HACAN HACISOY

Hacan HacIsoY “ÜÇ YARPAQ” – DA

GETDİN…

Getdin… Bu fanidə tək qoydun məni,
Bu necə ayrılıq, necə gedişdi?
Gözüm baxa-baxa itirdim səni,
Dünyanı dəyişdin, dünyam dəyişdi…

Yox, yox muradına çatmadı ölüm,
Heç yana keçmədi canfəşanlığı.
Getdin, bu gedişlə sənsə ay gülüm,
Mənə doğma etdin qəbristanlığı.

Bu müqəddəs məkan oldu məskənin,
Yenə də həmd olsun uca Allaha.
Hər gün görüşünə gəlirəm sənin,
Evimin biri də burdadır daha…

<<<HACAN HACISOY “ÜÇ YARPAQDA”>>>

Sənin yoxluğun

Son mənzil adlanan bu yolu tanı, –
Bu yolnan geriyə qayıtmaq olmur.
Mənzil də nə mənzil… burda yatanı,
Heç bir vasitəylə ayıltmaq olmur.

Yoxluğa dirənir hər ömrün sonu, –
Tanrının qoyduğu qanunlar haqdı.
Yoxluq – ağ kəfəndən geyinib donu,
Əbədi torpağa tapşırılmaqdı.

Bu elə hüzndü, ölçüsü yoxdu,
Könül param-parça, qəlb şırım-şırım.
Torpağın qucağı yaman soyuqdu,
Mən səni torpağa necə tapşırım?

Dözmək mümkün deyil belə sınağa,
Ruhum bu məqamla barışarmı heç?
Mən necə tapşırım səni torpağa,
İnci də torpağa qarışarmı heç!?

Həsrəti zulummuş könül sevənin,
Neynim, dil içəri qoya bilmirəm.
Heç vaxt varlığından doymadım sənin,
İndi yoxluğundan doya bilmirəm!

Düşdüm burulğanın dərinliyinə,
Aləmi titrədən bir olayam mən.
Durmuşam yanaşı, çiyin-çiyinə,
Sənin yoxluğunla qol-qolayam mən!

Keçəcək sən olan dünyaya uyğun,
Hər günüm-gündüzüm, hər gecəm daha.
Bir “ayrı dünya”dır sənin yoxluğun,
Bu “ayrı dünya”nı sevəcəm daha.

Bir var bir yox ilə olacaq yekdil,
Müdam duaçınam neçəki sağam.
Nə dilim, nə könlüm usanan deyil,
Ruhuna hey rəhmət oxuyacağam!

<<<HACAN HACISOY “ÜÇ YARPAQDA”>>>

GƏLMİRSƏN…

Bilirəm geriyə yol yoxdu daha,
Ancaq umudumu üzə bilmirəm.
Ehtiyac duyulmaz şərhə, izaha –
Sənsizlik dərdinə dözə bilmirəm.

Anladım dözümün nə olduğunu,
Bütün əzalarım sənə gəl deyir.
Tək bir görüş üçün, – biləsən bunu,
Necə də burnumun ucu göynəyir!

Vaqiə görürəm sanki yuxuda,
Qurumaz yaramın qaysağı hələ.
Ömür-gün yoldaşı itirmək! – bu da,
Ömür-gün itirmək deməkdir elə!

Səndən ayrılalı ötürəm dil-dil,
Yaşayır xatirən qoyduğun izdə.
Dəyişib yerini hər şey elə bil,
Xaos yaranıbdı mənzilimizdə.

Hər tərəfdə nisgil – dərd var, ələm var,
Yer tapa bilmirəm vallah özümə!
Qeydinə qaldığın bütün əşyalar,
Sənin gözlərinlə baxır üzümə.

Həsrətin sükutla durub bəs-bəsə,
Könlümün simini çəkir tarıma.
Evdə əlin dəyən hər nə var isə,
Köz olub yapışır barmaqlarıma.

Tapılmaz halımı duyub hiss edən,
Bu lal-kar mühitdə otur-dur indi.
Uzun illər boyu bizi isidən,
Otaqlar nə yaman soyuqdur indi.

Həsrətdir bağrımın başını didən,
Məhəl qoyan yoxdu umdu-küsdümə.
Bizi qayğı ilə əhatə edən,
Divarlar yeriyib gəlir üstümə!

Sinəmin altında yuva salıb qəm,
Kəsilmir arası ahu-zarın da.
Gözümün işığı azalıb, bahəm,
Azalıb şöləsi çıraqların da.

Yoxluğun haqlayıb gör məni harda,
Bu boşluq qəlbimi hey yandıracaq.
Divar saatı da yatıb divarda,
Elə bil zamanı dayandıracaq.

Çəkilib üstümdən qayğın, keşiyin,
O ağ günlərimin rəngi qaralıb.
Dəyişib səhmanı evin-eşiyin,
Hər şey necə qərib bir görkəm alıb.

Qəribin gözləri yol çəkər hər an,
Adəti darıxıb qəribsəməkdi.
Mən də darıxıram, aman, əl-aman,
Sən isə GƏLMİRSƏN, bu nə deməkdi!?..

Bu dünyanı sənə görə sevirdim,
İnnən belə hər şeydən üz çevirdim.
Görən sənə ürəyincə nə verdim?..
Ürəyimə dərd olubdu, gəlmirsən.

Payız gəlib, xəzan dəyib gülümə,
Ölümünlə şərəf verdin ölümə!
Qar ələnib, dolu yağıb çölümə,
Daxilimə qor dolubdu, gəlmirsən.

Zalım fələk yer qoymadı seçimə,
El yığıldı heyran qaldı köçümə.
Damarımda donan qanım içimə
Qətrə-qətrə sorulubdu, gəlmirsən.

Bircə anda puça döndü umudlar,
Sədd çəkildi, məhdudlaşdı hüdudlar.
Sən gedəndə tutqun idi buludlar,
Daha ruzgar durulubdu, gəlmirsən.

Sinə gərək tab gətirə bu dağa,
Yönün, səmtin yaman düşüb uzağa.
Gəlişinə kim qoyubdu qadağa,
Möhür necə vurulbdu, gəlmirsən.

Heç nə çıxmır yandırmaqdan, yaxmaqdan,
Ya su olub, göz yaşıtək axmaqdan.
Gecə, gündüz yollarına baxmaqdan,
Baxışlarım yorulubdu, gəlmirsən.

Ocağımız halallığa ortaq, tən,
Harda olsan tələsərdin evə sən.
İndi səni bu ocağa gətirən
Yollar hara burulbdu, gəlmirsən?

Dünya fani… Olmaz onun mərd işi,
Dərk edilməz, anlaşılmaz gərdişi,
Yarı yolda qoymaq imiş vərdişi,
Qurğu belə qurulubdu, gəlmirsən.

Arxan ilə baxan neçə nalan var,
Nə mənası, axı sən ki, gəlmirsən.
Neçə-neçə gözü yolda qalan var,
Ancaq yenə gəlmirsən ki, gəlmirsən!..

Müəllif:HACAN HACISOY

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Elburus Qəmgin

Elburus Qəmgin “üç yarpaq” – da

İçərim odda!
(Ayaqlı təcnis)

Böyük sərkərdənin,bütöv millətin,
Kim görüb yurdunu yağı dağıda?
Qalx ey yatan millət haray, ay haray
Bizi tərpətməyir, yağı dağı da.
İçərim odda!!!

İç zəfər meyini, al şərabını
Götür əllərinə al, şərabını.
Şığı üstünü kəs, al, şər, abını
Qoyma qazanında yağı, dağıda.
İç , ərim, odda!

Söndür ocağını, külünü bellə,
At dərin quyuya külünü, bellə.
Qəmginin qəlbindən kül, ünü, bellə
Görsün qarşısında yağı dağı da.
İçərim odda!

ELBURUS QƏMGİN “ÜÇ YARPAQ” – DA

Dərdlər gəlib

Çoxaldıqca görən xeyri dəyirmi?
Məşədimiz,kəbleyimiz, hacımız?
Kişi-kişi qürrələnib gəzirik
Girovdadır gəlinimiz,bacımız.

Hanı Nadir şahlar, hanı Babəklər
Uduzmuşuq, aşkardadır gerçəklər.
Ey yalan danışan ağzı göyçəklər
Əsirdədir Qarabağ tək,tacımız.

Dərdlər gəlib qəlbimizi oymağa
Düz deyəni kəsib dilsiz qoymağa.
Baş qarışıb hələ xalqı soymağa
Doymayıbdır gözləri ac, acımız.

ELBURUS QƏMGİN “ÜÇ YARPAQ” – DA

Müraciət

Yurd yeriniz ey məzarlar
Tülküdə ,boz qurddadımı?
Sizə bircə sualım var 
Sümüyünüz yurddadımı?

Nələr çəkmədi başınız
Dünya yaşıdır yaşınız
O nəşiniz, baş daşınız
Buzdadımı, oddadımı?

Yuxudayıq biz yatmışıq
Bizim deyilsiz, atmışıq.
Özümüzü unutmuşuq
Sizdə,hər şey yaddadımı?

Müəllif: ELBURUS QƏMGİN

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Abdulla Məmməd

ABDULLA MƏMMƏD “ÜÇ YARPAQ” – DA

DAHA QISQANMIRAM DƏNİZİ SƏNƏ


Daha qısqanmıram dənizi sənə,
Mavi dalğaları qabarsa belə.
Göyün lay buludlu bənizi yenə,
Məni boz üzündən qoparsa belə.

Qağayı eşqimin gözündə dinən,
Sübh çağı qızaran nur ləpəliyəm.
Sənli xatirənin gözünə dönən,
Dərdi şahə qalxan gur ləpəliyəm.

İçimi göynədir sözümün canı,
Sevinci can verən yaş gözdən düşür.
Salma qəribliyə sözümü, canım,
Köksündən asılan daş gözdən düşüb.

Dənizin qoynunda qədər gəmi tək,
Qırır dərd buzunu sənli gümanın.
Çırpır qayalara daşlaşan ürək,
Gözləri yol çəkən sevgi umanı.

Sənli ümidimi hey atıb-tutur,
Dalğalar sübh tezdən qüruba qədər.
Dinən gur ləpələr hey kədər udur,
Həsrət ağrısını çaldıqca qədər.

Qasırğa haraylı çənli güman da,
Kəsir ümidini nurlu sabahdan.
Yol azan gəmiyəm sənli gümanda,
Əl üzmür dumanlı fikir günahdan.

Xoşbəxt günlərimiz vardı gül kimi,
Sevgini vəsf edən şairi atdın.
Bülbülü küsdürən şehli gül kimi,
Sözü dərd üyüdən şeirə qatdın.

Qədər dəniziyəm-ləpəm əsəbi,
İntizar şimşək tək qamçılar məni.
Sənli xatirəmin qüssə qəzəbi,
Gün gələr gözündən damcılar məni.

Azərbaycan. Quba.

26.08.2019.

<<<<Abdulla — Məmməd>>>>

SƏNSİZ QƏRİBSƏDİ YUXULARIM DA

Qədər dənizində qərq olan sevgi,
Əlindən tutmadı sənli diləyin.
Gözdə buludlanan sevincin, sanki
Üzülən ümidlə üzdü ürəyi.

Qəlbinin səsini dinləyən kəsin
Çiçəyi çırtladı seçimli sözlə.
Həyəcan püskürən odlu nəfəsin
Üzünə qabardı biçimli sözlər.

Qəhərə təsəlli gəzən gözlərin,
Yol çəkən gümanı qəm çiçəklədi.
Zildə nəfəsini dərən sözlərin,
Səbrımə sığınıb bəm çiçəklədi.

Közərən gümanın küllənən gündən,
Taleyin üzümə üzün ağartdı.
Ürəyim gözümdə dillənən gündən,
Dilənən ümidin gözün ağartdı.

Sənsiz qəribsədi yuxularım da,
Nisgili yumadı gözümün yaşı.
Təskinlik umduğum yuxularımda,
Qəmli xatirənmi eşqə baş daşı?!

Həsrət yaxasından tutub günlərin,
Gecəli-gündüzlü dərd sirkələdi.
Ömür ağacında sevgi bəhəri,
Qədər əlacını gec dərk elədi…

Tərk edib limanı sevdalı gəmin,
Özüylə apardı gəncliyimi də.
Sevincin yerinə bəxş edib qəmi,
Ömrümdən qopardı dincliyimi də.

Azərbaycan. Quba.

18.08.2019.

<<<<Abdulla — Məmməd>>>>

GÜMANI AĞLAYAN GÜNÜMƏ DƏRDƏM

Daha tənhalıqla qaynamır qanım,
Səbrim sürükləmir eşqi günaha.
Dərdə necə dözsün bu ürək, canım?
Ürəkdə ürəklik qoymadın daha!

Gümanı ağlayan günümə dərdəm,
Gözə muncuq-muncuq düzürsən çəni.
Kövrək ürəyimdə, ürəksiz dərdim,
Gecə xəyalınla üzürsən məni.

Sənli günlərimin sərinliyindən,
Torpaq tək çat verir xatirələrin.
Susayan xəyalın dərinliyində,
Hicranı göyərdir nəmli qədərim.

Çatlayır eşqimin yaz tumurcuğu,
Ağrını gözümə çəkən ürəkdə.
Könlümü dağlayan yarın yoxluğu,
Sızlayır sözümə çökən ürəkdə.

Qədərlə isinən yar nəfəsi tək,
Həsrətin yanğısı üzümə hopur.
Dalğın gül gözündə buzlaşan istək,
Daşlaşan ürəyin sözünə hopur.

Ürəyi ürəklə üzən varlığı,
İsidə bilmirəm xatirələrlə.
Gözümdən düşdükcə inadkarlığın,
Nə qədər başımı qatım qədərlə?!

Duyğuyla oynayan-hissimə qənim,
Tənha bir qüssədən gen olmaz bir də.
Sevda yollarımı bürüyən çənin,
Başıma iş açdı durduğum yerdə…

Qədərim dərdimin tutub əlindən,
Uşaq tək gəzdirir elədən belə.
Adını ömürlük asıb dilimdən,
Eşqini anacaq ürəyim elə!

Azərbaycan. Quba.

08.08.2019.

Müəllif: Abdulla Məmməd

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ƏFSANƏ RƏVAN

Əfsanə Rəvan “üç yarpaq” – da

Ayağım düşməz

Mən biləni düz deyildi gedişin,
O getdiyin yer də sənə yaraşmır.
Sən olduğun yerin səmalarında,
Ulduzlarda bir-birinə qovuşmur.

Ta o vaxtdan söyləmişdim tələsmə,
Mənə qalsa qoymazdımki gedəsən.
Sən dirəndin getmək üçün əzizim,
Gedənlərə qapı açıq biləsən.

Bilirdinki məndən getmək yasaqdı,
Özün seçdin yasaqları pozmağı.
Mən də daha söz verirəm bu gündən,
Tərgidəcəm sənə şeir yazmağı.

Öz içimdə bitirdim e mən səni,
Yüz il keçə məni heçnə dəyişməz.
Bütün çıxmazlarla kəsişər yolum,
Sizin küçənizə ayağım düşməz.

<<<<əFSANƏ —- RƏVAn>>>>

Birdənəm

Sarılıram qorxulara, düşünürəm görəsən,
Hərdən içinə dolurmu məni atmaq istəyi?
Asta-asta, aram-aram yox oluram birdənəm,
Məni məndən aparıbdı, sənə çatmaq istəyi.

Dizlərimi qucaqlayıb küncə qonaq oluram,
Sus-pus olub yıxılıram sən düşəndə yadıma.
Yalvarıram, qayıt mənə, sənə vətən olaram,
Bizi bölən şəhərləri qurban elə adıma.

Hər şeyə öyrəşib üzüm şərə, böhtana belə,
Yıxılana zərbə vuran nə çox olurmuş adam.
Bilirsənmi, canımüçün düz deyirəm birdənəm,
Ruh bəndənnən ayrılmamış da, yox olurmuş adam.

Qayıt, içimdə bitməmiş, çölümdən çıxıb gedən,
Özgə evin ocağına qızınmaq olmaz heç vaxt.
Məndə sən var, səndə də mən ayıb olar birdənəm,
Başqa-başqa yataqlara uzanmaq olmaz heç vaxt.

<<<<ƏFSANƏ —- RƏVAN>>>>

Bax deyirəm

Bax deyirəm –
Mən olmasam pozulacaq,
həyatının düzəni.
Bağışlama, məndən başqa
Səni hər gün üzəni.
Mən olmasam tək dolaşma, 
gəzmə dar küçələrdə.
Şeir deyib, reqs eləmə,
mənsiz kar küçələrdə.

Dost-tanışla vaxt keçirib,
baş qatmağa çalışma.
Mən olmasam gecələri,
təkliyinlə barışma.
Yeddi binə yada çevir,
doğmaları, dostları.
Yağdır hər gün şərəfimə,
sağlıqları, tostları.

Çünki sən olmasan mənim,
qan donar damarımda.
Çünki sən olmusan mənim,
dövlətim də, varım da.
Səndən yana darıxmağ e,
məni sürüdü, yıxdı.
Bilirsənmi mənim üçün,
səndən sonrası yoxdu!

Bax deyirəm sən olmasan,
bu saçı süsən qadın.
Hər kəlmədən tez inciyib, 
hər sözdən küsər qadın.
Sən olmasan, bu qadının 
ruhu çəkilər şişə,
Bu kimsəsiz, tənha qadın 
bax beləcə, dəli kimi,
səni sevir həmişə.

Müəllif: ƏFSANƏ RƏVAN

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Ramiz Həsənli “Üç yarpaq”-da

Ramiz Həsənli “üç yarpaq” – da


Vətən

Alın yazısıdır ömürdə hər an,
Arzular ürəkdə qalmasın balam.
Dərd-qəmin üstündə dağ tək ucalan,
Ümidlər qalası Vətəndir, Vətən.

Dağlarda yüksəlir bu haray, bu ün,
Ümiddən, arzudan qalalar hörün.
Vaxtsız qışa dönən hər şəhid ömrün,
Baharı, həm yazı Vətəndir, Vətən.

Üstündə dərd yığıb dövrü-zamanın,
Ömrü pərişandı ötən hər anın.
Gözü yaşlı qalan neçə ananın,
Dilinin laylası Vətəndir, Vətən.

Yağsa da torpağa möhnətin qarı,
Heç zaman qırılmaz ümid yolları.
Şəhid oğulların son yadigarı,
Analar anası Vətəndir, Vətən.

<<<<rAMİZ —- HƏSƏNLi>>>>

Göyçə sızıltısı,Ələsgər dərdi

Qəlbimi isidir yaz havaları,
Aşiqə güc verir naz havaları,
Dədə Ələsgərin saz havaları
Yaman sümüyümə düşüb bu axşam.

Yuxum gözlərimdən nədən tək keçir?
Xəyallar,əlində tər çiçək,keçir…
İçimdən dəli bir titrəmək keçir,
Zaman sümüyümə düşüb bu axşam.

Torpaq sədd,elədi nə qədər mərdi,
Tale günahını üstümə sərdi.
Göyçə sızıltısı,Ələsgər dərdi
Aman,sümüyümə düşüb bu axşam!

<<<<RAMİZ —- HƏSƏNLİ>>>>

PİRDİ ƏLƏSGƏR

(Dədə Ələsgərin ulu ruhuna ithaf edirəm.)

O Şahi-Mərdanın durub yanında, 
Haqq nuru çağlayıb onun qanında.
Bil, Saz məclisində, söz meydanında,
Əzəldən bircədi, birdi Ələsgər.

Ariflər zövq aldı onun səsindən,
Zərgər tək ayırdı “əlif”i “sin”dən.
Heç zaman enmədi saz sinəsindən,
Sənət meydanında sirdi Ələsgər.

İrfan dünyasının əvəzsiz şahı,
Könüllər mülkünün oldu pənahı.
Daim zikr eylədi Kəlamullahı,
Əzəldən övliya, pirdi Ələsgər.

Hər vədə nəfsiylə çıxdı savaşa,
Tamahın yolunu çox basdı daşa.
Mərifət elmini yetirdi başa,
Haqqın qapısından girdi Ələsgər.

İlahi, dağılsın qəlbimin çəni
Incitmə Ramiz tək qəlbi incəni.
İnşallah, fürsət ver görüm Göyçəni,
Ruhumu isidən sirdi Ələsgər.

Müəllif: RAMİZ HƏSƏNLİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

QABİL DƏRDLİ

Qabil dərdli “üç yarpaq” da

BUNDAN ARTIQ DƏRD OLAR?

Dərdin nədi, sorma mənə,
Zəhrimardan qənd olarmı?
Bağrım başı sana-şana,
Bundan artıq dərd olarmı?

Əsrlərdi döyülürük,
Əsrlərdi söyülürük.
Hələ yenə öyünürük,
Bundan artıq dərd olarmı?

Doğma yurdum viran qalub,
Çiçəklərim vaxtsız solub,
Haqq sözümüz yalan olub
Bundan artıq dərd olarmı?

Yırtıqlara yamaq olduq
Soydaşlarçun soraq olduq
Ona buna calaq olduq
Bundan artıq dərd olarmı?

Ürəyimiz yana-yana,
Bel bağladıq şaumyana.
Ağlar qaldı bacı, ana,
Bundan artıq dərd olarmı?

Sahibi bəlli itlərin,
Qanlıdır daim əlləri.
Sayı artır şəhidlərin,
Bundan artıq dərd olarmı?

Günahı nə, bilə bilmir,
Öz elində ölə bilmir.
Dərdli dərdin bölə bilmir,
Bundan artıq dərd olarmı?

<<<<qABİL DƏRDLİ “ÜÇ YARPAQ” Da>>>>

SƏN AYRI, MƏN AYRI…
Nədir bu intizar, nədir bu hicran,
Bülbül ası güldən, gül də bülbüldən.
Ayrılığa qərar verdik bir zaman,
Sən ayrı çəməndən, mən ayrı güldən.

Buydumu ilqarın, əhdin axırı?
Odlu şimşək kimi birdən çaxırıq.
Yandırırıq, bir birini yaxırıq,
Sən ayrı bir çöldən mən ayrı çöldən.

Yaz gələndə bağ bağçaya çıxardıq,
Tər çiçəkdən çələng hörüb taxardıq.
Dağ çayında suya dönüb axardıq,
Sən ayrı bir seldən, mən ayrı seldən.

Mən bir Məcnun idim, sən gözəl Leyli,
Mən güneyli oldum, sən də quzeyli.
Danışdıq, küsüşdük, olduq gileyli,
Sən ayrı bir dildən, mən ayrı dildən.

İndi həsrətliyik şirin sevdaya,
Sahib çıxammadıq eşq adlı paya.
Baxırıq, ay sonam, göydəki aya,
Sən ayrı bir göldən, mən ayrı göldən.

<<<<QABİL DƏRDLİ “ÜÇ YARPAQ” DA>>>>

GEDƏCƏYİK HAMIMIZ

İtəcəyik hamımız
Bütün itənlər kimi.

Günün gündüzündə də
Bir çölün düzündə də
Görünməz olacağıq…
Yanıb solmuş bağ kimi,
Susayıb hər istiyə
Sönmüş o ocaq kimi,
Gözləri acışdıran
Kor duman tək tüstüyə
Bürünməz olacağıq…

Dağı dağ, düzü aran,
Gəzib, tozub axtaran,
Bu vətənin içində,
O vətənçün nigaran,
Tapmayıb istəyini,
Çıxıb gedənlər kimi,
Gedəcəyik hamımlz…
19.08.2019

Müəllif: QABİL NABİYEV DERDLİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ƏJDƏR ƏLİZADƏ

Əjdər Əlizadə “üç yarpaq” -da

PƏRVANƏ KİMİ…
(Rəməl bəhri: növ-6, variant VII)

Şə`mim ol, mən dolanım dövrənə pərvanə kimi,
Sevmişəm «Leylimi», Məcnun nədi, divanə kimi.

Həsrətin çox çəkirəm mən o siyah tellərinin,
İzn(i) ver, qoy darayım saçlarını şanə kimi.

Özlədim mən səni lap çox, necə ki, sən də məni,
Sevgi hopmuş bədənə, yetmədədir qanə kimi.

Gözlərin məst eləyir şux baxıban sevgilinə,
Ruyin aldır, dodağın tər-təzə güldanə kimi.

Sən gülürsən, açılır qönçə dəhan, tez-tez gül,
Dişlərin cərgələnib, yanyana dürdanə kimi.

Həsrətin hey uçurur can evimi, ey dilbər,
İndi sənsiz gəzirəm sərsəri, məstanə kimi.

Görməyir göz, nə qədər dözməliyəm hicranə,
Yox əlac eyləyənim, dəhr(i)də meyxanə kimi.

Əjdərəm, cənnəti bəxş eylədi hər vəsli gülün,
Hicri qəmlər gətirir, fərz elə, qəmxanə kimi.

19.08.2019

<<<<əJDƏR ƏLİZADə>>>>

ÇARADIR…
(Rəməl bəhri: növ-6, variant VII)

Səri-zülfün kimi ey gül, güzəranım qaradır,
Həsrətindən ölürəm, sanki, bu qəlbim yaradır.

Sənli xoş günlərimin qədrini heç bilməmişəm,
Yoxluğun xeyli gülüm, güclü təlatüm yaradır.

Qalmadı tabü-təvan, səbri-qərar bitdi tamam,
Çaşmışam yollarımı, kim bilə səmtim haradır.

Bu qədər dərdi, qəmi tək çəkirəm, söylə nədən,
Gendə küskün gəzəli, lap geyimin zərxaradır.

Gözlərin canlar alır, naz ilə baxma, gözəlim,
Ruyin alma, sinən ağ, ləblərin al ayparadır.

Əjdərin söylə gülüm, hicrinə dözsün nə qədər,
Lütf edib gəl deməyin bil ki, mənimçün çaradır.

18.08.2019

<<<<ƏJDƏR ƏLİZADƏ>>>>

GÜNDƏN… 
(Həzəc bəhri: növ-1, variant I)

Nədən bülbül hər an ağlar, gülə aşiq olan gündən,
Qəmi-hicran yara bağlar, gözüm yaşnan dolan gündən.

Baharım sovmuş ay ellər, daşıb çaylar, coşub sellər,
Gözüm, könlüm giley eylər, bağım, bağçam solan gündən.

Cəfa çəkdim, səfa yoxdur, kədər qəlbə dəyən oxdur,
Qəmim artıb, qarın toxdur, həyatdan dərs alan gündən.

Uçub göldən sonam getmiş, sevən könlüm qürub etmiş,
«Vəfadarım» kəma yetmiş, məni dərdə salan gündən.

Fəqir Əjdər yazır qəmdən, səsi hiss eylənir bəmdən,
Gözüm düşmür cüda nəmdən, ürək zülfün yolan gündən…

17.08.2019

Müəllif: ƏJDƏR ƏLİZADƏ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Niyaməddin Qəlbinur

Niyaməddin Qəlbinur “ÜÇ YARPAQ”- DA

SƏNİN

(Ünvanı bəlli)

Yanağının al yeri var, 
Dodağının bal yeri var, 
Buxağının xal yeri var , 
Xalın gözəl xaldı sənin .

Hal – əhvalın şən bilirəm, 
Səni Aya tən bilirəm, 
Qiymətini mən bilirəm , 
Malın inci , maldı sənin .

Lalası var yanağının, 
Səfası var qucağının , 
Şirəsi var Dodağının, 
Balın əcəb baldı sənin .

Ağ -qaraya qarşmırsan , 
Yoxsa küsüb barşmırsan , 
Niyə dinib danışmırsan, 
Yoxsa dilin , laldı sənin .

Şamamalar boynun əyib . 
Sankı armud təki dəyib , 
Xatirinə , de kim dəyib ?
Yanaxların , aldı sənin .

Sığal çəkim ipək telə , 
Qurban olum şirin dilə ,
Kəmər vurum incə belə , 
Canın incə , candı sənin .

Niyaməddin gəlsin hala ,
Yavaş – yavaş, bala -bala , 
Tərif yazsın belə hala ,
Halın əhli-haldı sənin .

<<<<nİYAMƏDDİN QƏLBİNUr>>>>

ADAMLAR

İnsanlığa ləkə , cahana yükdü , 
Nanəcib, nadürs , axmaq adamlar. 
Yarımçıq doğulub , şikəs yaranıb, 
Qəlbi xayin , paxıl, alçaq adamlar.

Durmaz ilqarında ədavət eylər , 
Yediyi çörəyə xəyanət eylər , 
Hər nə cür isdəsə, cinayət eylər, 
Zalım , mərdiməzar, sarsaq adamlar .

Yalandan üzünə durar yaramaz, 
Allahdan çəkinməz , eldən utanmaz , 
Tüpürsən üzünə , silər qızarmaz , 
Qəlbinur , iki üzlü yaltaq adamlar.

<<<<NİYAMƏDDİN QƏLBİNUR>>>>

YOXDU

A kəmfürsət, səni fırsat yoxslu ,
Əzirsən qəlbimi , əz eybi yoxdu . 
Sevgidən alışıb yanan qəlbimə , 
Süzürsən zəhəri , süz eybi yoxdu.

Onsuzda vurubsan çox ürəyimə , 
Hər tərəfdən nizə , ox ürəyimə , 
Eşqi zədələnən bax ürəyimə
Düzürsən yaralar , düz eybi yoxdu.

Qəlbinur öyrəşib eşq əzabına , 
Həm günahına , həmdə savabına , 
Çatmaq üçün öz arzu ,muradına , 
Üzürsən əlini , üz eybi yoxdu .

Müəllif:NİYAMƏDDİN QƏLBİNUR

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Arzu Müzəffər qızı

Arzu Muzəffər Qızı “Üç yarpaq” -da

Ölüm qoxulum

Sən sevgi deyilsən ölüm qoxulum.
Sevgi libasında gələn mələksən.
Kaş ki vüsalına yetim,..yox olum.
Məni həsrətinlə öldürəcəksən.

Səni röyalarda ağlayacağam.
Üzümdə gözümdə nəm oyanacam.
Gecə yuxularda öpdüyüm gözü.
Hər gün xəyallarda tumarlayacam.

Səni düşünəcəm salacam yada.
Dərdinə qalacam qəmin olmasın.
Səninlə olacam sənsiz dünyada.
Ruhum şad olacaq fikrin qalmasın..

Ruhüm xöşbəxtliyin dalınca düşüb.
Zülmət gecələrdən bir nur axtarır.
Sən adlı xöşbəxtlik yolda ilişib.
Ölmüş sevgisində qürur axtarır.

***********************

Sevirəm

Sevirəm bu dəli əsən küləyi.
Bu külək günəşlə oyanıb sanki.
Ürəyimdə coşan neçə arzular .
Küləkli günəşə boyanıb sanki.

Bəzən mənim kimi qəzəbli olur.
Firtınaya dönür,bu sehri külək.
Bəzən sevgi kimi qəlbimə dolur.
Ruhuma xoş gəlir bu mehli külək.

Bəzən agacdakı son yarpagı da.
Agacdan qoparıb atır yellərə.
Bu dəli küləydə.dəli sevgi tək.
Nələr törədəcək bilinmir hələ.

Yerləri qaldırıb qoyur göylərə
Göyləri endirib vurur yerlərə .
Külək də sevdaya tutulub məncə.
Qovusmaq isteyir nazlı dilbərə.

***********************

Sən demə

Sən demə sevginin əksidə varmış.
Sevgi göz yaşı tək gözdən axarmış..
Bir vaxtlar sevgiylə baxan gözlərim.
Hiccəylə ,nifrətlə dolub ,daşarmış..

Sən demə ağızda dil quruyarmış.
Sevgi od olarmış,qəlb odlanarmış.
Bir vaxt səni sevən,sevirəm deyən.
Dodaqlar lal olub susqun qalarmış…

İnsan əllərini özü- özündən..
Sən demə necədə uzaq tutarmış.
O əllər ki bir vaxt dəyib sevginə .
O anı nifrətlə necə anarmış.

İnsanın sevgisi necə dönərmiş
Necə çevrilərmiş qəzəbə – kinə.
Bir vaxt əzizləyib aşiq olduğun.
Bir anda dönərmiş qatı düşmənə.

Ürək param-parça olurmuş demə.
Heç yer qalmaz imiş gözəl sevgiyə.
Yox imiş sevginin gözəlikləri.
Sevgi bir yalanmış quluymuş demə..


Müəllif: Arzu Muzəffər Qizi Nuri

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Zaur Ustac “Üç yarpaq”-da

ZAUR USTAC “ÜÇ YARPAQ” – DA

Gözün gözü

Gülən gözün gözəlliyi gözəldir,
Gülən gözü görünməyən göz görər….
Gözün gülür, gözün gözü gülməyir,
Gözdə gözü görünməyən göz görər….

* * *
Gözü gözdən gözün gözü gizlədir,
Gözdə gözü gözün gözü gizlədir,
Gözün gözü gözümüzdə gizlidir,
Gizli gözü görünməyən göz görər….

* * *
Göygöz giryan, gözü gülməz, gülümsər,
Gülən gözün gözü gözdən gülümsər,
Gülməyən göz, gözə gözdən gülümsər,
Giryan gözü görünməyən göz görər……

21.09.2015 / Bakı

<<<…ü ç y a r p a q… – اؤچ یارپاق >>>

SEV…

Sən sev, səni sevəni, seçibdi sevgi səni,
Sevməyəni sevənlər sevgisində suçludur….
Sevdiyini söyləyən seçibdi sevgisini,
Sevgisin sezdirməyən sevgisində suçludur….

Sevgi, sevib-sevilmək, sevənin sevincidir,
Sevgi, sonsuz səxavət, sevdanın sonucudur,
Sevgi, sona sərmayə, sabahın sulqucudur,
Sevgisin sevdirməyən sevgisində suçludur….

Sevdalının sevgisi,  sirli, sonsuz, sınırsız,
Sevib, sezdirməməyi sultanlıqmı sanırsız???
Sevməyəni sevməyi sədaqətmi sayırsız???
Sevdiyini, sevdirən sevgisində suçludur….

23.09.2015 / Bakı

<<<…ü ç y a r p a q… – اؤچ یارپاق >>>

VURĞUN VƏTƏNDİ…
(Vurğuna)

Vurğunam, Vurğunun vurğunluğuna,
Vətən varlığıydı, Vətən varıydı…
Vətəndə vətənsiz Vurğunluğuyla,
Vətənin varlığın vurğulayırdı….
* * *
Varam, Vurğunumun vurğunluğuna,
Varıynan varmışdı varılmayana,
Vətənin vəkili Vəkiloğluna,
Vətən vüqariydı, Vətən varıydı….
* * *
“Vurğunam”, Vətənin varı varımdı,
Vecsizlər vulqarlıq vurğulayırdı,
Vurğunsa, Vətənə Vətən verirdi,
Vətən Vurğunuydu, Vurğun Vətəndi….

24.04.2016 . Bakı.

Müəllif: Zaur Ustac

© Zaur USTAC,2019. Bakı.

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru