İlk “Ustacı” nümunəsi

GÜZDÜ BU

(İlk Ustacı nümunəsi)

Payızmıdır, Güzmüdür?!

Yada düşən qozdu, qoz…

Heç bilmirəm düzmüdür?!

Yel əsəndə qorxmuşam,

Düşünmüşəm, tozdu, toz…

*   *    *

Mən toz deyib, qorxduğum,

Başqasına zər olub…

Zərər bilib, qovduğum,

Xeyir olub, kiməsə,

Birisinə, pər olub…

*   *    *

Yel əsmir, qoz tökülə,

Axı güzdü, güz gəlib…

Yox yağmur, iz sökülə,

Ataların dediyi,

Bəs həmişə düz gəlib?!

*   *    *

“Yel əsər, qoz tökülər”

Zaur, düzdü, düzdü bu!

Mil gəzən göz tökülər…

Qışı, yazı, yayı var,

Ustac, güzdü, güzdü bu!

29.09.2019.(10:01 – 9’).  Bakı.

Müəllif: Zaur Ustac

© Zaur USTAC,2019. Bakı.

WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

Balayar Sadiq – Yeni poema

Tanınmış şair Balayar Sadiqin yeni poeması bilginlərin və oxucuların ümumi müzakirəsinə təqdim olunur: – rəylərinizi şərh bölməsinə yaza bilərsiz. – FİKİRLƏRİNİZ BİZİM ÜÇÜN ÇOX DƏYƏRLİDİR.

Hərflərin hərifi
(neo-poema)

İmadəddin Nəsiminin 650 illiyinə

1
Səslər uçub
qonurdu
hərflərin dodağına…

Titrəyirdi göy üzü
ilk öpüşdən
uçunan
bakirə yanaq kimi…

Bir sözün ətrindən
qapısı gülümsəyirdi
on səkkiz min aləmin…

Mələklərin alnından
öpürdü qələm.
Kəbənin üzündəki
qara xal nazlanırdı…

2

Yollar ləpələnirdi
sükut əlifbası tək…

Hərflərin həyasından
əcəl yaşmaq tuturdu
mərifət yollarında…

3

Bir eşq misalıydı
rəqəmlərin payızı…
Səhraların könlündə
bir dərviş üşüyürdü…

Əsirdi vəhdət küləyi
ayrılığın
yanağı allanırdı…

4

“Dörd” yerdən çatlamışdı
heyrət güzgüsü

“Beş”lərin işığında
“Altı” naxış gülürdü…

Hər naxışın
Otuz iki” ilməsi “
quş dili” öyrənirdi…

5

Cahanın
Nəsimi vaxtıydı…

Üzündə Həvva çiçəkləmişdi
Adəmin…

6

“Yeddi” rəng
danışırdı
“İyirmi səkkiz” ləçəkdə…

7

“Məqtə”dən
“mətlə”yəcən,
Pünhan-pünhan
yaddaş damcılayırdı gələcəkdən…

8

İndi
ümidləri mərmi qoxulu
Hələb şəhərinin
göz yaşlarını silir “Ağrımaz” qəzəli –
sən keçdiyin küçələr boyu…

9

Zamanın əlləri
mərmi-mərmi yarpaqlay
Hələb küçələrində…

“Ənəlhəqq” sözünün
yaddaşını
misra-misra soymaq
“pünhana xoşdur, yaxşıdır”.

10

Min Kəbə ziyarətidir
bir hərfin
könlünü almaq…

Bir “Xeybər”in fəthidir
min hərifi
könlünə almaq…

11

“Quran”ın ovcuna
dağılmış sözlər
hansı ziyarətdən
gəlir?!

Barmağını dişləyir
həqiqət…

12

Mərmilərin alnında
bayraq-bayraq
dalğalanır “Ənəlhəqq” sözü…

Sən o sözün
hansı hərfindəsən? – sorusur
bir doluxsunmuş dərviş…

13

“Qibləgah”dan
“Səcdəgah”a gedən yolun
ayağını qan aparırdı…

Qan bu yolu
heyran-heyran aparırdı… 14

Alınlardan
üçub gedən yazıların
arxasınca
əl edən hərflərin
göz yaşını
səndən başqa
oxuyan olmadı…

15

Ruhunda
rəqəmlərin təbəssümüdür
ölümün dadı.

16

Adamlardan
yıxılırdı Allah,
Allahdan
adam-adam
yıxılırdı rəqəmlər,
səslər, hərflər…

17

Hərflərdən yıxılırdı
əlifbalar, dövranlar
dərvişlər…

Hər dərvişin dilində
bakirə bir “Ənəlhəqq” sözü
üşüyürdü üzü qibləyə.

18

Sən o sözün içindən
keçib gedirdin
hər gün
könlündəki
göyərçinlərə
misra səpməyə…

19

Hələ də
bir quşun dimdiyində
bir misra çırpınır…

20

Hər gecə mələklər
uçub gəlir
o misranın qoxusuna…

Hərflər hər gecə
daş atır
o misranın içindəki
Sözün yuxusuna… 21

Beyt-beyt əsir
Sözün nəsimi
və sənin əynində
nimdaş xatirədir
rəqəmlərin köynəyi…

22

Hələb küçələri
sənin dodağında
intihar edən misraya
salavat çəkir hələ də…

23

650 ildir
Allahdan yıxılırsan,
Allaha yıxılırsan…

Qarışqalar qibləyə
daşıyır səsini…

24

Yuxusunu qarışdırıb rəqəmlər…
Eşqdə güzgülənir
bir dərviş…

Qapsını açıq qoyub
həqiqətin…

25

“Allahu-Əkbər” yollarının
yaxasına qonub
“Ənəlhəqq” nidası…

Gülümsəyir minarələr
bir dərviş dodağındakı
şehli həqiqətlərə…

26

Varaqlar üstə
səcdəyə
durub eşq…

Qələm
həyadan qaldırmır
başını…

27

Kərbəla çöllərini
qoltuğuna vurub
hardan gəlir,
bu dodağı qurumus
“Ənəlhəqq” sözü?

28

Allahın
kövrələn vaxtıdır…

Misralar utandığından
hərflərin üzündə
gizlədir
Allahın göz yaşını…

Hərflər susur…
sən danış…

bir misra təzələ
Sözün yaddaşını…

Müəllif: BALAYAR SADİQ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Təvəkkül Goruslu

Təvəkkül GorusluDAN BİR ŞEİR

AYRILA BİLMƏRİK

Sevgi mehrabına uzun yol gəlduk,
Mən səni, sən məni ilahi bildik,
Ürəyi ovcunda çırpınan əldik,
Ayrila bilmərik belə tələsik!

Dumanı tərk etməz dağın ətəyin,
Arısı buraxmaz balın, pətəyin,
Ayrılıq çalmasın neyin, tütəyin,
Ayrıla bilmərik belə tələsik!

Mən sənə”həyatım”, “nəfəsim” dedim,
Sən mənə həyata həvəsim dedin,
İndi hara gedək…hayana gedim,
Ayrıla bilmərik belə tələsik!

Gündüzə günəşik, gecəyə ayıq,
Birimiz dənizik, birimiz çayıq,
Sən mənə, mən sənə Tanrıdan payıq,
Ayrıla bilmərik belə tələsik!

Sən mənim çiçəyim, mən sənin gülün,
Bəzəyək sevginin çəmənin, çölün,
Ayırsa bizləri ayırar ölüm,
Ayrıla bilmərik belə tələsik!

Qoy əvvəl ruhumuz candan ayrılsın,
Ürəklər ürəkdən , qandan ayrılsın,
Təvəkkül canandan onda ayrılsın,
Ayrıla bilmərik belə tələsik!

17.09.2019.

Müəllif:TƏVƏKKÜL GORUSLU MƏMMƏDOV

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

QABİL DƏRDLİ

Qabil dərdli “üç yarpaq” da

BUNDAN ARTIQ DƏRD OLAR?

Dərdin nədi, sorma mənə,
Zəhrimardan qənd olarmı?
Bağrım başı sana-şana,
Bundan artıq dərd olarmı?

Əsrlərdi döyülürük,
Əsrlərdi söyülürük.
Hələ yenə öyünürük,
Bundan artıq dərd olarmı?

Doğma yurdum viran qalub,
Çiçəklərim vaxtsız solub,
Haqq sözümüz yalan olub
Bundan artıq dərd olarmı?

Yırtıqlara yamaq olduq
Soydaşlarçun soraq olduq
Ona buna calaq olduq
Bundan artıq dərd olarmı?

Ürəyimiz yana-yana,
Bel bağladıq şaumyana.
Ağlar qaldı bacı, ana,
Bundan artıq dərd olarmı?

Sahibi bəlli itlərin,
Qanlıdır daim əlləri.
Sayı artır şəhidlərin,
Bundan artıq dərd olarmı?

Günahı nə, bilə bilmir,
Öz elində ölə bilmir.
Dərdli dərdin bölə bilmir,
Bundan artıq dərd olarmı?

<<<<qABİL DƏRDLİ “ÜÇ YARPAQ” Da>>>>

SƏN AYRI, MƏN AYRI…
Nədir bu intizar, nədir bu hicran,
Bülbül ası güldən, gül də bülbüldən.
Ayrılığa qərar verdik bir zaman,
Sən ayrı çəməndən, mən ayrı güldən.

Buydumu ilqarın, əhdin axırı?
Odlu şimşək kimi birdən çaxırıq.
Yandırırıq, bir birini yaxırıq,
Sən ayrı bir çöldən mən ayrı çöldən.

Yaz gələndə bağ bağçaya çıxardıq,
Tər çiçəkdən çələng hörüb taxardıq.
Dağ çayında suya dönüb axardıq,
Sən ayrı bir seldən, mən ayrı seldən.

Mən bir Məcnun idim, sən gözəl Leyli,
Mən güneyli oldum, sən də quzeyli.
Danışdıq, küsüşdük, olduq gileyli,
Sən ayrı bir dildən, mən ayrı dildən.

İndi həsrətliyik şirin sevdaya,
Sahib çıxammadıq eşq adlı paya.
Baxırıq, ay sonam, göydəki aya,
Sən ayrı bir göldən, mən ayrı göldən.

<<<<QABİL DƏRDLİ “ÜÇ YARPAQ” DA>>>>

GEDƏCƏYİK HAMIMIZ

İtəcəyik hamımız
Bütün itənlər kimi.

Günün gündüzündə də
Bir çölün düzündə də
Görünməz olacağıq…
Yanıb solmuş bağ kimi,
Susayıb hər istiyə
Sönmüş o ocaq kimi,
Gözləri acışdıran
Kor duman tək tüstüyə
Bürünməz olacağıq…

Dağı dağ, düzü aran,
Gəzib, tozub axtaran,
Bu vətənin içində,
O vətənçün nigaran,
Tapmayıb istəyini,
Çıxıb gedənlər kimi,
Gedəcəyik hamımlz…
19.08.2019

Müəllif: QABİL NABİYEV DERDLİ

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Məzahir İsgəndər – Yeni şeir

Məzahir İsgəndərin öz dünyası – söz dünyası

B a ğ ı ş l a, ə z i z i m

Salamsız-kəlamsız, səssiz-səmirsiz
Ötüb keçdin, yanıqlı bir baxışla.
Günah məndə,ya ki səndə, nə fərqi,
Bağışla,əzizim!.. Məni bağışla!

Ötüb keçdin,yanıqıı bir baxışla,
Deyəsən,gizlicə çəkdin bir ah da.
Kim bilir,bəlkə də təzdən yaşadın
Sənli-mənli o günləri o ahda?

Deyəsən,gizlicə çəkdin bir ah da,
Deyəsən,bir az da əllərin əsdi.
Deyəsən,ruhun da çıxıb bədəndən,
Sənli-mənli o günlərə tələsdi.

Deyəsən, bir az da əllərin əsdi,
Görüb üzümdəki qəmi,qüssəni.
Bəlkə xatırladın, yadına saldın
Yağışlı bir gündə o ilk busəni…

Bəlkə xatırladın,yadına saldın
O sirli-sehirli daş altın da sən.
Dönüb də quş olub, sanki uçurdun
Sonsuz səmaların üst qatında sən…

Bəlkə də yadına düşdü o geçə,
Bəlkə,buna görə yaşardı gözün?
Bəlkə duydun,sən yenidən eşitdin
Dilinə dediyim “sevirəm” sözün?..

Salamsız-kəlamsız, səssiz-səmirsiz
Ötüb keçdin yanıqlı bir baxışla.
Günah məndə, ya ki səndə,nə fərqi,
Bağışla,əzizim!.. Məni bağışla!
10.08.2019.

= = = =

M ə n b i r d ə l i – d i v a n ə y ə m

Ey yol gəzən mənə sarı,
Düşüb də dağda-daşdayam.
Olub dəli-divanəcə,
Öz-özümlə savaşdayam.

Olub dəli-divanəcə,
Od yeyib, od içərəm mən.
Öz-özümü edib körpü,
Öz-özümdən keçərəm mən.

Olub dəli-divanəcə,
Öz-özümü daşlaram mən.
Öz əlimlə öz-özümü
Pendir kimi qaşlaram mən.

Olub dəli-divanəcə,
Köpükləyib, coşaram mən.
Öz-özümü gah bir cütə,
Gah da vələ qoşaram mən.

Olub dəli-divanəcə,
Çəkilib,gah daşaram mən.
Bir an yerdə, bir an göydə,
Orda-burda yaşaram mən.

Olub dəli-divanəcə,
An gülüb, an ağlaram mən.
An özümü əzizləyib,
An özümü dağlaram mən.

Olub dəli-divanəcə,
An donub,an yanaram mən.
An özümü quş, kəpənək,
An da böcək sanaram mən.

Olub dəli-divanəcə,
An düşüb, an qalxaram mən.
Özümə an aşağıdan,
An da üstdən baxaram mən.

Ələ qələm alan gündən
Həm şəm, həmi pərvanə mən.
Yaşaram da beləcənə,
Olub dəli-divanə mən!

O9.08.2019

= = = =

Əlvida, qəm-kədər, sənə

Əlvida!… Əlvida, qəm-kədər, sənə!
Əlvida!.. Əlvida, ölüm qorxusu!
Eşitdi səsimi Allahım, deyən,
Yenə gəldi bu qurumuş arxa su.

Əlvida!.. Əlvida,ölüm qorxusu!
Könlümə yaşamaq həvəsi qondu.
Yenə döndü yerlərinə fəsillər,
Yaz qış donun, qış yaz donun soyundu.

Könlümə yaşamaq həvəsi qondu,
Quş olub, indicə süzəcəyəm mən.
Bac alıb tufandan, fırtınalardan,
Sonsuz dənizlərdə üzəcəyəm mən.

Deyən, döndü yerlərinə fəsillər,
Deyən, nə inləyib, küsəcəyəm mən.
Misranı misraya, bəndi də bəndə
Qoşüb da üst-üstə düzəcəyəm mən.

Misranı misraya, bəndi də bəndə
Bağlayıb, dastanlar qoşacağam mən.
Çay kimi çağlayıb, yel kimi əsib,
Yıxıb, bənd-bərəni aşacağam mən!

Çay kimi çağlayıb, yel kimi əsib,
Gah da ki bir meh olacağam mən.
Həzin nəğmə təki, körpə səsitək
Axıb,ürəklərə dolacağam mən…

Salam, yazı masam, dəftər-qələmim,
Salam, yeni qismət, ey qədər, sənə!
Deyən,güldü dünya mənim üzümə,
Əlvida!.. Əlvida, qəm-kədər, sənə!

09.08.2019.

Müəllif: MƏZAHİR İSGƏNDƏR

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Təvəkkül Goruslu

Təvəkkül Goruslu – yeni şeirlər

SEVGI QOXUYUR

Həyat eşqi ilə vurur, döyünür,
Ürəyim deyir ki, nə yaxşı varsan.
Bir görsən sevinir, necə öyünür,
Qəlbimə, könlümə nə yaxşı, yarsan!

Duysa gələcəksən şıltaqlıq edir,
Elə bil uşaqdı, yolun gözləyir.
Bilsə ki, görüşün zamanı nədir,
Saatı izləyir, vaxtı izləyir!

Həsrətin gecəsi uzundan- uzun,
Quş olur sinəmdə sübhdən oxuyur.
Əbədi məskəni olubdu yazın,
Sən varsan ürəyim sevgi qoxuyur!

09.08.2019.

= = = =

KƏNDƏ GEDƏCƏM

Gör neçə illərdi görmürəm kəndi,
Allahın bir günü kəndə gedəcəm.
Könlümün sızlayan telləri dindi,
Hamı öz kəndində, mən də gedəcəm!

Kalafa yerində oturub məhzun,
Səmaya , üfüqə, göyə baxacam!
Əlimlə daşların torpağın, tozun,
Bir başqa kəsəyə, daşa yaxacam!

Dərddən oynayacam uşaqlar kimi,
Sevincdən, şadlıqdan dəli olacam!
Saz edib odunu aşıqlar kimi,
Ruhani çalacam…ağı çalacam!

Arada yellənib, dərəyə qaçib,
Şırranın altında heykəl duracam!
Babamın, nənəmin qəbrini açıb,
Kəlləmə bir patron…güllə vuracam!

Alsın ağuşuna qoy nənəm məni,
Babam sığal çəksin bəyaz saçıma.
Desinlər “gözlədik sənin gəlməni,
bəlkə bir şey olmuş qolu-qıçına!?…

Alıb əllərimə yolun ucunu,
Allahın bir günü kəndə gedəcəm.
Atıb üzərimdən “qaçqın” suçunu,
Kənddə ölmək üçün öndə gedəcəm!

08.08.2019.

= = = =

RƏSMİ VÜSALIN

Sevgidən, sevdadan bəhs etmə mənə,
Gözümün önündə sevgi rəsmi var.
Elə vurulmuşam, aşiqəm sənə,
Məcnunun, Kərəmin yalnız ismi var!

Olmuşam şairin, rəssamın sənin,
Xəyalım molbertdi, düşüncəm fırça.
İlhamla çəkdiyim Leyli rəsminin,
Üzünü gizlədir sirr adlı parça!

Sahilsiz rəngi var arxa fonunun,
Nə mavi, nə sarı, nə narıncıdı.
Eşq adlı ümmanın bitməz sonunun,
İlkidi, sonudu…axırıncıdı!

İlhamım dinirsə səni vəsf edir,
Misralar, sətirlər sevgi cığırı.
Ruhum ki, köç edir, cismimdən gedir,
Hər yanda, hər yerdə səni çağırır!

Könlümə həkk olub rəsmi vüsalın,
Asılıb qəlbimin baş guşəsinə.
Bu cəbr, bu məsəl sənin misalın,
Gəl dalaq, əzizim, eşq nəşəsinə!

06.08.2019.

Müəllif:TƏVƏKKÜL GORUSLU MƏMMƏDOV

USTAC.AZ

WWW.YAZARLAR.AZ  VƏ   WWW.USTAC.AZ

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru