yağılar önündə dağtək dayandın,
Azərbaycan Ordusu.
Arxanca uzandı dualı qollar,
Qarşında sıldırım çınqıllı yollar.
Sıranda qranit qaya oğullar,
Azərbaycan ordusu.
Sənə yol göstərən cəsarətindir,
Arxanda dayanan mətanətindir.
Zəfər dastanları nəqarətindir,
Azərbaycan ordusu.
Başının üstündə parlar al danın,
Sınaq məktəbidir döyüş meydanın.
And yeri sən Ali Baş Komandanın,
Azərbaycan ordusu.
Bayraqdar hədəfi sərrast tuşlayır,
Yağının səfini əzir, xışlayır.
Qələbə yolların təzə başlayır,
Azərbaycan ordusu.
Önündə titrəyir, əsir dağ-dərə,
Qarşıda Fizuli, Ağdam, Ağdərə.
İmza atmalısan qələbələrə,
Azərbaycan ordusu.
Daşnakı sər yerə sən daraq-daraq,
Səpələ dağlara onu qıraraq.
Başın üstdə Günəş üçrəngli bayraq,
Azərbaycan ordusu.
Susmayıb gurlayır döyüş təbili,
Haqqın dərgahında millətin əli.
Zəfər yollarına güllər səpili,
Azərbaycan ordusu.
Dərələrdən yellən, yarğanları aş,
Kirs ilə tən dayan, Murova yaraş.
Dayanma Laçına, Şuşaya birbaş,
Azərbaycan ordusu.
Atəşi sönməsin qisas odunun,
Əsr-əsr qalxsın alovu onun.
Qəhrəman ordusu Odlar yurdunun – 
Azərbaycan ordusu.

İRƏLİ

Geriyə boylanma, irəliyə bax,
İrəliyə qoşan nicat tapacaq.
Təndirdə kösöytək yanır Qarabağ – 
Damarlar, sinirlər yaytək gərili,
İrəli, İrəli!
Hop ana torpağa qan hopmuş kimi,
Şığı kamanından ox qopmuş kimi.
Səngərdən-səngərə sıçra quş kimi – 
Qarabağ səngərdir dağlı-dərəli – 
İrəli, İrəli!
Ölümü tapdala, adla üzə dur,
Mərd oğul gülləni havada tutur.
Şəhid qardaşının əvəzində dur – 
Vur, fürsəti vermə cəngə girəli – 
İrəli, İrəli.
Zərbənlə dağları yerindən oynat,
Parçala yağının bağrını qanat.
Dığanı, daşnakı bir-birinə qat – 
Sən haqq əsgərisən məğrur, qürrəli – 
İrəli, İrəli!
Düşmən halayını poz, meydana gir,
Zəhmindən xainlər titrəsin tir-tir.
Qırdığını qırıb… əsir də gətir,
Dığalar bayılsın gözü bərəli,
İrəli, İrəli!
Hədyanlar danışıb qılınc oynatma,
Yuxun quş yuxusu… Səngərdə yatma…
Bircə gülləni də havaya atma,
Atəş! Düşmənlərin yerə sərili,
İrəli, İrəli!
Daşnaklar məkrli, əxlaqsız, yaman, 
Sərrast vur! O səndən görməsin aman.
Donuzun əcəli yetişən zaman…
Bilirsən… donuzlar muzdlu, kirəli,
İrəli, İrəli!
Vətənin qəlbində dərd kündə-kündə,
Vur, öldür iblisi, qır gündə-gündə.
Qələbə dalda yox!
Qələbə öndə!
Sən qoş irəliyə haylı, nərəli,
İrəli, İrəli!

Müəllif: RAMİZ DUYĞUN

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Zaur Ustac – Gəzdim şeiri

GƏZDİM

Gəzdim, qarış-qarış Vətən torpağın,
Hər dağda, dərədə izim var mənim!
Hələ keçilməmiş, uca dağların,
Uca zirvəsində gözüm var mənim!
* * *
Gəzdim, yorulmadan aranı, dağı,
Seyr etdim, ən ucqar çəməni, bağı,
Heç vaxt qınamadım zamanı, çağı,
Çox bulaq başında üzüm var mənim!
* * *
Gəzdim, bu torpağı, mən oymaq-oymaq,
Ən adi daşa da olmuşam qonaq,
Hər otun, çiçəyin halın soraraq,
Sinəmə yığdığım, sözüm var mənim!!!

01.12.2000. Batabat.

Müəllif: Zaur Ustac

© Zaur USTAC,2019. Bakı.

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ƏBÜLFƏZ ÜLVİ

əbülfəz ülvinin söz dünyası – öz dünyası

GEDİB

Təsadüf toxundun çiynimə mənim,
O andan huşum da qəsdində gedib.
Sanki sol yonümü qopardi çiynin,
Çiynimdə çiyninin məstində gedib.

Bu nə qüvvə idi, bu nə kəramət,
Nə bir günah idi, nə bir qəbahət,
Məni şəkməmişdi heç bir hərarət,
İstim də qoşulub, istində gedib

Ah etdim, nəfəsim sanki yetmədi,
Neylədim heyrətim aman etmədi 
Ayağım ardınca sanma getmədi,
Utanıb demirəm, əslində gedib.

Ülviyəm, izindən qopa bilmirəm,
Heyrətdən gözümü qırpa bilmirəm,
Qəlbimi sinəmdə tapa bilmirəm,
Demə sol yönümün üstündə gedib.
12.07.2019.

= = = =

İSTƏYƏ BİLƏK

Deyirsən:-bu sevgi nə verib bizə?
Biz kimik sevgini pisləyə bilək?
Qorxuram yanmamış, dönməmiş közə, 
Yarıyaş xəzəl tək hisləyə bilək.

Əvvəl bu sevdada izimiz gərək,
Bağda tikan tapsın dizimiz gərək,
Onun üzərində özümüz gərək,
Həyat tablosinu işləyə bilək.

Mərd deyil bu hissə kim ki, məst deyil,
Uğrunda can qoymaq, cana qəsd deyil,
Dildə sevgi demək, hələ bəs deyil, 
Gəl onu ürəkdə bəsləyə bilək.

Səsini çıxarma xar edən sözə,
Söz vardır çevrilib mil olar gözə,
Tanrı ona görə səs verib bizə,
Dünyanı xoş günə səsləyə bilək.

Tənə eyləyincə üzdə sevgiyə,
Azdır qurban olsaq yüz də sevgiyə,
Gəl elə olaq ki, biz də sevgiyə,
Ondan umulanı istəyə bilək.
14.07.2019.

= = = =

NƏ DEYİM

Gəldin həyatıma bir röya kimi,
Deyəsən ömür-gün röyadır elə?
A canım, a gözüm , bəlkə eşqinin,
Röyada yazılıb soy adı, elə.

Röya ola biıməz sevgiyə zəmin,
İstərəm bu sayaq aşkar qalasan.
Bəlkə sən gəlmişdin röyama mənim,
Digər röyaları gözdən salasan?

Mən sənə nə deyim, dözüm yox hələ,
Demirəm sözünü qayalar desin.
Bir halda röyaya heyransan belə,
Qoy sənə sevgisin röyalar desin.

Röya dağlarını yıxa bilməsən,
Nahaq haq gözünə paya salacaq.
Röyadan kənara çıxa bilməsən,
Bu sevda ömürlük röya qalacaq.

Röyada qalmaqdan nə gəlir sənə,
Aşkar ol, aşkar eşq toxuya bilim.
Sevgi əlfbanı tez öyrət mənə,
Səni taleyimdə oxuya bilim

Nə deyim, bu işə deyilməz əhsən,
Bunu düşündükcə pozulur halım.
Yosa aşkar gözə görünməyirsən,
Mən öz qısasımı yuxudan alı?

Gözümü açıram qaçırsan həmən,
Bundan inanmıram sən zövq alasan
Bu gecə başıma toy tutmusan sən,
Bəıkə getməyəsən, toya qalasan.
10.08.2019.

Müəllif: EBULFEZ ELİEV

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

MƏMMƏD QƏDİR

Məmməd qədir “üç yarpaq” – da

Getmə

Offf, sənsiz bu canım quru qəfəsdi,
Kəsilir taqətim, amanım, getmə.
Məni yaşatmağa hənirin bəsdi, 
Ay mənim sonuncu gümanım , getmə.

Sənsiz çəkər məni hər iz aparar,
Çəkim elə itər, ilbiz aparar, 
Cin-şeytan aldadar, iblis aparar, 
Pirim, peyğəmbərim, imanım, getmə.

Bəxtin bəd duasın pozan sən idin,
Dəli sevdalara yazan sən idin, 
Dünyanı xeyrimə yozan sən idin,
Sirli sehrbazım, şamanım, getmə.

Sənsiz bu dünyanın sönər işığı, 
Nə ləzzəti qalar, nə yaraşığı,
Boynum bükük olar, başım aşağı, 
Ay uca sevgilim, cananım, getmə.

Çin çıxan sehirli yuxum ki, sənsən,
Varlığım ki, sənsən, yoxum ki, sənsən, 
Cismimdə həyatım, ruhum ki, sənsən, 
Canımda canımsan, ay canım, getmə…

…ü ç y a r p a q… – اؤچ یارپاق

Deyirlər

Yaşından-başından bir azca duz səp,
Şair, şeirlərin şitdi deyirlər!
İndi Nəsimidən utanır Hələb,
Sözün zəmanəsi bitdi deyirlər!

Kamil öyrətsə də Allah hər elmi,
“Hazıram”- deyirəm, görmür əlimi,
Bir para ruziyə möhtac alimi,
Dəyirmanda görüb bitdi deyirlər!

Biti də, iti də Allah törədib,
Törədən ümman ki, nə üst var, nə dib,
İtə adam kimi min dil öyrədib,
Adamı hürdürüb itdi deyirlər.

Hürsün də, de, Aya kim hürmür, atam,
Bəlkə anlamıram mən, bisavadam,
Güllə yarasından sağalır adam,
Donuzu öldürən fitdi deyirlər.

Bu dünya şeytandı, şərdi, İlahi,
Həmişə qəm təzə, tərdi, İlahi,
Bəs kimlə bölüşək dərdi, İlahi,
Məmməd bu dünyadan getdi deyirlər…

…ü ç y a r p a q… – اؤچ یارپاق

Səndə mən

İşığında üzə çıxdım, Ayüzlüm,
Görünmürdüm dumanda mən, çəndə mən.
Anlamıram səhv edirəm, ya düzgün,
Bələdçiyəm bəlli olan kəndə mən.

Nə ətirli eşq cücərdi qışımdan,
Bir sevdalıq möhlət aldım daşımdan,
Boylananda papaq düşür başımdan,
Gör nə boyda ucalmışam məndə mən.

Necə çıxır baxanların cızdağı,
Bu ucalıq görənlərin göz dağı,
Damla-damla yoxa çıxıb buz dağı,
Allah, necə ərimişəm səndə mən.

Əridikcə candan çıxır acı su,
Gözdən axır ayağına uca su,
Şirinləşmir ayrılığın acısı,
Ha çəkirəm şəkərə mən, qəndə mən.

Eşq əzabı aşiq ömrün mabədi,
Saf sevgindi ürəyimin məbədi,
Qurban olum, bax, neynirsən Məmmədi,
Bu sevdada Tanrı sənsən, bəndə mən.

…ü ç y a r p a q… – اؤچ یارپاق

Müəllif: MEMMED QEDİR

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

RAFİQ GÖYÇƏLİ

Rafiq Göyçəlidən bir şeir

ÖZ VƏDƏSİ VAR…

Allahın hökmüdü hamıya yazıb,
Hərənin öz vaxtı, öz vədəsi var.
Kimi zamanında büdrəyib, azıb,
Hərənin öz vaxtı, öz vədəsi var.

Yaxşını yaxşılar tərifləyirlər,
Pisləri pislər də lənətləyirlər,
Yıxıb , sürütləyir, döyəcləyirlər,
Hərənin öz vaxtı, öz vədəsi var.

Haqqın yolundayıq gedirik hamı,
Talem özü görür azan adamı,
Niyə açmalıyam pisə yaxamı,
Hərənin öz vaxtı, öz vədəsi var.

Şöhrətə uyanlar qoy yaxşı bilsin,
Mənşər ayağında danışsın, dinsin,
Hinkir, minkirlərə cavabın versin,
Hərənin öz vaxtı, öz vədəsi var.

Allah da sevməyir bəd əməlləri,
Tezcə lal eyləyir uzun dilləri,
Radiq, gəl sevindir ac yetimləri,
Hərənin öz vaxtı, öz vədəsi var.

Müəllif: RAFİQ GOYCELİ (Rafiq Göyçə Cil)

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru