Hüseyn ARİF

TƏBİƏT VƏ GÖZƏLLİK ŞAİRİ

40 ilə yaxın yaradıcılıq yolu keçmiş Hüseyn Arifin gözəl poeziyası klassik ədəbiyyatımızın nəhəng simalarının, şifahi xalq ədəbiyyatı yaradıcılarının ədəbi-bədii irsi zəminində formalaşmışdır. Burada rus və dünya ədəbiyyatının da payı vardır. Lakin Hüseyn Arif poeziyası daha çox M. P. Vaqif — Aşıq Ələsgər — S. Vurğun poeziyası qəlibində mayalanmışdır. Bu xəttə, xüsusən Ələsgər şe’rinə vurğunluğunu şair: ”O (Ələsgər—Q.K.), Vaqifdən sonra, Vurğundan əvvəl, Elə bil, saz tutub, söz deməliydi” misralarında gözəl ifadə etmişdir. S. Vurğun poeziyasının xəlqi ruhu Hüseyn Arif yaradıcılığı ilə xeyli zənginləşmişdir. Xalq şe’rinin min il əvvəldən süzülüb gələn ən yaxşı keyfiyyətlərinə onun şe’r dünyasında rast gəlmək mümkündür.

Hüseyn Arifin poeziyasının xüsusi bir rəngi, boyası var. Bu boyanı onun şe’rindən ayırmaq olmaz. Ayırmaq mümkün olsa, şe’r bütün ifadəlilik vasitələrindən məhrum olar, bu poeziyanın canına hopmuş hikmətlər, aforizmlər, xalq ifadələri, ümumiləşmiş fikir-obrazlar, babaların deyim tərzinə uyğun deyimlər, təzadlar, obrazlı müqayisələr, bütün emosional məcazlar yox olar. Onun şe’rlərini oxuduqda dil ilişmir, oxucu kəkələmir, misralar ana südü kimi, bulaq suyu kimi içilir. Bu şe’rləri oxuduqda baş yorulmur, beyin sancmır, əksinə, nəfəs genişlənir, bədən sanki şəkərlə, şərbətlə qidalanır. Hüseynin ifadə tərzi gözəl və təbiidir, fikirləri yeni və səmimidir. O, bizim yüz dəfələrlə gördüyümüz əşyalarda, müşahidə etdiyimiz hadisələrdə yeni keyfiyyətlər tapmaq, onu yeni şəkildə mə’nalandırmaq qüdrətinə malikdir. Buna görə də Hüseyn Arif oxunur və sevilir.

Günü vətənin ucsuz-bucaqsız düzlərində, başı göyləri dələn dağlarında, dibi gün görməyən meşələrində, yaşıl zəmi və tarlalarında, əzəmətli quruculuq meydanlarında keçir. Lilparlı buz bulaqlardan, elin yetirdiyi min cür ne’mətlərdən söz açır. Xınalı qayalar, naxışlı daşlar, Koroğlu nişanəli, Cavanşir izli dağlar, laləli, nərgizli, yarpızlı çəmənlər dilinin əzbəridir. Təbiət dostu, insan dostu, ana torpağın əzizi, sevimlisidir. Bəxtinə gözəllik düşüb, ruhu həqiqi şair duyğuları ilə mayalanıb. El üçün saz çalıb söz qoşmaqdan yorulmur. Elinin unudulmaz şairidir:

Getməz qulaqlardan Hüseyn Arif,

Son aşıq sazını çalana kimi.

Adi yoncanı, yovşanı, yarpızı vətənin bir zərrəsi kimi sevir, əzizləyir. ”Zirvələrdən zirvələrə gedən yolu məndən soruş”, ”Ceyranı da, cüyürü də nəsil-nəsil tanıyıram” deyən şair adi yovşan kolunun qoynunda sənətkar şair duyğusu ilə kəşf edilə bilən neçə-neçə sirlər gizləndiyini qeyd edir: ”A Yonca, a Yovşan, bircə gьn sizi Unutsam, bilin ki, unudulmuşam. ”

”Bir ovuc torpaqdan dönən deyiləm, Bir ovuc torpağa dönənə kimi” misralarında torpağa, ana yurda bağlılıq çox güclüdür. Təbiət və təbiətin insanlara bəxş etdiyi ne’mətlər Hüseynin qəlbini qürurla doldurur, onu riqqətə gətirir, daim özünə çəkir:

Gəl çıxaq seyrinə uca dağların,

Çəmən olan yerdə xalça nə lazım.

Gözündən su içək buz bulaqların,

Lilpar olan yerdə dolça nə lazım.

Hə kaman götürək, nə tar, nə qaval,

Orda nəğmə də var, nəğməkar da var…

Şair təbiətin qoynunda təbiətlə təkbətək dolanmaq, təbii davranmaq, təbiətlə bilavasitə təmasda olmaq eşqilə bütün sün’ilikləri rədd edir: ”Qoy əlimi suya vurum, Əlcək, məndən nə istərsən?” Təbiətə vurğunluğunun nəticəsidir ki, şair ad günündə sevimli obrazlarını — dağ kəlini, ceyranı, cüyürü unutmur: ”Deyirəm: — Görəsən, bu ad günümdə Dağ kəli yadına məni salarmı?”

Babaların, nənələrin zəhməti nəvələri yaşatdığı kimi, nəvələrin əkib-becərdikləri də nənələrin dərdinin dərmanıdır. Arifin əlləri ilə əkilmiş, nənənin əlləri ilə su içmiş bir ağac nənə və nəvə mehrinin, nənə və nəvə xatirələrinin, nənə və nəvə həsrətinin, Hüseyn Arif həsrətinin timsalıdır:

Ana hərarətli, bala ətirli

Ağaclar içində bir ağacım var…

Şair təbiətin ahənginin pozulmasına dözmür, onun zədələnməsinə e’tiraz edir: ”İnsanıq, nə olur, qoy bizə olsun” deyə bəlaların onlardan uzaq olmasını arzulayır. Təbiətin, təbiət qüvvələrinin, ağacların, yaşıllığın, heyvan və quşların insan üçün təbii zövq, həyat və dirilik mənbəyi olduğu onun şe’rlərində füsunkar bir dil ilə ifadə olunur. Meşədə azarkən ona yol göstərmiş xoruzun az sonra ”qonaqpərvərliklə” qazanda qaynadıldığını görən şairin qəlbi kədərlə inləyir:

Ömrümdə ilk dəfə dost süfrəsində

Mənim boğazımdan çörək ötmədi.

Bu sözləri o Hüseyn deyir ki, daim dost süfrəsini öz süfrəsi sayıb. Təbiətin qoynunda ocaq çatmaqdan, təbiət qoynunda süfrə açmaqdan, insanların halal zəhmətlə qazandıqlarından və ürək açıqlığı ilə, böyük sevinclə təqdim etdiklərindən söz açmaqdan doymayıb.

Hüseyn təbiəti sevdiyi kimi, onun yağışını, qarını, buzunu, şaxtasını, tufanını, bir sözlə, istisini, soyuğunu, qəfil baş verən hay-harayını da sevir və onlara dözməyi bacarır. O, təkcə təbiətin deyil, istehsalatın, zəhmətin, ucsuz-bucaqsız tarlaların mehini, ətrini şe’rə gətirir, insan zəhmətinə yüksək qiymət verir, qurub-yaradan insanları, böyük sənət və yarış dostlarını sənətin dili ilə alqışlayır:

Heçə yarış meydanında saz tutub

Heçə zəfər müjdələri gətirdim.

Həfəsimlə Azərbaycan elindən

Tarla mehi, zavod ətri gətirdim.

”Səyahət nə qədər şirin olsa da, nəhayət, yadıma ev-eşik düşür” sözlərində yumor da var, həqiqət də: şair təbiətin qoynunda, bulaq başında, kabab tüstüsü altında, yaşıl meşədə də yazır, evdə—yazı masası arxasında da. Hüseyni bir yerdə tapmaq çətindir. Daim gəzir, axtarır, görür, duyur, daim yoldadır. O, S. Vurğunu da beləcə duymuş, beləcə mə’nalandırmış, ”Yolda” poemasını da bu duyğu ilə yaratmışdır.

Onun poeziyasının estetik prinsipləri şair qarşısında, söz sənəti qarşısında yüksək vəzifələr qoyur. Şe’r asan yaranmır, şair qəlbi ümman kimi çağlamalıdır:

Dünyaya bir şe’r gəlməzdən əvvəl

Könüldə ümmanlar çağlasın gərək.

Hüseyn Arif şairi, şair qəlbini dərdlilərin ümid yeri, sirdaşı, müalici, təbibi, bütün canlı və cansız varlıqların tapındığı dayaq bilir, onu insan yaralarının məlhəm qoyanı sayır. Sinəsindən güllə yarası alan maral da, tülkü əlilə kəməndə salınan pələng də, öküz ayaqları altında tapdanan yaşıllıq da öz dərdlərini şairlə bölüşür. Onun poeziyası elə bir poeziyadır ki, inzibati yolla deyil, möhür və şallaq gücü ilə deyil, insanı sənətin qüdrəti ilə, bulaq suyu kimi şəffaf və duru şe’rlərlə tərbiyə etməyi təlqin edir, insanı bu yolla qanadlandırmağı lazım bilir:

Hüseyn Arifəm, sənət aşiqi,

Məndən şe’r istə, möhür istəmə.

”Tez bulanan, tez durulan” şairin təb’i də təbiətin özü kimi anbaan dəyişir, lakin bu dəyişmələr xeyirxahlıq naminədir, insan naminədir. O, şairi bir vətəndaş kimi, vətən, el, bəşəriyyət uğrunda, yaxşılıq, kamillik uğrunda daim mübarizə aparan güclü bir qüvvə hesab edir:

Bir xalqın dilidir bir şe’rin dili,

Dövrdür, əsrdir, əyyamdır şair…

Ağac alışsa, bir ocaq,

Şair yansa, bir el yanar…

Bir şair ordusu qalxsa ayağa,

Ağ evin üstünə min zülmət çökər.

Həqiqi şair doğulanlar dünyanın dərdini öz kövrək sinəsində gəzdirir, onun çəkdiyini dağ da çəkə bilməz:

Dağların gözünün yaşına baxma,

Şairlər çəkəni dağlar çəkməyib.

Şairin qəlbində əzələ, ilkinə, ululara, insan və təbiət ulularına hörmət, məhəbbət çox güclüdür. Elə buna görə də şair qəlbində el sevgisi, el məhəbbəti elin şairə məhəbbəti ilə tən gəlir. Şair öz poeziyasının gücü ilə yeniliyə mane olanlara, ictimai bəlalara, tüfeylilərə, satqın və alverçilərə, zəhmətdən qaçanlara odlu, kəskin və tutarlı zərbələr endirir: yenini, böyüməkdə olanı, gələcəyi olanları qorumağa, qanadlandırmağa səsləyir, mühafizəkar, bürokrat idarə başçılarını yeri gəldikcə ibrətli faktlarla sarsıdır, tənbeh edir. Onun fikrincə, yaşıl budaq torpaqdan və günəşdən pay alıb qol-qanad atdığı kimi, cəmiyyətdə də böyüməkdə olan nəslin qarşısını almaq olmaz:

Ağac tək böyümək istəyənləri

Payatək çəpərdə saxlamaq olmaz.

Hüseyn Arif yüksək poetik bir dil ilə bu günün sür’ət əzmini, insan əməyinin inkişaf, irəliləmə potensialını, kosmik əsrin mənzərəsini yaradır. Şair saniyəyə, dəqiqəyə, günə, aya, ilə, hər bir mənfi və müsbət hadisəyə mə’nalı gözlə baxır, onların etik-psixoloji, sosial-ictimai əhəmiyyətini nəzərə alır, onları sadəcə mədh etmir, zamanın ictimai-zəruri aktuallaşdırma imkanlarını ön plana çəkir:

Gün var, mənimlə yaşar,

İl var, yadımdan çıxıb.

Tikan var, fikrimdədir,

Gül var, yadımdan çıxıb.

İnsan arzularının hüdudsuzluğu onun poeziyasında zirvəyə can atan insanların real arzusu kimi tüğyan edir.

Hüseyn Arifdə sözü ulu babalarımıza məxsus mə’nalandırma qüdrəti, ümumiləşdirmə və ümumiləşə bilən tutarlı müqayisələr yaratma iste’dadı vardır:

Dərinlikdə dəniz, genişlikdə göy,

Hərarətdə günəş, dözümdə torpaq.

Bu cür ifadə tərzi sadə olduğu qədər də duyumlu və poetikdir. Hikmətdən söz düşəndə Hüseyn babaları tez-tez xatırlayır: ”Duz-çörəyi düz kəsibdi babalar, Haram qatma çörəyinə, çörəkçi!”

”Bir dənizin sinəsində min bulağın sirri yatır”, ”Dağların yükünü dərələr çəkir”, ”Yüz dağdan ağırdır bir kiçik kədər”, ”Yer göyə sığmayıb, göy yerə sığmaz”, ”Bir xalqın söhbəti bir ömrə sığmaz”, ”Heçə yol qayanı yel ayaqlayıb, Qaya yerindədir, yeldən xəbər yox”, ”Getmə” söyləməklə gedən dayanmaz”, ”Bayquşun gözündə gül də tikandır” və s. kimi Hüseyn hikmətləri ulu babaların yadigarlarından seçilmir.

Onun poetikasının mühüm bir sirri də fikri eyni sistemli məcazlarla müşaiyət etmə qabiliyyətinin gücündədir. Şair ya eyni bir təsvir obyektini müxtəlif cəhətdən, yaxud müxtəlif təsvir obyektlərini eyni sistemli, lakin obyektin xarakterinə müvafiq ifadələrlə səciyyələndirir. Məsələn, ”Mən sənə nə deyim” şe’rində yeni Mingəçevir hər bir bəndin son misrasında yeni bənzətmə obyektləri ilə müqayisə edilir: ”Kiçik bir kənd idin, bir şəhər oldun”, ”Kiçik bir damlaydın, bir dəniz oldun”, ”Kiçik bir zərrəydin, bir günəş oldun”, ”Kiçik bir nəğməydin, bir dastan oldun”. Burada obyekt birdir, müqayisə vasitələri rəngarəng. ”Özbək dostuma” şe’rində də iki dostun ürəyi ”dostu-qonağı bir olan”, ”yolu-yolağı bir olan”, ”kökü, budağı bir olan”, ”səsi-sorağı bir olan” tipli ifadələrlə səciyyələndirilir. Müxtəlif obyektlərin öz xarakterinə uyğun cizgilərlə, əlamətin ümumiləşmiş obrazlarla təsviri Hüseyn Arifin şe’r dilinin xəlqiliyini, ifadəliyini, ümumxalq ifadə tərzinə yaxınlığını, şe’r dilinin bədii ümumiləşdirmə keyfiyyətini göstərən ən mühüm amillərdəndir. Eyni şe’rdə: ”İzlər iz götürdü izlərə doğru” tipli ifadələr onun şe’r dili üçün çox xarakterikdir. Yaxud: ”Pələnglər dizindən yaralanırlar”, ”Ceyranlar izindən yaralanırlar”, ”Yarpaqlar üzündən yaralanırlar”, ”Ocaqlar gözündən yaralanırlar”, ”Şairlər sözündən yaralanırlar” (”Qoşma”) kimi sadalamalar prosesində poetik tapıntı getdikcə gücləndirilir. Belə şe’rlərdə bəndlərin son misraları çox vaxt hikmətli söz səciyyəsi daşıyır: ”Qara bir boyadır, ağ bir boyadır”, ”Yenə çeşmə çeşmə, dərya dəryadır”, ”Həqiqət həqiqət, xülya xülyadır”, ”Mən oldum-olmadım, dünya dünyadır” (”Dünya dünyadır”).

Hüseyn Arif ilhamının mayası Dədə Qorqud, Qurbani, Kərəm, Tufarqanlı Abbas, Dilqəm, Şəmkirli Hüseyn, Aşıq Alı, Ələsgər və Vurğundan gəlir. Onun əsərlərində klassik saz-söz ustalarının yanğısı vardır:

Saz dedim, söz dedim,

Dədə Qurbani

Əsrdən əsrə səslədi məni.

Bir elə ah çəkdi, ahım qurudu,

Saçımı göynətdi saçımın dəni.

Şair ”Saz” müxəmməsində və bir çox başqa şe’rlərində belə sənətkarlar yetişdirən bir xalqla öyündüyünü qeyd edir: ”Kərəmlər, Dilqəmlər kimdə var desin, Əlimin dalını yerə qoyum mən”. Dastan qəhrəmanları Kərəm, Qərib, Koroğlu, Həbi, xalq qəhrəmanları Cavanşir, Babək Hüseynin sevimli müqayisə obrazlarıdır. ”Dili Dilqəm diləkli, Qəmdə Füzuli qəmli”, ”Kərəm yoxdur, ”Kərəmi” var” kimi saysız misralarla daim onları yad edir. Saz, saz mahnıları, aşıq, aşıq sənəti şairin dirili kaləminə daxildir. Klassik aşıq sənətinin, böyük sənətkarların təbliğində, tapılıb üzə çıxarılmasında xidmətləri misilsizdir:

Hə qədər canında can var, Hüseyn,

Sənətə borcunu qaytar, Hüseyn!

Axtar babaları, axtar, Hüseyn!

Bir gün nəvələr də səni axtarar.

Şair ustadlara məhəbbətini əməli işi və yeni bədii tapıntıları ilə davam etdirir. Onun yaradıcılığında poetik forma öz kökünü el ədəbiyyatından alır. Lakin Hüseyn keçmişi təkrar etmir, şair duyğularının təzə və tə’sirli ifadə vasitələrini tapır:

”Bir şəkil çəkdirək, qalsın yadigar” —

Belə bir söz dedin, qəlbim göynədi.

Yeridi üstümə həsrət, intizar,

Bilmədim yerdə yer, göydə göy nədi.

İnsan ömrünün vəfasızlığından doğan kədər cinasların köməyilə tə’sirli ifadə edilmişdir. Həyat, gənclik, uşaqlıq çağları bu misralarda əlçatmaz illərin həsrətli uzaqlığı ilə qovuşmuşdur. ”Ömür deyir: ”Qocalmışam”, Könül deyir: ”Yaşa hələ” — misraları dillər əzbəridir, mahnı qanadlarında gəzir. Şair, həyatın ziddiyyətlərini varlığın hər bir elementində görür:

Ağladır, güldürür çiçək hər kəsi,

Çiçək həm sevincdir, həm də kədərdir.

Hətta satira boyalı, yumorlu şe’rlərində də şair əksərən şifahi xalq ədəbiyyatı ən’ənələrinə sadiq qalır:

Bir otaqda üç münəqqid əyləşib,

Biri kordu, biri kardı, biri lal.

Biri uzun, biri arıq, biri kök,

Biri qoca, biri cavan, biri çal.

Lirik şe’rin gəraylı növünü də bu istiqamətə ustalıqla yönəldə bilmişdir:

Bir münəqqid dostum da var,

Sağa cumar, sola cumar.

Axşam başqasını tapar,

Sabah biz ilə, biz ilə.

Şair bu cür şe’rlərində ”qağasına” imzasız məktub yazmaqdan ”dərs deyənləri”, qurd ilə köpəyi, saman ilə kəpəyi, bez ilə ipəyi seçə bilməyənləri, ”Özü orta, bəxti ə’la şairlər”i, qırx il gözünü yumub ”Poçt qutusu”nun içində yatanları, sol əli Salman Mümtazın, sağ əli Hümmətin ”cibindən çıxan” elm oğrularını tənqid obyektinə çevirmişdir.

Hüseyn Arif daha çox təbiət və gözəllik şairidir, təbiət və gözəllik poeziyası yolunun yolçusudur. O, bu yolla hələ çox irəliləyəcək, məhəbbəti, nurlu fikirləri neçə-neçə gözəl şe’rə çevriləcək.

1984

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AFƏT XƏLİLOVA – MÜRŞÜDQIZI

AFƏT XƏLİLOVA – MÜRŞÜDQIZI HAQQINDA

Tanınmış şair və respublikamızın qabaqcıl təhsil işçilərindən AFƏT XƏLİLOVA – MÜRŞÜDQIZI 26 iyul 1962-ci ildə Mingəçevir şəhərində anadan olub. Azərbaycan Dövlət Mədəniyyət və İncəsənət Universitetinin məzunudur. 14 mart 1992 – ci ildən Bakı şəhəri Nizami rayonu 201 N:-li məktəbdə Azərbaycan dili, Ədəbiyyat müəllimi kimi pedaqoji fəaliyyətə başlamış, müxtəlif dövürlərdə məktəbin rəhbər heyyətində çalışmışdır. AFƏT XƏLİLOVA – MÜRŞÜDQIZI pedaqoji fəaliyyətlə yanaşı ədəbi yaradıcılıqla da məşğuldur. O “Bənövşəm” adlı seçmə şeirlər kitabının müəllifidir. Bütün bunlardan əlavə AFƏT XƏLİLOVA – MÜRŞÜDQIZI DİM-in, Təhsil Nazirliyinin müxtəlif tədbirlərində və eləcə də məktəbin gündəlik həyatında ictimai fəaliyyəti ilə seçilir. Onun yaradıcılığı və pedaqoji fəaliyyəti dövlətimiz tərəfindən yüksək qiymətləndirilmiş müxtəlif mükafatlarla təltif olunmuşdur. AFƏT XƏLİLOVA – MÜRŞÜDQIZI hal-hazırda Bakı şəhəri Nizami rayonu 201 N:-li məktəbdə Azərbaycan dili, Ədəbiyyat müəllimi kimi pedaqoji fəaliyyət göstərir və ədəbi yaradıcılıqla məşğuldur. O Müstəqil Yazarlar Konfederasiyasının (MYK) üzvü və sədrlərindən biridir.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Təranə Məmməd


Təranə Məmməd (Əliyeva Təranə Məmməd qızı)

Təranə Məmməd (Əliyeva Təranə Məmməd qızı) 1 iyun 1956 – cı ildə anadan olub. Bakı Dövlət Universitetinin Şərqşünaslıq Fakültəsini bitirib. 1981 – 1990 –cı illərdə Azərbaycan Dillər Universitetinin nəzdində fəaliyyət göstərən kurslarda və eyni zamanda Bakı Dövlət Universitetində ərəb dilini tədris edib. Bir müddət Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabineti yanında Mətbuatda Dövlət Sirlərini Mühafizə Edən Baş İdarədə redaktor işləyib. Sonralar isə Azərbaycan Respublikası Milli Təhlükəsizlik Nazirliyində məsul vəzifədə çalışıb. Hal-hazırda ehtiyatda olan Polkovnik-leytenantdır. “Payızda bahar”,  “Gözlərdən öpüb ayrılın”, “Etiraf, Признание” adlı şeir və nəsr kitablarının müəllifidir. Haqqında söz etdirən “Tor” kitabı müəllifin sayca dördüncü kitabıdır.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Söz hikmətdir…

Qələndər Xaçınçaylı

Söz hikmətdir, Tanrının yaratdığı gözə görünməyən bir varlıqdır. O varlığı hər adam görüb, onu dərk edə bilmir. Söz də Quran kimi müqəddəs, bayraq kimi ucadır. Sözün ucalığını söz sahibləri, sözdən qala tikənlər, çələng hörənlər bilər. Söz əsl yazarların, söz ustadlarının əlində mum kimi mütəhərrik bir şeydir.

Hansı yana, hansı mərrtəbəyə istəsə, onu o istəqamətə yönəldə bilər. Sözlə tarixi keçmişimizi, vətən-torpaq yolunda canlarından keçən igid oğuların əfsanəvi qəhrəmanlığını, eləcə də gözəl sənət adamlarını qələmə alır, sözlə tarixə çevirib onu yaşadır. Bədii obrazlarla onu nağıllaşdırır… Bu tarixi qəhrəmanlar, tarixi şəxsiyyətlər poetik dillə gəlıcək nəsilərə çatdırılır. Tanınmış şair və publisist Zaur Ustac da məhz söz qədrini bilən ziyalılarımızdan. Söz sahiblərindən biridir. Onu qısa vaxtlarda tanısam da, amma yaradıcılığına çöxdan bələdəm. Zaur Ustacın özünə məxsus poetik düşüncəsi, yaradıcılığı var. Nənələrimiz milli ənənəllərimizi ilmə-ilmə xalçalarda toxuduğu kimi, şairlərimiz də hər bir sözü ilmə edib öz gözəl əsərlərini yazıb ortaya qoyurlar. Zaurun bir şair kimi digərlərindən fərqləndirən cəhət onun sözə qənaətlə yanaşmasıdır. Vətənə, torpağa olan hədsiz məhəbbətini sözə, poetik obraza çevirib qələmə almasıdır. O ən çox tarixi hadisələrə müraciət edir. Onun 18 kitabı nəşr olunub. Əsərləri Qarabağ döyüşlərində qəhrəmanlıqla şəhid olan Mübariz İbrahimov kimi qəhrəman oğullarımızın keçdiyi döyüş yollarından və Qarabağ ağrılarından bəhs edir. Eləcə də Azərbaycanın tanınmış tarixi şəxsiyyətlərinin, incəsənət adamlarının və memarlarının keçdiyi həyat yolunu bədii obraza çevirib sadə dillə oxuculara çatdıra bilir.

Qeyd edim ki, təzəcə işıq üzü görmüş”Əliş və Anna” poeması da şairin 19-cu kitabıdır. Xatırladım ki, adıçəkilən kitab görkəmli memar Əliş bəy Sübhan oğlu Kərəmli-Şirvaninin anadan olmasının 700 illiyi münasibəti ilə qələmə alınıb. Kitab yubley tədbirləri çərçivəsində nəşr olunub. Qısa şəkildə desək, bu kitab memarın keçdiyi həyat yolundan, Moskvanın, Kremilin tikintisindən və eləcə də Əliş bəylə Annanın arasında mövcud olmuş nakam məhəbbətindən bəhs edir.9 fəsildən ibarət olan bu kitab iki dildə Azərbaycan və fars dilərində çap olunub. Bu əsər tamamilə klasik fikirlərə, Ulu Yaradanın böyüklüyünə, Insani dəyərlərə söykənir. Bir memarın əl işləri, yaratdığı Kreml kimi böyük bir sənət əsəri poemada geniş yer alır. Memar Əliş bəy bir Azərbaycanlı balasının böyük sənətkarlığından, yüksək memarlığından xəbər verir. Əsərdə Əliş bəylə Annanın saf məhəbbəti. onların nakam sevgiləri ustalıqla qələmə alınıb. Bu əsərdə sevginin böyüklüyü, heyrətəmizliyi, sevgi müqəddəsliyi Tanrı zirvəsinə qədər yüksəlir. Elə şairin yaradıcılığındakı üstün cəhət, böyüklük ondadır ki, dahi Nizaminin, Füzulinin, Xətainin yaradıcılığından bəhrələnməklə böyük bir sənət yolu keçməsidir, bir sözlə çağdaş ədəbiyyatımızın memarına çevrilməsidir. Bir müqqəddəs şəxsiyyət. söz adamı kimi onlara daim sitayiş edib, sözün böyüklüyü qarşısında baş əyir, ən əsası odur ki, müqəddəsliyi qoruyub saxlaya bilib. İnanıram ki, bu kitab neçə-neçə oxucunun qəlbinə yol tapacaq.

Yeri gəlmişkən qeyd edim ki, Zaur Ustac həm də xeyriyyəçiliklə məşğul olur. Ona görə də Zaur Ustac bu il Milli Qəhrəman Mübariz İbrahimovun 31 yaşı tamam olması ilə əlaqədar fevral ayında “Mübariz-31” anım-tanıtım xeyriyyə tədbirləri çərçivəsində biri cəbhə bölgəsində, biri rayon mərkəzlərinin birində, digəri isə paytaxtın tanınmış məktəblərinin birində olmaqla- 3 məktəbdə tədbirlər keçirəcək. Tədbirlər çərçivəsində Zaur Ustacın bizi Qarabağa səsləyən Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı Mübariz İbrahimovun keçdiyi döyüş yolundan yazdığı “Oriyentir ulduzu” kitabının 5-ci nəşrin əsasında təkrarən nəşr olunmuş kitabı şagirdlərə, tədbir iştirakçılarına və həmin məktəblərin kitabxanasına hədiyyə ediləcək.

Qeyd:
 #keremli700#Mubariz31 

Müəllif və İlkin mənbə: Qələndər Xaçınçaylı

USTAC.AZ
WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

#zaurustac #yazarlaraz #ustacaz #yazar #ustac #zaur_ustac

#sevin_ki_seviləsiz  #yaşayaq_yaradaq  #yazarlar_ancaq_yazarlar

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

=========================================================

Mərziyə SARVAN

Mərziyə SARVAN (Eyyubova Mərziyə Camaləddin qızı)

Mərziyə SARVAN (Eyyubova Mərziyə Camaləddin qızı) 1980 – ci il, may ayının 12 də Ağsu rayonunun Sarvan kəndində anadan olub. 1987- ci ildə Sarvan kənd orta məktəbinin  I  sinfinə qəbul olub, 1997- ci ildə XI sinfi bitirib, həmin ilin sentyabr ayında Gəncə Pedaqoji Universitetinə  qəbul olub, 2000 – ci ildə bitirmişdir. Şeir yazmağa həvəsi hələ orta məktəb vaxtlarından başlamış, atasının vaxtsız vəfatı şeir yazmasına daha da təkan vermişdir. Hal – hazırda Laçın rayonu Etibar Əliyev adına Fərəcan kənd tam orta məktəbində müəllim işləyir. Mütəmadi olaraq,”Oxu məni”, “Azərbaycan müəllimi”, “Laçın” qəzetlərində şeirləri dərc olunur. “Ayrı qalmışam” adlı şeirlər kitabının müəllifidir. “ZİYADAR” MÜKAFATI laureatıdır. Ailəlidir. 3 övladı var.

USTAC.AZ
WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

=========================================================

ETİBAR HƏSƏNZADƏ

Daşkəsənli gənc şair Etibar Həsənzadənin yaradıcılığı ilə bağlı tədbir keçirilmişdir

25 yanvar  2019-cu il tarixdə Daşkəsən rayon Mədəniyyət evində daşkəsənli gənc şair Etibar Həsənzadənin növbəti kitabının təqdimolma mərasimi keçirilmişdir. Tədbirdə Daşkəsən Rayon İcra Hakimiyyətinin Başçısı Əhəd Abıyev, rayon ziyalıları və ictimaiyyət nümayəndələri, gənc şairin qələm dostları, Azərbaycanın Xalq artisti, Prezident təqaüdçüsü Şahnaz Haşımova öz ansamblı ilə birlikdə tədbirdə iştirak etmişdir.
Rayon İcra Hakimiyyətinin Başçısı Əhəd Abıyev tədbir iştirakçılarını salamladıqdan sonra gənc şairi təbrik etmiş, onun yaradıcılığı ilə bağlı nitq söyləmişdir:
– Bu gün biz buraya gənc şair Etibar Həsənzadənin yaradıcılığı ilə bağlı tədbirə toplaşmışıq.
2019-cu il yanvarın 11-də Azərbaycan Respublikasının Prezidenti cənab İlham Əliyevin sədrliyi ilə keçirilən Nazirlər Kabinetinin 2018-ci ilin yekunlarına və qarşıda duran vəzifələrə həsr olunmuş iclasın yekununda dövlət başçısı 2019-cu ili “Nəsimi  ili” elan etmişdir.
Həmin bu müvafiq sərəncam Azərbaycanda bütün şair və yazıçılara  verilən yüksək dəyərin göstəricisi olmaqla ədəbiyyatımızın və mədəniyyətimızın tarixinin  nə qədər zəngin olduğunu bir daha dünyaya göstərmək məqsədi daşımışdır.
Belə ki, Azərbaycandakı bütün sahələr üzrə olan inkişaf, tərəqqi və sabitlik imkan verir ki, şeir və yaradıcılıqla məşğul olan yazarlar öz istedadlarını nümayiş etdirsinlər.
Etibarın əsərlərini oxuduqca insanın təsəvvüründə maarifçi, ziyalı, xalqını və millətini  çox sevən vətənpərvər  şair obrazı canlanır.
Fiziki qüsurlu, əlil arabasında oturmasına baxmayaraq onun həyata, vətəninə bağlılığı bütün gənclərə nümunədir.
Həmyerlimiz öz ədəbi fəaliyyəti  ilə yanaşı sosial şəbəkələrdə, internet resurslarında da gənc ziyalı kimi çox fəallıq göstərir.
Bu Etibarın bir daşkəsənli olaraq rayonumuza, onun təbiətinə  olan məhəbbətindən, istəyindən  irəli  gəlir.
    Etibar Həsənzadə “Könlümlə söhbət”, “Duyğular dinsin”, “Gecikmiş etiraf” , “Bir həyat romanı”,  “Sevgi bəstəsi”, “Nurla gəldi, nurla yaşadı, nurla getdi” adlı kitabların müəllifidir.
    O, bir çox nüfuzlu təşkilatların mükafat və diplomları ilə təltif olunub.
   Bu gün müasir ədəbiyyatımızın istedadlı bir nümayəndəsi olan gənc şairimiz Etibar Həsənzadənin şeirlərinə mahnılar bəstələnir, tanınmış müğənnilər tərəfindən sevilə-sevilə ifa olunur.
Şairin şeirlərinə nəzər salanda görürsən ki, burada qəlbi təmiz, saf bir gəncin dərin fəlsəfi  düşüncələri, fikirləri əks olunub.
Bu gün fəxri qonaq kimi Azərbaycanın Xalq artisti Şahnaz xanım Haşımovanı, Daşkəsənə qonşu olan bölgələrdən onun qələm dostlarını tədbirə dəvət etmişik.
Etibar xoşbəxt gəncdir ki, öz fitri istedadı, qabiliyyəti ilə qısa vaxt ərzində geniş oxucu rəğbəti qazanmış, həmyaşıdlarından fərqlənməyi bacarmışdır.
Arzu edirəm ki, Etibar özünəməxsus əsərləri və dəsti-xətti ilə Azərbaycan ədəbiyyatı tarixinə öz adını yaza bilsin.
Bu yolda Etibar Həsənzadəyə zəngin yaradıcılıq uğurları, möhkəm can sağlığı arzulayır, ondan yeni-yeni əsərlər gözləyirik.
Sonra rayon ziyalıları və yazıçılar Etibar Həsənzadənin yaradıcılığı haqqında xoş sözlər söyləmiş və tədbir musiqi nömrələri davam etmişdir.

İLKİN MƏNBƏ: Xəbərlər

USTAC.AZ
WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

#zaurustac #yazarlaraz #ustacaz #yazar #ustac #zaur_ustac

#sevin_ki_seviləsiz  #yaşayaq_yaradaq  #yazarlar_ancaq_yazarlar

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

=========================================================

BALAYAR SADİQ

Əliyev Balayar Sadıq oğlu 1965-ci ildə Lerik rayonunda anadan olub. BDU – nin  Jurnalistika fakültəsini bitirib.

İlk şeiri 1983-cü ildə “Lənkəran” qəzetində çap olunub.

Şair Balayar Sadiq 2004-cü ildə Lənkərandan Bakıya köçüb.

AYB və AJB – nin üzvüdür.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

=========================================================

VAHİD ƏZİZ

Vahid Əziz 1945-ci il noyabrın 23-də Ermənistanın Dərələyəz mahalının Əzizbəyov rayonunun Əzizbəyov kəndində qulluqçu ailəsində anadan olmuşdur. Azərbaycanın Tərtər rayonuna köçdüklərindən orta məktəbi orada bitirmişdir (1963). Əmək fəaliyyətinə Əli Bayramlı şəhərində Şirvanneft trestində başlamışdır (1963-1964).

Azərbaycan Politexnik İnstitutunu bitirmişdir (1971). “Xəbər Mətbuat Agentliyi”ndə müxbir (1971-1976), Bakı şəhər Partiya Komitəsində təbliğat və təşviqat şöbəsində təlimatçı (1976-1982), Azərbaycan KP Mərkəzi Komitəsində təlimatçı, mətbuat bölməsinin müdiri (1982-1989), Azərbaycan Dövlət Mətbuat Komitəsində sədr müavini (1989-1991) vəzifələrində çalışmışdır.

Azərbaycan Yazıçılar Birliyi idarə heyətinin katibi olmuşdur (1991-1997). Bakı şəhər İcra hakimiyyətinin Reklam və Şəhər tərtibatı Departamentində “Reklamların Azərbaycan dilində yazılışına nəzarət bölməsi”nin müdiri olmuşdur. Dağlıq Qarabağ üzrə respublika təşkilat komitəsinin üzvüdür (1989-cu ildən). İnqilabdan əvvəl görkəmli rus ədiblərinin erməni – Azərbaycan münasibətlərinə dair yazdıqları əsərlərin yenidən nəşrini bilavasitə təşkil etmişdir.

“Oğuz eli” ədəbi-publisistik qəzetin işıq üzü görməsinə ciddi köməyi olmuşdur. Bakıda keçirilən Beynəlxalq-biznes konqresinin təşkilat komitəsi qərargahının rəisi olmuşdur (1991). “Ergün” firmasını, eyni adlı nəşriyyatı təsis etmişdir. Burada bazar iqtisadiyyatı ilə sıx bağlı olan sorğu, lüğət kitablarını, müasir Avropa və Amerika iqtisadçılarının əsərlərini kütləvi tirajla nəşr etdirmişdir.

Bədii yaradıcılığa 1967-ci ildə “Ədəbiyyat və incəsənət” qəzetində çıxan ilk şeirindən sonra başlamışdır. Həmin vaxtdan dövri mətbuatda müntəzəm çıxış edir. Son illər 200-dən çox publisistik məqaləsi və müsahibəsi dərc olunmuşdur. Yeni şeirlərlə vaxtaşırı çıxış etmişdir. Sözlərinə bəstələnmiş mahnıların diski buraxılmışdır. “Dözmək olmur” (1997) şeirlər kitabı rəğbətlə qarşılanmışdır. Bədii tərcümə ilə də məşğul olur. 40-dan çox mahnısına musiqi bəstələnmişdir. Azərbaycanın rəsmi nümayəndə heyətinin tərkibində dəfələrlə xarici ölkələrdə olmuşdur.

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

=========================================================