Nurten Ergin – Söz

Nurten ERGİNİN söz dünyası

KADINIM

Ben yarimi sevdim ise kime ne
Bülbülü koydum kafese kime ne
Yürekte gül olup açsam kime ne
Be hey yeşil gözlü sürmeli yarim

Sen nar tanemsin nur tanemsin benim
Vücudu şehrimde genimsin benim
Bedenimde temiz tenimsin benim
Be hey yeşil gözlü sürmeli yarim

Canıma can katan ey güzel yarim
Yar yoluna feda hep ahu zarım
Hadi de çiçeğim bağımda varım
Be hey yeşil gözlü sürmeli yarim

Duvara hep senin resmin çizerim
Yüreğim adını üste yazarım
Kalbime kalbini hemen kazarım
Be hey yeşil gözlü sürmeli yarim

Coşkun dere gibi akıyor kanım
Ateş böceği gibi yanıyor canım
Sensiz hep kavrulmuş benim her yanım
Be hey yeşil gözlü sürmeli yarim

Nurten şarkı söyler tatlıdır sözü
Mısra mısra yazar şirindir özü
İsmini yazarken güleçtir yüzü
Be hey yeşil gözlü sürmeli yarim.
10.10.2018.

<<<<NURTEN ERGİNİN SÖZ DÜNYASI>>>>

SEN

Sen sigaranın dumanını tüttürürken uzaklarda
Dumanlı bir bulut yağmuru düşer yanağa
Közde demlenir hasret çayı kalır bardakta
Bir söz tınısı duymak istersin çamdan
Güneşe hasret kalmış gibi dalında yaprak
Batıp giderken kızıl bulutlara şafak
Yeryüzünde kalmaz hiç yeşeren yaprak
Bulut yağmura hasret olur bir zaman
Hiç açarmı yedi kat renginde güzün
Gökkuşağı kaplamışsa gönülde hüzün
Yere çöker dizlerin dermanı çığlık atar ardından sokaklar
Mutluluk türküsünü söylemez hiç dalgalar
Yol vermez mevsim olmuş çok yaman
Darmaduman olmuş gökteki yağmurlar
Umutları zedeler gece karanlık odada
Bir poyraz eser sensiz ruhumda
Gönül kaçağı olursan bir bahar.
10.5.2018.

<<<<NURTEN ERGİNİN SÖZ DÜNYASI>>>>

ON KASIM

Bu gün başka olur şiir dilleri
Okunur İstiklal marş şiirleri
Ayyıldızlı bayrak süsler evleri
Ataturk’tür bizim tek liderimiz

Aşk ve sevgi yüklü mavidir deniz
Mutlulukla dolsun yaşam sevgimiz
Çakır gözlerinde atar kalbimiz
Atatürk’tür bizim tek liderimiz

Sayesinde gördük birçok nimeti
Devrimleri bize onun hizmeti
Hediyesi oldu Cumhuriyeti
Atatürk’tür bizim tek liderimiz

Dokuzu beş geçe yumdu gözünü
Nutukla söyledi her bir sözünü
Nurten’in yürekten yaktı özünü
Atatürk’tür bizim tek liderimiz.
10.11.2019

<<<<NURTEN ERGİNİN SÖZ DÜNYASI>>>>

ANA SEVDADIR

Her evin bir güzel penceresi vardır
Her güzele bir de bir güzel yardır
Her gülün rakibi soyu da hardır
Aşkın nazarında ana sevdadır

Hiçbir koku anne kokusu olamaz
Annenin yerini kimse dolduramaz
Her acıya merhem gülü solamaz
Aşkın nazarında ana sevdadır

Hem gece gündüz istekli çalışır
Çocukları büyür ona alışır
Ev idaresinde her işe karışır
Aşkın nazarında ana sevdadır

Bin lira verirse evin direği
Ay sonuna kadar atar yüreği
Şükreder kırılsa belde küreği
Aşkın nazarında ana sevdadır

Kıymetini bilseler çocukları
Aç bırakmaz asla bilin onları
Nurten’in duası olsun sonları
Aşkın nazarında ana sevdadır.

28.11.2018.

Müəllif: NURTEN ERGİN

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Sona Abbasəliqızı – Söz


MƏNİ XATIRLA
Hər bir misrasında duyğular daşır,
Xəyal qanadlanır, sərhədlər aşır.
Şöhrəti dünyanı gəzir, dolaşır,
Gedib uzaqlarda meni xatirla.

Bu “fərman yolu”nu varmı getməyən,
Bircə ömür varmı sona yetməyən,
Sənət dünyasında heç vaxt bitməyən,
Sonsuz maraqlarda meni xatırla.

Baxmaz nə toxuna, nə də acına,
Burda çətin kimsə gözdən qaçına.
Türfə gözəllərin qara saçına,
Dəyən daraqlarda meni xatirla.

Əsən söz mehiylə, ürəyim, oyan,
Bəsirət gözüylə cahana boylan.
Məcnun misralardan könlü doymayan,
Leyli maraqlarda məni xatırla.

Sənətkar ömrüdür bu sönməz ocaq,
Hikməti göylərə açıbdır qucaq.
Sənət zirvəsində daim duracaq,
Uca bayraqlarda meni xatırla.

<<<< SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI >>>>

ÜRƏYİMİN SEVGI İŞIĞI
Fikrim yenilməyən uca qaladı,
Sözüm dağ döşündə bitən laladı.
Hər gün misra-misra ocaq qaladı,
Menim ureyimin sevgi işığı.

Hikmət diyarında qurubdu bir taxt,
Hər sözün üzünə gülümsəyir baxt.
Əyri mətləbləri qınadı hər vaxt,
Mənim urəyimin sevgi işığı.

Sözünün rənginə güllər boyandı,
Yaddaşın yaddaşı sözlə oyandı.
Sənət ocağında həvəslə yandı,
Menim ureyimin sevgi isigi.

Axıdır sinəmdən söz dürlü-dürlü,
Duyğusu mehriban, ruhu qürurlu.
Nura qərq eləyib getdiyim yolu,
Mənim ureyimin sevgi işığı.

Əzan hikməti var bir ovuc səsdə,
“İncil”, “Tövrat”, “Zəbur” eyni həvəsdə.
Haqqın dərgahına gedən yol üstə,
Menim urəyimin sevgi işığı.

Ömrü qarlı oldu, gah da yağışlı,
Hər sözü-söhbəti min bir naxışlı.
Könül ovsunlayan, ürkək baxışlı,
Mənim urəyimin sevgi işığı.

Yüz yol xəyalları aşdı bərəni.
Gəzdi könül-könül hər mənzərəni.
Sevgiylə oxşadı dağı, dərəni,
Mənim ürəyimin sevgi işığı.

<<<< SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI >>>>

KÖVRƏK MİSRALARIM

Hökmünə “mərhəba” ulu nəqqaşın,
Yaddaşı olmuşdu özü yaddaşın.
Xətrinə dəymədi payızın, qışın,
Kövrək misralarım,kövrək sözlərim.

Safdı ilhamımın ilki, əzəli,
Duyğum heç görmədi payız xəzəli.
Sevgiylə oxşadı min bir gözəli,
Kövrək misralarım,kövrək sözlərim.

Kövrək bir dünyadır şair ürəyi,
Bahar ətirlidir arzu, diləyi.
Daim əziz tutdu halal çörəyi,
Kövrək misralarım,kövrək sözlərim.

Üzü haqqa sarı ürəyim qaçır,
Könüllərin şahı müşküllər açir..
Qelbime,ruhuma nur, işıq saçır,
Kövrək misralarım,kövrək sözlərim.

<<<< SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI >>>>

QƏLƏMİM ALTDA
Haqq başım üstündən baxır göz kimi,
Ümid ürək açır şirin söz kimi.
Misralar içimdə yanır köz kimi,
Varaqlar od tutur qələmim altda.

Bezib bu dünyanın ab-havasından,
Atıram özümü söz qayasından.
Səsimin, sözümün əlifbasından,
Varaqlar od tutur qələmim altda

Ağrı çöllərini adlayıb keçir,
Möhnətin dizini qatlayıb keçir,
Əcəlin bağrını odlayıb keçir,
Varaqlar od tutur qələmim altda

Sona,sinəmdəki duyğular kövrək,,
Açır yaxasını söz çiçək-çiçək.
Şam kimi sinəmdə alışır ürək,
Varaqlar od tutur qelemim altda.

<<<< SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI >>>>

GÖRMÜŞƏM
Seyrinə varmışam mən bu cahanın
Bağça da görmüşəm, bağ da görmüşəm.
Var olub hər yana düşübdü yolum,
Aran da görmüşəm, dağ da görmüşəm.

Taleyim şox çəkib dərdi,möhnəti,
Daim uca bildim mən həqiqəti.
Oyub gözlərimi yurdun həsrəti,
Köksümə çəkilən dağ da görmüşəm.

Hərdən baharımda qış keçib mənim,
Sinəmin üstündən xış keçib mənim.
Demirəm günlərim xoş keçib mənim,
Qara da görmüşəm, ağ da görmüşəm.

Əyrini düz görüb düzü əyənlər,
Halaldan dəm vurub haram yeyənlər,
Heyatda hemise ” mənəm ” deyənlər,
Öləndə beş arşın ağda görmüşəm.

Görünməz namərddə mərd nişanları,
Çaqqala yaraşmaz qurd nişanları.
Boğazdan yuxarı danışanları,
Həmişə, hər yerdə saxta görmüşəm.

<<<< SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI >>>>

MƏNİ SORUŞUN
Söz hikmət nurutək dolaşır qanda,
Anlasın məclis də, məclis quran da.
Ellər bağçasında məclis quranda,
Mənalı çağlardan məni soruşun.

Hikmətli kəlməsi nur, işıq saçan,
Sənət eşqi ilə yaşadı bir can.
Hər vaxt gəlişinə qolunu açan,
Doğma qucaqlardan məni soruşun.

Sözün yamacına könlünü sərdi,
Səbriylə ovutdu kədəri,dərdi.
Hər çiçək üzündən bir misra dərdi,
Güllü yaylaqlardan meni sorusun.

Adını əzizlə,xətrini istə,
Ürək baş qoyubdu el qəmi üstə.
“Kərəmi”, “Dübeyti”, “Dilqəmi” üstə,
Gəzən barmaqlardan məni soruşun.

Sona ,söz yaratdım tər güllər kimi,
Yazdım varaqlara mən bu ərkimi,
Öpəndə misramı təbərrik kimi,
Şirin dodaqlardan məni soruşun.

Müəllif: SONA YUSİF – ABBASƏLİQIZI

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Aida Adıgözəl – Söz

Aida Adıgözəlin söz dünyası

Sənsizliyin rəsmi

Yadımdadır soyuq payız gecəsi ,
sən gedəndə köç edirdi durnalar.
Ta o gündən boylanıram yollara ,
görən çatıb , çatmayıbsa hardalar ?

Üzüm göyə … bircə ümid lələyi ,
durnalarsa uzun yolun hayında .
Mən onunçun göydən nöqtə kimiydim ,
onun fikri yolçuların sayında.

Dumanda çıxmışdım durna yoluna
onlar ümid çırağımı qırdılar.
İndi yenə soyuq payız səhəri …
mən gələndə köç edirdi durnalar.
30.11.2019

<<<<AİDA ADIGÖZƏLİN SÖZ DÜNYASI>>>>

Darıxan ruh

Küləyi danla , tənbeh et
əliuzunluq edir
saçımı qarışdırır.
Mehi biraz utandır
başıma dörd dolanır
yanaqlarımı öpür ,saçlarımı oxşayır.
Xəzri bağrına basır,
deyir hələ sənsənmiş
guya sənin yerinə mənim qoxumu alır.
Eşitdim tufan gəlir ,
guya qəlbindən əsir
mənimçün darıxırmış
guya lap peşman olub … yağışa danışırmış .
Qasırğa söyləyibmiş
tufan məni tapmasa
özü gəlib mənimçün bağrımda öləcəkmiş.
Yeri göyü dağıdıb
sonra susub qovuşub
qayıdıb gedəcəkmiş…
25.11. 2019

<<<<AİDA ADIGÖZƏLİN SÖZ DÜNYASI>>>>

Bakı eşqim

Yenə əziz Bakı , doğma divarlar
əlimdə sevinir metro kartı da .
Sanki darıxıbmış sevimli şəhər ,
ayağımı öpür eskolator da .

Vaqonlar qapısın taybatay açıb
üstümə atılır doğması təki.
Yenə sıralanır stansiyalar ,
hə … bu da Əhmədli , o doğma səki.

Bağrıma basıram köhnə dostlar tək ,
duz tək yalayıram tacı -taxtımı .
Hər daşı qaldırıb altına baxıb
orda axtarıram sınmış baxtımı.

Əlini sıxıram …dərdləşmək üçün
çəkilib gizlinə, köşə bucağa .
Köhnə sevgili tək nəfəs nəfəsə ,

mehribancasına , qucaq qucağa .
01.12.2019

Müəllif: AİDA ADIGÖZƏL

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Püstə Sahibqızı – Söz

GÜNAHKAR DEYİLİK

İnanmıram biz yenə də göruşək
Sevgimizi dönə-dönə bölüşək
İnanmıram biz vüsala yetişək
Son görüşdə lal olmuşdu dilimiz
Söyləmə ki, günahkarıq ikimiz

Ayrılanda gözümdən öpdün sən
Gözdən öpmək ayrılıq oldu bizə
Nələr yazılıbmış bu bəxtimizə
Göz gözə baxıb lal olmuşdü dilimiz
Söyləmə ki,günahkarıq ikimiz

Cəkilmədi yolumuzdan çən duman
Daha görüşməyə qalmadı güman
Alışdı yollarda sevgimiz yaman
Bu tüstüdə bogulubdur sevgimiz
Söyləmə ki, günahkarıq ikimiz….
17.12.2018.

Müəllif: Püstə Sahibqızı

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Əyyub Məmmədov – Söz

   (Jurnalist, şair)

Məzarlar da danışır

Məzarlar da zamanla, 

Dostlaşıb tanış olur.

Bəzi daşlar orda da, 

Fəhləyə məmur olur.

Məzar var ki, başında 

Bir abidə ucalır.

Məzar var ki, başında,

Adi bir daş dayanır.

Məzar var, il boyu 

Həmişə yada düşür. 

Məzar var, tarix boyu, 

Heç ora yolun düşmür.

Məzar var, yanı hasar

Bir qoruğa bənzəyir

Məzar var, kol-kos basır,

Kim olduğu bilinmir.

Adama elə gəlir, 

O daşlar da danışır 

Ona yaxın məzarla, 

Öz dərdini paylaşır.

<<<Əyyub Məmmədovun söz dünyası>>>

“Şəhriyar”

Bir dahi uyuyur qonşu torpaqda 

Adı Şəhriyardı, özü dəryadır. 

Sözü, kəlməsi dürri-yektadır 

Amalı türk olan bir bəxtiyardır.

Bir görmək istədi, öz millətini 

Çəkdi daxilində acı zilləti. 

Qəlbi bu eşqlə hey çırpınırdı, 

Gözündə qor kimi şimşək çaxırdı.

Yanıb odlanırdı, sözdə, sətirdə 

Bir xalq, dövlət, torpaq üstündə 

Vahid birliklə, ulu vəhdətlə,

Şamtək əriyirdi şeir, qəzəldə.

Azadlıq məlhəmin çəkib yaraya 

Vətən nisgilinə dərman edirdi 

O taylı-bu taylı doğma elinə, 

Ürəyi qubarlı salam deyirdi. 

Heydərbaba onsuz qalıb gileyli 

Öz elində olub indi yadelli 

Sarıbaba düşüb xeyli aralı, 

Səsi gəlmir qəlbi olub yaralı.

Neçə əsər yazılıbdır şəninə 

Mahnı qoşub, söz deyiblər şeirinə 

Adı düşmür cavan, qoca dilindən,

Öyrənirlər daim onu dərindən.

<<<Əyyub Məmmədovun söz dünyası>>>

Gecikirsən, ay ürək

Arzuları bir-bir gerçək etməyə
Vaxt azalıb, gecikirsən, ay ürək.
Bu həyatda əməl qoyub getməyə,
Gecikirsən, bir az tələs, ay ürək.

Çoxdandır heç yoxlamırsan özünü
Bəlkə sağlam, bəlkə xəstəsən bilək.
Deyirdin ki, qəm bağlayıb üzünü
Gecikirsən sil dərdini, ay ürək.


Hiss edirəm, içində bir boşluq var
Vaxt ötsə də, dola bilmir bu ürək.
Çox sakitsən, bilirəm ki, sözün var
Töküb, boşalt öz içini, ay ürək.


Pünhan tutmusan neçə sirrini,
Bilirəm vəfada tayın yox ürək.
Hərçənd bilməsələr bəzən qədrini,
Gecikirsən, üsyan elə, ay ürək.


Əvvəlkitək zövq almaqda acizsən
Əl-qolunu itirmiş bir əlilsən.
Son mənzilin uzaq deyil bilirsən
Gecikirsən, aman yoxdur, ay ürək.

<<<Əyyub Məmmədovun söz dünyası>>>

Alov kimi

Bu bahar da payız kimi,
Sarı, qırmızı keçdi..
Yaşıllığı görmədim
Ya da gördüm, hiss etmədim.

Çoxdandı fəsilləri,
Yaman qarışdırmışam
Bircə sən qarışmırsan.
Beynimə qoyduğum kimi,

Yerində dayanmısan.
Dünən küləklə qar,
Yaman çovğun yaratdı
Bütün cismim üşüdü.

Təkcə başımdan başqa
Orda elə qalmısan,
İsti daş kömür kimi
Məni yaman qızdırır,
Xəyalın alov kimi…

<<<Əyyub Məmmədovun söz dünyası>>>

Yarımçıq sevgilər

Məhəbbət yolunda yıxılmaq olar
Yetər ki, qalxmağa bir yolun olsun.
Ayrılıb, yenidən sevmək də olar
Yetər ki, sevməyə bir üzün olsun.

Bir ürək nə qədər sevgi daşıyar?
O olar, bu olar, o biri olar
Qəlb boxça deyil, kim gəldi tuta
Axırda cırılıb, partlayıb daşa

Demə sevənlərim günahkar idi
Yarı yolda qoyub, tərk etdi məni
De mən qəlbimi açıq qoymuşam,
Hər gələn atını oynadıb getdi.

Bir gün geriyə dönüb baxanda
Alnının qırışı çaşdırar səni
Yarımçıq sevgilər bir alov kimi
İçində qaynayıb, yandırar səni.

<<<Əyyub Məmmədovun söz dünyası>>>

Dəniz boyda sevgim…

Gəlmişəm yenə də dəniz seyrinə,
Qəmli fikirlərlə həsrət ötürüm.
Baxıram dənizin ucqar yerinə
Deyirəm təəssüf mənim sevgimə.

Bir vaxtlar dənizi birlikdə sevdik
Gəlib kənarında, qışı yay etdik.
İndi bu yerlərə yalnız gəlirəm
Çılğın dalğalarla köks ötürürəm.

Gələrdik dənizə görüşmək üçün
Qol-boyun olub, sarılmaq üçün.
İndi tək-tək gedirik, düşünmək üçün
Oturub kənarda ağlamaq üçün

Dəniz boyda sevgim, deyərdin mənə
Mən də can deyib, baxardım sənə
İndi bu sularda üzün görünür,
Böyük ləpələrdə səsin duyulur.

Müəllif: Əyyub Məmmədov

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ  WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Şahin Həmidli – Söz

şahin Həmidlinin söz dünyası

Torpaqla saxlayır çöl pəhrizini

Xəyallar sıyırıb qılncı qından,
Haqq-hesab istəyir ötən çağından.
Ürək əzab çəkir söz qıtlığından
Məntiqlə saxlayır dil pəhrizini.

Əskik olmayıbdır başından bir tük,
İllərdir çiynindən düşməyir bu yük.
Uşaqla uşaqdır, böyüklə böyük,
Adətlə saxlayır el pəhrizni.

Günlər qısaldıqca zaman darıxır,
Təbiət günəşsiz yaman darıxır.
Külək fikir çəkir, duman darıxır,
Torpaqla saxlayır çöl pəhrizini.

<<<ŞAHİN HƏMİDLİNİN SÖZ DÜNYASI>>>

Sevinci gizlədə bilmir əllərim

İftar süfrəsinə tökür varını,
Ürəyim sığınır özü-özünə.
Açır qulaqlarım qapılarını
Məsciddən yayılan azan əsinə.

Dinləyib azanın xoş avazını,
Diz çöküb qibləyə otururam mən.
Həvəslə qılıram şam namazını,
Bir borcu üstümdən götürürəm mən.

Uymuram nəyinsə ucuzluğuna,
Boş-boş baxışlara gözüm son qoyur.
Mənim aclığıma, susuzluğuma
Səbrim rəvac verir, dözüm son qoyur.

Allahın adını gətirib dilə
Etdiyim dualar yerinə düşür.
Çiynimdə oturan mələklər belə
Qıldığım namazın sehrinə düşür.

Borcunu verirəm keçən illərin
Tuta biləmişəm haçan orucu.
Sevinci gizlədə bilmir əllərim
Süfrəyə uzanıb açır orucu.

<<<ŞAHİN HƏMİDLİNİN SÖZ DÜNYASI>>>

Bir qaya dibində bulaq başında

Daşdandır bu dağın yalı, yamacı,
Cığırı, izi də daşa bürünüb.
Zirvənin tərifə yox ehtiyacı
Axı, o, hər yerdən uca görünür.

Duman əlçimlənib ətəklərində,
Çopur qayaları sərtdi, bu dağın.
Özünə bənzəyir küləkləri də,
Daşları özünə dərddi, bu dağın.

Yerin kəramətli pirindəyəm mən,
Xəyala dalmışam bu dağ başında.
Dünyanın ən gözəl yerindəyəm mən
Bir qaya dibində, bulaq başında.

<<<ŞAHİN HƏMİDLİNİN SÖZ DÜNYASI>>>

Yol üstə qayadan süzülən bulaq

Qayanın içindən süzülüb gəlir,
Sonra damcı-damcı tökülür yerə.
Ahəngə çevrilir damcılar bir-bir,
Qarışır torpağa, bükülür yerə.

Özünü yandırıb,yaxan damcılar
O ötən çağların göz yaşlarıdır.
Daşın yanağından axan damcılar
Elə bil torpağın göz yaşlarıdır.

Ağla gələn deyil, bir bulaq ömür
Belə damcı-damcı edə dərdini.
Əl açıb kimsədən nə kömək umur,
Kiməsə danışır nə də dərdini.

Üzündən, gözündən nur tökülür, nur,
Dayanıb yol üstə igid ər kimi.
Qaya nə hıçqırır, nə də hönkürür
İçində ağlayır kişilər kimi.

<<<ŞAHİN HƏMİDLİNİN SÖZ DÜNYASI>>>

Ay Səid, ocağam, kəramətimsən

(Nəvəm Səid üçün)

Sən mənim arzumun, istəyiminsən,
Dərdim olmayacaq danışıb, dinsən.
Babayam, mənimçün imansan, dinsən,
Olum bu imana, bu dinə qurban.

Nəvəli gündüzüm, nəvəli gecəm,
Mən sənsiz olanda həyatda heçəm.
Bütün babaların qəlbindən keçən
Eşqin sərhədinə, səddinə qurban.

Sən mənim eşqimsən, məhəbbətimsən,
Baharam, tərimsən, təravətimsən.
Ay Səid, ocağam, kəramətimsən,
Sənin kəramətli cəddinə qurban

Müəllif: ŞAHİN HƏMİDLİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ƏBÜLFƏZ ÜLVİ

ƏBÜLFƏZ ÜLVİ – SÖZ

SEVDAMIZA

Sev, yad fikirlərə olmayaq həmdəm,
Az fikir veririk az, sevdamıza.
Kağız səndən olsun, qələmi məndən,
Adını əlinlə yaz sevdamıza.

Sevgisiz ömür-gün asan sayılmaz,
Sevib, sevilməyən insan sayılmaz
Saç seyrək olarsa, nöqsan sayılmaz.
Təki deyilməsin daz, sevdamıza
.
Həsrəti yandıraq oda, közündə,
Məhv olar hər cürə qada közündə,
Sevdanı isidək sevda közündə,
Yan ala bilməsin buz sevdamıza

Qoparaq kəntöyü badını eşqin,
Bir az da artıraq dadını eşqin,
Gəl elə qoruyaq adını eşqin,
Qeybət “dul” deməsin “qız” sevdamıza.

Ülvi, sən də soyun dərd bələk olsa,
Əbədi geyinək xoş dilək olsa,
Bulaqdan götürək su gərək olsa,
Gözsiyu verməsin göz, sevdamıza.
12.09.2019.

<<<ƏBÜLFƏZ ÜLVİ – SÖZ>>>

DÜNYADAN KÜSMÜŞƏM

(Dünyadakı neqativliklərə)

Mən dünyadan yetərincə küsmüşəm,
Can qoyuram, düz gətirmir mənimlə.
Bir az deyil betərincə küsmüşəm,
Ortaq olub şənimlə yox, qəmimlə.

Vecə almır, namərdi çox, mərdi kəm,
Asılıdır gör kimləri, kimidən.
Mən dünyanın əvvəlini bilmirəm,
Bəlkə özü namərd olub himindən.

Məhrum edib gülü sevgi tacından,
Salmaq üçün tora, təzə tor tapıb.
Bu dünyanın günahından, suçundan,
Məhəbbət də dara düşüb, çor tapıb.

Düşünən yox, nəyi əkdim nə dərdim
Dərdin çəkmir tox acından ölənin.
Hər tikəsin min tikəyə bölərdim,
Bu dünyanı təbəqəyə bölənin.

Haqq görümmür, haqqı elə yeyiblər,
Bu dünyanın hər addımı şərdi, şər,
Zər qədrini zərgər bilər deyiblər,
Görən nə vaxt gələcəkdir o zərgər?
13.09.2019.

<<<ƏBÜLFƏZ ÜLVİ – SÖZ>>>

QALIBDIR

Nəfəsində diriliyin sehri var,
Hələ dadı damağımda qalıbdır.
Səndən gələn eşqin özəl mehri var,
Eşqin ürək otağımda qalıbdır.

Oynatmışam öz rolunda Leylimi,
İstəyimdən sən çalmısan xeylimi,
Neylədinsə cəzb etmisən meylimi,
Özgələri sorağımda qalıbdır.

Bu dünyada çox nakəslik baş alıb,
Bu xislətdən çox göz küsüb, yaş alıb,
Sən keçmisən imtahandan beş alıb,
Nadan nifrət qalağımda qalıbdır.

Nə görübdür eşqin məndə, tez alıb,
Hər şey sənin, canda mənə nə qaalıb?
Təbəssümün ürəyimdə iz salıb,
İntizarın dalağımda qalıbdır.

Əllərimi gətirəndə yaxına,
Yox demisən həmmlələrin çoxuna,
İzinin ver tellərinə toxunam,
Bu borc kimi ayağında qalıbdır.
15.09.2019.

<<<ƏBÜLFƏZ ÜLVİ – SÖZ>>>

KÖNLÜMÜ

A canım, sən bəyəm məndən keçmisən,
Axı neyləmisən əsir, könlümü?
Elə bil hicranı cəllad seçmisən,
Qılıncın sıyırıb kəsir könıümü.

Yoxsa ixtiyarın Sultan, Xan keçib,
İşlət yaxşılığa belə an keçib,
Ürəyim Məcnunun kursundan keçib,
Zənn etmə almayıb təhsil, könlümü.

Yoxsa
Tanrım mənə qəza göndərib?
Sənin qiyafəndə cəza göndərib,
Yayda da, yazda da buza döndərib,
Sən mənə verdiyin fəsil könlümü.

Sevdanı sındırsan, düzəltməz yaxı,
Tez götür aradan kədəri, ahı,
Sənin öz sinəndə döyünür, axı,
Yəqin görməmisən əsil könlümü.

Ülviyəm, taleyim onsuz dərd alıb,
Zaman elə ona qəmi sərt salıb,
Qarabağ bir, təkcə könlümdə qalıb,
Sən də götürmüsən əsir, könlümü.
16.09.2019.

Müəllif: ƏBÜLFƏZ ÜLVİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Abdulla Məmməd

Abdulla MƏMMƏDDƏN BİR ŞEİR

SƏNSİZ TALEYİM DƏ ÜZÜMƏ GÜLMÜR
Axır hədər yerə günlər su kimi,
Qəmli qənşərimə çıxanım dönmür.
Ürəyim açılmır gül arzu kimi,
Qəmi bəşərimə çıxanım dönmür.

Gözümdən süzülən sözmü göz yaşı?
Mürgülü ürəyim dinmir dilimdə.
Qurunun oduna dözmür söz yaşı,
Sənsiz sərgiləmir xoş söz dilim də.

Astarı üzünə çevrilən ömür,
Qəmə yem olandan sözümə gülür.
Sənsiz taleyim də üzümə gülmür,
Yolunu gözləyən gözümə gülür.

Yol çəkən gözüm şad soraq arayır,
Azdıqca hissimin dumanlığında.
Sənli duyğularım dərdə yarıyıb,
Qəlb üzür qədərin samanlığında.

Yolunda yolun da bağrı yarılır,
Tək qəmli gümanı saxla, yar, mənə!
Yol boyu gözümə əksin sarılıb,
Hicranı hədiyyə saxlayar mənə.

Həsrətin gözündə dağa dönsən də,
Qəlbimdə əvvəlki “sən” olmayacaq.
Səhvini anlayıb geri dönsən də,
Sevdalı ürəyim şən olmayacaq…

Məni soraqlasan şehli çiçəkdən,
Gülün gül gözündə qəm çiçəkləyər.
Çıxarsan ürəklə ahı ürəkdən,
Sevinc gül gözündə nəm çiçəkləyər.

Azərbaycan. Quba.

10.09.2019.

Müəllif: Abdulla Məmməd

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Tuncay Mustafayevlə söhbət

Həqiqətən də istedad yaşın azlğına, çoxluğuna baxmır. Müdriklər demişkən, elə anadan doğulur. Elə götürək ölməz şairimiz Səməd Vurğunu, dramaturq-yazıçı Cəfər Cabbarlını. O cür dahilər 8-12 yaşlarında yazıb-yaratmağa başlayıblar. Bu gün də ölkəmizdə az da olsa istedadlar yetişir.

Biz istəsək də, istəməsək də o istedad zamanından, vaxtından asılı olmayaraq üzə çıxacaq. Onlardan biri də  Bakı şəhəri Arif Hüseynzadə adına 20 saylı tam orta məktəb-liseyin  V  sinif şagirdi Tuncay Mustafayevdir. Bu yaxınlarda Zaur Ustacın “Dağlar” adlı təzə çapdan çıxmış  “Almanax” kitabında bir qrup şairin şeiri verilmişdir.  O yazarların içərisində Tuncayın “Azərbaycan” şeiri mənə çox təsir bağışladı, ruhumu yerindən oynatdı. O, 10 yaşlı cocuq, sanki işğal altında olan ata-baba yurdu Ağdamda, Şuşada olub, Qarabağın səfalı yerlərini, ecazkar mənzərələrini görübmüş… Bir Vətən nisgilini, Vətən ağrılarını içinə çəkib poetik ifadələrlə 4 bəndlik şeirə çevirib.  Həmin şeirin bir bəndini xatırladıram:

Tuncayam, elim, Ağdam!

İnana bilmir adam.

Vətən edilib, edam…

Dörd yanda tikəmiz var!

Sözlər nə qədər düşündürücüdür. Məncə, şərhə ehtiyac yoxdur.  Şair dostum Zaur Ustacdan xahiş etdim ki, məni gələcəyin əsl yazarı Tuncayla görüşdür. Sağ olsun, sözümü yerə salmayıb onu Nərimanov parkına gətirdi. Onun baxışlarında, sanki bir qəribəlik vardı. Yaşca kiçik olmasına baxmayaraq, ahıl, müdrik adamlar kimi danışırdı. Verilən suala tez cavab verməzdi. Sözü qənaətlə işlədərdi, hər şeyi yerbəyerində deyərdi. Ağıllı cavabları və gözəl şeirləri ilə adamı heyrətə gətirirdi. Əsl söz adamı idi. İçindən qaynayıb-gələn istedadı, sanki dağların dərinliyindən çıxan, daşlardan-qayalardan süzüb-gələn bir bulağı xatırladırdı. Özü kimi şeirləri, hər bir kəlməsi də saf və təsirli idi.

Xatırladım ki, Tuncay 2009- cu ildə Bakı şəhərində anadan olub, hal-hazırda məktəblidir.

– Tuncay, necə oldu ki, şeir yazmağa başladınız?

Sualıma çox təmkinlə cavab verdi:

– Nağıllar həqiqətdir. Dünyanın çox açılmamış mözüələri, sirləri var. Onlardan biri də yuxudur. Hələ balaca uşaq idim. Təxminən, 4-5 yaşım olardı. O möcüzələr yuxularıma girərdi. Maraqlı, qəribə bir dünya görərdim… Ağsaçlı, ağ qiyafətdə yaşlı nurani bir qoca ilə söhbət edərdim.  Həmin müdrik qoca mənə gözəl nağıllar, şeirlər, Tanrının möcüzələrindən danışardı. Səhər ayılıb dururdum ki, o ağsaçlı qoca yoxdur. Onun hər kəlməsi məni narahat edirdi. İçimdə rahatlıq tapmırdım. İki il bundan öncə atamın noutbukunu açdım və başladım yazmağa.

– Bəs sənə komək edən, yolgösrətən olmadı?

– Xeyr, ancaq mən yuxuda gördüklərimi və bildiklərimi yazdım. Əmi, həyatda o qədər yazılası şey var. Öz gündəliyimdə qeyd edirəm. Hətta yuxuda gördüyüm ağgeyimli kişinin də sözlərini… Şeirlərim çoxdur. Əvvəlcə yazıram. Sonra da onu tənqidi gözlə nəzərdən keçirirəm. Xoşuma gəlməyəni cırıb atıram.

– Bədii əsərlər oxuyursanmı?

– Mən mütaliəni çox sevirəm. Ona görə də bədii əsərlər oxuyuram. Sağ olsun, atam mənə çoxlu kitab alıb gətirir. Əvvəlcə öz ədəbiyyatımızı, sonra da dünya ədəbiyyatını bilmək lazımdır. Diqqətinizə çatdırım ki, hər bir xalqın yazarlarını öz dillərində oxumaq adamda daha xoş təəssürat yaradır. Tarixi əsərlərə, müharibə ilə bağlı əsərlərə daha çox üstünlük verirəm. Hər bir kəs əvvəlcə öz olkəsinin tarixini və ədəbiyyarını gözəl bilməlidir. Sevimli yazıçımız Aqil Abbasın “Dolu” romanını düz, iki dəfə oxumuşam. Bu əsərdə yazıçı dili, yazıçı təxəyyülü daha yüksəkdir. Bu əsərdə ruhların işğal altında olan torpağa, ata yurdum Ağdama getməsi məni daha çox təsirləndirdi… Sizin “Güllə işığında” povestinizi də oxumuşam. Mən yaşlı, orta və yeni nəsli də oxuyuram. İllər dəyişir, əsrlər dəyişir, nəsillər dəyişir, amma şairin şeiri dəyişmir. Ədəbiyyat sözün üstündə qurulub. Əsl yazarın öz sözü olmalıdır.

– Bəs şeirdən başqa əlavə nə işlə məşğul olursan, nəyi xoşlayırsan?

– Uşaqlıqdan idmanı sevirəm. Şeir yazmaqdan çox əvvəl, daha dəqiq desək, 2013-cü ilin sentyabr ayından idmanın cüdo güləş növü ilə məşğul oluram. Söz düşmüşkən deyim ki, bu sahədə nailiyyətlərim çoxdur.  Bakıda və rayonlarda keçirilən cüdo üzrə açıq birinciliklərdə həmişə yer tuturam. Son yarışlarda, demək olar ki, ancaq birinci yer tutmuşam.

– Bəs ölkəmizdən kənarda necə, heç xaricə yarışa getmisənmi?

– Bəli, bu il 2019- cu ilin mart ayında qardaş Türkiyə Respublikasına getmişdik. Rizədə Çay festivalı ilə əlaqədar təşkil olunmuş Uluslararası Cüdo Turlamasında üçüncü yeri tutdum.

– Bunlar çox gözəl. Gələcək barədə hansı planların var?

– Elə bir planım yoxdur. Cüdo ilə məşğul oluram. Həftədə üç dəfə məşqə gedirəm. Şeir də gələndə yazıram. Dərslərimi yaxşı oxuyuram. Dərslər başlayandan sonra heç fikirləşməyə vaxt olmayacaq.

– Hansı fənləri xoşlayırsan?

– Fənlərə fərq qoymuram. Hamısını oxuyuram. İngilis dili və rus dili çox vaxtımı alır. Riyaziyyatla da çox məşğul olmağa çalışıram.

– Afərin, Tuncay! Bütün işlərində uğurlar arzu edirəm. Yolun açıq olsun!

Düşünürəm ki, Tuncay yaşından çox böyük yazır və danışır.  İnanırıq ki, o gələcəyin ən böyük idmançısı və söz adamı olacaq.

Söhbətləşdi: Qələndər Xaçınçaylı

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Rafiq Göyçəli – Söz

Rafiq GÖYÇƏLİNİN SÖZ DÜNYASI

Bilmirəm

Qanadı qırılmış bir qartalam mən,
Uçub zirvələrə qalxa bilmirəm.
Qəfəsdə inləyən (xarı) sarı büldülün,
Çəkdiyi həsrətə baxa bilmirəm.

Qartal, zirvələri düşünmə daha,
Sınıq qanad ilə güman Allaha,
Bəlkə çıxmayacam nurlu sabaha,
Könlümü yandırıb, yaxa bilmirəm.

Uçdu şahlıq quşu çiynimdən niyə,
Bir vaxtlar dönmüşdüm topa, süngüyə,
Həvəs də qalmayıb daha heç nəyə,
Şimşək tək parlayıb, çaxa bilmirəm.

Yerin dərdin çəkim, yoxsaki göyün,
Rafiqi danlayın, lap elə döyün, 
Gələn nəsillərə söyləyin , deyin,
Bayrağım Şuşaya taxa bilmirəm.

RAFİQ GÖYÇƏLİNİN SÖZ DÜNYASI

Tərk edir

Allahım hərəyə bir ömür verib,
Yaxşını yamandan ələyib, seçib,
Deyəsən qəlbinə əzrail girib,
Bəs onda yaxşılar niyə düz gedir,
Niyə bu dünyanı tezcə tərk edir.

Yazını yazanda düzmü yazıbdı,
Kimə əlli, altmış, yüzmü yazıbdı,
Fəqir, füqarəyə dözmü yazıbdı,
Yetimin zəhməti puçamı gedir,
Niyə bu dünyanı tezcə tərk edir.

Toxdu gözü, könlü, qarnı da acdır,
Körpə balaları ac, yalavacdır,
Dünyanın var, pulu ona rəvacdır,
Xoşbəxtlik elə bil ondan yan gedir,
Niyə bu dünyanı tezcə tərk edir.

Rafiq, bu dünyanın gərdişi belə,
Həsrət qoyub bizi vətənə , elə,
Çirkki pullar uçur küləyə, yelə,
Baxıb yazıq-yazıq naümid gedir,
Niyə bu dünyanı tezcə tərk edir.

RAFİQ GÖYÇƏLİNİN SÖZ DÜNYASI

Dünyanın kədəri

Bu dünyanın kədəri sevıncindən böyükdü.
İnsanlar çiynindəki daşıdığı bir yükdü.
Sən demə dünyanın bir tərəfi sökükdü.
Söküb dağıdanlar qurub.tikəndən çoxdu.

Ona görə tarazlıq yavaş.yavaş pozulub.
Dəyərli məsləhətlər əyri.düzə yozulub.
Yazılan tarixlər də sətir.sətir çözülüb.
Əyrilər haqq qazanıb düzə qalib gəlibdi.

Savadsızlar sığınıb dahilər kölgəsinə.
Ağır zərbələr vurur dünyanın ölkəsinə.
Axı tamah güc gəlib iştahına.nəfsinə.
Acgöz.xəbis insanlar toxu üstələyibdi

Dünyanın taleyilə oynayanlsr qoy bilsin.
Dünya qoca dünyadır.ona səcdə edilsin.
Dünyanı kəşf edənlər əzizlənsin.sevilsin.
Dünya bizə taledən pay tək göndərilibdi.

Ey qardaşlar dinıəyin muncuq.muncuq sözümü.
Bağlayıb oxlasanız Rafiqin kor gözünü.
Yəqin yenə olacaq dünya qədər dözümü.
Elə sanıramki mən dünya döndərilibdi.

RAFİQ GÖYÇƏLİNİN SÖZ DÜNYASI

Ağrın alım.

Bu həsrətdə, bu möhlətdə,
Necə qalım ağrın alım.
Qapanmayan söz, söhbətdə ,
Necə qalım ağrın alım.

Gözümdə nohur bulağı,
İsladır üzü, yanağı,
Sevirəm Məcnun sayağı,
Necə dözüm ağrın alım.

Gəlibdi səsi, sorağı,
Ey gözümün nur çırağı,
Eşqimizin al bayrağı,
Necə çözüm ağrın alım.

Gördüm sənin gül camalın,
Ağ buxağın, al yanağın,
Ballanıbdı bal dodağın,
Necə sezim ağrın alım,

Məni məndən qoparmadın, 
Ürəyinə aparmadın,
Niyə köksümdə qalmadın,
Necə bezim ağrın alım.

Ey gözəlim yaxşı dinlə,
Baxma mənə belə kinlə,
Rafiq dəlidi eşqinlə,
Necə dözüm ağrın alım.

Müəllif: ( Rafiq Göyçə Cil ) RAFİQ GÖYÇƏLİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru