Sona Abbasəliqızı


DARIXMIŞAM

Qayalardan öz atını çapıb gələn,
Qarşısına nə çıxıbsa yarıb gələn.
Toz – torpağı ora, bura yapıb gələn
Xoş ətirli yellər üçün darıxmışam.

Sal daşları təbil kimi çalıb gedən,
Bənd – bərəni əsir kimi alıb gedən
Dərələrdə haray–həşir salıb gedən
Səsli, küylü sellər üçün darıxmışam.

Qucağında bu həyata göz açdığım,
Qədəm basıb, pərvazlanıb tez uçduğum.
Dönə – dönə xatırlayıb söz açdığım,
Qədirbilən ellər üçün darıxmışam.

Uca dağlar, qurbanınız olaram mən,
Zirvənizə bir gün yolu salaram mən.
Boynunuza qollarımı dolaram mən,
Sizlə keçən illər üçün darıxmışam.

Müəllif: SONA YUSİF- ABBASƏLİQIZI

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Sürəyya Şəms

BAĞIŞLA SEVGİLİM

Xatırlatma mənə ötən illəri,
Baģışla sevgilim, baģışla məni.
Sənli gùnlərimi məndən aldılar,
Min hiylə quraraq mənə satdılar.

Indi peşimanam aldandıģıma,
Səni unutmadım necə söyləyim.
Gūndūzlər həmdəmim, gecə xəyalim.
Mənlə olduģunu necə bildirim.

Qaytara bilsəydim ötən anları,
Būtūn həyatımı sənə verərdim.
Məni baģışlasan Inan əzizim,
Elə bil dūnyaya yeni gələrdim.

Müəllif: SÜRƏYYA ŞƏMS

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Təvəkkül Goruslu

SEVGİ NÜBARI

Bir ildə məktəbə getmişdik o vaxt,
Sinifdə mən səni görmüşdüm onda.
Bölgüdə yanıma düşdün baxtabaxt,
Elə gözəldin ki, qırmızı donda!

Yerində durmazdın, qaynayardın hey,
Balaca ürəyim quşa dönərdi.
Tənəffüs olunca oynayardın hey,
Təzə dərsimizə qoşa dönərdik.

Bəzən şimşək kimi çöldə qaçardın,
Arxanca qaçsam da çata bilməzdim.
Kəpənək olardın, yüngül uçardın,
Əllərim uzanar, tuta bilməzdim.

Beləcə qovduqca bantına çatım,
Qaçsan da sən mənə alışırsanmış.
Evdə də dilindən düşmürmüş adım,
Yalnızca bir məndən danışırsanmış.

Sinifi tərpədən şıltaq gəlişlə,
Balaca könlümün sevinci idin.
Xəfif təbəssümlə, şaqraq gülüşlə,
Ömrümü bəzəyən bir inci idin.

Böyüdük. . . eşitdim ailə qurmusan,
Xəyalım yol aldı məktəbə sarı.
Bilməm. . . bu həyatda indi varmısan,
Xoşbəxt ol könlümün sevgi nübarı!

17. 11. 2019

Müəllif:TƏVƏKKÜL GORUSLU MƏMMƏDOV

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Məzahir İsgəndər – Bağışlama…

Məzahir İsgəndəR YARADICILIĞI

Mən olmağa tələsmə sən!..
————————–
Bu yazını əl siləmməz
**********************
Biləməzsən məni,ey kəs,
Mən olmayan,məni bilməz!
Mən olmayan məntək nə qəm,
Nə də ki nəşəni bilməz!

Həmi dənəm,həmi zəmi,
Səpən,biçən,döyən həmi,
Görən sanar dəli məni,
Deyər,bir də bu düzəlməz!

Mənəm,mənə olan qənim,
Mənəm,mənə həm həmdəmim,
Mən həm qəbrim,həm kəfənim,
Mən,məndən də can diləmməz!

Həmi qönçə,həmi güləm,
Gül üstündə həm bülbüləm,
Odam,közəm,həmi küləm,
Üstümə bir su çiləmməz!

Bayatı mən,ağı mənəm,
Şeir-sənət bağı mənəm,
Həm göz,gilə,yağı mənəm,
Biri gülər,biri gülməz…

Mən həm mənli,həm mənsizəm,
Həm güvənli,güvənsizəm,
Düzənliyəm,düzənsizəm,
Kimsə məntək silkələnməz!

Mən həm naşı,həmi mahir,
Həmi gizli,həmi zahir,
Yazı budu,ay,Məzahir,
Bu yazını əl siləmməz!

<<<MƏZAHİR İSGƏNDƏR YARADICILIĞI>>>

Əllərini aralama əlimdən
*************************
(V-yə)
——–
Əllərini aralama əlimdən,
Yaman gövrəlmişəm,yaman dolmuşam.
Biləmmirəm,hayanadı güzarım,
Özüm öz yolumda duman olmuşam.

Yaman gövrəlmişəm,yaman dolmuşam,
İndicə hönkürüb,ağlayacağam.
Axıb,gözyaşımla dolub çaylara,
Sel olub,köpürüb,çağlayacağam!

İndicə köpürüb,ağlayacağam,
Tapmayacaq içim,çölüm təsəlli.
Görüb də başımı dizə qısılı,
Oxşayacaq dərd-qəm məni beş əlli.

Tapmayacaq içim,çölüm təsəlli,
Könlümə bir qərib nəğmə düşəcək.
Oxuya-oxuya yanıb dilim də,
Tüstülənib,kabab kimi bişəcək.

Könlümə bir qərib nəğmə düşəcək,
Kim dinlər,olacaq bənövşə,Allah!
Dənizlər çəkilib,dağlar uçulub,
Yoxuşlar dönəcək yenişə,Allah!

Oxuya-oxuya yanıb dilim də,
Yerlər də,göylər də dəm olacaqdır.
Nə qədər qərib var bu yer üzündə,
Yığılıb,başıma cəm olacaqdır…

Biləmmirəm,hayanadı güzarım,
Özüm öz yolumda duman olmuşam.
Əllərini aralama əlimdən,
Yaman gövrəlmişəm,yaman dolmuşam!..
17.10.2019

<<<MƏZAHİR İSGƏNDƏR YARADICILIĞI>>>

B A Ğ I Ş L A M A
*****************
(V-yə)
——-
Məni bağışlama gözyaşlarıma,
İnanma nə də ki sözümə,gülüm!
Qoy hələ,yalvarıb-yaxarım da min,
Qoy hələ,min dəfə yanıb-tökülüm.

Qoy hələ,yalvarıb-yaxarım da min,
Qoy hələ,od-alovuma bürünüm.
Üst-üstə qalanan günahlarımla
Dizin-dizin sənə doğru sürünüm.

Qoy hələ,od-alovuma bürünüm,
Qoy hələ,tutmasın dilim də bir söz.
Qoy hələ,dolanıb-gəzim didərgin,
Bir əldə buz tutub,bir əlimdə köz.

Qoy hələ,dolanıb-gəzim didərgin,
Görməsin yolları bircə gözüm də.
Tanımasın məni yollar,cığırlar,
Tanımasın məni,mənim özüm də.

Görməsin yolları bircə gözüm də,
Nə tutmasın hələ,əlim-ayağım.
Nə dindirsin,nə əl versin,olmasın
Yerlər,göylər,Bir Tanrım da dayağım.

Gözlərim önündə sənin surətin
Gəzib də dolanım xayal atında.
Tapılmasın günahında mənə tay,
Yerin də,göyün də yeddi qatında…

Məni bağışlama gözyaşlarıma,
Mən özüm-özümə bir yağı oldum.
İndi mənə baxıb,içdən qəşş edən
Şeytanın əl-qolu,ayağı oldum!
17.10.2019

Müəllif: MƏZAHİR İSGƏNDƏR

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Adilə Nəzər – Payız

Adilə nəzərdən bir şeir

İÇİM ÇÖLÜM PAYIZDI

Hər yerdə eyni fəsil, hər yerdə eyni hava.
İçim, çölüm payızdı,
rəngim də avazıdı…
Köç edən durnaların avazına boylanır
içimdə rəngi solan gül qoxulu ümidlər.
Çölümdə göy üzünün ətəyindən sarmaşan
o boz-qara buludlar…
Sevmələr, sevilmələr
baharda unudulan toz xatirələr kimi… –
arada yel gətirir qoxusunu burnuma,
havasını alnıma vurur, – duyuram sağam.
o an elə bilirəm,
bir qardələn qoxulu, bənovşə yüklü dağam.
Atəş düşür elə bil içimdən axan çaya,
bu gedişlə uzanır yol on üçüncü aya…
İçimdə yoruluram yorğun qəlb daşımaqdan,
çölümdə başım dönür, fırlanır yaşamaqdan.
Vaxtsız bir sevgi düşür son qismət tək qarşıma,
əyilib qaldırmağa taqətim yox, gücüm yox, –
yol yaxındı, vaxt azdı…
Hər yerdə eyni fəsil – içim, çölüm payızdı…

Müəllif: ADİLƏ NƏZƏR

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI

Sona yusif – abbasəliqızından bir şeir


DARIXMIŞAM

Qayalardan öz atını çapıb gələn,
Qarşısına nə çıxıbsa yarıb gələn.
Toz – torpağı ora, bura yapıb gələn
Xoş ətirli yellər üçün darıxmışam.

Sal daşları təbil kimi çalıb gedən,
Bənd – bərəni əsir kimi alıb gedən
Dərələrdə haray–həşir salıb gedən
Səsli, küylü sellər üçün darıxmışam.

Qucağında bu həyata göz açdığım,
Qədəm basıb, pərvazlanıb tez uçduğum.
Dönə – dönə xatırlayıb söz açdığım,
Qədirbilən ellər üçün darıxmışam.

Uca dağlar, qurbanınız olaram mən,
Zirvənizə bir gün yolu salaram mən.
Boynunuza qollarımı dolaram mən,
Sizlə keçən illər üçün darıxmışam…

Müəllif: SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

SONA AMAL

Sona AMAL (TEYMURBƏYLİ) – DAN BİR ŞEİR

QAYIT GƏL

Əzəldən olmuşduq, bir ürəyə tən,
Tək sənsən qanadım, qolum, qayıt gəl!
Sarmışsa yolunu qatı duman, çən,
Nur saçan çırağın olum, qayıt gəl!

Dərdinə yananım kimim var, kimim?
Bir kəlmə xoş sözün bəsimdir, bəsim,
Sən gələn yollara qoç qurban kəsim,
Qoç yoxsa, qurbanın olum, qayıt gəl!

Sənsiz yaşamasın, qəlbim tək anı,
Yurd seçmə özünə, mənsiz məkanı,
Yolların üstündə bitən tikanı,
Özüm öz əlimlə yolum, qayıt gəl!

Solub yaprıxmasın eşqimin bağı,
Pozulmasın heç vaxt ömür növrağım,
Durarkən üz-üzə hər səhər çağı,
Meh kimi qəlbinə dolum, qayıt gəl!

Amalam, gül açsın arzum, diləyim,
Qorusun eşqimi sevgi mələyim,
Sinəmdə döyünən sənsən, ürəyim,
Buludtək boşalıb, dolum, qayıt gəl!
24. 09. 2019-cu il.

Müəllif: SONA AMAL

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI

Sona yusif – abbasəliqızının söz dünyası


Xatirə ətirli dəniz
Yenə xatirələr dəniz qoxuyur,
Könlümü oxşayır qırçın ləpələr.
Ruhumda uçuşan qağayı səsi,
Ömrümə bir dəniz sevgi səpələr.

Qollarım boynuna sarılıb sənin,
Qəlbim qanad açır doğmalığından.
Yenə öpüş dərir odlu dodağın,
Mənim könlümdəki sevgi Bağımdan.

Saçımı oxşayır mehriban əlin,
Təravət ətirli dəniz mehi tək.
Boylanır telimdən mirvari sular,
Çiçək yanağında bahar şehi tək.

Sənin sevgi dolu baxışlarından,
Ruhum çiçəklədi,qəlbim sevindi.
Duyğular çırpınır sinəmin üstə,
Dəniz sahilində dənizəm indi.

Durmuşam səninlə nəfəs-nəfəsə,
Vüsal nəğmələri sevgi qoxuyur.
Tanrının bəxtəfər çağına bir bax,
İkimiz susmuşuq, dəniz oxuyur.

<<<SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZININ SÖZ DÜNYASI>>>

MÜƏLLİM ADI
İşıq soraqlıdır müəllim ömrün,
İşığa bələnib yolların ,qızım.
Hər şagird bəxtinə nur çiləyirsən,
İşıq bələyidir qolların,qızım.

Adınla həmişə öyünmüsəm mən,
Ulu müəllimdir ana ürəyi.
Məktəb yollarında göyərdib əlin,
Gör neçə arzunu,neçə diləyi.

Müəllim ömrünün qüdrəti uca,
Daim ucalarda olmusan,qızım.
Şərəfli,xeyirxah əməllərinlə,
Sanki dəniz kimi dolmusan,qızım.

Bu gün bayramındır,sevimli balam,
Müəllim adınla öyünürəm mən.
Sənin bayramını təbrikə gəldim,
Misrada ürək tək döyünürəm,mən!

<<<SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZININ SÖZ DÜNYASI>>>

Nəvələrimə ərmağan

Biz ulu Göyçədə tumurcuq açdıq,
Atam da,babam da o yurtda qaldı.
Yaxşı ki,gün doğdu taleyimizə,
Xeyir şər üstündə qələbə çaldı.

İndi könül verir bu heyat mənə,
Kövrək arzuların yandırdım şamın.
Mənim nəvələrim,mənim canlarım,
Nübar meyvəsisiz bu gen dünyamın.

Sizin varlığınız güc verir mənə,
İşığa bükülür hər gün sözlərim ,
OSMANLA YUSİFİM həyat eşqimdir,
MƏRYƏMLƏ ÖMƏRİM görən gözlərim.

Hər nəvəm ruhumun bir aynasıdır,
Könlüm işıq saçır ömrün yayıtək,
Min yol minnətdaram, ey Tanrı, sənə,
Pay yoxdur dünyada nəvə payı tək!

<<<SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZININ SÖZ DÜNYASI>>>

ÜMİDLƏR QAYITMIR
Bu gedən karvanın sarvanı kimdi,
Görən hansı səmtə gedir, ilahi?!
Dözümüm qalmadı səbrim tükəndi,
Şər gəlib qəlbimi didir, ilahi.

Bu sarvan naşıdır karvan yoluna,
Qaçağa, quldura yem edir bizi.
Bu sarvan acımır elin halına,
Bu sarvan günbəgün kəm edir bizi.

Beş ildir bu karvan gedir bu yolu,
Gündoğan, günbatan bilmirik, Allah.
İrəli qorxulu, geri qorxulu,
Beş ildir ürəkdən gülmürük, Allah.

Bir yana çıxarmır bu sarvan bizi,
Bu yolda yorulub əldən düşmüşük.
Salıb qan gölünə nahaqdan bizi,
Səsimiz batıbdı, dildən düşmüşük.

Bu karvan yolunun sonu görünmür,
Niyə haqq, ədalət bəri qayıtmır,
Gözlərim zillənib, yollara, qardaş,
Gedən ümidlərim geri qayıtmır.

<<<SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZININ SÖZ DÜNYASI>>>

SƏNSİZLİK AĞRISI

Sən mənim eşqimi atıb getmisən,
Mən səni qəlbimdən ata bilmirəm.
Məhəbbət qoxulu xatirələrin
Üzünə baş qoyub yata bilmirəm.

Həsrət dənizi tək ləpələnirəm,
Ələnir sinəmə gözümün yaşı.
Ayrılıq dumanı yolları kəsib,
Ağrıdan göynəyir qəlbimin başı.

Görən saçlarımı oxşayan əllər,
Azca üşüyürmü həsrət odunda?!
Sən çıxıb gedəli gərəksiz olub,
Sənin atəşin də,sənin odun da.

Hələ də yoluna boylanıb baxan,
Qəmli gözlərimi ovutmaq olmur.
Sənsizlik alovu canımı yaxır,
Sevdalı günləri unutmaq olmur.

Sənli xatirələr hopub ömrümə,
Arxanca gözlərim xəyala dalıb.
Əzizim,sən mənim ürəyimdəsən,
Əllərim qəlbimə uzalı qalıb.

Müəllif: SONA YUSİF

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

HACAN HACISOY

Hacan HacIsoY “ÜÇ YARPAQ” – DA

GETDİN…

Getdin… Bu fanidə tək qoydun məni,
Bu necə ayrılıq, necə gedişdi?
Gözüm baxa-baxa itirdim səni,
Dünyanı dəyişdin, dünyam dəyişdi…

Yox, yox muradına çatmadı ölüm,
Heç yana keçmədi canfəşanlığı.
Getdin, bu gedişlə sənsə ay gülüm,
Mənə doğma etdin qəbristanlığı.

Bu müqəddəs məkan oldu məskənin,
Yenə də həmd olsun uca Allaha.
Hər gün görüşünə gəlirəm sənin,
Evimin biri də burdadır daha…

<<<HACAN HACISOY “ÜÇ YARPAQDA”>>>

Sənin yoxluğun

Son mənzil adlanan bu yolu tanı, –
Bu yolnan geriyə qayıtmaq olmur.
Mənzil də nə mənzil… burda yatanı,
Heç bir vasitəylə ayıltmaq olmur.

Yoxluğa dirənir hər ömrün sonu, –
Tanrının qoyduğu qanunlar haqdı.
Yoxluq – ağ kəfəndən geyinib donu,
Əbədi torpağa tapşırılmaqdı.

Bu elə hüzndü, ölçüsü yoxdu,
Könül param-parça, qəlb şırım-şırım.
Torpağın qucağı yaman soyuqdu,
Mən səni torpağa necə tapşırım?

Dözmək mümkün deyil belə sınağa,
Ruhum bu məqamla barışarmı heç?
Mən necə tapşırım səni torpağa,
İnci də torpağa qarışarmı heç!?

Həsrəti zulummuş könül sevənin,
Neynim, dil içəri qoya bilmirəm.
Heç vaxt varlığından doymadım sənin,
İndi yoxluğundan doya bilmirəm!

Düşdüm burulğanın dərinliyinə,
Aləmi titrədən bir olayam mən.
Durmuşam yanaşı, çiyin-çiyinə,
Sənin yoxluğunla qol-qolayam mən!

Keçəcək sən olan dünyaya uyğun,
Hər günüm-gündüzüm, hər gecəm daha.
Bir “ayrı dünya”dır sənin yoxluğun,
Bu “ayrı dünya”nı sevəcəm daha.

Bir var bir yox ilə olacaq yekdil,
Müdam duaçınam neçəki sağam.
Nə dilim, nə könlüm usanan deyil,
Ruhuna hey rəhmət oxuyacağam!

<<<HACAN HACISOY “ÜÇ YARPAQDA”>>>

GƏLMİRSƏN…

Bilirəm geriyə yol yoxdu daha,
Ancaq umudumu üzə bilmirəm.
Ehtiyac duyulmaz şərhə, izaha –
Sənsizlik dərdinə dözə bilmirəm.

Anladım dözümün nə olduğunu,
Bütün əzalarım sənə gəl deyir.
Tək bir görüş üçün, – biləsən bunu,
Necə də burnumun ucu göynəyir!

Vaqiə görürəm sanki yuxuda,
Qurumaz yaramın qaysağı hələ.
Ömür-gün yoldaşı itirmək! – bu da,
Ömür-gün itirmək deməkdir elə!

Səndən ayrılalı ötürəm dil-dil,
Yaşayır xatirən qoyduğun izdə.
Dəyişib yerini hər şey elə bil,
Xaos yaranıbdı mənzilimizdə.

Hər tərəfdə nisgil – dərd var, ələm var,
Yer tapa bilmirəm vallah özümə!
Qeydinə qaldığın bütün əşyalar,
Sənin gözlərinlə baxır üzümə.

Həsrətin sükutla durub bəs-bəsə,
Könlümün simini çəkir tarıma.
Evdə əlin dəyən hər nə var isə,
Köz olub yapışır barmaqlarıma.

Tapılmaz halımı duyub hiss edən,
Bu lal-kar mühitdə otur-dur indi.
Uzun illər boyu bizi isidən,
Otaqlar nə yaman soyuqdur indi.

Həsrətdir bağrımın başını didən,
Məhəl qoyan yoxdu umdu-küsdümə.
Bizi qayğı ilə əhatə edən,
Divarlar yeriyib gəlir üstümə!

Sinəmin altında yuva salıb qəm,
Kəsilmir arası ahu-zarın da.
Gözümün işığı azalıb, bahəm,
Azalıb şöləsi çıraqların da.

Yoxluğun haqlayıb gör məni harda,
Bu boşluq qəlbimi hey yandıracaq.
Divar saatı da yatıb divarda,
Elə bil zamanı dayandıracaq.

Çəkilib üstümdən qayğın, keşiyin,
O ağ günlərimin rəngi qaralıb.
Dəyişib səhmanı evin-eşiyin,
Hər şey necə qərib bir görkəm alıb.

Qəribin gözləri yol çəkər hər an,
Adəti darıxıb qəribsəməkdi.
Mən də darıxıram, aman, əl-aman,
Sən isə GƏLMİRSƏN, bu nə deməkdi!?..

Bu dünyanı sənə görə sevirdim,
İnnən belə hər şeydən üz çevirdim.
Görən sənə ürəyincə nə verdim?..
Ürəyimə dərd olubdu, gəlmirsən.

Payız gəlib, xəzan dəyib gülümə,
Ölümünlə şərəf verdin ölümə!
Qar ələnib, dolu yağıb çölümə,
Daxilimə qor dolubdu, gəlmirsən.

Zalım fələk yer qoymadı seçimə,
El yığıldı heyran qaldı köçümə.
Damarımda donan qanım içimə
Qətrə-qətrə sorulubdu, gəlmirsən.

Bircə anda puça döndü umudlar,
Sədd çəkildi, məhdudlaşdı hüdudlar.
Sən gedəndə tutqun idi buludlar,
Daha ruzgar durulubdu, gəlmirsən.

Sinə gərək tab gətirə bu dağa,
Yönün, səmtin yaman düşüb uzağa.
Gəlişinə kim qoyubdu qadağa,
Möhür necə vurulbdu, gəlmirsən.

Heç nə çıxmır yandırmaqdan, yaxmaqdan,
Ya su olub, göz yaşıtək axmaqdan.
Gecə, gündüz yollarına baxmaqdan,
Baxışlarım yorulubdu, gəlmirsən.

Ocağımız halallığa ortaq, tən,
Harda olsan tələsərdin evə sən.
İndi səni bu ocağa gətirən
Yollar hara burulbdu, gəlmirsən?

Dünya fani… Olmaz onun mərd işi,
Dərk edilməz, anlaşılmaz gərdişi,
Yarı yolda qoymaq imiş vərdişi,
Qurğu belə qurulubdu, gəlmirsən.

Arxan ilə baxan neçə nalan var,
Nə mənası, axı sən ki, gəlmirsən.
Neçə-neçə gözü yolda qalan var,
Ancaq yenə gəlmirsən ki, gəlmirsən!..

Müəllif:HACAN HACISOY

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Təvəkkül Goruslu

Təvəkkül GorusluDAN BİR ŞEİR

AYRILA BİLMƏRİK

Sevgi mehrabına uzun yol gəlduk,
Mən səni, sən məni ilahi bildik,
Ürəyi ovcunda çırpınan əldik,
Ayrila bilmərik belə tələsik!

Dumanı tərk etməz dağın ətəyin,
Arısı buraxmaz balın, pətəyin,
Ayrılıq çalmasın neyin, tütəyin,
Ayrıla bilmərik belə tələsik!

Mən sənə”həyatım”, “nəfəsim” dedim,
Sən mənə həyata həvəsim dedin,
İndi hara gedək…hayana gedim,
Ayrıla bilmərik belə tələsik!

Gündüzə günəşik, gecəyə ayıq,
Birimiz dənizik, birimiz çayıq,
Sən mənə, mən sənə Tanrıdan payıq,
Ayrıla bilmərik belə tələsik!

Sən mənim çiçəyim, mən sənin gülün,
Bəzəyək sevginin çəmənin, çölün,
Ayırsa bizləri ayırar ölüm,
Ayrıla bilmərik belə tələsik!

Qoy əvvəl ruhumuz candan ayrılsın,
Ürəklər ürəkdən , qandan ayrılsın,
Təvəkkül canandan onda ayrılsın,
Ayrıla bilmərik belə tələsik!

17.09.2019.

Müəllif:TƏVƏKKÜL GORUSLU MƏMMƏDOV

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru