Əsmər Hüseyn Xan

GÜNƏŞ KİMİYDİ QADIN…

* * *

Bilsən necə ağırdı bilmək,

Bir daha olmayacağını

Döydüyüm qapının arxasında…

Zəngimə “alo” deyən o səsdə…

Doğum günümdəki təbrikdə…

“Hələlik görüşərik” kəliməsində…

Nə ağırdı bilmək olmayacağını,

Ayaqqabılarının qapının kəndarında…

Pencəyin asılı asılqanda…

Nə ağırdır bilmək olacağını

Tanımadığım, sənə bənzəyən üzlərdə…

Yarım qalmış gülüşlərdə…

Oyanmaq istəmədiyim yuxularda…

Nə ağırdır həmişə olacağını

və heç vaxt olmayacağını bilmək…

<<< Əsmər Hüseyn Xan >>

* * *

Bəs eləmir anlamağa, anlatmaq…

Çıxıb getsəm indi…

Ayaqyalın keçsəm arpa zəmilərindən,

Qızmar günəşin altında

Görsəm,

Necə olur başqa cür yanmaq…

Çıxıb getsəm indi…

Sonuncu izlərimi ləpələr udsa,

boğulsam mavi sularında dənizin

görsəm,

Necə olur başqa cür boğulmaq…

Çıxıb getsəm indi…

Bilmədiyim yollarla bilmədiyim şəhərə,

Ruhum köçsə yad bir bədənə

Görsəm,

Necə olur başqa cür doğulmaq…

Çıxıb getsəm indi…

Hopsam oxunmamış kitab səhifələrinə

Bəzən yetmir anlamağa, anlatmaq..

Görsəm,

Necə fərqli olur oxumaqla, yaşamaq…

<<< Əsmər Hüseyn Xan >>

* * *

Dalğalar kimiydi sevinclər

Şıltaq

Coşğun

Dalğalar izləri,

Sevinclər kədərləri

yuyurdu…

Qumsallar kimiydi kədərlər,

Saysız

Ağrılı

Qumsallar ayağımızı,

kədərlər sol yanımızı

yandırdı…

Sular kimiydi həyat,

Gah isti

Gah soyuq

Sular günahlarımızdan

Həyat savablarımızdan

qopardı…

Göy üzü kimiydi sevgi,

Qüsursuz

Əlçatmaz

Göy üzü dualarımızı,

Sevgi qanadlarımızı apardı…

Dəniz kimiydi qadın,

Dərin

Bənzərsiz

Dəniz onu boğurdu

Qadın, hər gün boğulduğu sahildə

yenidən doğulurdu

Günəş kimiydi qadın…

Müəllif: Əsmər Hüseyn Xan

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

HACAN HACISOY

Hacan HacIsoY “ÜÇ YARPAQ” – DA

GETDİN…

Getdin… Bu fanidə tək qoydun məni,
Bu necə ayrılıq, necə gedişdi?
Gözüm baxa-baxa itirdim səni,
Dünyanı dəyişdin, dünyam dəyişdi…

Yox, yox muradına çatmadı ölüm,
Heç yana keçmədi canfəşanlığı.
Getdin, bu gedişlə sənsə ay gülüm,
Mənə doğma etdin qəbristanlığı.

Bu müqəddəs məkan oldu məskənin,
Yenə də həmd olsun uca Allaha.
Hər gün görüşünə gəlirəm sənin,
Evimin biri də burdadır daha…

<<<HACAN HACISOY “ÜÇ YARPAQDA”>>>

Sənin yoxluğun

Son mənzil adlanan bu yolu tanı, –
Bu yolnan geriyə qayıtmaq olmur.
Mənzil də nə mənzil… burda yatanı,
Heç bir vasitəylə ayıltmaq olmur.

Yoxluğa dirənir hər ömrün sonu, –
Tanrının qoyduğu qanunlar haqdı.
Yoxluq – ağ kəfəndən geyinib donu,
Əbədi torpağa tapşırılmaqdı.

Bu elə hüzndü, ölçüsü yoxdu,
Könül param-parça, qəlb şırım-şırım.
Torpağın qucağı yaman soyuqdu,
Mən səni torpağa necə tapşırım?

Dözmək mümkün deyil belə sınağa,
Ruhum bu məqamla barışarmı heç?
Mən necə tapşırım səni torpağa,
İnci də torpağa qarışarmı heç!?

Həsrəti zulummuş könül sevənin,
Neynim, dil içəri qoya bilmirəm.
Heç vaxt varlığından doymadım sənin,
İndi yoxluğundan doya bilmirəm!

Düşdüm burulğanın dərinliyinə,
Aləmi titrədən bir olayam mən.
Durmuşam yanaşı, çiyin-çiyinə,
Sənin yoxluğunla qol-qolayam mən!

Keçəcək sən olan dünyaya uyğun,
Hər günüm-gündüzüm, hər gecəm daha.
Bir “ayrı dünya”dır sənin yoxluğun,
Bu “ayrı dünya”nı sevəcəm daha.

Bir var bir yox ilə olacaq yekdil,
Müdam duaçınam neçəki sağam.
Nə dilim, nə könlüm usanan deyil,
Ruhuna hey rəhmət oxuyacağam!

<<<HACAN HACISOY “ÜÇ YARPAQDA”>>>

GƏLMİRSƏN…

Bilirəm geriyə yol yoxdu daha,
Ancaq umudumu üzə bilmirəm.
Ehtiyac duyulmaz şərhə, izaha –
Sənsizlik dərdinə dözə bilmirəm.

Anladım dözümün nə olduğunu,
Bütün əzalarım sənə gəl deyir.
Tək bir görüş üçün, – biləsən bunu,
Necə də burnumun ucu göynəyir!

Vaqiə görürəm sanki yuxuda,
Qurumaz yaramın qaysağı hələ.
Ömür-gün yoldaşı itirmək! – bu da,
Ömür-gün itirmək deməkdir elə!

Səndən ayrılalı ötürəm dil-dil,
Yaşayır xatirən qoyduğun izdə.
Dəyişib yerini hər şey elə bil,
Xaos yaranıbdı mənzilimizdə.

Hər tərəfdə nisgil – dərd var, ələm var,
Yer tapa bilmirəm vallah özümə!
Qeydinə qaldığın bütün əşyalar,
Sənin gözlərinlə baxır üzümə.

Həsrətin sükutla durub bəs-bəsə,
Könlümün simini çəkir tarıma.
Evdə əlin dəyən hər nə var isə,
Köz olub yapışır barmaqlarıma.

Tapılmaz halımı duyub hiss edən,
Bu lal-kar mühitdə otur-dur indi.
Uzun illər boyu bizi isidən,
Otaqlar nə yaman soyuqdur indi.

Həsrətdir bağrımın başını didən,
Məhəl qoyan yoxdu umdu-küsdümə.
Bizi qayğı ilə əhatə edən,
Divarlar yeriyib gəlir üstümə!

Sinəmin altında yuva salıb qəm,
Kəsilmir arası ahu-zarın da.
Gözümün işığı azalıb, bahəm,
Azalıb şöləsi çıraqların da.

Yoxluğun haqlayıb gör məni harda,
Bu boşluq qəlbimi hey yandıracaq.
Divar saatı da yatıb divarda,
Elə bil zamanı dayandıracaq.

Çəkilib üstümdən qayğın, keşiyin,
O ağ günlərimin rəngi qaralıb.
Dəyişib səhmanı evin-eşiyin,
Hər şey necə qərib bir görkəm alıb.

Qəribin gözləri yol çəkər hər an,
Adəti darıxıb qəribsəməkdi.
Mən də darıxıram, aman, əl-aman,
Sən isə GƏLMİRSƏN, bu nə deməkdi!?..

Bu dünyanı sənə görə sevirdim,
İnnən belə hər şeydən üz çevirdim.
Görən sənə ürəyincə nə verdim?..
Ürəyimə dərd olubdu, gəlmirsən.

Payız gəlib, xəzan dəyib gülümə,
Ölümünlə şərəf verdin ölümə!
Qar ələnib, dolu yağıb çölümə,
Daxilimə qor dolubdu, gəlmirsən.

Zalım fələk yer qoymadı seçimə,
El yığıldı heyran qaldı köçümə.
Damarımda donan qanım içimə
Qətrə-qətrə sorulubdu, gəlmirsən.

Bircə anda puça döndü umudlar,
Sədd çəkildi, məhdudlaşdı hüdudlar.
Sən gedəndə tutqun idi buludlar,
Daha ruzgar durulubdu, gəlmirsən.

Sinə gərək tab gətirə bu dağa,
Yönün, səmtin yaman düşüb uzağa.
Gəlişinə kim qoyubdu qadağa,
Möhür necə vurulbdu, gəlmirsən.

Heç nə çıxmır yandırmaqdan, yaxmaqdan,
Ya su olub, göz yaşıtək axmaqdan.
Gecə, gündüz yollarına baxmaqdan,
Baxışlarım yorulubdu, gəlmirsən.

Ocağımız halallığa ortaq, tən,
Harda olsan tələsərdin evə sən.
İndi səni bu ocağa gətirən
Yollar hara burulbdu, gəlmirsən?

Dünya fani… Olmaz onun mərd işi,
Dərk edilməz, anlaşılmaz gərdişi,
Yarı yolda qoymaq imiş vərdişi,
Qurğu belə qurulubdu, gəlmirsən.

Arxan ilə baxan neçə nalan var,
Nə mənası, axı sən ki, gəlmirsən.
Neçə-neçə gözü yolda qalan var,
Ancaq yenə gəlmirsən ki, gəlmirsən!..

Müəllif:HACAN HACISOY

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ZAUR USTAC – DİLARƏ

…bu gün onun anım günüdür…

DİLARƏ

(…SQ-nın pilotu D. Babayevaya ithaf olunur…)

Bizdə atalardan bir məsəl qalıb:

“Aslanın erkəyi, dişisi olmaz”…

Bu yurdun neçə mərd oğlu, qızı var,

Adı anılmalı, anmasaq  olmaz…

*     *     *

Yaradan bəxş edib, bu namı bizə,

Ellərin sultanı, xan Azərbaycan…

Var olsun bu torpaq, yaşasın Vətən,

Anam Azərbaycan, can Azərbaycan…

*     *     *

Dünya yaranandan mayamız belə,

İplikdən əjdaha doğub hanamız…

Lalənin al rəngin yazıb tarixə,

Analar anası, Tomris anamız…

*     *     *

Ruhu, düşüncəsi zəkidən zəki,

Əhsən deyib ellər, qalıb tamaşa…

Necə Nüşabəsi olub bu elin

İsgəndər mat qalıb, edib tamaşa…

*     *     *

Neçə Sarası var, dünya tanıyır,

Əlində qələmi  qılıncdan iti …

Zaman hökmün verib, geriyə dönməz,

İllər axıb gedir itidən iti…

*     *     *

Zaman dəyişsə də dəyişmədik biz,

Xanım-xatın qızlar birər qəhrəman…

Anadan, atadan gördüklərimiz

Tarixdə qalmayıb, yaşayır hər an…

*     *     *

İllər axıb gedir, biz yaşayırıq,

Ruhumuz o ruhdur, qanımız o qan…

Əzəldən dünyanın gərdişi belə,

Sözümün canı var, can Azərbaycan…

*     *     *

İndi “İmarət”-də qonaq  Xan qızı,

-Natəvan pəjmürdə, ruhu pərişan…

Əldən ələ düşüb eli, obası,

İltifat edən yox, yox hal soruşan…

*     *     *

Tarix nələr görüb, nələr öyrədib,

Halı haldan anlar, ariflər bilər…

Aramla süzülür bu çeşmədən nur,

Fitrətdə, mayada qor olan bilər…

*     *     *

Onun yaddaşında neçə Nigar var,

Ley kimi qayadan süzüb düzlərə…

Unutmaq olarmı söylə Həcəri???

Nəbiyə qoşulub, düşüb düzlərə…

*     *     *

Ucadan ucadır şanlı tarixim,

Ruhumun qidası şərəfdi, şandı…

Zamanın fövqündə dayananların,

Anası bircədi,  – Azərbaycandı!!!

*     *     *

Uçmaq arzusuna düşdü, Dilarə…

Ruhu göy göylərin qonağı idi…

Ulduzlar göylərdən gəl-gəl edirdi,

Sonsuz ənginliklər  oylağı idi…

*     *     *

Tanıdı Leylanı, ününü duydu,

Andı Züleyxanı fəxrlə hər an…

Cəhd etdi, çalışdı əzmlə hər gün,

Məqsədi fikrindən çıxmadı bir an…

*     *     *

Uçdu arzusunun qanadlarında,

Sevindi  ilk  uçuş  müjdəsi  ilə…

Taledən, qismətdən razı idi,

Anardı Tanrını “min şükür” ilə…

 *     *     *

Fəqət, yarı yolda qaldı arzular,

Axı, quş qanadı çox kövrək olur…

Məni dəstəkləyər  qulaq dostları,

Məncə, tər çiçəklər çox tez də solur…

02. 05. 2018. Bakı.  (08:50)

Müəllif: Zaur Ustac

© Zaur USTAC,2019. Bakı.

WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

TOFİQ BAYRAM

QADIN ÜRƏYİ

Necə rəhmlidir, necə amansız,
Necə mehribandır qadın ürəyi!
Sən onu sındırsan, bil ki, a qansız,
Ağlayan kamandır qadın ürəyi.

Güldürsən, ömürlük səadətindir,
Söndürsən, yanmağı bir də çətindir.
O, əsl qayğının, məhəbbətindir,
Sevgisiz zindandır qadın ürəyi.

Daşı da əridər, daş da olar o,
Əriyib gözlərdə yaş da olar o.
Bahar da olar o, qış da olar o,
Damladır, ümmandır qadın ürəyi.

Onunla dünyadır sənə qəfəs də,
Onsuz heç yaşama bu torpaq üstə.
Sevən bir ürəyə axır nəfəsdə
Ən gözəl dərmandır qadın ürəyi.

Onu alçaldan da, ucaldan da biz,
Dərd verib, vədəsiz qocaldan da biz.
Qədrini biləndə bu cahanda biz,
Həmişə cavandır qadın ürəyi.

Bəzən gül tək solar acı bir sözdən,
Ağlayar xəlvəti, gülsə də üzdən,
Bəzən uşaq kimi bir ürəksizdən,
Məhəbbət umandır qadın ürəyi.

Bir namərd əlindən zəhər içəndə,
Keçirər ömrünü o, yas içində.
Bəzən ən qiymətli libas içində,
Nalədir, fəğandır qadın ürəyi.

Sənsiz əl çəkərəm arzudan, kamdan,
Nə çıxar sevgisiz-sənsiz ilhamdan?
İncitsən, dözərəm, Tofiq Bayramdan
İncimə, amandır, qadın ürəyi!

Müəllif: Tofiq Bayram

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru