BALAYAR SADİQ

Balayar SadiQDƏN BİR ŞEİR

CIDIR DÜZÜNDƏN REPORTAJ

İsa bulağında 
əl-üzünü yuyur 
unudulmuş xatirələr…

Cıdır düzünə səpələnmiş 
mərmi qəlpələridir
«Koroğlu» uverturasının 
çiliklənmiş notları.

Hər şey 
həqiqət rəngində, hər şey…
Xarı bülbülün ləçəkləri
Tanrıya yetməyən 
imdad məktublarıdır.

Allahin penah qapisindan 
kilid kimi 
asiblar Susani,

Bir misra Natevan qezelinin 
gelin sinesine
danga kimi 
basiblar Susani

Həqiqətin dili 
xəcalətdən 
topuq çalır burda.

Şeytan qəhqəhəsidir 
Şuşa qalasında 
qalanmış 
gavur ocağının tüstüsü…

Sengerleri genis qazin,
qoy pozulmasin 
general paltarinin utusu

Bax, 
Şuşa məscidinin divarlarında
güllə yaraları sızlayır hələ də…

Allahin sebrinden yixilib
Şuşa məscidi…
Susa mescidinden 
yixilib veten…
Vetenden coxdan yixilmisiq
Sen,
Men…

Susadan uzaqda
“Cidir duzu” restaranindan
yixilib Allah…

“Quran”in uzune baxmaqdan
utanir “Incil”…

Isanin adini 
her gun goz yasiyla yuyur
“Isa bulagi”

Bəs sənin itkin düşmüş 
vicdanından 
«Qırmızı xaç» 
məktub gətirirmi heç, 
Məryəmin oğlu?!

Müəllif: BALAYAR SADİQ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Balayar Sadiq – Söz

Balayar SadiQDƏN BİR ŞEİR

Azadlıq

Azadlıq! 
Səni çox istəyirdik, 
az aldıq. 
Səni sevə-sevə azaldıq.
Eh, azadlıq, azadlıq…
Dəli kimi sevdik səni,
Sevgimizdən asıldıq.

Sənə uzalı əllərimizi
zəmi kimi biçə-biçə,
meydanlara, küçələrə tökülən
qanımız üstdən keçə-keçə,
adına meydan verdilər,
küçə verdilər – Azadlıq!..

Bir gün
məmləkətin başı üstə 
şəhid ruhların 
qiyamı başlanacaq.
Göy üzündən ahlar,
günahlar daş-daş yağacaq. …

Yağacaq
“Azadlıq” adı verilmiş
meydanlara, küçələrə;
Üstünə qərənfil çilənmiş
qara paltarlı şəhid gecələrə.

Ah, azadlıq, azadlıq –
kiminə çörək ağacısan, 
kiminə başdaşı.
Mən sənə arzularımı uzatdım, 
Sən mənə iki damla göz yaşı…

Müəllif: BALAYAR SADİQ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Aysel Xanlarqızı Səfərli

Aysel XanlarqIZI SƏFƏRLİDƏN BİR ŞEİR

MƏNİM KİMİ…

Nə qədər ağrısan da 
Ağrıya bilməzsən
Mənim kimi..
Zərif çiyinlərimdə
Daşıdığım qayğı yükü
Yalnızlığınla damğaladı gecələrimizi.
Qızım telefondakı mesajlarda “darıxıram” sözünü yazmağı öyrəndi ilk…
Oğlum kağızdan təyyarə düzəldib uçururdu
Otaqboyu…
Hava limanına döndərmişdi evimizi.

Hə, bir də
Mən ata olmağı da öyrənmişəm 
Sən uzaqdaykən..
Öz atasızlığımı da 
Uşaqlarımın sənin qürbət qoxulu sevginə büküb…

Axşamlar
Yorğun 
Addımlarım evin kandarında
Əlimdəki torbaların ağırlığına acıyıb
Qapı döyür 
yerinə,
Sabahlar isə həsrətinə
Bir fincan çay süzüb,
Ana oluram,
Məktəblilərimin saçlarına sığal çəkib….

Sən qazanc dalıyca gedərkən,
İçimdəki ağrıları
Kirayə evimizin
Darısqal künclərinə
Boşalda bilməmişdim…
Hər özəl günümüz yoxluğunla təqvimlənmişdi…
Eh,unutdum,
Gələcəyin hansısa bir gününə
Ümid işarələmişdim….

İndisə
Ömür düyünlənib
Boğazımda…
Bilirsən?
Yerlər intihar edir
Ayağım altda…
Bir boş yer qalıb
Dar ağacında…
Yerimə bir az da sən “ana”
Olmağı öyrən…
Çıxıb getməyim gəlir bu həyatdan..
Sənsiz ölərəm dediklərimiz
Gedəndə
ölə bilmədik,
Uzaqdan uzağa
xoşbəxt ola bilmədik…

Müəllif: Aysel Xanlarqizi Safarli

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Abdülkadir Sağlam

TÜRKİYƏ ƏDƏBİYYATI NÜMAYƏNDƏLƏRİ

Abdülkadir Sağlam

Abdullakadir Sağlam 1943- cü ildə Emirdağda anadan
olub. Həyatı boyu ağır günlər keçirsə də
ayaqda qalıb yaşam mücadiləsi edə bilmişdir. 
4 kitab müəllifidir, hazırda təqaüddə olan başkomitandır.
İzmirdə yaşayır.

MƏN NECƏ GÜLÜM

Ala gözlərimdə qurumuş yaşlar,
Yaralı qəlbimə dəmir attı ağrı- acılar.
Gəncliyimin baharında 
doldu saçıma ağlar,
Yaralı ürəyim,
kədərli üzümlə mən necə gülüm?
Erkən gəldi ayrılıq, 
zincirlə bağladı zalım ayrılıq.
Zindan oldu mənə 
bu dünya artıq.
Günəşim doğmayır, 
dünyam qaranlıq…
Bu qara yazımla mən necə gülüm?
Könül bağçamda 
güllərim bir- bir solmuş,
Dostlarım nə arar, nə sorar olmuş…
Bu gün ürəyim 
dərddən sağalmaz olmuş.
İçdiyim su,
yediyim aşım zəhərlə dolmuş.
İçim qan ağlarkən mən necə gülüm?
Söyləyin dostlar.
mən necə gülüm…?
NECƏ? 

Müəllif: Abdülkadir Sağlam

Təqdim etdi: Eldar Ismayil Böyüktürk

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

BALAYAR SADİQ

sənə yazmadıqlarımı sənsizliyə yazdım…

SƏNSİZLİK MƏKTUBLARI

BİRİNCİ MƏKTUB

Sən gedən yolların baxışlarında,
Əcəl kəndiri tək yellənir həyat.
Səni pıçıldayır sinəmdə ölüm,
Gəl bu pıçıltını ətrinlə oyat.

Adın doluxsunub dodaqlarımda,
Cavabsız məktubdu gözümün yaşı.
Bir nəfəs yaxın gəl, ay ömrüm-günüm,
Gəl sənin zülmündən sənə danışım.

Fələyin daşları ağlar başımda,
Qançir-qançir olub bəxtin dizləri.
Sinəmə çəkdiyin dağlar başında,
Gülür sənsizliyin ayaq izləri…

...s ə n s i z l i k… سه نسیزلیک

İKİNCİ MƏKTUB

Sahildə can verən balıq kimidir,
Yanaqda çırpınan bir cüt göz yaşı.
Sənin saçlarının qaranlığında,
Mənim əllərimin azıb yaddaşı.

Yağışı başlayıb xatirələrin,
Varağın üstündə adın islanır.
Qiyamət odunu geyib əyninə,
Gözümdə bir misra qadın islanır.

Qərib oxşamadı, qərib ağıdır,
Bu yetim sevginin yetim sözləri.
Kövrək duyğuların hıçqırığıdır,
Dodaqda çırpınan dodaq izləri.

...s ə n s i z l i k… سه نسیزلیک

ÜÇÜNCÜ MƏKTUB

Susur qəmli-qəmli ayaq izlərin,
Yollar xəcalətdən baxmır üzümə.
Çiçəyi çırtlayıb ayrılıqların,
Bunu dərd eləyib ömrünü üzmə.

Ovcumda bir ovuc səsin üşüyür,
Əlim çatmır onu isidim bir az.
Axirət dünyası, Sirat körpüsü –
Mənə məktubları bu ünvana yaz.

Gözum lepələnən kədər dənizi,
Ümidim qəzaya düşən gəmidir.
Sənsizlik içində titrəyən bu yol,
Sahildə can verən balıq kimidir.

...s ə n s i z l i k… سه نسیزلیک

DÖRDÜNCÜ MƏKTUB

Dodaqda çırpınan dodaq izlərI
Dodağı qurumuş sözdü, sətirdi.
Küləyin üzündən öpürəm hər gün,
Bir ovuc ətrini bəlkə gətirdi.

Sənin həsrətindən köksünü tutub,
Varaqlar üstündə misra qıvrılır.
Gəl dinsiz könlümdə ibadətə bax,
Gah küfr eyləyir, gah namaz qılır,

Səbrin çöllərində can iməkləyir ,
Sinəmdə qanayib sözün ürəyi.
Ayrılıq alovu üşüdür yaman,
Açıb yaxasinı həsrət küləyi…

...s ə n s i z l i k… سه نسیزلیک

BEŞİNCİ MƏKTUB

Nazlanır ömrümün yolları üstə,
Ətrinə bələnmiş bir dəli misra.
Bu şeirirn içində duran adamın,
Bir əli- ayrılıq, bir əli- misra.

Dərd durub sinəmdə üzü qibləyə,
Üşüyür saçımda bir payız yolu.
Günahın gözündən öpüb gəlmişəm,
Bir misra gülümsə, qurbanın olum.

Səbrim çiliklənib, ahım dağılıb,
Sən gedən yolların dodağı üstə.
Əcəl varaqlayır göz yaşlarımı,
Sinəmə çəkdiyin bu dağın üstə.

...s ə n s i z l i k… سه نسیزلیک

ALTINCI MƏKTUB

Solub ilmə-ilmə ömür xalçası,
Solğun naxışların rəngi üşüyür.
Sənsiz işğal olmuş Vətən kimiyəm,
Ruhumda bir ovuc «Cəngi» üşüyür.

Arzular həsrətdən kövrəlib bu gün,
Yazım yazıq oldu, yazı yiyəsi.
Bəxtimi çöllərə salana söylə,
Bu ömrün içində azıb yiyəsi.

Payız yarpağı tək tökülüb illər,
Bircə naxışı da qalmadı vaxtın.
Görən qulağına nə pıçıldayım,
Açılsın ürəyi bu qara baxtın…

...s ə n s i z l i k… سه نسیزلیک

KAŞ SƏNƏ YAZAYDIM, SƏNSİZLİYƏ YOX….

Müəllif: BALAYAR SADİQ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Zaur Ustac – 9 – cu yazı

DOQQUZUNCU YAZI

OBRAZIN ÖZÜ

Kimdir Balayar SADİQ? – Bu suala cavab vermək üçün zəhmət çəkib araşdırma aparmağa, nəyisə axtarmağa zərrə qədər də necə deyərlər, -“ iynənin yıldızı qədər də olsun” – ehtiyac yoxdur… Sadəcə olaraq götürüb müəllifin bir neçə bənd şeirin oxumaq lazımdır. Balayar SADİQ hər kəlməsindən boylanan, bu mənəm ha deyən qələm sahiblərindəndir. Balayar SADİQ bəziləri kimi sözün başına çatı salıb, belədən-elə, elədən-belə fırladıb sonda bir yığın sözə şeir adı qoyub, sözü küsdürən, söz əhlini bezdirən əhli-qələmlərdən çox fərqlidir. Yazdıqlarının formasından asılı olmayaraq, hər bir misrasında bu misranın müəllifi Balayar SADİQDİR, deyən bir sehir, bir qüvvə var onun şeirlərində… Balayar SADİQ o qələm sahiblərindəndir ki, kağız-qələmi qarşısına qoyub, söz qovalamır, əksinə kəlmələr sıraya düzülüb, məhz onun qələmindən həyat qazanmaq istəyirlər… Balayar SADİQ dilimizin zənginliyindən, – buna görə xüsusi minnətdarlığımı bildirirəm – məharətlə istifadə edərək, çoxlarının ya bilmədiyi, və ya unutduğu kəlmələri, məsəlləri, yalnız müxtəlif bölgələrə məxsus spesfik ibarələri yerli-yerində işlətməklə dərin məna çalarlarına malik məzmunu iki-üç bəndlik şeirlərdə yüksək ustalıqla çatdırmağı bacarır. Müəllifin bir bənd şeirini oxumaq kifayətdir ki, ortasından Araz axan, yuxarısında qarlı dağlar, aşağısında qumlu çöllər, sağında dəryalar, solunda ormanlar olan, Azərbaycan adlı məmləkətin övladı olduğu aşkara çıxacaq… Balayar SADİQ hər kəlməsində kimliyini gah küləklərin, dalğalı ləpələrin səsiylə  hayqıraraq, gah da tumurcuqların, yarpaqların, çiçəklərin titrəyişi ilə pıçıldayaraq, hərdən də buz bulaqlara qarışan duman-çiskin, narın yağış damlaları və ya tər şəbnəm kimi süzülərək çatdırır bizlərə…. Onu sevə-sevə oxuyan oxuyucularına…. Balayar SADİQ hər kəlməsindən boylanan Vətən oğludur.

Nədən yazır, kimdən yazır, nə yazır axı,  Balayar SADİQ? – Söhbətin bu yerində vəziyyət bir balaca  qəlizləşir. Şübhəsiz ki, hər bir  kəlməsində, misrasında nə demək istədiyini ən düzgün və dəqiq müəllif özü bilir. Hər bir deyilmiş, yazılmış söz həmin məqamda qələm  sahibinin halını, mövqeyini bildirir. Ancaq, Balayar SADİQİN ustalığı ondadır ki, onun yazdıqlarını oxuyan yarından xəbərsiz, narahat, çaşqın, üzgün sevgili, ata-ana üçün darıxan övlad, bala xiffəti çəkən valideyn, tənhalıqdan qovrulan fərd, kimsəsiz qalmış körpə, elindən-obasından olmuş didərgin, illərdir heç nə yox, bircə şəhidinin nəşinə qovuşub onu  dəfn etmək arzusuyla yaşayanlar, bir parça çörəyə, bir isti ocağa möhtac olanlar, hər şeyi, özünü, gündəlik təlabatını unudub,  param-parça olmuş  məmləkətin taleyini düşünənlər, ən maraqlısı odur ki, eyni zamanda bütün yuxarıda sadaladıqlarımız və sadalaya bilmədiklərimizlə yanaşı tamamilə əks qütbdə dayanmış, bütün məsələlərdə zəfər şərbətindən bihuş olanlar da hər kəlmədə öz hiss və duyğularını görə bilir. Bir bənd şeiri min əhvallı oxucu oxuyur, hamısı da düşünür ki, məhz bu sözlər onun üçün deyilib. Söz sənətində ustalıq, ədəbiyyatda təqdim etmə bacarığı – obrazlılıq – məhz budur. OBRAZLI DESƏK, OBRAZIN ÖZÜDÜR Balayar SADİQ.

Dəyərli şairimizin hansısa bir misrasını və ya  bəndini misal gətirib, digərlərini özümdən incik salamaq istəməzdim. Məncə, yuxarıda deyilənlərdən sonra buna heç ehtiyac da yoxdur. Həm də heç doğru olmaz ki, bir bənd misal gətirib, qeyd edəsən ki, şair burada bunu demək istəyib. Çünki, yenə vurğulamaq istəyirəm ki, hər kəlməsində nə demək istədiyinin doğrusunu  yazanın özü bilir. Ona görə də Siz imkan daxilində  Balayar SADİQDƏN bir bənd şeir oxuyun, görəcəksiniz ki, o həqiqətən məhz sizin hisslərinizi tərənnüm edib. Yeri gəlmişkən onu da qeyd edim ki, müəllifin bu yaxınlarda  Xalq şairi Fikrət QOCANIN redaktəsi ilə  işıq üzü görmüş, yeni, “PAYIZ MƏKTUBLARI“ kitabı bu baxımdan zəngin və oxunaqlıdır.

Məncə, bu qədər kifayətdir, dəyərli oxucum. Oxuyun, zövq alın, dincəlin, yüngülləşin, unudun bu dünyanı… Baxın, görün başqa necə dünyalar var… Özündən başqa birisinin yazdığını oxumaq, – tanıdın- tanımadın fərq etməz- onunla həmsöhbət olmaq, onun dünyasına səyahət etmək deməkdir. Hamınıza yeni-yeni dünyalar kəşf etmək arzu edirəm. Oxuyun, kəşflər edin, dünyanızı zənginləşdirin, gözəlləşdirin… Hər bir yeni kəşf, yeni dünya, hər yrni dünya isə növbəti bir gözəllik deəkdir. Nəsibiniz ancaq gözəlliklər olsun.  

13 .01. 2017. Bakı.

QEYD:

Bu yazı müxtələf saytlarda yayımlanmaqla bərabər müəllifin “USUBCAN ƏFSANƏSİ” və “QƏLƏMDAR” adlı kitablarında müstəqil məqalə kimi yer almışdır.

Müəllif: Zaur Ustac

© Zaur USTAC,2019. Bakı.

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru



Akif Şahverdiyev – Xatirə

SÖZ VERMİŞDİ GƏLƏCƏYƏM- GƏLMƏDİ

 AKİF Şahverdiyevin Akif Səmədlə bağlı xatirələri

 (“Sabah” qəzeti, 11 iyul- 2004-cü il)

 Ağir-ağır söz deyib dünyanın yükünü ağırlaşdırırdı. Akif Səməd dünyanın sürtülmüş üzünə sözdən bəzək vururdu. Dünya bunu təzək bildi. Kəlam deyib, kəlmə kəsdi – dünya bunu kərmə bildi.

 Çox da yollar buz, qarıymış

 Fələklər bizə yarıymış,

 Bircə qarış yol varıymış

 Adəmdən Akif Səmədə

 Bu yaxınlarda onun “Özümə yol” kitabına bir neçə söz yazıb dərc elətdirmişdim. Nəşriyyatın dəhlizində qucaqlayıb öpdü məni:

 -Adaş, yaman yazmısan, xoşuma gəldi, – dedi. – Kitabı hardan tapmısan?

 -Başqasından görmüşdüm, – dedim.

 Ağır-ağır nəfəs aldı: – Gələn dəfə gələndə sənə kitab gətirəcəm.

 Özü gəlmədi. Xəbəri gəldi: rəhmətə getdi.

 Əslində, mənim üçün o, çoxdan dünyasını dəyişmişdi. Əvvələn ona görə ki, onun ölümlə bağlı o qədər şeirlərini oxumuşdum ki…

 Sevənlər aşıq olmasa,

 Dan bircə qaşıq olmasa,

 Bu arvad-uşaq olmasa,

 Qardaş, ölüm nə mənədi?

 İkincisi də zalım oğlu meyə yaman meyilliydi. Hərdən gec görəndə fikirləşirdim ki, yəqin badəylə aşiq-məşuqluğundadır.

 Sonra görürdüm yox, budur ey, başının dəstəsi ilə oturub yeməkxanada “dünyanın dərdini başına çəkir”. Sağlamlığından şikayət eləməzdi. Amma yaxınları yaxşı bilirdi ki, o, cansız cəsəd kimidi. Ruhu çoxdan göylərdə uçur.

 Nə oxuyur bu saz, bu tar,

 Canımda qoymadı tutar,

 Canımdan-canımı qurtar,

 Canıma yazığın gəlsin.

 Rəssam dostlarımın birindən xaiş etmişdim ki, onun şəklini çəksin. Alti cür çəkmişdi şəklini. İkisini özünə verdim. Birini qəzetdə dərc elətdirdim. Üçü də özümdədi. Bütün şəkillərdə üzü-gözü gülürdü Akif Səmədin. Amma o şəkilləri kimə göstərirdim, hamı kədərlə seyr edirdi. Niyə? Kəsdirə bilmirdim.

 Hamımı azıb, babıdır?

 Çəkdiyim nə hesabıdı?

 Yaşamaq gor əzabıdı,

 Ölüm, qurtar gordan məni.

 Bir uluuq var idi canında. Bəlkə də qədimliyini övladlarında əyaniləşdirmək istəyirdi. Uşaqlarını Atilay, Ulucay, Gülənay, Gilənay adlandırmışdı. Onun adı təkcə balalarının şəxsiyyət vəsiqəsində deyil, yazdığı şeirlərində və köz basdığı ürəklərdə yaşayacaq.

 Uzun illər yaşayacaq…

 Yadındamı, qardım,

 Səhraya yağardım.

 Əvvəldə mən vardım

 Sonda da mən varam.

Müəllif: Akif Şahverdiyev

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

HƏNİFƏ ŞƏBNƏM

hənifə şəbnəmdən (orucova) bir – neçə şeir:

QALIB…

Anam köcüb qulağımda,
Laylasının səsi qalıb.
Ətri bənövşə qoxulu,
Üzümdə nəfəsi qalıb
+++
Sondürmək ücün odumu,
Körpəyə qoydum adını.
Vermir anamın dadını,
Mənimlə nəvəsi qalıb.
+++
Sığalını öz başımda,
Duyuram nənə yaşımda.
Həkk olunub göz qaşımda,
Üzümdə siması qalıb.
+++
Ayaq səsi otağımda,
Hənirtisi yatağımda.
Yana yana cırağımda
Keşikci şöləsi qalıb
+++
Ömrün son Bahar cağında,
Busəsi var yanağımda
Pıcıldıyır qulağımda
Bir həzin nəğməsi qalıb
+++
Şəbnəm şirin dadır baldan
Deyir doymuram bu haldan
Ayılırkən xoş xəyaldan,
Görürəm gölgəsi qalıb.

= = = =

MƏNİ…

Mən ki dərdli bir ozanam.
Gülüb arsız sayma məni
Qəlbimə yox qiyafəmə.
Baxıb varsız sayma məni.

Bir bulağam gözüm dolub.
Şamamayam tağım solub
Son baharda köçən bilib
Biçib barsız sayma məni.

Dağ başında kövrək qaram.
Sinəm olub param param.
Axsam selə qarışaram.
Qalsam yersiz sayma məni.

Tərlanam göydən enmərəm.
Ölləm əhdimnən dönmədən
Hər aşiqi yar sanmaram.
Etibarsız sayma məni.

Güvənirəm allahıma.
Hər açılan sabahıma
Batıb nahaq günahıma.
Havadarsız sayma məni.

Məni əydi qəza qədər 
Şəbnəm ömrü oldu hədər
Cəkdiklərim yüz il yetər
Başı dərdsiz sayma məni

= = = =

GƏLİNƏ ANA OLUN…

Axşam cağı qarılar.
Bağda məçlis qurmuşdu.
Sona onlardan xeyli.
Aralı oturmuşdu.
……..
Misgin görkəmi vardı.
Sanki dünyası dardı.
Su üsdə köpük kimi.
Toxunsaydın ucardı.
…….
Maraq götürdü məni.
Bağa gətirdi məni.
Bu aləmnən bir anlıq.
Tamam itirdi məni.
……..
Məsmə qeybət qırırdı.
Gülgəz çorab hörürdü.
Yaqut gəlini söyür.
Fatma qarşı dururdu.
……….
Dərdini bölüşən kim
Bölməyib alışan kim.
İcində təkçə cəkib.
Qarnınnan danışan kim.
……….
Biri çavanlığından.
Biri nadanlığından.
Biri söhbət acırdı.
Kecmiş Sultanlığından.
……….
Geçə yarıya qədər.
Söhbətləri bitməzdi.
Bəzən ağız deyəni.
Hec qulaq eşitməzdi.
……….
Bir sözlə desək hər gün.
Məçlis davam elərdi.
Qeybət ücün qarılar.
Bu ünvana gələrdi.
………
Küsülü olanları.
Fatma barışdırardı.
Həmişə gəlinlərin.
Tərəfində durardı.
……..
Gülgəz onun əksinə.
Dondan dona girərdi.
Qaynanayla gəlini.
Bir birinə vurardı.
………
Yaxınlaşanda ona.
Yaman dolmuşdu Sona.
Soruşdum əhvalını.
Ah cəkdi yana yana.
……….
Xəyala dalıb susdu.

Gördüm əhvalı pisdi.

İsdədim könlün alam

Qəhərdən səsi əsdi
……….
Giley güzarla dolu.
Söhbətinə başladı
Kecmişini yad edib.
Zəmanəni daşladı.
………
Bir balaça daxmada.
Beş oğul böyütmüşdüm.
Şirin xəyallar qurub.
Sehirində itmişdim.
………
Cox varım olmasada.
Sevən ərim varıydı.
Hər sözümü tutardı.
Tanrım mənə yarıydı.
………
Oxuyub təhsil almış.
Kamillik yaşındaydı.
Oğullarım beşidə.
Yaxşı iş başındaydı.
……..
Böyük oğlum mühəndis.
İkinçi həkim idi.
Ücünçüsü dənizci.
Dördünçü hakim idi.
………
Beşinçiyə gəlinçə.
Böyük bir alim idi.
Beşi bir nəfər kimi.
Mənimlə həlim idi.
………
Oğullar evləndikçə.
Bəxdəvərlik götürdüm.
Gəlin əvəzi evə.
Şahmar ilan gətirdim
……..
Çox kecmədi gəlinlər.
Evdə nifaq saldılar.
Oğullar(m)ı əlimdən.
Usdalıqla aldılar.
……. 
Xoş xəyallar qarını. 
Haralara apardı.
Döndü açı həqiqət.
Yarasını qopardı.
………
Xatirələrlə dolu.
Kecmişdim ömür yolu.
Evimin Sultanıydım.
Oldum gəlinin qulu.
……… 
Söhbətin bu yerində. 
Fatma sözə başladı.
Sonaya tənə edib.
Kecmişini daşladı.
…….. 
Yadındadımı hamı. 
Sən dinəndə susardı?
O zaman qılınçıyın.
Arxası da kəsərdi.
………
Adilin sağlığında. 
Yeridərdin sözünü.
Hec kimlə barışmazdın.
Düz sayardın özünü.
………
Qızla yola getməzdin. 
Gəlinə rəhm etməzdin. 
Oda düşüb yananın.
Əlinə su tökməzdin.

Qarı durmaq isdədi.
Büdrəyib təngildədi
Cöküb oxlanmış kimi.
Yerində inildədi.
………
Xəyalımda çanlandı.
Qarının çavanlığı.
İnsanlığa sığmırdı.
Onun hökmranlığı.
………
Güçü yetənə yetər.
Yetməsə daş atardı.
Mənəm mənəmlik onun 
Gözlərini tutardı.
………
Nə var cölə atardı.
Yersiz şivən qopardı.
Sanki qalma qalınnan.
Bir rahatlıq tapardı.
……..
Dinsə fələk olardı.
Sussa mələk olardı.
Oğulları gələndə.
Fitnə kələk olardı.
……….
Axşam cağı gəlinlər.
Düzülərdi yan yana.
Məhkəmədə uğurla.
Qalib gələrdi Sona.
……….
Gəlinlərin icində.
Xavər kimsəsiz idi.
Ata anası ölmüş.
Tənha yetim qız idi.
……..
Onu təqib edərdi.
Hey əlini güdərdi.
Yetim qızın gözünü.
Quzğun kimi didərdi.
……….
Həmişə kəm baxardı.
Coxlu qaxınç qaxardı.
Nokər kimi işlədər.
Məngəmə tək sıxardı.
…….
Azdan payı olmazdı.
Coxdan qarnı doymazdı.
Gəlin gözündə görüb.
Ona hec nə qıymazdı.
………
Qızın yetimliyini.
Hey başına vurardı
Gözü qızanda qarı.
Ona əl qaldırardı.
………
Evladının xətrinə.
Əyilsədə sınmadı.
Xavər o evdən gedib.
Birdə geri dönmədi.
………
Əlinin zəhmətiylə.
Palcıqdan daxma yapdı.
Evladları böyüdü.
Qəlbi rahatlıq tapdı.
………..
Səltənətində xeyli.
Hökmranlıq elədi.
Afət gəlib Sonan.
Belində od qaladı.
………
Gəlin oçağa cəkər.
Ataların sözüymüs.
Afətin bəd rəftarı.
Lap xalanın özüymüş.
………
Beş gəlinin dördünü.
Çana yığmışdı qarı.
Birinə söz deməyə.
Catmadı ixdiyarı.
……….
Oxşarlıqda almanın.
Hərəsi bir üzüymüş.
Söz deyə bilmədiyi.
Öz baçısı qızıymış.
……….
Xala kəsərli balta.
Baçı qızı sapıydı.
Qaynananın üzünə.
Bağlanan sərt qapıydı.
……..
Nə başını itirdi.
Nə sözünü götürdü.
Xalasını qapıdan.
Acıb cölə ötürdü
………
Qaldıranda əlini.
Döydüyü dizi oldu.
Bu dəfə evdən gedən
Sonanın özü oldu.
…………
Hakimyyətdə uğurla
Böyük qələbə caldə.
Xavərin qisasını
Afət Sonadan aldı.
………
Vaxdiylə gəlinləri.
Cox inçitmişdi Sona.
Bir kimsə tapılmadı.
Ona ürəyi yana.
……….
Dözməyib yetim gəlin.
Uçaltdı öz adını.
Gedib evə gətirdi.
Bu əzazil qadını.
……..
Sona xəçalətindən.
Şam kimi əriyirdi.
Evin tavanı ucub.
Üsdünə yeriyirdi.
……….
Gözümə inanmadım.
Sanki odu sönmüşdü.
Bu ram olunmaz məxluq.
Niyə muma dönmüşdü.
……..
Sorğu sualda Sona.
Dandı öz əməlini.
Bilmədi özü qoyub.
Pisliyin təməlini.
…….
Sağlığında atamız.
Anamı eşidərdi.
Həyat davam eliyir.
Oğullar belə dedi.
……….
Cox düşündürdü məni.
Qadınların söhbəti.
Qələm götürüb yazdım.
Bu açı həqiqəti.
……..
Məçlis yekunlaşanda.
Sonaya səbr dilədi.
Şəbnəm durub gedəndə.
Bir nəsiət elədi.
………
Qaynanalar gəlinlər.
Bir birinizlə dil tapın.
Oğlun ərin xatiriniə.
Qəlbinizə yol tapın.
……..
Bölünmüyən bir varlıq.
Şirindi noğul kimi.
İnçitməyin qəlbini.
Nə ər nə oğul kimi.
………
Atın hökmranlığı.
Təmkinlə yaşa dolun.
Oğlunuz evlənəndə.
Gəlinə ana olun.

Müəllif: HANİFA ORUCOVA

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Aygün Sadiq – Öyrət

ÖYRƏT

Bu necə vidadır? Bu nə cür sonluq?
Ömür xəsis imiş, taleyimiz sərt,
Arxanca ağlamaq fürsətim də yox,
Bu da mənim üçün ayrıca bir dərd…
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Utansın uzaqda o acgöz məzar,
Üşüyən ruhumun şikayəti var,
Dünyam qaranlıqdır… Dünyam mənə dar,
Girdi aramıza ömürlük həsrət,
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Bu ölüm taleyin hədiyyəsimi?
Sənsizlik ömrümün məngənəsimi?
Söylə, duyursanmı mənim səsimi? 
Daha dünyamıza çəkilibdir sədd,
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Məni bu dünyada kimə buraxdın?
Sən ki varlığınla mənə dayaqdın,
Canımı acıtdın… Odlara yaxdın,
Ağlıma gəlməzdi belə bir dəhşət…
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Ay ürək pənahım, bu, olmadı heç…
Hələ xoşbəxtliyim doğulmadı heç,
Mənim göz yaşıma baxılmadı heç,
Tale önümüzə qoydu ağır şərt…
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Saçım xatırlayır barmaqlarını,
Dodaqlar son öpüş yadigarını…
Beləmi saxladın etibarını?
Nə tez dönük çıxdın, ay əziz namərd!
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Birgə sabahların xatirəsini,
Ən son danışığı, məmnun səsini,
Ürəyin dəlicə özləməsini…
Daha gizlətməyə məcburam, əlbət,
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Bütün sevinclərim sənlə gedir, bax, 
Hələ görməmişdim ölüm bu sayaq,
Ruhum vəfat etdi… Vücudum oyaq,
O da gedişinə yas tutur bədbəxt…
Mənə sənsizliyə dözməyi öyrət.

Müəllif: Aygün Sadiq

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Nigar Sultanlı – Fotolar

Nigar Sultanlı seminar iştirakçıları ilə bir arada

QEYD:

Bu gün (20.07.2019) Nigar Sultanlının rəhbərliyi altında “Şəxsiyyətin psixoloji profili” adlı seminar baş tutub.

Mənbə: NİGAR SULTANLI

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru