TÜRKLƏR HAQQINDA

TÜRKLƏR ÖZ SAK KEÇMİŞİNƏ SAHİB ÇIXMALIDIRLAR

“Anadolunun müxtəlif yerlərində arxeoloji qazıntılar zamanı tapılan sümüklərin DNT analizi təəccüblü faktları ortaya qoymaqdadır.

Herodot tarixi deyir: Pers (Pers deyil, Midiya sakları – red.) ordusu eramızdan əvvəl 635-ci ildə Zile yaxınlığındakı Saka / İskit ordusunu (Alp Ər Tunqanı) məğlub edənə qədər Saka Anadolunun hamısına hakim idilər.

Saklar e.ə. V əsrdə qızıl paltar geyinəndə o dövrdə nə rus, nə alman, nə də fransız var idi.

Bir az da geri qayıdaq …

Şumerlər (yəni orta Asiyalı Kəngərlər, əslində isə şumerlər Qafqazdan, daha dəqiq Apşerondan getmişdilər-red.), Turukkilər, “Türk” Turku Krallığına gedək …

Çünki Anadolu sivilizasiyasının qurucularının qədim Yunan sivilizasiyasına aid olduğu tezisi illərdir bizə soxuşdurulub …

Bu tarixi yalanlara bir az hirsliyik!

İndi dünyadakı Arxeologiya professorları torpaqdan çıxardıqları sümüklərin DNT-sini və həmin ərazidəki kəndlilərin DNT-lərini müqayisə etdikdən sonra şoka düşürlər …
TÜRKLƏR ÖZ SAK KEÇMİŞİNƏ SAHİB ÇIXMALIDIRLAR

Çünki onların DNT-si 97 faiz uyğun gəlirdi.

Məsələn, Antik Burdur -Sparta tarixi Ağlasun qazıntıları …

Burdur və Isparta bölgəsindəki SAGALASSOS sivilizasiyası da Ön Türkc mədəniyyəti olması ortaya çıxdı.

Belçika LEUVEN Katolik Universitetindən Prof.Dr. Matc WAELKENS, Ağlasundakı qazıntılar zamanı ortaya çıxan sümüklərin DNT-ni kəndlilərlə müqayisə etdikdə şoka düşdü. 6-8 min il əvvələ aid sümüklər ilə qazıntıda işləyən fəhlə-kəndlilərin DNT-si (97 faiz) eyni çıxdı, yəni onlar da Ön Türklərin bir kolu olan SAGALASSOS çıxdı…

Frigiyası da, Yazılıdaşı da eyni.

Urartu və Hettlilər də eyni.

Keçmişdə, Qərb arxeoloqları tapdıqlarını oğurlayaraq ölkələrinə dönürdülər, Ellin deyib, Anadolu tarixinə ad qoyaraq, bizi aldatsalar da, nəhayət özümüz əksini sübut etməyi bacardıq, şükürlər olsun …
TÜRKLƏR ÖZ SAK KEÇMİŞİNƏ SAHİB ÇIXMALIDIRLAR

Daha bir nümunə Assos Ön Türklərin bir qolu olan Leleqlər və Pelasqlar çıxdı …

Ey Atatürk, sənin, hər gün necə böyük, uzaqgörən bir insan olduğunu görməkdəyik …

Teee Alacahöyük qazıntıları söyləyəndə, qoy inanmayanlar utansın!

Kamalist tarix tezisini, təhqiramiz bir şəkildə bir kənara ataraq, “Türk Tarixi Tezisleri kitabını” məktəblərdən yığışdıranlar utansın!

…Qədim Yunan sivilizasiyasının Anadolunu qurduğu tezisinin bizə sırındığını söylədik!

Halbuki, hətta Ellinlərin 3/4-ü də türk çıxdı.

Ön Türk Pelasqlar və Şimali-Qərbi Avropa xalqı olan Dorların qarışığından Ellin xalqı meydana gəlmişdir.

Sonralar digər Ön Türk xalqları olan Trakya və Mekadonlar da bu qarışığa əlavə edildi.
TÜRKLƏR ÖZ SAK KEÇMİŞİNƏ SAHİB ÇIXMALIDIRLAR

Sırada nə var?

Əlbəttə Göbəklitəpə Ön Türk mədəniyyətini, Turukku səltənətini və Urumiyadakı Urmu nəzəriyyəsini xalqımıza öyrədəcəyik.

S.N. Kramer ilə prof. Osman Turan, Şumer dilindəki 950 söz türk dilindədir, deyincə qərbdəki diaspor tarixçiləri sus-pus oldular…

Ahh bu sözlər türkcə deyil, məsələn, Yunan və ya erməni dilində çıxsaydı, onda dünyanı ayağa qaldırardılar …

Səbəbini anladınızmı?

Nəticə: Bu gün Hun / Macarlardan, almanlardan tutmuş italyanlara (Etrusklar Ön Türklərin bir qolu), ispanlara, hətta ingilislərə və isveçlilərə qədər hər kəs, demək olar ki, bütün qərb tarixini iskitlərə/saklara bağlamaq üçün tələsirlər.

Demək olar ki, hamısı köklərini Azərbaycanın Qobustanına, Albaniyaya, Qəbələsinə və daha da şimala bağlamağa başladılar … çünki bir az geri qayıdanda tarixi köklərinin olmadığını öyrəndilər (İndi Azərbaycanın başına gətirilən faciənin kökünü anlayırsınızmı? Bilirsinizmi niyə ermənilər əl köpəyi kimi tariximiz üzərinə niyə qısqırdılıb?).
TÜRKLƏR ÖZ SAK KEÇMİŞİNƏ SAHİB ÇIXMALIDIRLAR

Antik Yunan tanrılarının belə, Misirdən oğurlandığını öyrəndilər (Herodot bunu ilk dəfə söyləmişdi, amma bunu nədənsə unutdular).

Qərb indi “Qara Atena”nı yazdı …

… Tarixlə üzləşib köklərini türklərlə bağlayırlar.

Bu əslində yaxşıdır, ticari baxımdan fürsət də ola bilər.

…Artıq Atatürk kimi türkçülüyümüzlə fəxr edə biləcəyik, təbii ki, bizim kimi dərin köklü hissləri olan Atalar etiqadına inananlar bu hissi duyacaqlar …

Bəxtiyar Aydın
26 Avqust 2018- İstanbul

Mənbə: Babək Cəfərov

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

“TÜRK” KƏLMƏSİ HAQQINDA

Türkler binlerce yıldan beri tarih sahnesinde yer almaktadır. Mark Sykes’ın ‘Eğer kendilerini tanımış olsaydınız Türklere hayran olurdunuz!’ dediği Türklerin kimler olduğunu öğrenmek için yapılan çalışmalar bizleri ilk önce Türk kelimesi köken olarak nereden geliyor sorusunun cevabını bulmaya yönlendirmektedir.

Günümüzde, “Türkiye Cumhuriyeti’nin yurttaşı olan, onun sınırları içinde yaşayan halk ve bu halktan olan kimse” olarak tanımlanan ‘Türk’ kelimesi daha kapsamlı bir başka ifade ile “Asya’da ve Doğu Avrupa’da yaşayan Türkçe’nin çeşitli lehçelerini konuşan soy ve bu soydan olan kimse” olarak tanımlanmaktadır. Tarihi, insanlık tarihi ile neredeyse eş değer olan Türklerin isim olarak kökenini incelediğimizde bu ve benzeri tanımların yetersiz olduğu aşikârdır.

Türk adı nereden geliyor sorusuna cevap bulmak için yapılan araştırmalar sonrası çeşitli görüşler beyan edilmiştir. Bu husus üzerine araştırmalar yapan uzmanların bir kısmı Türk kelimesine ilk olarak M.Ö. 14. yy’da ‘Tik’ veya ‘Tikler’ olarak rastlanıldığını ileri sürerken, bir kısmı da M.Ö. 14. yy’dan daha öncesinde de rastlanıldığı görüşünü ileri sürmektedir.

Türklerin eski dönemlerine ait bilgilere çoğunlukla Çin kaynaklarında rastlamaktayız. Çinli tarihçiler, bu kaynaklarda M.Ö. 2000-1000 yılları arasında Türk hükümdarlarından söz edildiğini ihbar etmektedirler. Lâkin Türk hükümdarlarının ve devletlerinin adının bu kaynaklarda Çince yazılmasından mütevellit Türkçe karşılıkları tam olarak bilinmemektedir.

Çin’e ait olan Sui-Şu kaynağında Tu-kuie (Türk) miğfer olarak yorumlanmakta, Türklerin yaşadıkları ülkedeki miğfer biçiminde olan dağla ilgili olarak adlandırıldıkları ifade edilmektedir. Bazı İslam kaynaklarında ise ses benzeşmesine dayanarak ‘terk’ şeklinde yorumlanmakta ve Kaf Dağı’nın ardına terk edilmiş bir kavim olarak belirtilmektedir.

Türk kavramı tarih sahnesinde ilk olarak M.S. 6. yy’da Gök-Türk Devleti’nin kurulması ile yer almıştır. Yani bu kavramı ilk kez kullanan Göktürk İmparatorluğu olmuştur. Orhun Abidelerinde ise daha çok Türük olarak yer alan bu kavram, ilerleyen zamanlarda Devlet adından çıkıp Türk Milletini ifade etmek için kullanılmaya başlanmıştır.

Göktürk yazıtlarında yer alan ‘Türk Budun’ ifadesi Türk soyuna sahip olan tüm boyları kapsayan ‘Türk Milleti’ anlamındadır. M.S. 1. yy’da Pomponius Mela ve 2. yy’da Plinius, Azak Denizi kıyısında yaşayan Turcae/Tyrcae isimli kavimden söz etmekteler. Bunun Çin kaynaklarına göre M.S. 540 dolaylarında Gök-Türk Devleti’ni kuran Türklerle aynı kavim olması, ihtimal dâhilinde tutulmaktadır.

Çin İmparatoru, M.S. 585 yılında Gök-Türk Kağanı İşbora’ya gönderdiği bir mektupta ‘Büyük Türk Kağanı’ hitabını kullanmış, İşbora’dan aldığı cevap mektubunda ise ‘Türk milletinin Tanrı tarafından kuruluşundan bu yana 30 yıl geçti.’ ifadesi ile karşılaşmıştır. Bu durum ile Türk adını resmileştiren tarihi olaylardan biri vuku bulmuştur.

420’li yıllardaki bir Pers metninde Türk kelimesi ‘Altaylı(Ceyhun ötesi Turanlı)’ kavimlerini tanımlamak üzere kullanılmıştır. Buna ek olarak 515 yılında ‘Türk-Hun(Kudretli Hun)’ tabirinin de geçtiği bilinmektedir. Ayrıca İran kaynaklarında Türk kelimesinin karşılığı olarak ‘güzel insan’ ifadesinin kullanıldığı belirtilmektedir.

Çin kaynakları ve tarihçilerinin yanı sıra Türk kelimesinin etimolojik olarak incelenmesinde çeşitli çalışmalar yapmış, bu çalışmaları farklı alanlardaki eserlere ve demeçlere sirayet ettirmiş nice isim bulunmaktadır. Bunlardan bazıları Türk kelimesini ‘güç – kuvvet’ olarak nitelendiren ünlü Alman Türkolog Albert Von Le Coq ve bu görüşü benimseyen W. Thomsen ile Gyula Nemeth’dir.

9. yy’da Kaşgarlı Mahmud “Tanrı onlara Türk adını verdi ve onları yeryüzüne hâkim kıldı.” ifadesi ile Türk adının ‘gençlik, kuvvet, kudret ve olgunluk çağı’ demek olduğunu ihbar etmiştir. 19. yy’da yazdığı eserlerinde Arminius Vambery, Türk kelimesinin türe fiilinden –k ekiyle ‘türemiş’ olduğu görüşündedir. L. Bazin ise bu görüşü kabul ederek Vambery’e katılan isimlerden biri olmakla beraber kelimenin ‘güç- kuvvet’ anlamı taşıdığını da beyan edip diğer dil bilimcileri desteklemiştir.

Bunun yanı sıra Kaşgarlı Mahmud’dan esinlenerek Törük – Türük – Türk biçiminde değişime uğrayan kelimenin anlam olarak da ‘türemiş, gelişmiş ve gelişip olgunlaşmış’ şeklinde geliştiği görüşünü de benimsemiştir. Bir başka önemli isimlerden Ziya Gökalp ise töre-türe kelimesinden –k ekiyle yapılmış ve ‘töreli, nizamlı ve yasa ile düzenlenmiş kavim’ anlamına gelen bir ad olduğu görüşünü ileri sürmüştür.

Yukarıda da ifade ettiğimiz gibi günümüzde Türk kelimesi güç ve kuvvet kelimeleri ile izahlandırılmaktadır. Bugün Türk kelimesinin ‘güçlü – kuvvetli’ anlamına geldiği neredeyse bütün tarihçiler ve dil bilimcileri tarafından kabul görmektedir.

Mənbə: www.yenicag.info

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

UYĞUR TÜRKLƏRİ

UYĞURLAR HAQQINDA

Uygur Türklerinin Türeyiş ve Göç Efsanesi
Çin kaynakları Uygurların, Kök Türkler gibi Hunların neslinden oldukları yolundaki haberlerde hem-fikirdirler ve onların da kurltan türediğini söylerler. Hatta Çin yıllıklarında Uygurların sesinin kurda benzediği zikredilmektedir. Uygurlara ait iki önemli efsane mevcuttur: Bunlardan birisi Türeyiş, diğeri Göç Efsanesidir ki, konuları kısaca şöyledir:
“Hunların eski tanhularından birinin o kadar güzel iki kızı vardı ki, Tanrının onları insanoğuları ile evlendirrnek için yaratmış olduğuna inanmıyordu. Böylece kızlarını daha yüce biriyle evlendirmek için memleketinin kuzey taraflarında yüksek bir kule yaptırdı. İki konçuy buraya hapsedildiler. Bir börü, Hun konçuylarının yaşadığı kulenin etrafında gece-gündüz dolanıyordu. Kulenin dibinde kendine bir in yaptı. Küçük kız, bu kurdun babalarının kendileriyle evlendirmek istediği varlık olduğuna inanarak, kuleden aşağıya inerek kurtla evlendi. ışte bunlardan olan çocuklar Uygur halkının atalarıdır.
Söylendiğine göre Uygurların sesleri kurtlarınkine benzer’. Uygurların eski yurtlarında Karakurum adında bir dağ vardı. Bu dağdan iki nehir çıkardı. Birinin adı Selenge, diğeri Togla. Bu iki nehir arasındaki bir ağaç üzerine birgün kutlu bir ışık indi. Bu ışık dokuz ay boyunca devam etti ve ağacın gövdesi şişti. Dokuz ay on gün sonra bu ağacın içinden beş çocuk çıktı. En küçüğünün adı Bugu idi. Memleketini çok iyi idare ettiği için han oldu. Kendisinden sonra gelenlerde Uygurların kaganı oldular.
Daha sonra onlar Çinlilerin T’ang sülalesiyle birçok savaşlar yaptılar. Uygur prensesleri Karakurum’daki kutsal bir dağda oturuyorlardı. Çinliler, Uygurların zenginliğinin buradan geldiğine inandılar. Onun için, “siz bizim prensesimizi aldınız, buna karşılık sizin kutlu dağınızdaki taşları biz alıp kullanmak istiyoruz” dediler. Devlet ileri gelenleri buna karşı çıktılarsa da, kaganı kandırdıklarından dağı parçalayarak Çin’e götürdüler. Bu taşların götürülmesinden sonra bütün hayvanlar göç, göç diye bağırmaya başladılar; kagan öldü ve Uygurlar Turfan’a göç etmek zorunda kaldılar.
Prof. Dr. Saadettin Gömeç
Görsel konuyu izah açısından kullanıldı,,resmin menşei belli değil…

Müəllif: Osman Altay Güçsav

Mənbə: Umuxanım Hüseynzadə

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru